DIE EEN GROOT HAAKPLEK

- wat keer dat jy vergifnis en vrede beleef!

Die grootste ontdekking wat ‘n sondaar kan maak is die ontdekking van vergifnis! Dis die heerlike boodskap van Psalm 130. Dit bevry jou uit die diep put van moedeloosheid, selfverwyt, depressie en desperaatheid… ja, dit bevry jou van die angste van die hel. Anders gesê, almal wat in die hemelse Koninkryk sal ingaan, het een gemeenskaplike deler – dis almal wat vergifnis ontvang het! Toegang tot die Koninkryk hou direk verband met genade en dis deur genade dat ons vergifnis ontvang!

Tog lyk dit asof die geskenk van vergifnis party mense net ontwyk. Die lig van vergifnis wil net nie deurbreek nie. Miskien sê jy – "ek het my sonde voor God bely, Ek vertrou op Jesus, ek het Hom aanvaar, ek stel nie meer my hoop in myself nie, maar alleen op die verdienste van sy kruisdood… en tog, ek het nie vrede nie, ek sukkel om te beleef dat ek vergewe is…" Wat is fout?

In Matteus 6:14 en 15 kom daar ‘n baie belangrike uitspraak uit die mond van die Here Jesus. 

 Dis ‘n baie direkte skokkende uitspraak. En dis nie die enigste plek waar Jesus ons vergifnis wat ons by God kry, koppel aan die vergifnis wat ons aan ander mense moet gee nie. “En wanneer julle staan en bid – as julle iets teen iemand het, vergeef hom, sodat julle Vader in die hemele julle ook julle oortredings kan vergeef.” Markus 11:25

Hierdie uitspraak oor vergifnis in Matteus, volg soos ons gesien het op die Onse Vader gebed. Volgens die verklaarder Van Bruggen gaan dit oor meer as net ‘n voetnoot op die een bede. Dit sluit aan by die Onse Vader gebed as geheel. In die Onse Vader gaan dit soos in die res van die Bergrede oor die groot saak van INGANG TOT DIE KONINKRYK VAN GOD! Om in die koninkryk in te gaan het ons genade nodig. Dis die enigste pad na die koninkryk. Genade, wat natuurlik die ontvangs van vergifnis behels. As ons wat bid om in die koninkryk te mag ingaan, hardvogtig en sonder genade is, dan kanselleer ons as’t ware ons eie gebed. As ons genade en vergifnis aan ander weier sal dit ook aan ons geweier word. 

Dis eintlik ‘n bevestiging van wat Jesus reeds in die inleiding tot die Bergrede geleer het. “Gelukkig is die barmhartiges, want hulle sal barmhartigheid ontvang.” (5:7) Sien jy, ook hier is ‘n duidelike verwantskap tussen die barmhartigheid wat ons aan ander gee en die barmhartigheid wat ons van God ontvang! Anders gestel - Wat jy weet dat jy van God nodig het, betoon dit ook aan ander mense!* Iemand wat nie barmhartigheid bewys nie sê dus maar net ek het self dit ook nie nodig nie, met ander woorde ek hoef nie in Jesus te glo nie. Onbarmhartiges is dus by implikasie mense wat nie in Jesus glo nie en daarom verlore is! Barmhartigheid is ‘n bewys dat ek barmhartigheid ontvang het, en dat ek dus in Jesus glo. 

Martyn Lloyd-Jones  sê dit so :“What makes me merciful is the grace of God. But the grace of God does make me merciful. So it comes to this: if I am not merciful there is only one explanation, I myself have never understood the grace and mercy of God; I am outside Christ; I am yet in my sins , and I am unforgiven” Skrikwekkende woorde, maar so waar!

Gaan jy erns maak om ander te vergewe? Die groot beswaar is mos : “Ek kan nie, want ek voel nie so nie!” Ons moet duidelik verstaan – vergifnis is nie ’n gevoel nie, maar ’n besluit in gehoorsaamheid aan God se opdrag. As ek waarlik my eie sonde voor God besef, as ek besef ek verdien nie vergifnis nie, maar God gee dit vir my uit genade omdat Jesus met sy lewe betaal het, omdat Jesus my straf aan die kruis gedra het... as ek weet dat ek absoluut afhanklik is van God se genade en vergifnis – dan kan en sal ek besluit om ander te vergewe. Dis nie ’n gevoel nie, maar ’n besluit/keuse om niks meer teen die ander persoon te hou nie. Dis ’n besluit wat ek aan die voet van die kruis neem, wetende dat ekself ook nie God se genade verdien nie! In elk geval die sondes waarvoor God my vergewe is baie kleiner en minder as die sonde wat die ander persoon teen my gepleeg het.

As ek vergifnis aan ander weier dan wys dit eintlik maar net dat ek nog nie ’n eerlike skuldbesef het van die grootheid en aakligheid van my eie sonde nie. As ek aanhou om wraakgedagtes te koester dan kan ek hoegenaamd nie die Onse Vader bid nie, want dan wys dit maar net dat my eie eer en ego belangriker is as die heiligheid en eer van GOD se Naam! Met onvergewensgesindheid kan ek nie opreg bid : “Laat U Naam geheilig word.” nie! 

 My bitterheid belemmer my gebed as geheel.

