Nee, ek praat nie van die renoster nie!
Ek verwys na die Christen Calvinistiese Afrikaner Man! Ekself is een van hulle. En dit kan gevaarlik raak net om te oorleef...
In die heel eerste plek noem ek myself ‘n Christen. Moenie ’n fout maak nie, die naam Christen word al hoe meer gehaat. Spesifiek sogenaamde “fundamentalistiese” Christene wat die Woord van God as onfeilbare norm vir leer en lewe beskou en Jesus as die enigste Weg na die Vader bely. Christene wat euwels soos dronkenskap, saambly en die nuwe gier van homo dominees nie kan goedpraat nie! Ons word verag, beledig en afgeskryf as onverdraagsaam, eng, pretbederwers, verouderd en homofobies! Ons word vervolg deur regerings, volksgenote, eie familie en veral deur die “verligte” valse leraars binne die kerk! Christene word al hoe meer uitgedruk na die onverkwiklike plek heel onder aan die “voedselketting” en gesien as die gunsteling prooi van ateïste, menseregte aktiviste, liberale teoloë , gekrenkte joernaliste...
Christene word wêreldwyd al hoe meer geteiken en bedreig en tog is ek dankbaar, nederig, “trots” om myself ‘n Christen te noem. Iemand wat soos Paulus alleenlik roem op die kruisgebeure waar Jesus die volle prys genoegsaam betaal het vir AL my sonde!
Tweedens noem ek myself ’n Calvinistiese Christen. Ek sê doelbewus “tweedens” want die broers en susters met wie ek hartlike gemeenskap in Christus beoefen sluit ook diegene in wat hulleself nie as Calviniste sou beskryf nie. As Christene gehaat word deur die wêreld is dit natuurlik dubbeld die geval met Calvinistiese Christene. Ons erken dan dat die mens “totaal verdorwe” is, tot niks goeds in staat nie en volkome afhanklik van God se genade! Ons word verkeerd verstaan en ons sienings verdraai. (doelbewus of weens onkunde) Sommige mense beweer dat ons nie glo in bekering en wilsbesluite en evangelisasie nie. Dit terwyl die grootste evangeliste en bekeringspredikers van alle tye soos George Whitefield, Charles Spurgeon, Robert Murray M’cheyne , Martyn Lloyd-Jones... hierdie leer van Goddelike soewereiniteit onderskryf het. Ons word belaster, beledig en die skuld gegee vir als wat verkeerd geloop het in die teologie sowel as in die politiek (spesifiek ook hier in Suider Afrika) Ja, ons word geteiken en die skuld gegee vir als wat sleg is onder die son – van apartheid tot (dalk) klimaatsverandering!
Calvinisme is in baie kringe ’n vloekwoord en tog sal ek altyd ’n dankbare nederige Calvinis bly, omdat ek glo dat God soewerein is en dat Hy alleen alle eer waardig is. Inderdaad, uit Hom, deur Hom en tot Hom is alle dinge! (Romeine 11:33-36) Soli Deo Gloria!
Die derde gevaarlike etiket wat om my nek hang is die van Afrikaner wees. Nee, ek is nie ’n super Afrikaner van Broederbond faam nie! (Ek het inderdaad ’n renons in enige geheime organisasie) Ek glo ook nie Afrikaners is die uitverkore volk van God nie. Ek is diep bewus van foute wat Afrikaners en Afrikanerregerings gemaak het. En tog gaan ek nie my Afrikanerskap ontken of probeer wegsteek nie. Ek praat my taal met trots. Met behae neem ek kennis van die veelbewoë geskiedenis van die Hollandse baanbrekers, Franse Hugenote, Voortrekker pioniers, die Boerekrygers wat teen die magtige Britse Ryk geveg het, die kinder en vroue helde van die konsentrasiekampe en soveel ander eerbare Afrikaner manne en vroue. Ek kyk met verwondering terug op God se pad met hierdie volkie en hoe Hy ons ten spyte van ons misstappe en gebreke gebruik het om ’n seën vir Afrika te wees! Wie dit nie weet nie moet maar gerus die sendingeskiedenis gaan oplees! Bekende helde van die kruis soos Stephanus Hofmeyer, A.A. Louw, die talle lede van die Murray familie, Helena Hugo (te veel om te noem), maar ook die onbekende groot aantal boere, sakemanne, huisvroue en Afrikaners van elke denkbare beroep of stand wat met woord en daad die evangelie op ’n donker vasteland versprei het en dit nog steeds doen! Die woorde van ’n eenvoudige boer, ouderling W. Joubert van die plaas Uitkomst in die noorde van die destydse Duitswes aan ’n besoekende leraar in 1912 tref mens diep : “Ik is een zendingvriend omdat ik een Afrikaner is.” Hy het ‘n kerksaal vir sy Herero werkers gebou en die Woord aan hulle bedien!
