JY KAN GOD NIE MANIPULEER NIE,

want God is anders as die afgode!

God is anders as die afgode! “Wel”, sal iemand miskien sê, “dis seker nie nodig om dit vir ons te vertel nie, ek bedoel wie weet dit nou nie?” Die waarheid is dat baie van ons dit nie weet nie, miskien teoreties, maar ons praktiese houding teenoor God wys dat ons oor Hom dink asof hy maar net nog 'n afgod is. Dat Israel dikwels hierdie verkeerde denke oor God gehuldig het is baie duidelik, ook uit 1 Samuel 4 :1-11. Die ongehoorsame Israeliete wat gedink het hulle kon God dwing om hulle teen die Filistyne te help as hulle die verbondsark saamneem na die slagveld toe... As ons 'n bietjie oor die saak nadink kom 'n mens tot die skokkende besef dat 'n baie groot persentasie van mense wat hulleself as Christene beskryf dieselfde foute begaan. 

Mense (ook binne in die kerk) dink oor God en hanteer Hom asof Hy maar net nog een van die afgode is. 

Die grootste dowwe kol in die kerk se denke is 'n verkeerde en gebrekkige Godsbegrip. Ons besef nie wie is die God met wie ons te make het nie. God word verwar met die afgode al word Hy by die regte naam genoem. Dit kom eintlik daarop neer dat ons vir onsself ‘n “god” gemaak het wat by ons behoeftes pas.

Om die verskil tussen die lewende God en die afgode duidelik te onderstreep is dit nodig om te vra : Hoe lyk die afgode? In watter opsigte is God anders as die afgode?

WIE EN WAT IS DIE AFGODE?

Afgode is menslike skeppings wat voortkom uit menslike gedagtes. In sommige gevalle word hulle fisies deur mense voorgestel of gemaak.

Omdat die afgode menslike skeppings is, is hulle vreeslik mens en sonde vriendelik. Die afgode het baie ruimte vir sonde... Dis lekker gode soos byv. die Kanaäniete se vrugbaarheidsgodsdiens wat gepaard gaan met allerhande losbandigheid en uitspattigheid wat goed aangepas is by die mens se sondige begeertes. Dink maar net ook aan die Griekse gode en godinne se losbandige eskapades!

Afgodery is eintlik maar duiwelsdiens en Satan se doel hiermee is om die mens te vernietig. Die afgode vra 'n ontsaglike prys en is baie wreed. Afgodsdiens behels dikwels selfkastyding of selfpyniging (dink aan hoe die Baälpriesters hulleself stukkend gekerf het op Karmelberg) en eis selfs kinderoffers en natuurlik lei dit tot die ewige verdoemenis. (maar dit besef die misleides natuurlik nie) Hierdie vernietigende aspekte is natuurlik net so waar van die moderne afgode dink maar byv. aan die gevolge van hebsug/gierigheid. (dit word pertinent afgodery genoem in Efesiërs 5:5)

Baie belangrik – die afgode is manipuleerbaar sodat hulle tot voordeel van die mens optree. Hierdie manipulasie vind plaas deur die regte rituele en formules. Die afgode is nie so gesteld op die hartsgesindheid nie, solank die regte offers, woorde, rites en voorskrifte gevolg word doen die afgode wat ons wil hê : gee reën en oeste, help met liefdesprobleme en vrugbaarheid, sukses en rykdom...

Die afgode staan dus eintlik in diens van die mens wat hulle gemaak het. Daarom is afgode hoofsaaklik etnies gebonde. Dagon is ons Filistyne se god, hy tree in ons belang op. Baäl is weer die van die Kanaäniete ens. (En mens wonder sommer, het baie van ons Afrikaners nie al probeer om God te reduseer tot 'n "god" wat altyd aan die Afrikaner se kant is nie??)

Omdat afgode eintlik maar net 'n menslike skepping is, is hulle beperk en in ‘n sekere sin van mense afhanklik. Mense bring kos vir hulle en verskaf woonplek. (tempels) 

Israel se optrede in hierdie krisis tyd wys baie duidelik dat hulle oor die lewende God dink in terme van hierdie afgodsdenke. Wat gebeur hier? 

God het besluit om Sy volk te straf. Hy gebruik die Filistyne as instrument in sy hand. Die volk word daarom verslaan deur die Filistyne, soos Hy dit bekend gemaak het aan Samuel. Hulle besef dit, maar nou maak hulle wat hulle dink ‘n slim plan is.... “Toe die manskappe van Israel in die laer kom, het die leiers gesê: "Waarom het die Here ons vandag voor die Filistyne laat vlug? Kom ons gaan haal die verbondsark van die Here uit Silo na ons toe dat dit by ons kan wees om ons te red uit die greep van ons vyande." (1 Sam 4:3) Hulle redenasie is duidelik die van afgodsdienaars...”wag 'n bietjie ons gaan hierdie Filistyne 'n ding wys, God gaan vir ons veg en ons gaan seker maak dat Hy aan ons kant is. Gaan haal die ark, waar die ark is sal Hy mos wees en dan sal Hy aan ons laat wen!”

Israel dink hulle kan God dwing en manipuleer om in hulle belang te veg!

GOD IS (HEERLIK) ANDERS!

In skrille maar ook heerlike kontras staan die Lewende God teenoor die afgode. Hy is waarlik God, van ewigheid af. Kom ons stip net 'n paar aspekte aan wat hoofsaaklik uit hierdie stuk geskiedenis in 1 Samuel na vore kom :

God is nie deur mense gemaak nie, trouens Hy self en Hy alleen is die Skepper van die mens en alles wat bestaan. Hy openbaar Homself aan wie Hy wil. Hy slaan die priester Eli oor en maak Homself aan die jong seun Samuel bekend. Hy het geen beperkings nie. Hy is die Almagtige. Daarom het God het Israel nie nodig nie en is Hy van geen mens en geen priester afhanklik nie. Terloops, Hy benodig ook nie offers as ‘n lewensmiddel nie, want buitendien al die vee behoort aan Hom. Hy is ook nie verleë oor die tempel as 'n woonplek nie. Salomo* het dit duidelik geweet. Hy handhaaf Homself. Dit wat in Dagon se tempel gebeur het (lees 1 Samuel 5:1-5), bewys dat Hy nie verslaan is nie, maar dat Hy selfs heerskappy voer in die tempel en land van Sy vyande. Hy tree nie op ter wille van mense as sodanig nie, Hy tree op ter wille van Sy Naam en sy eer.