Laat die bitterheid in jou lewe vervang word deur – Bedink, Berou, Besef, Bely en Besluit!

Bedink dus eers die erns van jou eie sonde. Hoe groot is my sonde! Ek het al tien van God se gebooie op een of ander manier oortree. Ek het God nie so lief soos ek moet nie, ek het my medemens nie so lief soos myself nie. Mag God jou dan berou skenk, ware berou soos die van Dawid en Petrus... wat mens laat uitroep om genade!

Besef dat jou enigste hoop lê in die vergifnis wat jy van God ontvang, omdat Jesus vir jou gesterf het toe jy nog ‘n sondaar was.

Bely jou sonde en bring dit na Jesus. En vertrou volkome dat Sy sterwe ’n genoegsame offer was daarvoor.

Besluit om dan die vergifnis wat jy van God nodig het, ook aan ander te skenk – maak nie saak wat jou eie gevoelens is nie! Dit gaan oor gehoorsaamheid en nie gevoel nie!

PREDIKANTE WAT LIEG...

RIP/RIV - RUS IN VREDE?

Ek is bekommerd. Bekommerd oor predikante wat vir mense lieg. Bekommerd oor mense wat vir hulleself lieg. Wat is die leuen? Om vir en van goddeloses te sê : "Rus in vrede!" Dis ‘n leuen, want goddeloses gaan nie rus hê nie en ook geen vrede nie! Nie nou nie, nie in die hiernamaals nie...

VREDE

Kom ons kyk wat sê God se Woord oor VREDE.  Lees gerus Jesaja 57:14-21. Die konteks is ‘n wonderlike hoofstuk van genade, vergifnis en herstel. (Dis natuurlik gerig in die eerste plek aan die bannelinge in Babilonië) “Vrede, vrede, vir die wat naby is en vir dié wat ver is,’ sê die Here. (19) Hierdie vrede wat God beloof is nie sommer los praatjies en goedkoop beloftes nie, dis gewortel, dit groei uit God se karakter. Dit staan vas omdat God, God is. Kom ons kyk bietjie wie God is en wat beloof Hy volgens hierdie gedeelte:

God is die heilige, verhewe, heerlike God. "Want so sê die Hoë en Verhewene wat in die ewigheid woon, Heilig is sy Naam: Ek woon in die hoogte en in die heilige plek..."  (15) God is nie soos mense nie. (reeds in Jesaja 6 kry ons met sy ontsagwekkende heerlikheid te doen…) Hy is ook nie die skepping of uitdinksel van mense nie. (so anders as byv. die Griekse gode wat net so immoreel soos die mense was, want mense het hulle uitgedink!)  God is ver verhewe bo die mens! “My gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle optrede nie soos Myne nie, sê die Here; soos die hemel hoër is as die aarde, so is my optrede verhewe bo julle optrede en my gedagtes bo julle gedagtes.” (Jesaja 55:8,9) God is hoog en verhewe, maar Hy is Hy is nie ‘n veraf en onbetrokke God nie. Hy word geraak deur die menslike ellende. Hy kry die verdruktes en nederiges jammer.

God is ‘n genadige God.  "Want Ek sal nie vir ewig twis en nie vir altyd toornig wees nie," (16) God bly nie vir altyd kwaad nie, want dit sou beteken dat alle mense totaal vernietig sou word. Dit sluit so mooi aan by Psalm 130 waar dit gaan oor die wonder van genadige vergifnis : “As U ons sondes in aanmerking sou neem, Here, wie sou dan nog bestaan?” (Psalm 130:3) God se genade en vergifnis is ons enigste hoop tot oorlewing! Maar dit gaan oor baie meer as oorlewing en voortbestaan. God se genade stel voorheen afvallige en gebroke mense weer in staat om Hom te loof! "Ek stel hulle in staat om My weer te loof." (19)

God is die toornige God , maar ook die vertroostende en genesende God. "Ek het toornig geword oor my volk se sonde en hebsug, Ek het hom geslaan en hom verlaat omdat Ek toornig was. Hy was opstandig en het sy eie koers ingeslaan.

Ek het gesien wat met hom gebeur, en Ek sal hom genees. Dié van hom wat treur, sal Ek lei en terugbring; Ek sal vir hulle uitkoms gee." (17,18) God is toornig oor sonde en Hy straf dit. Die volk Israel met wie die profeet hier praat het dit op die harde manier geleer. Hulle het dit aan hulle eie lyf gevoel. Dit het groot ellende en smart tot gevolg gehad. Spesifiek die ellende van die ballingskap. Daar in die verre land het hulle getreur. “By die riviere van Babel, daar het ons gesit, en ons trane het gevloei as ons aan Sion dink.” (Psalm 137:1) Hierdie treurendes hoor nou die goeie nuus dat God troos gaan bring. (18) En dis ‘n volledige herstellende troos wat gaan maak dat hulle God weer sal loof. (19a)

WIE GAAN VREDE ONTVANG?

