GELUKKIG!

- Psalm 32 Sondebelydenis : die duidelike pad na ware vryheid en geluk.

Ons weet almal hoe vindingryk en bedrewe ‘n alkoholis is om sy drank en sy sonde weg te steek… Hy steek dit so goed weg dat hyself nie eers besef hy het ‘n probleem nie. Maar dis natuurlik net alkoholiste wat deskundiges is op hierdie gebied nie. Alle sondaars dra maskers… almal is maar skelms en redeneer "Ag, die mense moet tog net nie weet nie! Ek moet maar net maak asof alles reg is."

Maar dis juis die groot tragedie. Om stil te bly oor sonde, om dit weg te steek of dit te ontken, los geen probleme op nie. Inteendeel. Dit mergel jou uit, dit maak jou siek, dit tap jou kragte, want die Here se hand druk swaar op jou. 

Ons leer dit in Psalm 32:3,4

Ja, onbelyde en verswygde sonde versteur die gemeenskap met God. Dit maak o.a. dat jou gebede nie verhoor word nie. Jesaja 59:1,2 leer ons dat God nie doof en magteloos is om te help nie, maar dat ons ongeregtighede die probleem is waarom Hy nie reageer op ons gebede nie...

As ek egter eerlik word voor God en my sonde erken en bely, dan kom daar ‘n heerlike verandering. VERGIFNIS. 

En hierdie vergifnis wat God skenk lei tot bevryding en vreugde! Kyk watter groot verandering en ommekeer het hierdie psalmis beleef. Dit lyk asof vers 3-5 ‘n persoonlike bekeringsgetuienis is. Hy wil sê : Ek het eers my sonde probeer wegsteek en ontken, maar dit het geen verligting vir my gebring nie. Als het net erger geword. Maar toe ek my sonde deeglik, omvattend voor God bely het, het daar ‘n onbeskryflike verligting gekom. Die psalmis gebruik drie verskillende Hebreeuse woorde wat hier vertaal word as sonde, sondeskuld en oortredings om die omvattendheid, volledigheid, erns van sy belydenis te beklemtoon. Moenie net halfhartig erken, ja ek is ook maar ‘n sondaar nie – nee, erken voor die Here – “Ek is ‘n dief, ‘n leuenaar, ‘n dronkaard, ‘n hoereerder, ‘n ongehoorsame….” Hierdie belydenis het onmiddellike heerlike gevolge gehad. 

Sondebelydenis is soos die oopmaak van ‘n dam se sluise. Dink aan ‘n oorvol dam wat dreig om te kraak en te breek as gevolg van die geweldige waterdruk wat opbou en al erger word… En dan eensklaps word die sluise voluit oopgetrek en daar kom verligting… die druk neem af en die gevaar is verby! 

TREK OOP DIE SLUISE VAN BELYDENIS EN VOEL DIE VERANDERING!

GELUKKIGE MENS!

En daarom word die mens wat vergifnis ontvang het – as ‘n gelukkige mens beskryf! 

(1) LW – bedek – nie wat die mens bedek nie , maar wat deur God bedek word! 

(2) LW – opvallend dat bedrog uitgesonder word. Vergifnis is bedoel in die konteks van hierdie psalm vir mense wat nie hulle sonde wegsteek nie, maar eerlik bely. Net wanneer hierdie belydenis openhartig sonder bedrog en valsheid is, sal daar vergifnis kom. Hierdie inleiding van die Psalm beskryf ‘n algemene wysheidsbeginsel. Gelukkig is die mens wie se sondes vergewe is. Dis belangrik, hierdie beskrywing veronderstel nie ‘n sondelose persoon nie – die psalmis weet baie goed mense is sondige wesens – as geluk berus het op sondeloosheid sou ons nooit gelukkig kon wees nie – Nee, geluk is moontlik vir ons as sondaars omdat daar iets bestaan soos vergifnis. Ware vergifnis wat volg op eerlike belydenis.