Die ware God dien nie die mens nie, mense is veronderstel om Hom te dien volgens Sy voorskrifte. Hy kan nie gemanipuleer word nie en Hy laat Hom nie misbruik nie. Israel se poging misluk jammerlik en dit lei tot 'n ramp... Daar was 'n groot slagting, hulle moes vlug en die ark is deur die vyand buit gemaak. God se arm kan nie gedraai word nie. Ons afkoms of bepaalde gebruike en rituele veroorsaak nie dat Hy outomaties aan ons kant is nie.** 

Die Heilige God, moet aanbid word volgens Sy voorskrifte, en met eerbied. Hy self bepaal die voorwaardes en manier van aanbidding. Dit moes die mense van Bet Semes op 'n harde manier uitvind toe hulle die ark met sy terugkoms in Israel onwettig bekyk het. (1 Samuel 6:19).*** 

Hoe tree mense vandag teen God op? By nadere ondersoek blyk dit baie dink aan God en oor God asof Hy eintlik maar net nog 'n afgod in ons diens is. Ons ontwerp 'n “god” in ons gedagtes wat by ons behoeftes pas. Ons laat Hom in ons lewens toe in soverre ons dink Hy vir ons nuttig kan wees.

Ons betrek God by ons planne i.p.v. in te val by Sy wil en planne. Dikwels is hierdie planne direk teen Sy geopenbaarde wil. Dink aan skelm besigheidstransaksies, huwelike met ongelowiges en projekte wat net op ons eie eer ingestel is en dan het ons die arrogante vermetelheid om Hom te vra dat hy dit sal seën. 

Ons maak God ook klein in ons denke. Al meer mense twyfel oor Sy almag en soewereiniteit. Mense praat en dink asof God nie volmaak in beheer is nie. Party mense betwyfel God se almag deur in vrees vir die duiwel te leef... 

Daar is al hoe meer 'n terugkeer na ritualisme. Die dwase mens dink God kan tevrede gestel word deur die regte rituele en formules! Vir sommiges is die doop of belydenisaflegging so ‘n formule wat saligheid en sukses verseker. 

Ons verlaag God tot afgodsstatus deur sy seën en hulp net by sekere geleenthede in te roep sekere geleenthede... By begrafnisse en troues word God se naam gehoor en gaan ons kerk toe, maar die res van ons lewens leef ons soos ons wil! 

Ons gee ons eie inhoud aan Bybelse terme : Die term geloof is baie gewild selfs onder die goddeloses! Hulle dink : Geloof in God sal die lewe beter laat uitwerk vir jou! Dis egter ‘n selfsugtige afgodsgeloof en dis nie wat die Woord met geloof bedoel nie! 

Gebed word misbruik as ‘n towerstaf dat God MY drome moet waarmaak. In die Bybel gaan gebed oor onderwerping aan God se wil. 

Genade is 'n denkmantel vir 'n losbandige lewe volgens ons eie begeertes en behoeftes. Die Woord waarsku baie duidelik teen hier die misbruik van genade.

Die godsdienstige praktyke van baie wat as Christene bekend staan kom neer op 'n oortreding van die tweede gebod. Hulle maak 'n god in hulle gedagtes, volgens hulle behoeftes en grille en koppel die naam van God van Jesus aan Hom.

Hierdie geskiedenis maak dit baie duidelik dat God Hom nie laat manipuleer nie. Israel se kastige slim plan om God te betrek het in hulle gesigte ontplof met skrikwekkende gevolge...

KOM ONS BESEF WIE GOD IS...

Ons moet opnuut weer besef God het ons nie nodig nie. God kan uit klippe kinders van Abram maak.

Ons moet opnuut weer besef God kan nie geflous word nie. 'n Bybel voor my bed beteken nie dat Hy aan my kant is nie! Ons moet opnuut weer besef God handhaaf homself, Hy is nie verleë oor ons pogings of (suinige) bydraes nie!

Ons moet opnuut weer besef ons kan God nie met die regte tegnieke dwing of oorreed om by ons betrokke te wees en ons te seën volgens ons verwagtings nie. Dis nie regte gebedstegnieke nie, maar die gebed van die regverdige m.a.w. die een wat in die regte verhouding met Hom staan wat groot krag het!

Ons moet opnuut weer besef dis nie moderne kommunikasie en preek metodes (of toegang tot die internet) nie, maar geheiligde en gehoorsame instrumente wat deur Hom gebruik word. 

Ons moet opnuut weer besef dis nie obskure geestelike oorlogvoeringstegnieke en spreek-lewe resepte wat ons die oorwinning oor die bose sal laat behaal nie, maar gehoorsaamheid aan die waarheid van die Woord.