Nou is die groot vraag : Vir wie is God genadig? Wie gaan sy vrede beleef? Alle mense? Ja, vir alle soorte mense ver en naby, maar daar is een voorwaarde : bekering. Ons het reeds gesien God se herstellende genade is bedoel vir die treurendes. Hulle treur en daarom is daar verootmoediging, berou en bekering. Ons sien hierdie aspek byvoorbeeld in Daniel se beroemde gebed in Daniël 9. Hy treur oor die toestand van sy volk en hierdie treur gaan saam met sondebelydenis – hy bely sy eie sonde sowel as sy volk se sonde! Treur is in ‘n sin een van die eerste stappe tot die ontvangs van vrede. Treur is ‘n eienskap van ‘n koninkryksmens. Dis waarom Jesus kon sê dat die treurendes eintlik die gelukkiges is! "Geseënd is dié wat treur, want hulle sal vertroos word." (Matteus 5:4)  Het jy al getreur oor die toestand van die vervalle kerk van God en veral oor die toestand van jou eie bose en afvallige hart? Weet, die vrede is naby!

Aan die anderkant : Vir die wat volhard in goddeloosheid en hulle nie bekeer is daar nie vrede nie. (21) “Daar is geen vrede vir die goddeloses nie,” sê my God. Die genade, die Goddelike amnestie gaan by hulle verby! Hulle verpas die hemelse trein! Dit stem ooreen met wat die profeet Jesaja reeds vroeër geleer het. “Die goddelose moet sy verkeerde pad laat staan, die slegte mens sy slegte planne. Hy moet hom tot die Here bekeer, dan sal Hy hom genadig wees; hy moet hom tot ons God bekeer, Hy vergewe altyd weer.” (Jesaja 55:7)   Genade, vrede en bekering is onlosmaaklik aan mekaar verbind. 

Vergeet van vrede, vergeet van hemelse rus sonder bekering!

Juis omdat daar geen vrede en rus vir die goddelose is nie kom die opdrag na God se profeet in Jesaja 58:1 “…Maak aan my volk hulle oortredings bekend,…” Hoor ons nog van kansels wat sonde is…? Hoor ons nog daar is ‘n heilige God wat sonde haat? Is ons bly dat Jesus ons sondestraf op Hom geneem het? Wys die blydskap in 'n lewe van bekering?

Die vrede wat God skenk is kosbaar en heerlik. Dis ‘n vrede vir nou, dis ‘n vrede anderkant die graf, dis ‘n vrede vir ewig. Jy kry hierdie vrede nie deurdat jy ‘n foto van jouself kerk toe stuur die dag met jou roudiens nie. 

Jy kry vrede deur self kerk toe te kom, die Woord te hoor en jou tot die genadige God te bekeer weens die goeie nuus van Jesus se kruis en opstanding! So skenk Hy vir ons vrede deur Jesus ons Verlosser!

SOWAAR DEUR DIE OOG VAN DIE NAALD!

- DIE HEERLIKE GEVOLG VAN JESUS SE REDDINGSGENADE 

Ons ken almal die verhaal van Saggeus in LUKAS 19:1-10. Die verhaal van Saggeus, gaan in hoofsaak natuurlik nie oor Saggeus nie, maar oor Jesus. Jesus se reddingsgenade is verrassend en kragtig! Dis juis ook ’n doelgerigte soekende genade, gefokus op sondaars! Die ergste sondaars! Ja, daar is hoop vir ons...  Die hoofboodskap van hierdie gebeurtenis kry ons natuurlik in vers 10 as klimaksteks! “Die Seun van die mens het immers gekom om te soek en te red wat verlore is." 

VERRASSENDE GENADEKRAG! 

Jesus se genade is verrassend. Jesus verras vir Saggeus, maar hy verras ook die omstanders. 

Saggeus kruip weg in die wildevyeboom. Hy dink hy kan vanuit ‘n veilige afstand alles dophou. Hy dink hy kan anoniem bly. Maar dan verras Jesus hom. “Toe Jesus by die plek kom, kyk Hy op en sê vir hom: "Saggeus, kom gou af, want Ek moet vandag in jou huis tuis gaan." (5) Hy roep hom by sy naam! (Luister mooi, Hy roep jou ook...) Die Seun van God doen persoonlik bemoeienis met ‘n onverdienstelike sondaar! Dink net hoe verbaas en verras Saggeus moes wees… Ja, Jesus konfronteer Saggeus. Maar dis ‘n liefdevolle konfrontasie. Dis ‘n genadige konfrontasie. Ds ‘n reddende konfrontasie. 

Wat in Saggeus se lewe gebeur is niks minder as ‘n wonderwerk nie! ‘n Gierige ryke wat vrywillig van die helfte van sy besittings afstand doen en belowe om sy verkeerde optrede teenoor ander mense reg te maak is nie sommer net ‘n klein veranderinkie nie. Dis gelykstaande aan ‘n drankverslaafde wat sy vol bottels in die toilet afspoel. Dis soortgelyk aan ‘n jongmens wat ‘n sondige seksuele verhouding verbreek al maak dit jou hart stukkend. Dis net Jesus wat hom so kon bevry van sy verknogtheid aan geld. Dis net Jesus wat hom so kon bevry van die heerskappy van sy beursie. Wie Jesus in sy huis (en hart) toelaat en ontvang sal noodwendig ‘n transformasie ondergaan. Die kettings waarmee die duiwel hom gebind het word verbreek.  Dis mos waarvoor Jesus gekom het - “En die Seun van God het juis gekom om die werk van die duiwel tot niet te maak.” (1 Johannes 3:8b) 

SAGGEUS EN DIE RYK JONGMAN 

Hierdie wonderwerk in Saggeus se lewe word nog meer vol betekenis as mens dit vergelyk met die geskiedenis van die Ryk Jongman in die vorige hoofstuk. (18:18ev) Daar is opvallende ooreenkomste en verskille. Beide is ryk. Beide het ‘n soeke in hulle lewens ervaar. Beide het ‘n sterk begeerte na Jesus op een of ander manier. (Die Ryk Jongman kom val voor Jesus neer, Saggeus maak ‘n plan om Jesus te kan sien.) 

