Wat 'n voorreg om die kosbare Woord van God hier in ons pragtige dorp Tsumeb te verkondig. Tsumeb word geassosieer met minerale rykdom. Mag die Heilige Gees die prediking van die Skrif gebruik om die (onuitputlike) Woord-Skatte van Waarheid te ontsluit vir elkeen wat wil luister. So beleef ons die rykdom van God se genade as Hy aan ons redding uit vrye guns skenk deur vertroue op Jesus. Hiervoor moet God alleen die eer kry!
Deel in die ryk seëninge uit God se WOORD! Dit sal ook lekker wees om van jou te hoor! Neem dus vrymoedigheid om kommentaar te lewer (by OPMERKINGS), maar doen dit asseblief altyd op 'n smaakvolle en verantwoordbare manier. Onbeheerste galbrakery sal nie geplaas word nie... Die opinies hier uitgespreek is my eie tensy duidelik anders vermeld. Hierdie webjoernaal is nie 'n amptelike spreekbuis van die NG Kerk in Namibië of die Tsumeb gemeente nie.
[JI Packer (1926-2020) is verlede
maand oorlede. Hy was ‘n behoudende Anglikaanse teoloog en kampvegter vir die
waarheid*. Sy bekendste werk is seker sy blitsverkoper, Knowing God. Ek deel
hieronder enkele gedagtes uit die boek oor die heerlike onderwerp van aanneming
tot kinders.]
Het jy besef? God neem verloste
sondaars aan as sy eie kinders!
“Want julle het nie ontvang 'n gees van slawerny
om weer te vrees nie, maar julle het ontvang die Gees van aanneming tot kinders,
deur wie ons roep: Abba, Vader! Die Gees self getuig saam met ons gees dat ons
kinders van God is;"(Romeine 8:15,16)
Die vraag “Wat is ‘n Christen?”
kan op baie maniere beantwoord word. Die rykste antwoord is : ‘n Christen is
iemand wat God as sy eie Vader het.
Net terloops,
nie alle mense is kinders van God in hierdie sin nie. Inteendeel Paulus stel dit duidelik dat
ons almal, voor ons redding deur Jesus, kinders van die toorn was. Met ander
woorde ons het onder God se oordeel en raak gestaan.“…en ons was van nature kinders van die toorn net
soos ook die ander.” (Efesiërs 2:3)
Die aanneming tot kinders is ‘n
uitsonderlike stuk genade endie
grootste voorreg wat die evangelie ons bring.
Ja, daar is ook ander voorregte.
Soos vryspraak. Ons ken die betekenis….Regverdiging, vryspraak (justification)
is ‘n forensiese saak.Dit gaan oor die
wet en oor God as regter. In die vryspraak spreek God ons vry van al ons skuld
via ons geloof in Jesus op grond van sy volmaakte skuldoffer en boetedoening
aan die kruis. Dit beteken , ek wat glo staan onskuldig, strafloos voor God
omdat Jesus my straf gedra het. Dis heerlik.Genadig!
Aanneming tot kinders gaan egter nog verder. Dis ‘n
familiesaak. Hier gaan dit nie oor die wet nie, maar oor liefde, nie oor God as
Regter nie, maar oor God as Vader. Die aanneming tot kinders behels dat God ons
in sy eie huisgesin opneem, ons word aangeneem as sy kinders en hanteer as sy
erfgename! “Jy is dus nie meer ‘n slaaf nie; jy is nou ‘n kind van God. En omdat
jy sy kind is, het God jou ook sy erfgenaam gemaak.” (Galasiërs 4:7)
Ons hele praktiese Christelike
lewe word beheer deur hierdie wonderlike waarheidsfeit. Ek is ‘n kind van God.
Ons gaan spesifiek kyk hoe dit in die bergrede uitgespel word in praktiese
terme. God se familiekode.