DIE WEG TOT GOD

Wel, hoe moet ons die Lewende God benader? Slegs binne 'n persoonlike verhouding of anders gestel ‘n weg van gehoorsaamheid en heiligheid. Ja, ons self kan nie aan sy standaarde voldoen nie, maar deur Jesus het Hy ons in ons sondenood te hulp gekom. Jesus Christus is die Weg en die Waarheid en die Lewe. Ons kan God nie beveel, manipuleer, misbruik en om die bos lei nie, maar (en dis onbeskryflik heerlik) ons kan wel Sy genadetroon nader in heilige eerbied in die naam van ons ewige hoëpriester Jesus Christus. Ons nader God nie met valse motiewe volgens uiterlike rituele en voorgeskrewe formules nie, maar deur die verdienste van Jesus met opregte harte.  Ja, deur Jesus word Hy ons Vader en mag ons  met vrymoedigheid ons harte voor Hom uitstort en Hy sal hoor...AMEN

*Salomo se gebed by die inwyding van die tempel wys duidelik dat hy besef dat God nie in ‘n gebou wat deur mense opgerig is woon nie. "Sou God werklik op die aarde woon? Die hemel, selfs die hoogste hemel, kan U nie bevat nie, hoe dan nog hierdie tempel wat ek gebou het!” (1 Konings 8:27) 

** Dink ook aan die waarskuwing van die profeet Jeremia (lees Jer 7:4)...... "die Here se tempel, die Here se tempel..." (Kliek op TEMPEL)

*** Israel was traag om hierdie les te leer. Baie jare hierna moes Ussa ten spyte van sy goeie bedoelings ook die verskriklike gevolge dra omdat hy nie die voorskrifte van God ernstig opgeneem het nie en aan die ark geraak het. “Toe hulle by die dorsvloer van Nakon kom, gryp Ussa na die ark van God om dit teë te hou, want die osse het gestruikel. Die toorn van die Here het teen Ussa ontvlam en God het hom net daar, by die daad van heiligskennis, getref. Hy het op die plek gesterf, langs die ark van God. ( 2 Samuel 6:6,7)

VERDER. HOE LYK HIERDIE "AFGODSDIENS" EN MANIPULASIE IN DIE PRAKTYK ONDER ONS AFRIKANERS? Kliek op AFRIKANER BYGELOOF

EN WAT VAN DIE HOUTKAPPERS?

Noag se ark gaan oor baie meer as tegniese detail rondom die gewoontes en hantering van diere…

Ons mag geen afgode maak nie. Ons moet die ware God en net Hom aanbid. Maar Wie en Hoe is die enigste ware God? Maak ons nie maar dikwels in ons gedagtes vir ons ‘n god wat by ons behoeftes, grille en giere pas nie, ‘n vals god? Die Bybel gaan oor die lewende ware God en sy dade. God wys vir ons wie Hy is uit sy dade.

In die verhaal van Noag gaan dit ook oor God. (Ons kyk hier net eers na Genesis 6) Dit gaan nie in die eerste plek oor die grootte van die ark, die hoeveelheid diere en hoe dit gebeur het dat die leeus nie die ander goed opgevreet het of hoe die olifante ingepas het of hoe Noag die houtkappers gekeer het om gate in die wande te pik nie! Dit gaan oor God wat ingryp in hierdie wêreld. 

God gryp in hierdie wêreld in deur oordeel en deur redding.

Hoekom oordeel en straf God? Hy is ‘n heilige God wat sonde en onreg en geweld nie kan duld nie. Hy kan nie aan Homself sy eie heiligheid en karakter ontrou wees nie. Hy oordeel, want die mense het dinge gedoen waarvan Hy nie hou nie. God is nie ‘n relativistiese post-modernis nie! “Die aarde was korrup in die oë van God, vol geweld; Hy het die aarde gesien: dit was korrup, elke mens op aarde se lewe was verrot.” (11-12) Dit moet ons hard en duidelik hoor – daar is dinge waarvan God nie hou nie en daar is dinge waarvan Hy wel hou. Hy besluit wat reg en verkeerd is (Hy is immers die Skepper en Eienaar van als en almal) – nie die Huisgenoot of Hollywood nie en daarvolgens sal Hy oordeel. Sy straf is skrikwekkend, dis uitdelging. “Toe sê God vir Noag: "Ek het besluit om ‘n einde te maak aan alle mense, want deur hulle toedoen is die aarde vol geweld. Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg.” (13) Die hele skepping! Wat met die mens gebeur as kroon van die skepping raak die hele skepping. Ons moenie God se oordele geringskat nie – dit het man, vrou, kind en suigeling getref! (Dink aan die TV beelde van die Tsunami van 2004!)

Maar, God gryp ook in deur redding. Reddende genade. En die hoofbeginsel is genade! “Maar Noag is deur die Here begenadig.” (8) Hoe werk God se redding? Hy gee ‘n oplossing om die oordeel vry te spring! Hy gee ‘n uitkoms. Hy bevestig dit met ‘n verbond. (18) God se redding staan vas, Hy beloof dit formeel. Hierdie redding kan aanvaar of verwerp word. In hierdie geval was God se plan die ark- binne die ark is daar lewe, buite die ark is die dood. God se plan moet geglo word, al maak dit nie sin nie. Noag glo en reageer. (Hebr 11:7) “Deur die geloof het Noag, toe hy 'n goddelike waarskuwing ontvang het aangaande wat nog nie gesien was nie, met eerbiedige vrees die ark gereed gemaak tot redding van sy huisgesin, waardeur hy die wêreld veroordeel het en 'n erfgenaam geword het van die geregtigheid wat volgens die geloof is."  Geloof is nie net ‘n teoretiese wete nie, dit gaan oor tot aksie, dit behels ‘n verandering van gedagte, lei bekering, ‘n wilsbesluit, ‘n keuse om God se reddingsplan te gehoorsaam. As jy glo, klim jy in...

Dwarsdeur die geskiedenis sien ons hoe God se reddingsplan parallel saamloop met sy oordele. God oordeel Sodom en Gomorra, maar daar is ‘n reddingsplan vir Lot en sy familie. “Vlug betyds...” Die wat dit glo en gehoorsaam word gered, die wat dit aflag en verwerp word vernietig. God oordeel Egipte met die finale plaag, die dood van die eersgeborenes. Maar weereens, God voorsien ook ‘n uitkoms. “Slag ‘n lammetjie en smeer sy bloed aan die deur!” Die wat hierdie belofte glo (en die bloed aansmeer) word gespaar, die ander sterf. So is daar nog baie voorbeelde... God oordeel die volk Israel deur giftige slange te stuur, maar Hy gee ook ‘n uitweg, oplossing. Die koperslang... “Kyk en jy sal lewe!” Altyd maar weer, oordeel en redding...