Hierdie volledige vergifnis en die gevolglike vreugde pas in by die Nuwe Testament se evangelieboodskap. Hierdie vergifnis is deel van die vryspraak wat die gebroke sondaar ontvang as hy in berou sy vertroue op Jesus stel. Paulus behandel die vryspraak deur die geloof in Jesus en verwys dan na die voorbeelde van Abram en Dawid. En met verwysing na Dawid haal hy hierdie psalm aan. (Romeine 4:6-8)

Nadat die psalmis sy getuienis gedeel het, roep hy nou alle gelowiges op om ook te bid vir dieselfde bevryding as wat hy ervaar het. Ons word elkeen aangemoedig – maak gebruik van die geleentheid! 

 

Belydenis en vergifnis is net die begin van die pad vorentoe. God wil nie net vir jou bevryding gee nie, maar ook insig oor hoe jy verder moet lewe. Hy wil ‘n wakende oog oor jou hou. (8)

Alles is nie net goeie nuus nie, hier is ook ‘n waarskuwing vir ons elkeen. 

 (9,10) Moenie hardkoppig wees nie. Moenie aanhou om jou sonde weg te steek en te ontken nie. Moenie jou gedra soos ‘n dwase hardkoppige dier sonder verstand nie. Moenie weerstand bied teen sondebelydenis nie. Dit bring net smart. Daar is net twee opsies voor jou. Die pad na geluk is belydenis, die pad na ellende is ontkenning en wegsteek van sonde.

Die Psalm eindig met ‘n lofprysing. (11) Laat ons bly wees dat God vir ons die duidelike resep vir geestelike gesondheid en vreugde gegee het. Dis nie ‘n ingewikkelde resep nie. Dis net ‘n basiese fundamentele waarheid – erken jou sonde en bely dit! Los die verskonings en verduidelikings, bring jou sonde voor God in berou en belydenis. 

Die groot kerkvader Augustinus het hierdie waarheid so goed besef. Hy sê “ intellegensia prima est ut te nôris peccatorem” – “die begin van kennis is om te weet dat jyself ‘n sondaar is” Blykbaar was Psalm 32 sy gunsteling psalm en het hy dit voor sy dood geskryf op die muur by sy siekbed. 

VANDAG!

Mag hierdie psalm ook vir my en jou troos en uitkoms bied, nou en eendag as ek en jy ook op die drumpel van die ewigheid staan. Maar hoor ook die dringende uitdaging – moenie sondebelydenis en vertroue op Jesus uitstel nie... 

Dis een van die groot hartsere wat ek in my bediening hier op Tsumeb beleef... mense stel uit en as jy weer hoor het hulle gesterf...

 Vandag is die dag van JOU verlossing!

Luister hierdie boodskap ook op YouTube by GELUKKIG   (kliek)

Dis amper dag – word wakker!

- die boodskap wat 'n bandelose jongman tot sy sinne geruk het, en wat elkeen van ons nodig het om weer te hoor...

Elke minuut, elke dag, elke jaar wat verby is bring ons nader aan die groot en heerlike dag van Jesus se wederkoms. Dis die dag van ons finale verlossing. Besef jy die implikasies daarvan? Maak dit jou opgewonde? Raak dit jou gedagtes en leefstyl en beplanning?

Paulus praat hier in Romeine 13:11-14 met mense wat reeds God se kinders is – “ja, ons verlossing is nou nader as toe ons tot geloof gekom het.” En dis hierdie kinders van God vir wie hy nou aanmoedig om wakker te word. (11a) 

Hier is ‘n dringendheid in Paulus se spraak. Mense daar is nie nou meer tyd vir sluimer en slaap nie! Word wakker, staan op! Inderdaad, kinders van God, ja mense wat waarlik die verlossing in Jesus beleef het, word maklik slaperig, lui, laks en lam! Die simptome daarvan is kompromie met sonde… “Ag dit en dat is darem nie so erg nie! Ag ons hoef darem nie so streng en eng te wees nie…” en dan begin ons saamdoen met die sondige wêreld rondom ons. Dis egter nie net verkeerde dinge wat ons doen nie, maar ook sondes van versuim – dinge wat ons nalaat… ons raak meegevoer deur die partytjie en vermaaklikheidsgees van hierdie wêreld, deur die groot afgod van “entertainment” en dit stomp ons af en bederf ons verlange na God en sy dinge– ons begin die Woord en gebed en die gemeenskap van die gelowiges afskeep. Kyk maar dis die dinge wat menige Christen se val voorafgaan. Dis die gevaartekens… "ag, ek is nou nie lus vir die Bybel nie, nie lus vir ware gebed nie, nie lus vir die erediens nie…"

DRIE TYE

Paulus herinner ons – die finale verlossing is voor die deur! Die Bybel praat in drie tye oor die verlossing van God se kinders –

Verlossing is iets wat reeds afgehandel is, soos  ons dit kry in Efesiërs 2:8; 

Verlossing is iets wat nou besig is om te gebeur soos 1 Korintiërs 1:18 dit stel.