Kom ons kyk na drie praktiese terreine in ons
lewens waar die besef dat God ons Vader is ‘n reuse verskil sal maak:
1. Hierdie feit van kindskap bepaal my gedrag en lewenswandel.
Op 3 maniere beïnvloed ons
kindskap van die Vader ons gedrag:
As kinders is ons nabootsers van die Vader. Jesus leer -"Maar Ek sê vir julle: Julle moet julle vyande liefhê, en julle moet bid vir dié wat vir julle vervolg, sodat julle kinders kan wees van julle Vader in die hemel. Hy laat immers sy son opkom oor slegtes en goeies, en Hy laat reën oor dié wat reg doen en oor dié wat verkeerddoen.” (Matt 5:44,45) As kinders moet ons die karaktereienskappe van die Vader vertoon . Terloops, as ons vol van vrees is, as ons dronk word, as ons te lui is om op ‘n Sondag na die Vader se woorde te kom luister... wat vertel dit vir die wêreld van ons Vader? Gaan iemand God eer omdat jy dronk word?
As kinders moet ons die Vader se naam eer aan doen. Anders gestel ons moet Hom verheerlik. As mense na ons gedrag kyk, moet hulle sê : “Kyk watse goeie Pa het hy!” Hoor Jesus se woorde - “Laat julle lig so voor die mense skyn, dat hulle julle goeie werke kan sien en julle Vader wat in die hemel is, verheerlik." (Matt 5:16) Word ander mense na God toe getrek deur jou voorbeeld en gedrag. Of stoot jy hulle weg van God en die evangelie?
As kinders moet dit ons begeerte wees om ons Vader gelukkig te maak. Dink bietjie mooi – Is jou Hemelse Vader gelukkig ... met jou gedagtes, met jou grappe langs die braaivleisvuur, hoe jy jou geld of tyd bestee? As ons goeie dinge doen moet ons nie na mense se goedkeuring soek nie, maar die Vader se goedkeuring in gedagte hou. Sy beloning is wat tel! "Moenie julle godsdienstige pligte in die openbaar nakom om deur mense gesien te word nie, want dan kry julle geen beloning van julle Vader wat in die hemel is nie.” 6:1 Die implikasie is dat wat God van ons dade dink, dis wat saakmaak!
2. Hierdie feit van kindskap is die basis van my gebedslewe.
Ons vrymoedige gebedslewe berus op die voorreg dat ons God ons Vader kan noem. Dis die spesiale voorreg van God se kinders in die Nuwe Verbond om God as Vader aan te spreek as ons bid. Dink maar aan die “Onse Vader” gebed wat Jesus sy dissipels geleer het. (Dit was nie so in die Ou Verbond nie!) Die Vader is altyd toeganklik vir sy kinders. Hy weet wat ons nodig het en wil die beste vir ons gee. Dit impliseer natuurlik nie dat ons altyd kry wat ons wil hê nie, want ons vra dinge wat nie altyd die beste is nie. (Weens onkunde, selfsug, sondige begeertes ens.) En tog, kind van God kan jy seker weet dat die Vader net jou beste belange op die hart dra! Jy hoef nooit daaraan te twyfel nie! “As julle wat sleg is, dan weet om vir julle kinders goeie dinge te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemel is, goeie gawes gee aan dié wat dit van Hom vra?” (Matteus 7:11)
3. Hierdie feit van kindskap bepaal my geloofsvertroue op God om in al my behoeftes te voorsien.
Ons hemelse Vader is ‘n omvattende versorger soos enige goeie Pa, net baie meer. Jesus verseker ons -"Julle moet julle dus nie bekommer en vra: ‘Wat moet ons eet of wat moet ons drink of wat moet ons aantrek?’ nie. Dit is alles dinge waaroor die ongelowiges begaan is. Julle hemelse Vader weet tog dat julle dit alles nodig het. Nee, beywer julle allereers vir die koninkryk van God en vir die wil van God, dan sal Hy julle ook al hierdie dinge gee.” (Matteus 6:31-33)
Miskien moet elkeen van ons weer opnuut gaan dink : Is ek ‘n kind van God deur my vertroue op Jesus en sy offer? As ek daarvan seker is wat is die heerlike implikasies dat ek die Almagtige en liefdevolle God, my eie Vader kan noem?