Die klimaks van God se oordeel en redding kom bymekaar in een enkele gebeurtenis. Jesus Christus wat aan die kruis sterf. Jesus hang aan die kruis as ‘n vervloekte, ‘n veroordeelde. Maar Hy is onskuldig, Hy dra die sonde van die skuldiges, van ons. God se oordeel tref Hom voluit en dis waarom Hy uitroep : “My God, My God, waarom het U my verlaat?” Maar Jesus is juis God se oplossing vir ons om die oordeel vry te spring. Wie in Hom skuil is veilig, wie Hom verwerp sal die oordeel self moet dra. Buite die ark is dood, binne die ark is lewe. Buite Jesus is dood, binne Jesus, die lewe. “Wie die Seun het, het die lewe; wie nie die Seun van God het nie, het ook nie die lewe nie.” (1 Johannes 5:12)

Ons moet seker maak dat ons die ware God aanbid. Hy is die God van oordeel en genade, heiligheid en barmhartigheid, geregtigheid en liefde, straf en redding! Hierdie eienskappe staan nie los van mekaar maak nie, ons het gesien hoe dit saamloop. Ons sien hoe dit tot volle betekenis kom by die kruis van Jesus.

Noag se vloed wys ook op die finale oordeel van hierdie wêreld deur vuur. Noag se ark wys ook op ons enigste hoop op redding, God se plan, Jesus Christus. Die finale oordeel kom, dis ‘n feit en net diegene wat in Jesus skuil sal veilige wees. Die ware God is die Vader van ons Here Jesus Christus wat deur sy Seun se kruisdood en opstanding vir ons ‘n oplossing ‘n uitweg voorsien het!

Is jy veilig in die ark? Glo jy God se oplossing is Jesus die Here? Het hierdie geloof gelei tot bekering, tot aksie, tot ‘n nuwe gehoorsaamheid? AMEN

[Ek weet nie hoeveel plek die ark gehad het en hoeveel diere daarin was nie, maar ek weet daar is plek vir jou by Jesus Christus - Hy het oorgenoeg veilige plek vir sondaars wat by Hom kom skuiling soek!]

TE VEEL EET...

EN BAIE ANDER DINGE... - ALLES MAAK SAAK!

Ons het verlede Sondag gekyk na die heerlikheid van die HIERNAMAALS, maar nou weet ons tog, kinders van God gaan mos nie dadelik hemel toe die dag as hulle tot bekering kom nie. Nee, ons is wel besonder begenadigde mense, vergewe, vrygespreek deur God van alle skuld, maar ons is ook doodgewone mense, wat nog steeds op hierdie aarde woon. Nou kan ons vra, wat is die sin en betekenis van ons lewe hier op aarde?

Die antwoord is duidelik : Ons is geroep om in hierdie wêreld nou tot eer van God te leef. Dis ‘n praktiese saak. Dit kom daarop neer dat ons elke dag keuses moet maak : gaan ek dit of dat doen, moet ek so maak of nie so maak nie? 

DEUR MY KEUSES

BRING EK EER OF ONEER AAN GOD!

Die Christene in Korinte het natuurlik ook voor hierdie keuses te staan gekom. (Sien 1 Korintiërs 10:23-33) Korinte was ‘n heidense hawestad met baie versoekings, prostitute, afgode... Hoe sou die gelowiges al hierdie dinge hanteer?  Daar was ‘n groep onder die Christene wat geredeneer het : “Alles is geoorloof! Everything goes!  Als is maar reg (dit klink bekend nê?), ek is mos nou God se kind en ek is vry om te doen wat ek wil!"

Die spesifieke saak waaroor dit hier vir hulle gegaan het, was die kwessie of Christene van die afgodsoffers mog eet. Dis vleis wat vooraf aan die afgode toegewy is. Natuurlik het die Christene nou nie meer in die afgode geglo nie, maar wat nou van vleis wat eers aan die gode geoffer is? Kan dit my nou skade aandoen? Paulus gee raad en sê : As jy nie weet dis ‘n afgodsoffer nie, kan jy maar met vrymoedigheid enige vleis eet sonder om daaroor uit te vra. Eet maar daai skaaptjoppies! Dit kan jou opsigself geen skade aandoen nie. Die aarde en als daarop behoort aan die Here... Maar as iemand vir jou duidelik sê dis ‘n afgodsoffer, moet dit liewers nie eet nie. Hoekom nie? Dis nie dat dit jou kan skade aandoen nie, nee, maar moenie dit eet nie, ter wille van die een wat dit gesê het. Jy kan hom geestelik skade aandoen, want hy glo miskien nog in die afgode en dan maak jou optrede hom deurmekaar... 

Die beginsel is : As jy ‘n keuse moet maak oor reg of verkeerd, neem ook ander mense in ag, wat dalk ‘n swakker Christene is. Jy kan dalk niks oorkom nie, dis nie vir jou ‘n versoeking nie, maar moenie net aan jouself en jou belange dink nie. Paulus herhaal hierdie beginsel weer in vers 33 : “Maak soos ek, ek probeer om almal in alles tegemoet te kom. Ek soek nie my eie belang nie maar dié van baie ander, sodat hulle gered kan word.”

Dink na oor die geestelike effek van jou keuses op ander mense. Bevorder dit hulle redding of heiligmaking? (hierdie beginsel is so belangrik waar dit kom by sake soos, watter partytjies ek bywoon, die gebruik van alkohol, die keuse van kleredrag, die besluit om SKOONHEIDSKOMPETISIES deel te neem...)

Hierdie beginsel is egter ‘n uitvloeisel van nog ‘n dieper groter beginsel in vers 31 en dis waarop ek wil hê dat ons sal fokus : “Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God.”