 

Verlossing is iets wat nog in die toekoms sal gebeur volgens Romeine 5:9.

DRINGEND BELANGRIK

Paulus herinner ons. “Die nag het reeds ver gevorder; dit is amper dag.” (12) Dis ‘n metafoor wat Paulus gebruik om dit onder ons aandag te bring dat hierdie huidige bedeling op hierdie aarde nie vir altyd gaan duur nie. Hierdie wêreld met sy sondeduisternis en ellendes gaan nie vir altyd aangaan nie. Die finale en heerlike voltooiing van ons verlossing kom al hoe nader! Hierdie feit moet julle laat wakker skrik. Hierdie feit moet ons leefstyl laat verander. Ons lewens moet pas by die dag wat aan die kom is. Die gewoontes en lewenswyse van die nag moet ons van ontslae raak. Kies teen die duisternis, kies vir die lig. Ja en onthou dit behels ‘n stryd. Maar ten spyte van hierdie stryd moet ons ‘n lewe leef wat by die daglig van Jesus se heerlikheid en verlossing pas. En dan raak Paulus baie prakties. Hy noem konkrete dinge wat deel is van die duisternis en glad nie meer pas by ‘n kind van die lig nie. Dis baie aktuele dinge. Destyds en nog steeds. (13)

Dis drie groepe van sondes wat hy hier noem. 

Eerstens - gefuif en dronkenskap – dis sonde van selfsug en gebrek aan selfbeheersing. Dis ‘n meesleuring deur die vermaak en plesier van die oomblik – ‘n verslawing aan “entertainment.” Wilde drink partytjies en uitspattigheid. 

Tweedens - “ontug en losbandigheid.” Dit gaan oor alle vorme van sedeloosheid en seksuele losbandigheid. Dit skyn mos die hoogste ideaal en norm van ons tyd te wees – doen als waartoe jou luste jou lei. Hoerery is maar reg. Daar is geen respek vir God se ordes oor die huwelik en reinheid nie. Dis ‘n goedkoop bandelose rondgefladder van een persoon na die ander. Die geboorte van buite egtelike kinders word selfs toegejuig op sosiale media! Die opperste vorm van rebellie teen God se wette en die aakligste vorm van selfsug. 

Derdens. “rusie en afguns” Onmin en gevegte tussen mense. Dis alle vorme van liefdeloosheid wat uit harte van haat en jaloesie opborrel en jou medemens skade aandoen. Dis alle vorme van geweld – van skinder en minagting tot openlike vyandskap en moord! 

Al hierdie voorbeelde in Paulus se lys vorm deel van die domein van die duisternis! En al hierdie sondes kom neer op ‘n mislukking van egte liefde, die oortreding van die liefdesgebod teenoor jou medemens! Paulus verwys in die voorafgaande gedeelte na die liefdesgebod. (10) 

Al hierdie dinge kom neer op ‘n flagrante oortreding van die liefdesgebod. Wie homself aan hierdie sondes skuldig maak, wys dat hy nie omgee vir sy medemens nie en dus ook nie omgee vir God nie.

TREK JESUS AAN!

Paulus stel teenoor hierdie bose lewe ‘n heerlike alternatief. (14a) “Beklee julle egter met die Here Jesus Christus.” Dis ‘n kragtige metafoor vir radikale toewyding – trek daagliks vir Jesus aan! Dis ‘n daaglikse assosiasie en identifisering met Jesus. Wees soos Jesus. Dis meer as net ‘n eenmalige besluit – dis ‘n daaglikse volg van Hom, dis ‘n daaglikse bekering om te kies om Hom te gehoorsaam, dis ‘n daaglikse wandel met Hom en die opsoek van sy teenwoordigheid. Dis ‘n lewe van oorgawe aan Jesus, wat daaglikse dissipline behels. En let op hierdie navolging van Jesus gaan saam met ‘n baie sterk keuse teen alle vorme van sonde! (14)

VERKLAAR OORLOG TEEN ALLE SONDE!