Ook tragiese verskille: Die Ryk Jongman het op die ou end teleurgesteld weggegaan. Saggeus word opgeneem in die familie van gelowiges. Die Ryk Jongman se besittings tel vir hom meer as die koninkryk van God. Saggeus se hart raak los van oorheersing deur besittings en so lewer hy bewys dat hy nou ‘n kind van Abraham geword het. In beginsel doen Saggeus dit waarvoor die Ryk Jongman nie kans gesien het nie. Die merkwaardigste is dat hierdie geskiedenis van Saggeus inderdaad bewys dat God die “onmoontlike” kan doen en ‘n ryk man kan red. 

Die Ryk Jongman moes teleurgesteld omdraai omdat hy nie gehoor wou gegee aan Jesus se opdrag van bekering van sy materialisme nie. Die gesprek gaan toe verder tussen Jesus en sy dissipels - “Toe Jesus sien dat hy teleurgesteld is, sê Hy: "Hoe moeilik is dit tog vir mense wat ryk is, om in die koninkryk van God te kom. Dit is makliker vir ‘n kameel om deur die oog van ‘n naald te kom as vir ‘n ryke om in die koninkryk van God te kom." Dié wat dit gehoor het, sê toe: "Maar wie kan dan gered word? Daarop antwoord Hy: "Wat vir die mense onmoontlik is, is vir God moontlik." (18:24-27 ) 

Ontsagwekkend en asemrowend heerlik! Geen sondaar is buite bereik van God se genade nie! Daar is hoop vir daardie goddelose eggenoot, kind, kollega wat deur mense afgeskryf word... 

Inderdaad het die kameel toe deur die oog van die naald geglip! Die heerlike kragtige genade van God vir wie niks onmoontlik is nie, was in aksie...

BESWAAR TEEN GENADE 

In die proses verras Jesus ook al die omstanders. Hoe so? Wel, hulle het Saggeus almal baie goed geken. Hy was die berugte en gehate tollenaar wat hulle afgepers en besteel het. Die ongewilde en korrupte "ontvanger van inkomste!" Daarom maak hulle ten sterkste beswaar teen Jesus se toenadering! “Almal wat dit gesien het, het beswaar gemaak en gesê: "Hy gaan by ‘n sondige man tuis!" (7) Jesus se radikale genade vir die slegste sondaars laat baie mense deur al die eeue en vandag nog ongemaklik en kwaad voel. Dink aan hoe kwaad en teleurgesteld Jona was toe die mense van Nineve hulle op grond van sy boodskap bekeer het en God hulle genadig was! (Jona wou nie genade sien vir hierdie vyande van sy volk nie - gelukkig is God se genade groter as die genade van sy boodskappers s'n!) Gaan jy opgewonde wees as Jesus vir Zuma of die Fishrot bende vergewe! Sal ons hulle in die kerk verwelkom? Gaan jy ook daardie plaaswerker of besigheidsman wat jou soveel skade aangedoen het as broer verwelkom as hy in Jesus glo? 

GEVOLGE VIR DIE HELE HUIS 

Die verrassende en kragtige genade van Jesus het heerlike gevolge. Saggeus word nou deel van God se volk. ‘n Ware kind van Abram. “Daarop sê Jesus: "Vandag het daar redding vir hierdie huis gekom; ook hierdie man is ‘n kind van Abraham.” (9) Etnies was hy dit alreeds, maar nou word hy ook geestelik ‘n kind van Abram, want hy glo nou ook waarlik in Jesus. (Vgl. Gal 3:7 “Julle sien dus dat dié wat glo, kinders van Abraham is.”) 

Maar ons moet ook mooi kyk na wat Jesus hier sê. (9) “redding vir hierdie huis” Die reddende genade wat Saggeus ontvang het raak sy hele gesin, sy huishouding! Dit klink dalk vir ons as westerse individualiste vreemd, maar dis ‘n tema wat ons deurgaan in die Skrif kry. Noag (en sy hele familie word gered), Abram (God se beloftes vir hom en sy nageslag), Josua ("ek en my huis sal die Here dien"), Ragab (saam het haar hele familie opgeneem in die verbondsvolk)… En ons vind dit ook in die Nuwe Testament. Lidia, die tronkbewaarder van Filippi… Natuurlik gaan dit nie hier oor outomatiese redding van ‘n kind as een van die ouers gered word nie. Dit gaan daaroor dat die hele huisgesin ‘n werksveld van God se verbondsgenade word. Christen ouers se kinders word groot in die dampkring en onder die invloed van die Woord en die Woord is die instrument van die Heilige Gees. Vir God is huisgesinne belangrik. Hier sien ons dit duidelik. Saggeus se redding is groter as net ‘n persoonlike saak! 