*In 2002 toe die sinode van die Anglikaanse diosees van New Westminster in Vancouver goedgekeur het dat sy biskop selfdegeslagverbintenisse mag seën, was Packer een van die sinodegangers wat in protes uitgestap het. Sy rede vir hierdie drastiese optrede was soos volg :
“Because this decision, taken in its context, falsifies the gospel of Christ, abandons the authority of Scripture, jeopardizes the salvation of fellow human beings, and betrays the church in its God-appointed role as the bastion and bulwark of divine truth.”
Ons het verlede Sondag gekyk na die heerlikheid van die HIERNAMAALS, maar nou weet ons tog, kinders van God gaan mos nie dadelik hemel toe die dag as hulle tot bekering kom nie. Nee, ons is wel besonder begenadigde mense, vergewe, vrygespreek deur God van alle skuld, maar ons is ook doodgewone mense, wat nog steeds op hierdie aarde woon. Nou kan ons vra, wat is die sin en betekenis van ons lewe hier op aarde?
Die antwoord is duidelik : Ons is geroep om in hierdie wêreld nou tot eer van God te leef. Dis ‘n praktiese saak. Dit kom daarop neer dat ons elke dag keuses moet maak : gaan ek dit of dat doen, moet ek so maak of nie so maak nie?
DEUR MY KEUSES
BRING EK EER OF ONEER AAN GOD!
Die Christene in Korinte het natuurlik ook voor hierdie keuses te staan gekom. (Sien 1 Korintiërs 10:23-33) Korinte was ‘n heidense hawestad met baie versoekings, prostitute, afgode... Hoe sou die gelowiges al hierdie dinge hanteer? Daar was ‘n groep onder die Christene wat geredeneer het : “Alles is geoorloof! Everything goes! Als is maar reg (dit klink bekend nê?), ek is mos nou God se kind en ek is vry om te doen wat ek wil!"
Die spesifieke saak waaroor dit hier vir hulle gegaan het, was die kwessie of Christene van die afgodsoffers mog eet. Dis vleis wat vooraf aan die afgode toegewy is. Natuurlik het die Christene nou nie meer in die afgode geglo nie, maar wat nou van vleis wat eers aan die gode geoffer is? Kan dit my nou skade aandoen? Paulus gee raad en sê : As jy nie weet dis ‘n afgodsoffer nie, kan jy maar met vrymoedigheid enige vleis eet sonder om daaroor uit te vra. Eet maar daai skaaptjoppies! Dit kan jou opsigself geen skade aandoen nie. Die aarde en als daarop behoort aan die Here... Maar as iemand vir jou duidelik sê dis ‘n afgodsoffer, moet dit liewers nie eet nie. Hoekom nie? Dis nie dat dit jou kan skade aandoen nie, nee, maar moenie dit eet nie, ter wille van die een wat dit gesê het. Jy kan hom geestelik skade aandoen, want hy glo miskien nog in die afgode en dan maak jou optrede hom deurmekaar...
Die beginsel is : As jy ‘n keuse moet maak oor reg of verkeerd, neem ook ander mense in ag, wat dalk ‘n swakker Christene is. Jy kan dalk niks oorkom nie, dis nie vir jou ‘n versoeking nie, maar moenie net aan jouself en jou belange dink nie. Paulus herhaal hierdie beginsel weer in vers 33 : “Maak soos ek, ek probeer om almal in alles tegemoet te kom. Ek soek nie my eie belang nie maar dié van baie ander, sodat hulle gered kan word.”
Dink na oor die geestelike effek van jou keuses op ander mense. Bevorder dit hulle redding of heiligmaking? (hierdie beginsel is so belangrik waar dit kom by sake soos, watter partytjies ek bywoon, die gebruik van alkohol, die keuse van kleredrag, die besluit om SKOONHEIDSKOMPETISIES deel te neem...)
Hierdie beginsel is egter ‘n uitvloeisel van nog ‘n dieper groter beginsel in vers 31 en dis waarop ek wil hê dat ons sal fokus : “Of julle eet en of julle drink of wat julle ook al doen, doen alles tot eer van God.”