Moenie ruimte vir enige sonde in jou lewe maak nie! Moet op geen manier eers vir die moontlikheid van sonde beplan of voorsiening maak nie. Gun die sonde geen duimbreedte nie. Reeds as sonde net by die voorhekkie verskyn, jaag dit weg dan sal dit nooit in jou huis en lewe kom nes maak nie! Bewaar jou gedagtes, wees versigtig wat jy luister, kyk en lees… Roei elke geringste teken van sonde uit! 

Mag ons vers 14 onthou as ‘n duidelike koerswyser vir die nuwe jaar. Mag hierdie oproep van die apostel Paulus ‘n kragtige verskil in jou lewe maak, net soos dit baie eeue vantevore gelei het tot ‘n lewensveranderende bekering by die latere beroemde kerkvader Augustinus! Hy was ‘n regte bandelose rokjagter maar hierdie woorde het hom tot besinning geruk en hy het ‘n nuwe mens geword!

Ware voorspoed en seën vir die nuwe jaar!

REDDING VAN 'N ROKJAGTER

- ingrypende genadewonder  in die lewe van Augustinus.

So baie is vasgevang in die strik van ‘n seksueel losbandige lewe - pornografie, perversiteit, huweliksontrou en al dergelike dinge. Is dit moontlik om hiervan bevry te word en die voortgaande vreugde van ‘n verhouding met God te kies bo die kortstondige plesier van seksuele sonde? Wel, ja... dis wat met Augustinus gebeur het...

“Ek het na Karthago gegaan, waar ek myself  te midde van ‘n kookpot van wellus bevind het...my ware behoefte was aan U my God, wat die voedsel vir die siel is. Ek was nie bewus van hierdie honger nie...” 

Dis hoe Augustinus later teruggekyk het na sy losbandige en hedonistiese leefstyl as jongman. Hy is op 13 November, 354nC gebore in Tagaste, naby Hippo in die hedendaagse Algerië. Augustinus se vader was ‘n heiden (hy het eers ‘n jaar voor sy dood tot bekering gekom), maar sy moeder Monica was ‘n diep gelowige vrou wat haar lewe lank vir haar seun gebid het! Maar Augustinus se doelwitte was nie in lyn met sy moeder se gebede nie; sy ambisie was om ‘n goeie redenaar te wees. God het egter hierdie vrome moeder se versugtinge verhoor en Augustinus is omgekeer deur die genade van God en ‘n nuwe mens gemaak. Maar dit was  nie so vinnig en maklik nie...

In Karthago het hy ‘n verhouding aangeknoop wat 13 jaar geduur het en waaruit ‘n seun, Adeodatus gebore is. Hy is nooit met hierdie meisie getroud nie.  Maar God was reeds aan die werk....Daar in die kookpot van Karthago het Augustinus  kennisgemaak met ‘n geskrif van Cicero, Hortensius. Hierin het hy  wysheid as verhewe bo plesier aangeprys. Dit was nog glad nie Augustinus se bekering nie (dit sou eers nege jaar later gebeur), maar het sy lewensuitkyk verander. Augustinus het dit so beskryf :

 “Dit het my gebede tot U verander, O Here, en het my van nuwe hoop en aspirasies voorsien...”

Hierna sou dit menslik gesproke kon lyk asof Augustinus weer verder van die waarheid wegbeweeg,. Hy het op ‘n verdere dwaalpad beland,  naamlik die dualistiese lering van die Manicheisme. Dit sou duur tot op ‘n ouderdom van 28 toe hy ontnugter geraak het deur een van die leiers. In sy nege en twintigste jaar is hy na Rome om te gaan onderrig gee, maar kort daarna vestig hy hom in Milaan. 

Hier in Milaan  het God met hom ‘n afspraak gehad.

Hy het die werke van Plotinus ‘n neo-Platonis ontdek wat verdere ontwikkeling in sy denke meegebring het,  maar het ook onder die invloed van die groot biskop Ambrosius se prediking gekom. Hy is gevul met liefde en vrees vir God. Hy vertel van daardie tyd : 

“Ek was verbysterd dat alhoewel ek U liefgehad het...ek nie volhard het in my verlusting in my God nie. U skoonheid het my tot U aangetrek, maar gou is ek weggesleep van U deur my eie gewig en in verslaenheid het ek myself weer ingedompel in die dinge van die wêreld.” 