As jy op Jesus se uitnodiging reageer, as jy jou huis en hart vir Hom oopmaak, as jy jou bekeer van jou afgode gaan dit heerlike gevolge vir jouself en jou nageslag hê! 

Kameel in die Swakoprivier.

*Hierdie en ander gedagtes met erkenning aan Nico van der Walt

SKOKKEND : Ussa sterf

omdat hy sy hand na die verbondsark uitsteek. Hy wou keer dat dit nie afval van die wa nie en God tref hom onmiddelik met die dood! Dis ‘n verhaal (2 Samuel 6) wat vir ons ongemaklik laat voel, onverstaanbaar en onregverdig klink. Ussa keer dat die ark nie op die grond val nie. Tog sekerlik ‘n goeie daad? Ons verwag dat hy dalk ‘n stem uit die hemel sou hoor wat sê : “Dankie Ussa!” In plaas daarvan word Ussa deur God gedood. Summiere teregstelling op die plek! 

“Toe hulle by die dorsvloer van Nakon kom, gryp Ussa na die ark van God om dit teë te hou, want die osse het gestruikel. 

Die toorn van die Here het teen Ussa ontvlam en God het hom net daar, by die daad van heiligskennis*, getref. Hy het op die plek gesterf, langs die ark van God.” (2 Samuel 6:6,7) 

Wat het hier gebeur? Was God onregverdig of dalk erger, in ‘n slegte bui of wispelturig? Ons moet onthou die verbondsark (‘n Goue kis met die tien gebooie daarin, met ‘n goue deksel waarop twee gerubs was.) was ‘n besonder heilige voorwerp. Sy normale plek was in die allerheiligste, die heel heiligste deel van die tabernakel waar die hoëpriester net een maal per jaar mag ingegaan het. God het duidelike voorskrifte gee t.o.v. die vervoer van die verbondsark. 

"Net voor die kamp versit, moet Aäron en sy seuns nader kom. Hulle moet die voorhangsel wat as bedekking dien, afhaal en die ark waarin die getuienis is daarmee toemaak. Hulle moet ‘n seil van gebreide vel daaroor gooi, en dit met ‘n groot blou doek toemaak. Dan moet hulle die draaghoute weer insteek...Net voor die kamp versit, moet Aäron en sy seuns eers die gewyde voorwerpe saam met hulle gereedskap toemaak, en dan moet die Kehatiete nader kom om dit te dra. Hulle mag nie aan die gewyde voorwerpe raak nie, want dan sal hulle sterwe. Hierdie voorwerpe van die tent van ontmoeting moet deur die Kehatiete gedra word. (Numeri 4:5,6,15!) 

Om te raak aan die ark of een van die heilige voorwerpe was strafbaar met die dood! Dit was ‘n duidelike Goddelike bevel! Die ontwerp van die ark self het dit al inherent duidelik gemaak. Daarom was daar ringe aan die ark met draaghoute sodat by die vervoer van die ark niemand daaraan sou hoef te raak nie! Die ark moes dus gedra word! (Hulle het dit baie goed besef - sien vers 13) Daar is geen voorsiening gemaak vir vinnige vervoer op ‘n wa nie. Die ark was meer as maar net nog ‘n houtkis, dit was die setel van God se heilige teenwoordigheid. "...Dit is die ark waaroor die Naam: "die Here die Almagtige wat oor die gerubs troon", uitgeroep is." (2) Dis op die deksel van die ark waar die hoëpriester die bloed van die jaarlikse versoenoffer moes sprinkel! 

DIS GEVAARLIK OM TE VERGEET DAT GOD HEILIG IS! 

A Ussa sterf, sterf hy dus nie onskuldig nie. Hy het ‘n duidelike voorskrif en wet van God oortree. Hy sterf as iemand wat God se waarskuwings geïgnoreer het. Die doodstraf wat Ussa kry is nie onregverdig of onredelik nie. Dit was nie ‘n gril of bevlieging van God nie. Dit was niks buitengewoon nie. Wat wel skokkend voorkom is die skielikheid en finaliteit van hierdie straf. 

Die eintlike rede waarom ons geskok en dronkgeslaan word deur die verhaal van Ussa is omdat ons nie die Bybelse begrippe van heiligheid, geregtigheid, sonde en genade reg verstaan nie. Anders gestel ons as mense is kansvatters wat God se genade misbruik en dink dat genade iets is wat ons verdien. Ons raak mak vir God. “Ag, dis mos vanselfsprekend, God sal en moet my mos genadig wees,” is die gedagte diep in ons agterkoppe! 

RC Sproul in sy boekie “The Holiness of God”** gebruik ‘n uitstekende voorbeeld om hierdie arrogante houding te illustreer: Hy het 250 studente in sy OT klas gehad. Sy studente moes drie take voltooi. Hy het vooraf die inhandigdatums deurgegee en dit duidelik gestel dat as die taak nie op die regte tyd ingehandig word nie, jy ‘n druipsimbool (F) daarvoor sou kry. Die eerste taak moes op die laaste dag van September in wees. 225 van die 250 studente s’n was betyds. Die ander 25 het bewend en beangs vir uitstel gepleit. RC het toegegee aan hulle pleidooie en uitstel gegee. Die studente was baie dankbaar en vol mooi woorde en beloftes! Toe kom die einde Oktober. Net 200 van die 250 was betyds. Die ander was senuagtig, maar glad nie paniekerig nie. Weer vol verskonings, verduidelikings en mooi beloftes. Weer was RC hulle genadig. “Maar onthou”, het hy gesê, “geen uitstel die volgende keer nie. Dan druip julle die taak as julle laat is!” Die studente was baie bly : “Prof Sproul, ons is lief vir jou, jy is wonderlik!” RC was nou hulle held! ‘n Regte Mr. Popularity!