Dit Christen moet nie gelei word deur sy eie belange en regte nie, maar al my besluite is ondergeskik aan die eer van God. Ek moet dus nie redeneer – “dis my reg om dit of dat te doen nie”, maar vra – “eer ek God deur hierdie besluit?” “Lewe tot eer van God” is een van die mooi frases wat ons almal ken, maar wat beteken dit en hoekom is dit so belangrik? Om God te eer is om God se belangrikheid en eerste prioriteit sigbaar te laat word. Om God te eer behels dat ek sy wil en sy reputasie bo my eie opinies en voorkeure te stel. Dit gaan ook oor die vraag : As mense my sien, gaan dit wat ek doen hulle positief of negatief van God en sy kerk laat praat. 

Kom ons vat ‘n eenvoudige ding soos te veel eet as ‘n voorbeeld ter illustrasie. As iemand my sien hoe ek my gulsig ooreet – kan ek redeneer – “dis my saak, dis mos my liggaam, as ek te vet wil word het dit niks met ‘n ander mens uit te waai nie”. Of ek kan myself eerlik vra, “pas vraatsigheid by ‘n kind van God, bevorder ek die beeld van God, gaan my eetgewoontes nie ander mense afskrik van die evangelie nie, rym my optrede met die optrede van Jesus?” Baie ander klein dingetjies val onder hierdie kategorie... dis belangrik om landswette te gehoorsaam, betyds wees vir afsprake, netjies geklee te wees... , want as ek dit nie doen nie stuur dit ‘n skewe beeld uit oor wie God is.

Lewe tot eer van God in alle omstandighede is belangrik omdat dit te make het met die essensie van ons bestaan.

God het ons gemaak met een groot doel naamlik om Hom te eer. Dis die sin en die uniekheid van menswees. Ons is die enigste wesens op aarde wat God doelbewus kan eer. (Hierin verskil ons van blomme, diere, sterre en planete...wat onbewustelik eer aan die Skepper bring!) Dis hoekom Satan sy aanslag op die mens fokus. Hy haat God en daarom mislei hy ons om God te onteer, so wil hy God skade aandoen. Elke detail van ons lewens maak dus saak. In elke stukkie alledaagse lewe, dade, woorde, gedagtes...kan ek God eer of kan ek oneer bring op sy naam. Die kind van God wat leef onder beheer van die Heilige Gees kan teen Satan kies en doelbewus besluit om God te eer. En natuurlik as ek God eer neem ek my medemens se belange ernstig op. God is tog ‘n God van liefde, nooit kan ek Hom eer deur liefdeloos, selfsugtig, selfgesentreerd of hoogmoedig op te tree nie!Kom ons kyk positief daarna. Die kind van God, NET die kind van God, het die opwindende voorreg om God te eer. Nie net in die erediens nie – natuurlik dis een van die belangrikste geleenthede, dis daarom uiters belangrik om hier te wees, maar elke dag in my alledaagse besluite by die huis, werk, skool, sportveld... Orals kry ek die kans om God te eer. (Ons lewe mag nie in geestelike en beestelike kompartemente opgedeel word nie!)

Ons moet elke dag baie praktiese keuses maak om God te eer. Vra jouself twee vrae, voordat jy besluit: 

1) Is ek in lyn met God se wil (sy Woord) deur hierdie keuse? 

2) Neem ek die geestelike welsyn en belange van ander in ag deur hierdie besluit? 

Gebruik hierdie week elke geleentheid om God te eer. Dit maak jou lewe sinvol en bring vreugde. As ek besef dat my lewe nie eer aan God bring nie, waar begin ek? Wel, die eerste en belangrikste manier om God te eer, is om Jesus as Here en Verlosser te aanvaar en voor sy gesag te buig! AMEN

Tierkloof in die herfs

VEROORDEEL TOT WURMKOS

- wanneer die vleiery verstil en Goddelike wraak ‘n werklikheid word.

Die openlike mensverering wat losgebars het sedert Mandela in die hospitaal opgeneem is, het die (dalk verskoonbare) grense van misplaaste heldeverering en belaglike bewondering oorskry. Ten minste by sommige Mandelavereerders loop dit die gevaar om te ontaard in lastering. (nie alle mense wat bewondering vir Mandela se rol in die geskiedenis koester maak hulle natuurlik aan sulke uiterstes skuldig nie, maar ek dink dat Christene van alle rasse en politieke oortuigings nou behoort op te staan en duidelik die mensverheerliking van die afgelope tyd moet veroordeel) Die onderstaande foto wat op die BBC se nuusblad verskyn het, laat alle illusies wat daar nog sou kon bestaan oor die neiging tot afgodery van die hedendaagse mens verdwyn.

(die afgryslike lastering spreek vanself!)

Dis natuurlik niks nuuts nie. Die mens wat die Skepper nie dank, ken en vereer nie, verval al te maklik in skepselverering. Dit wek die toorn van God en laat Hom die mens oorgee aan sy selfvernietigende bose gesindheid. (Romeine 1:18ev)

Die gebeure in Handelinge 12:20-24 gee vir ons ‘n verhelderende perspektief op die waansinnige dwaasheid van die buitensporige beheptheid met Mandela : 

"Die mense van Tirus en Sidon het hulle die woede van Herodes op die hals gehaal. Daarom het hulle saam ‘n afvaardiging na hom toe gestuur. Nadat hulle vir Blastus, die koning se kamerheer, op hulle hand gekry het, het hulle vrede gevra, omdat hulle land van die koning s’n afhanklik was vir lewensmiddele.

Op die vasgestelde dag het Herodes sy ampsklere aangetrek, op sy troon gaan sit en hulle toegespreek.

Die mense het toe geskreeu: "Dit is ‘n god wat praat, nie ‘n mens nie!"

Op daardie selfde oomblik het ‘n engel van die Here hom getref, omdat hy nie die eer aan God gegee het nie. Herodes is deur wurms verteer, en het gesterwe.

Maar die woord van God het verder versprei en veld gewen."