Ek bly dus opgewonde en dankbaar om myself ‘n Afrikaner te noem. Al is ons die muishondvolkie in baie se oë en al is ek deesdae diep ontsteld oor die skrikwekkende geestelike afvalligheid onder ons mense! God wat aan alle volke bestaan en ruimte gee vir solank Hy wil (Handelinge 17:26), het in sy alwysheid my deel gemaak van die Afrikanervolk en ek gaan daarom niemand om verskoning vra of skaam wees dat ek tot hierdie volksgroep behoort nie. En ek glo steeds dis ‘n voorreg om ‘n geroepe Christen Afrikaner te wees!
En dan is ek boonop ook ’n man! Miskien glimlag jy nou, maar die man is ook deesdae in ’n wêreld wat behep is met regte en gelykheid ’n bedreigde spesie of dan ten minste ’n teiken van allerlei soorte aktiviste en ideologieë. Die unieke plek wat die Woord aan die man aanwys as hoof van die huis en as bekleer van die lerende amp in die kerk is onder skoot. Die rol en plek van die man word orals bevraagteken en verkleineer (selfs in die kerk) onder die dekmantel van geslagsgelykheid. Trouens dit gaan nog verder. Blykbaar het alle geslagsonderskeid vir die wêreld problematies geword. Daar is sommige wat sover gaan om kinders geslags neutraal groot te maak sodat elke kind later kan kies wie hy of sy of dit wil wees... Wanneer ek dus dankbaar teenoor die Here is vir my manwees is dit nie ’n chauvinistiese streep wat na vore kom nie (ek dink die vrou, veral as sy die Here ken is die mooiste deel van God se skepping), maar bloot ’n erkenning van en onderwerping aan God se ordes. God het die mens na sy beeld geskape en dit vind uitdrukking daarin dat God, man en vrou gemaak het. (Genesis 1:27) Ja, die sondeval het elke aspek van menswees (ook geslagtelikheid en geslagsrolle) aangetas, maar juis die omvattende verlossingswerk van Jesus motiveer ons om nooit die sondige gebrokenheid van hierdie lewe as normaal te aanvaar nie. Juis daarom volhard ons op die pad van lewensheiliging wat betref elke deel van ons menswees en dus ook manwees. Juis daarom kan ons aan gebroke mense die bevrydende en heelmakende evangelie verkondig...
Ek bly dus dankbaar dat God my ’n man gemaak het, terwyl ek bely dat daar in Christus ’n nuwe eenheid tot stand gekom het wat alle verskille in kultuur, stand en geslag verreweg oortref! (Galasiërs 3:28) Hierdie eenheid hef egter nooit die verskille en verskillende rolle op nie. As man wil ek ook met nederige afhanklikheid van God die spesifieke verantwoordelikhede wat Hy aan my toevertrou het as eggenoot en gesinshoof ernstig opneem.
NASKRIF
Miskien moet ek net nog byvoeg ek is ‘n VLEISETENDE 😄man, want dit lyk my nou na die nuutste dwaling – skep skuldgevoelens by mense wat vleis eet! Dis seker nie vreemd dat (kliek) DIE KERKBODE ook lustig meedoen aan hierdie aktiwiteit nie.