Raai wat het gebeur aan die einde van November met die inhandiging van die derde taak? Net 150 van die 250 se take was betyds in! “Waar is julle take?”, het hy gevra? Een het geantwoord : “Moenie worry nie prof. ons werk daaraan…” Toe het RC sy punteregister gevat en die name begin aflees. Die wat nie ‘n taak ingegee het nie, het ‘n F gekry. Die studente was verontwaardig en het hardop geprotesteer. “Dis nie billik nie!” RC het met ‘n spesifieke student gepraat. “Jy sê dis nie billik nie?” “ Nee!”, antwoord die student. “Wel, wil jy regverdigheid hê? “Ja” “Goed, as jy daarop aandring,sal jy dit kry. Verlede keer was jou taak ook laat. Ek gaan jou nie net hierdie keer ‘n F gee nie, maar ook vir die vorige taak. Ek sal jou vorige punt verander na ‘n F, want dis wat jy regverdiglik verdien.” Die student was stomgeslaan. Geen argumente nie. Hy het om verskoning gevra en was te dankbaar om net een F te kry in plaas van twee. 

Die studente (en ons) vat genade as vanselfsprekend op! Ons dink ons verdien genade, ons moet genade kry. Nee, genade word nie verdien nie. God skuld ons ook nie genade nie. Ons verdien straf en oordeel. Ons verdien die straf van Ussa! God se toorn is oor ons en dis ‘n regverdige toorn, want ons is skuldig aan die oortreding van sy wette. 

GOD SKULD ONS NIE GENADE NIE; HY SKENK DIT WEL! 

Nou hoor (sien) ons hier aan die nagmaalstafel hoe God se toorn vir Jesus aan die kruis getref het! Ons hoor hoe die Goddelike wraak vir Jesus getref het in ons plek en dat ons vry kan wees van skuld en straf! Maak dit ons dankbaar? Of dink ons dat ons kanse kan vat met God se heiligheid ? God skuld nie vir ons genade nie, Hy skenk vir ons genade deur Jesus. Hy hoef ons nie te spaar nie, dis sy goedheid en guns. Hoor wat sê God vir Moses. “...want Ek betoon genade aan wie Ek genade wil betoon en Ek ontferm My oor wie Ek My wil ontferm.” (Eksodus 33:19) 

Genade is regtig genade! Vrye onverdiende guns alleen! Maar pasop, Hy is nog dieselfde heilige God! Ons moet Hom nie tart nie. Ons moenie kanse vat nie. Ons moenie dink ons verdien genade of is geregtig daarop nie. Oor genade kan ons net oneindig dankbaar wees! 

Die Nagmaal vertel ons van genade. Jesus het in my plek die toorn en straf gedra. Sy liggaam is vir my gebreek, sy bloed het vir my gevloei! Maar die Nagmaal is juis ook die heilige Nagmaal. Ons moet dit nie ontheilig deur dit ongeërg of onnadenkend te gebruik nie. Ons moet dit nie ontheilig deur onberouvol te volhard met sonde en ongeloof nie! Onthou wat het met Ussa gebeur! God is nog dieselfde heilige God wat bedoel wat Hy sê! 

*Heiligskennis is die skending of ontering van iets wat heilig is. (Eng = sacrilege) 

**p124ev 

ONGEMAKLIKE GENADE

- die genade wat Jesus uitdeel pas nie altyd by ons eie idees van genade nie! 

Die heerlikheid van Jesus is ‘n heerlikheid vol genade en waarheid. (Johannes 1:14) Genade en waarheid word deur Jesus gedemonstreer soos in niemand anders se lewe nie. Trouens, sy lewe is ’n PLAKBOEK van genade .... dink aan sy genade teenoor die sedelose Samaritaanse vrou, die skelm Saggeus, die gevalle dissipel Petrus... almal het genade op genade ontvang! Reeds hier reg aan die begin van sy bediening (sien LUKAS 4:16-30) stel Jesus sy missie van genade. Hy doen dit in die sinagoge van Nasaret, sy tuisdorp toe Hy die geleentheid gekry het om die Skrifvoorlesing te doen. “Die Gees van die Here is op My omdat Hy My gesalf het om die evangelie aan armes te verkondig. Hy het My gestuur om vrylating vir gevangenes uit te roep en herstel van gesig vir blindes, om onderdruktes in vryheid uit te stuur, om die genadejaar van die Here aan te kondig." (18,19) Jesus het voorgelees uit die profesie van Jesaja.* 

Die heerlike genade van Jesus bring bevryding vir die grootste sondaars, maar andere word juis daardeur afgestoot! 