Dit Christen moet nie gelei word deur sy eie belange en regte nie, maar al my besluite is ondergeskik aan die eer van God. Ek moet dus nie redeneer – “dis my reg om dit of dat te doen nie”, maar vra – “eer ek God deur hierdie besluit?” “Lewe tot eer van God” is een van die mooi frases wat ons almal ken, maar wat beteken dit en hoekom is dit so belangrik? Om God te eer is om God se belangrikheid en eerste prioriteit sigbaar te laat word. Om God te eer behels dat ek sy wil en sy reputasie bo my eie opinies en voorkeure te stel. Dit gaan ook oor die vraag : As mense my sien, gaan dit wat ek doen hulle positief of negatief van God en sy kerk laat praat.
Kom ons vat ‘n eenvoudige ding soos te veel eet as ‘n voorbeeld ter illustrasie. As iemand my sien hoe ek my gulsig ooreet – kan ek redeneer – “dis my saak, dis mos my liggaam, as ek te vet wil word het dit niks met ‘n ander mens uit te waai nie”. Of ek kan myself eerlik vra, “pas vraatsigheid by ‘n kind van God, bevorder ek die beeld van God, gaan my eetgewoontes nie ander mense afskrik van die evangelie nie, rym my optrede met die optrede van Jesus?” Baie ander klein dingetjies val onder hierdie kategorie... dis belangrik om landswette te gehoorsaam, betyds wees vir afsprake, netjies geklee te wees... , want as ek dit nie doen nie stuur dit ‘n skewe beeld uit oor wie God is.
Lewe tot eer van God in alle omstandighede is belangrik omdat dit te make het met die essensie van ons bestaan.
God het ons gemaak met een groot doel naamlik om Hom te eer. Dis die sin en die uniekheid van menswees. Ons is die enigste wesens op aarde wat God doelbewus kan eer. (Hierin verskil ons van blomme, diere, sterre en planete...wat onbewustelik eer aan die Skepper bring!) Dis hoekom Satan sy aanslag op die mens fokus. Hy haat God en daarom mislei hy ons om God te onteer, so wil hy God skade aandoen. Elke detail van ons lewens maak dus saak. In elke stukkie alledaagse lewe, dade, woorde, gedagtes...kan ek God eer of kan ek oneer bring op sy naam. Die kind van God wat leef onder beheer van die Heilige Gees kan teen Satan kies en doelbewus besluit om God te eer. En natuurlik as ek God eer neem ek my medemens se belange ernstig op. God is tog ‘n God van liefde, nooit kan ek Hom eer deur liefdeloos, selfsugtig, selfgesentreerd of hoogmoedig op te tree nie!Kom ons kyk positief daarna. Die kind van God, NET die kind van God, het die opwindende voorreg om God te eer. Nie net in die erediens nie – natuurlik dis een van die belangrikste geleenthede, dis daarom uiters belangrik om hier te wees, maar elke dag in my alledaagse besluite by die huis, werk, skool, sportveld... Orals kry ek die kans om God te eer. (Ons lewe mag nie in geestelike en beestelike kompartemente opgedeel word nie!)
Ons moet elke dag baie praktiese keuses maak om God te eer. Vra jouself twee vrae, voordat jy besluit:
1) Is ek in lyn met God se wil (sy Woord) deur hierdie keuse?
2) Neem ek die geestelike welsyn en belange van ander in ag deur hierdie besluit?
Gebruik hierdie week elke geleentheid om God te eer. Dit maak jou lewe sinvol en bring vreugde. As ek besef dat my lewe nie eer aan God bring nie, waar begin ek? Wel, die eerste en belangrikste manier om God te eer, is om Jesus as Here en Verlosser te aanvaar en voor sy gesag te buig! AMEN
Kinders van God gaan mos nie dadelik hemel toe die dag as hulle tot bekering kom nie. Nee, kinders van God is wel besonder begenadigde mense, vrygespreek deur God van alle skuld, vrygekoop deur die bloed van Jesus, maar ons is ook doodgewone mense, wat nog steeds op hierdie aarde woon. Ons is geroep om in hierdie wêreld heilig te leef. En dit beteken dat ons elke dag keuses moet maak : gaan ek dit of dat doen, moet ek so maak of nie so maak nie? Soms is hierdie keuses werklik moeilike morele keuses...