Bostaande stuk uit die Skrif herinner my kortliks dat:

~ die maak van menslike afgode niks nuuts is nie, maar van altyd af eie aan die verdorwe mens. Alle mense is hiertoe geneig, maar diegene wat gunste by ander soek val die maklikste in hierdie sentimentele en valse verering. Die vleiers van Tirus en Sidon was beslis nie bekend vir lojaliteit teenoor Herodes nie, maar ter wille van voedsel was hulle bereid om die regte heuning-om-die mond-smeer-liedjies te sing. 

~ om ‘n bepaalde persoon of selfs mense in die algemeen te vergoddelik gebeur makliker as wat mens dalk sou kon dink. Die afgelope tyd het ek besef dat die beskrywing in Openbaring van die dier (Antichris) wat deur mense aanbid sal word, glad nie snaaks en vergesog is nie. Ek sal nie verbaas wees, dat as Mandela wel weer uit die hospitaal sou kom, daar inderdaad mense sal wees wat hom aanbid nie. (sou hy sterf sal hy seker in elk geval ‘n belangrike rol as spesiale voorvadergees in baie mense se lewens speel) Die punt is net dat as die regte persoon na vore kom sal die goddelose massas soos vlieë agter die misreuk van sy sjarme, “verdraagsaamheid” en wonderwerke aanswerm. Die wêreld vol beskaafde en gekultiveerde mense sal die Antichris met oorgawe aanbid sonder om ‘n oomblik te twyfel. (Christene wat nie wil saamgaan met hierdie mensverering nie sal as dwarstrekkers en onverdraagsames uitgekryt word.)

~ God deel sy eer met niemand nie en sy wraak op die huidige (en soortgelyke) mensverering wat aan die orde van die dag is sal nie uitbly nie. Die feit van Goddelike toorn en vergelding is nie ‘n bangmaakstorie wat deur pretbederwers uitgedink is nie, maar onmiskenbar deel van God se selfopenbaring in Sy Woord. (Sien meer, kliek op GOD SKRIK NIE.)

~ die verblydende perspektief wat deur Lukas die skrywer uitgelig word is dat die Woord van God onstuitbaar voortgaan en die Koninkryk van God beslis sal aanbreek. In die eerste gedeelte van Handelinge 12 word ons uitvoerig vertel hoe die einste Herodes tevergeefs Petrus uit die weg probeer ruim en so die verspreiding van die Woord probeer kortwiek het. God verlos Petrus wonderbaarlik van die swaard, maar die hooghartige Herodes word wurmkos! Oor die gewaarborgde oorwinning van die Woord mag alle kinders van God bly wees. Laat die wêreld maar hulle lofprysinge sing, ons verbly ons oor die onstuitbare vooruitgang en verspreiding van die evangelieboodskap tot op die dag wanneer ons Koning in heerlikheid verskyn!

Die Christen hoef regtig nie Mandela dag te vier nie, ons vier elke week die Sondag ter herinnering aan ons Verlosser se opstanding en oorwinning oor die dood. Die kind van God hoef nie 67 minute van goeie dade uit te dink en te doen nie. Ons weet mos ons is uit genade gered, sodat ons ons hele lewe kan wy aan die goeie dade waarvoor God ons bestem het. (Efesiërs 2:8-10)

Ja, die mens se hart is gemaak vir, en ons het ‘n behoefte aan aanbidding (worship). Dis ons as kinders van God se heerlike voorreg om Hom wat waarlik mens, maar ook waarlik God is nou reeds te aanbid en te bewonder, maar ook uit te sien na daardie heerlike dag, die hemelse erediens (wat ewig sal aanhou):

"Toe het ek voor die troon wat omring was deur die vier lewende wesens, tussen die troon en die ouderlinge, ‘n Lam sien staan, die Een wat geslag was. Hy het sewe horings en sewe oë gehad. Die sewe oë is die sewe Geeste van God, wat oor die hele aarde uitgestuur is.

Hy het toe gegaan en die boek ontvang uit die regterhand van Hom wat op die troon sit.

Net toe die Lam die boek neem, het die vier lewende wesens en die vier en twintig ouderlinge voor Hom gekniel. Elkeen van hulle het ‘n siter gehad en ‘n goue bak vol wierook, die gebede van die gelowiges.

Toe sing hulle ‘n nuwe lied: "U is waardig om die boek te neem en die seëls daarvan oop te maak omdat U geslag is en met u bloed mense vir God losgekoop het uit elke stam en taal en volk en nasie.

U het hulle ‘n koninkryk en priesters vir ons God gemaak en hulle sal oor die aarde regeer."

Toe het ek rondom die troon en die lewende wesens en die ouderlinge ‘n groot menigte engele gesien. Daar was duisende der duisende, ja, miljoene der miljoene. Ek het hulle hard hoor uitroep: "Die Lam wat geslag was, is waardig om die mag en rykdom, die wysheid en sterkte, die eer, heerlikheid en lof te ontvang."

Die hele skepping, alles in die hemel en op die aarde en onder die aarde en op die see, ja, alles wat daar is, het ek hoor sê: "Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam, behoort die lof en die eer, die heerlikheid en die krag, tot in alle ewigheid."

Die vier lewende wesens het gesê: "Amen!" En die ouderlinge het gekniel en God aanbid." (Openbaring 5:6-14)

Kniel jy saam?

Naskrif 1 : Dis duidelik, God werk deur Woord en Wurms. Hy gebruik genadeverkondiging en oordeel om sy koninkryksdoelwitte te bereik. Nou staan die Woord, die evangelie voorop en dis 'n geleentheid wat ons nie moet versmaai nie, maar eendag sal Hy defnitief ook geëer word deur die ongehoorsames weg te werp in die plek waar die wurms nooit sal sterf nie....

Naskrif 2

Ook die spotprentkunstenaar Zapiro word meegevoer deur die Mandela kultus... Nee, vriend, dis nie Mandela wat die bron van goeie werke is nie, maar Jesus Christus alleen...

KINDEROFFERS

- pasop wat jy met God se eiendom doen!