Genade, so heerlik! Maar pasop, genade is nie altyd presies wat ons verwag nie! Hier tydens die dramatiese gebeure in Nasaret sien ons ook ’n ander faset van genade... Die skerpheid, verrassing, gevaar, risiko en ongemaklikheid van genade is dwarsdeur Jesus se bediening baie opvallend. Jesus se genade is so anders heerlik en uniek dat sommige juis afgestoot word daardeur. 

Ons sien dit in die dramatiese ommeswaai in hoorders se houding - eers bewondering en instemming. “Almal het hulle instemming met Hom betuig en was verwonderd oor die aangename woorde uit sy mond.” (22) Uiteindelik word hierdie einste hoorders, woedend en moorddadig! “Almal in die sinagoge was woedend toe hulle hierdie dinge hoor. Hulle het opgespring, Hom uit die dorp uitgejaag en Hom gebring tot op die rand van die berg waarop hulle dorp gebou was, om Hom van die krans af te gooi.” (28,29) 

Hoekom? Jesus het teen hulle selfgesentreerde verwagtings ingegaan. Hulle hou net van genade volgens hulle idees en voorwaardes. Hy het nie ingepas by hulle denke nie. Hulle betwyfel Jesus se Messiasskap. “En hulle sê: "Is hy dan nie die seun van Josef nie?” (22b) Ja, dit was wonderlik om God se woorde van genade te hoor, maar dit was vir hulle onaanvaarbaar dat dit aan die persoon van Jesus gekoppel kon wees! "Hy is dan ‘n gewone dorpskind en timmerman se seun. Jesus, die beloofde Messias? So nimmer as te nooit!" 

Jesus reageer deur te impliseer dat Nasaret geen spesiale aanspraak op Hom kan maak nie. Hulle kon Hom nie dwing om wonders daar te doen nie. (En trouens, Hy het ook nie, weens hulle ongeloof!) Jesus verwys nou na twee Ou Testamentiese verhale, wat diep sny. Dit gaan oor God se genade vir totale buitestaanders, vyande van die volk, vreemdes… 

Die eerste handel oor die wondergenesing van Naäman, die heidense generaal, ‘n vyand van Israel wat groot skade n ellende aangedoen het. God het hom deur Elisa sy kneg genees van melaatsheid. Ja, hy ontvang ‘n wondergenesing, terwyl daar baie melaatses in die destydse Israel was wat nooit genees is nie. Onverdiende, onverklaarbare soewereine genade van God! 

Die ander verhaal handel oor die weduwee van Sarfat. God het die profeet Elia tydens die groot droogte na haar toe gestuur om deur haar versorg te word. Sy beleef verbysterende Goddelike genadewonders, die vermeerdering van die olie en meel, en nog heerliker die opwekking van haar seun wat gesterf het. Tog was sy ‘n heidense weduwee wat gewoon het in die landstreek van Israel se vyande. Weereens is die Goddelike genade uniek en onverstaanbaar, want daar was beslis in hierdie tyd baie weduwees in Israel, maar Elia is nie na een van hulle toe gestuur nie en hulle het ook nie wonders beleef nie! 

Hierdie verhale moes ‘n groot skok gewees het vir die sinagogegangers van Nasaret. Dit druis in teen hulle selfsugtige sienings en vooropgestelde idees! Natuurlik, hierdie voorbeelde kom uit die Skrifte en hulle het dit goed geken, maar dit trap op hulle tone en maak hulle eggo’s bitterlik seer. Dit laat hulle in woede en haat uitbars! Hulle verstik in hulle eie vooroordele! 

Genade is heerlik. Maar genade is nie iets wat ons kan voorskryf en manipuleer nie. God se genade is soewereine genade, Hy bepaal hoe dit uitgedeel word... Ons is ontvangers, ons kan nie die bepalings en voorwaardes opstel nie... So maklik vergeet ons dit nes die mense van Nasaret. 

Kom ons dink net bietjie oor nog twee aspekte van Jesus se genade wat die ongemak en skerp kant daarvan uitlig: 

JESUS SE GENADE HET HOM NOOIT ONEERLIK GEMAAK NIE. 

Nooit was Jesus skuldig aan vleitaal nie! Nie eens vir die mense van sy tuisdorp het Hy die heuningkwas uitgehaal nie. Jesus sê ’n ding soos Hy is. Ja, vol van genade en WAARHEID! Dwarsdeur die Nuwe Testament word mens getref deur Sy absolute skokkende eerlikheid! Die toestand van die wêreld wat Jesus se koms noodsaaklik gemaak het, was so sleg, dat Jesus van brutale taal moes gebruik maak om die werklikheid daarvan beskryf. Toe mense Hom vra vir ’n teken was sy reaksie : “ ’n Slegte en afvallige geslag wil ’n teken hê” (Matteus 16:4) Hy ruk die selftevrede godsdienstiges in die bek met hierdie snydende beskuldiging: “Julle is soos witgeverfde grafte, wat van buite mooi lyk maar daarbinne vol doodsbene en allerhande onsuiwerhede is.” 