Augustinus, so lyk dit het sy magteloosheid as sondaar om God te dien,  agtergekom. Die krag van seksuele losbandigheid was sterker as die krag om vreugde in God te vind. (Piper)* Augustinus beskryf sy stryd so:

 “Ek het begin soek vir ‘n manier om die krag te kry wat ek nodig het om U te geniet, maar ek kon nie hierdie manier vind nie, totdat ek die middelaar tussen God en mens, Jesus Christus omhels het nie.”

Sy moeder Monica, het  ook in Milaan aangekom en begin om reëlings vir ‘n huwelik in ‘n Christelike familie te tref. Augustinus het sy jarelange  minnares weggestuur. Daar het egter niks van die voorgenome huwelik gekom nie en hy het ‘n ander minnares geneem. 

Augustinus se probleem wat hom van God weggehou het,  was dus blykbaar nie van een of ander intellektuele aard nie, maar eerder sy wellus!

Toe kom die groot gebeurtenis. Augustinus begin vertel dit so : 

"O Here, my Helper en Verlosser, ek sal nou vertel en bely tot eer van U naam hoe U my verlos het van die kettings van wellus wat my so styf geboeid gehou het en van die slawerny van die dinge van hierdie wêreld.” (Ons vind hierdie beskrywing in sy beroemde "Confessiones") 

Op die dag van die finale krisis was die 32 jarige Augustinus saam met sy vriend Alypius in gesprek oor die merkwaardige opoffering en heiligheid van die Egiptiese monnik, Antonius. Sy lewe was in so ‘n sterk kontras met die van Augustinus. Daar was ‘n klein tuintjie by die huis waar hulle tuisgegaan het. Hier het Augustinus homself nou in ‘n geweldige sielestryd bevind. “Ek het my hare getrek en my voorkop met my vuiste geslaan” Verder : “Ek het myself neergewerp onder ‘n vyeboom en my oorgegee aan die trane wat uit my oë gestroom het... Ek het aangehou huil : hoe lank gaan ek sê môre, môre? Waarom nie nou nie? Waarom nie ‘n einde maak aan my aaklige sondes op hierdie oomblik nie?”

Skielik het Augustinus die lied van ‘n kind gehoor in ‘n huis daar naby. Die woorde wat hy by herhaling gehoor het was : “Neem dit en lees, neem dit en lees.” Hy is haastig terug na die plek waar Alypius gesit het en een van Paulus se briewe gegryp, dit oopgemaak en in stilte die eerste gedeelte gelees waarop sy oog geval het. Dit was die aangrypende gedeelte in Romeine 13:13-14 wat sê :

“Ons moet welvoeglik lewe soos dit in die daglig hoort. Daar moet geen drinkery en uitspattigheid, geen ontug en onsedelikheid, geen rusie en jaloesie wees nie. Nee, julle moet lewe soos volgelinge van die Here Jesus Christus en nie voortdurend daarop uit wees om julle sondige begeertes te bevredig nie.”

Toe hy by die einde van die sin kom was dit asof die lig van vertroue in sy hart ingestroom het en al die donkerte van vertwyfeling verdryf het.  Augustinus het ‘n nuwe mens geword... Tydens Pase van 387nC is hy deur Ambrosius in Milaan gedoop.

Die geredde rokjagter  het ‘n groot kerkleier en teoloog geword wat gestry het vir die waarheid. Die waarheid van God se soewereine genade. ‘n Genade wat ons nie kan verdien nie, ‘n genade wat God skenk aan wie Hy wil. Augustinus was immers proefondervindelik ‘n ontvanger van hierdie onbeskryflike en bevrydende genade! ‘n Genade wat hom ware genot laat vind het. Die ware vreugde in God wat groter is as die tydelike genot van losbandigheid!

Mag God se genade so elkeen van ons bevry om die vreugde van verlossing en vervulling in Hom te ontdek!

*(Erkenning : John Piper, The Swan is not Silent - Sovereign Joy in the Life and Thought of St. Augustine. Lees dit gerus op die internet)

Afbeelding : skildery van Philippe de Champagne uit de 17de eeu