Die Here beskuldig sy volk Israel in Esegiël 16 (maak gerus jou Bybel hier oop) van ontrou en afvalligheid. Om dit te verduidelik gebruik God ’n besonder treffende beeld. Israel was soos ’n klein babadogtertjie wat weggegooi is by geboorte. (Vers 4&5) God het haar opgetel en haar onder sy sorg geneem. Toe hierdie meisie groot word, het sy God se eiendom (bruid) geword. (Vers 8) Sy was nou ’n pragtige vrou, geskik om ’n koningin te wees! (Vers 13) Maar Israel het afvallig geword. Met ander woorde, hierdie mooi meisie het ’n slet geword! Ontrou! (Vers 15)

Van weggooikind tot koningin tot slegte vrou!  Wat het sy gedoen? AFGODERY! Israel het in afgodery verval. (Vers 16) Maar dit was nie die ergste van Israel se sonde nie. Dit wat die Here die meeste ontstel was dat hulle nie net self afgode gedien het nie, maar ook hulle kinders aan die afgode geoffer het. (Vers 20-21) Dit was ’n letterlike gebruik onder die heidense nasies en Israel het so ver weg van God afgedwaal dat hulle ook ook aan hierdie gruwel meegedoen het. Selfs die koning van Juda, Manasse was hieraan skuldig. (2 Kronieke 33:6) Dis hoe laag die sondaarmens kan daal : Verbrand my kind vir ’n afgod!

Dis niks anders as Satanisme nie!

In Esegiël 16:20-21 vind ons ten minste twee belangrike uitsprake van God rakende ons kinders :

1. God is begaan oor die kinders van sy verbondsvolk. Hy is besorg oor hulle. Hulle is baie belangrik vir Hom. Hy noem kinders hier “jou seuns en jou dogters wat jy vir My in die wêreld gebring het” (20) en “my kinders”(21) Verbondskinders is God se eiendom. God maak aanspraak op hulle. God is inderdaad ook die God van kinders, selfs die ongebore kinders van sy mense. Psalm 71:6 bevat ’n uiters belangrike waarheid :

“Op U het ek gesteun van die geboorte af, van die moederskoot af is U my bevryder”

Natuurlik bedoel dit nie dat kinders wat in verbondshuise grootword outomaties gered is nie. Geloof en bekering is vir alle mense nodig volgens hulle bevatlikheid. Geloof en bekering is juis ’n vereiste binne die verbond. Dis die noodsaaklike reaksie op God se beloftes. Die punt is net : God is betrokke ook by die kinders van sy mense. Hulle is deel van God se sigbare kudde op aarde. Is dit ook so in die Nuwe Testament, wonder jy dalk? Ja, beslis! Jesus ruim alle twyfel daaroor uit die weg as Hy klein kindertjies seën. Jesus se seën van die kindertjies was tog nie maar net 'n leë gebaar nie, of hoe? Seën is 'n verbondsterm! God se reddingsplan sluit ook kinders in, ook kinders wat nog nie kan verstaan nie.

 Die kinders van God se mense is kosbaar vir Hom!

2. Dis ’n gruwelike sonde om verbondskinders aan die afgode te offer. Nou het dit vandag nog iets vir ons te sê? Daar is darem seker nie meer in ons dag mense wat sulke bloeddorstige barbaarshede aanvang nie. Ja, ongelukkig! Dis ’n feit dat mense vandag nog steeds God se verbondskinders vir die afgode voer. Dit gebeur daagliks, sommer hier tussen ons. Mens sien elke dag die tragiese gevolge daarvan. Laat ek twee praktiese voorbeelde noem van afgode wat ons kinders verteer:

Materialisme. Om sigbare materiële dinge eerste te stel en na te jaag. Gierigheid word pertinent afgodsdiens genoem. (Kol 3:6) Hoe raak dit ons kinders? Ons jaag so rond om geld te maak, ons skeep ons kinders af. “Ja, maar ek werk ekstra hard juis omdat ek vir my kinders lief is en vir hulle ’n toekoms wil skep!” Dis ’n ou leuen wat Satan in ons koppe inprent. Weet jy hoe spel ’n kind die woord liefde? “T-Y-D” Ja, natuurlik het ’n kind kos en klere nodig. Maar hulle het veral tyd en aandag nodig! Jy kan nie ’n kind se hart met geld en duur goed koop nie! Jou kind het saamwees nodig! Onthou : Jy het net 18 jaar om ’n kind positief te beïnvloed en waardes en waarheid te leer!

As ek my kinders liefhet, sal ek tyd maak om die belangrikste aan hulle oor te dra : DIE WAARHEID VAN DIE WOORD!

Deur materialisties ingestel te wees leer ouers van kleinsaf  boonop nog vir hul kinders ook verkeerde waardes. Ons leer hulle om belangrikheid en sukses te meet in terme van welvaart.  Wat 'n leuen! Vra jouself eerlik : "Is sukses baie geld of is dit ’n gesin wat gelukkig saam die Here dien?"

Sekularisme. Om te leef asof God nie bestaan nie of dat Hy glad nie belangrik is nie. ’n Sekulêre mens of samelewing steur hulle nie aan God se reëls en ordes nie. Ons offer ons kinders aan die god van sekularisme as ons woorde en dade die indruk by hulle skep dat God nie belangrik is nie. Ons steur ons nie byv. aan God se reëls vir huwelik en gesin nie. Ouers wat Sondae oggende lê en slaap en net die kinders Sondagskool toe stuur, verkondig luidkeels : "God is nie die moeite werd nie!" In effek verbrand hulle hulle kinders in ’n afgod se arms!

Hoe kan ons die gruwelike sonde van kinderoffers regstel? Deur ons voor God te verootmoedig, berou te toon en te bekeer (ons gedrag te verander). Waar daar berou en bekering is skenk God genade. Die einste slegte koning Manasse het hom voor God verootmoedig en het genade ontvang. 2 Kron 6:12 (Lees) 

God se genade is ook genoeg vir 'n kindermoordenaar! Genade, onbeskryflik groot!

Net as ek my tot Jesus bekeer het en dankbaar ’n nuwe lewe leef, kan ek die regte pad vir my kinders wys. Nie een van ons kan van ons kinders, Christene maak nie. Dis net die Heilige Gees wat hulle van sonde kan oortuig en na Jesus toe kan trek. Maar God gebruik Christen ouers se woorde, voorbeeld en gebede. Christen ouers wat getrou is aan hulle verbondsbeloftes. Christen ouers wat standput ingeneem het teen die afgode van materialisme en sekularisme. Mag God ons die genade skenk om ons kinders aan Hom toe te wy en nie aan die afgode te offer nie. Want onthou hierdie kinders is eintlik God se eiendom! Wee, die een wat God se eiendom vir die afgode voer!

DIE SUPER SIEK REEKS

- raak realisties oor rugby!

Eers was dit die Super 10, toe die Super 12, gevolg deur die Super 14,15....wel dis nou die Super Siek Reeks! Dit maak my naar! Simptomaties van die oordaad van rugby. Dink jy ek is dalk te kras? Gee my tog ’n kansie om te verduidelik. Dis nie die debat oor watter spanne mag deelneem aan die Super watse reeks nie. Dis ook nie een of ander skeidsregter of speler wat my kwaad gemaak het nie. Dis ook nie dat ek dit het teen rugby as sport nie.... Trouens as gebore Suidwester dink ek nog met nostalgie en trots terug aan die jare van die Biltongboere se wonderlike rugby prestasies! Onthou jy nog vir Gerhard Mans, McCulley, die Stoop broers... en daardie onvergeetlike dag toe hulle die WP op Nuweland geklop het? Toe ons manne soos vurige Etosha leeus gespeel het? Toe rugbyspelers nog lojaal aan hulle provinsie en land was? Maar baie dinge het intussen verander...

Nee, dis nie rugby as sport nie, maar die gierige kommersialisering, histeriese oordrywing en blatante verafgoding van rugby wat ’n wrewel by my opwek! Dit wil amper voorkom asof rugby elke samelewingsfasset begin oorheers. In ’n advertensie vir ’n predikantspos in Die Kerkbode word as voorwaarde gestel, die ondersteuning van ’n bepaalde span. Goed, ek neem aan dis tong in die kies gedoen, maar dis ’n goeie aanduiding van hoe allesoorheersend rugby in ons volkie se denke geword het.

Rugby op topvlak is lankal nie meer gesonde sport en ontspanning nie. Dis ’n vermaaklikheidskoei (skuus Bulle!) wat deur die ryk magnate en hul meelopers gemelk word vir elke moontlike sent. En die rugbyverslaafde publiek is te onnosel om agter te kom dat hulle sakke geplunder word!

Rugby oor die algemeen het al verder weggedryf van Christelike norme en beginsels ten spyte daarvan dat sommige spelers so graag oor hulle Christenskap praat. Hoe kan ’n Christen nog rugby kyk as die spannetjie halfkaal (en heeltemal breinlose) prikkelpoppe wat hulle lywe langs die velde wikkel in jou keel (sig) afgedruk word? Waar is die Christen rugbyspelers wat nog weier om op Sondag rugby te speel en soos dit ’n kind van God betaam die Here op sy opstandingsdag in die erediens aanbid?

Rugbyspelers het niks anders geword as hoogsbetaalde gladiators wat net soos hulle Romeinse voorgangers van destyds, wrede en wellustige skares moet vermaak nie. Simptome van ’n beskawing wat besig is om onder te gaan!

Ons waardesisteem is heeltemal skeefgetrek deur die ovaalbal.

Ons bewillig belaglik groot somme geld vir iemand wat met ’n bal in die hand baljaar, maar daar is nie geld vir ordentlike onderwys nie! Die man wat ’n bal deur die pale kan skop kry baie meer geld as die persoon wat ek aanstel om my kind en sy toekoms te vorm! Dis mos balligheid, ai tog, malligheid!

Rugby het die Afrikaner se oordeelsvermoë afgestomp om die werklikhede van die dag nugter in oënskou te neem. Suid-Afrika wek die indruk van ’n sinkende skip : onderwys, gesondheidssorg, die berugte munisipale dienslewering, misdaadbestryding, omgewingsbewaring en vele ander noodsaaklike funksies van die samelewing is in ’n skrikwekkende vryval! Tog wil dit voorkom dat die meerderheid Afrikaners houtgerus en selftevrede alles maar sluk solank hulle net na hulle gunsteling spanne op die kassie kan kyk. Rugby is soos ’n dwelmiddel wat ons aan die slaap sus! (en as ons die dag wakker word, is daar dalk geen boere... en renosters meer oor nie!)

Rugby het vir baie mense die alles geword! Meer korrek gestel : die werklike god van hulle lewens. ’n Mens merk dit al op skoolvlak. Rugby is die ware prioriteit. Rugby is die hoofvak, die res is ’n bysaak. As seunie kan rugby speel sal die skool vir hom gou ’n beurs reël. (Ander talente word nie maklik raakgesien deur die rugbyblindes nie) Rugby mal ouers wil alles en almal, hiet en gebied. Rugbybenewelde toeskouers maak hulself skuldig aan openlike barbarisme langs die veld tydens skoolwedstryde. Ons sien die fisiese gevolge van die rugby beheptheid : skoolseuns wat op krukke rondskuifel; offers op die altaar van hullle ouers se rugby ego’s. Kinders wat rugbyslawe geword het, wat naweek na naweek van een dorp na die ander gekarwei word om vermaak aan volwassenes te verskaf (en hulle en hulle ouers is Sondae dan te uitgeput om na die Woord van die Lewe te kom luister)

Kom ons raak realisties oor rugby! Mag diegene wat dit as gesonde sport beoefen, dit met balans geniet tot eer van God. Maar mag die rugby verslaafdes bevry word van hulle afgod en die ware God begin dien.