Jesus het die vroom godsdienstige ongelowiges die harnas ingejaag met hierdie beskuldiging : “Julle is kinders van die duiwel; hy is julle vader, en julle wil doen wat julle vader wil hê julle moet doen.” (Johannes 8:44) En selfs toe Jesus se eie toegewyde dissipel Petrus heldhaftig geprotesteer het teen Sy lydensweg, het Jesus omgedraai en Hom streng bestraf : “Moenie in my pad staan nie Satan! Jy is vir my ’n struikelblok....” (Matteus 16:23) Hoekom reageer Jesus so skerp? Vir die mens se geestelike dood was daar net een oplossing : Jesus se plaasvervangende sterwe aan die kruis. Enige poging om dit te verhinder was inderdaad demonies. Petrus is hier die Satan se agent en Jesus sê dit duidelik. Jesus se eerlikheid het niemand gespaar nie! Genade praat reguit, en dis mense ongemaklik maak... 

GENADE HET 'N BITTER SKERP SNYKANT VIR DIE WAT DIT VERWERP. 

Ons sien in hierdie gedeelte hoe Jesus se genade mense in opstand bring. Nie almal was bly oor sy boodskap van wye genade nie, nie almal het dit met dankbaarheid aanvaar nie. Daarom het Jesus dikwels gewaarsku teen die gevolg van die verwerping van sy genade! Dis die hel! Hy het geen kwesbare gevoelens gespaar om mense teen die ewige straf in die poel van vuur te waarsku nie. Terwyl die onderwerp van “hel” ‘n taboe kwessie geword het in die meeste kerke is dit ‘n feit dat niemand in die Bybel meer dikwels en meer skrikwekkend oor die hel gepraat het as Jesus nie! “Die engele sal uitgaan en die slegtes skei van die goeies en hulle in die brandende oond gooi. Daar sal hulle huil en op hulle tande kners.” (Matteus 13:49) Hel is volgens Jesus ’n plek waar “die wurm nie sterf nie en die vuur nie geblus word nie” (Markus 9:4) Jesus gebruik kliniese logika om aan te toon dat blote aardse gevare - soos om doodgemaak te word - niks in vergelyking is met die bedreiging van die hel nie. “Aan julle My vriende, sê Ek : Moenie bang wees vir die wat die liggaam doodmaak en daarna niks verder kan doen nie. Ek sal vir julle sê vir wie julle moet bang wees : vir Hom wat mag het om, na die dood, in die hel te werp. Ja, Ek sê vir julle, Hom moet julle vrees.” (Lukas 12:4-5) 

As Jesus vandag weer op aarde moes wees, sou die meeste kerke Hom nie toelaat om daar te preek nie! 

Hoekom is Jesus so ontsettend eerlik? Hy het meer as enigiemand die mens regtig lief! Hy wil bitter graag dat ons die oordele van God gespaar bly! Jesus sal vir ons die weg na die koninkryk aanwys, of ons daarna wil luister of nie. “As jou regteroog jou laat struikel, haal hom uit en gooi hom van jou af weg; want dit is beter dat net een van jou ledemate verlore gaan as dat jou hele liggaam in die hel gewerp word.” (Matteus 5:29) Eerder verminking as veroordeling! 

Jesus het ook eerlik gesê dat die evangelie skeiding tussen mense en onmin op aarde gaan veroorsaak! “Dink julle dat Ek gekom het om vrede op die aarde te bring? Nee, sê Ek vir julle, eerder verdeeldheid” (Lukas 12:51) “Ek het gekom om tweedrag te bring ‘tussen ‘n man en sy vader en tussen ‘n dogter en haar moeder, tussen ‘n skoondogter en haar skoonmoeder.” (Matteus 10:35) 

Sjoe, pas hierdie woorde by die Prins van Vrede? Onthou net, sy doel is nie vrede met ongeloof, ongehoorsaamheid en sonde nie. Dis vyande wat vernietig moet word, anders vernietig hulle ons. Waar die radikale boodskap van Jesus se vergifnis verkondig word, kry mens tweeledige reaksie - aanvaarding of verwerping. Die evangelie van genade veroorsaak onrus en opstand op aarde! “Ek het gekom om vuur op die aarde aan die brand te steek, en hoe wens Ek dat dit al aan die brand is!” (Lukas 12:49) Ons moenie dink ons kan vir Jesus “makmaak” om by ons sienings en voorwaardes te pas nie... 

Genade is onbeskryflik heerlik, maar ook gevaarlik as jy dit misbruik of verwerp! 

Harde dinge uit Jesus se mond! Wie kan dit verdra om na hierdie dinge te luister? Wie kan so ’n Jesus volg? Die gelese gedeelte impliseer dit eintlik reeds. (Vers 18) Die behoeftiges, nederiges, leerbares, gebrokenes, diegene wat hulle nood en afhanklikheid van Jesus besef en erken... Hulle sal in sy woorde die stem van krag en waarheid en geregtigheid en liefde hoor. Die mens wat werklik sy sondenood besef sal nie aanstoot neem nie, maar Jesus se vergewende genade aangryp! Hulle sal juis moed skep uit die feit dat ten minste iemand die erns van die menslike toestand raaksien, die vyand ken, eerlik is, nie kompromie maak nie en praat soos ’n oorwinnende Koning en ’n groot Verlosser.** Dit kom hierop neer - genade is verniet, maar dis vir die dorstiges - die wat dit regtig wil hê - meer as enigiets anders! “Die Gees en die bruid sê: "Kom!" En elkeen wat dit hoor, moet sê: "Kom!" En elkeen wat dors het, moet kom; elkeen wat die water van die lewe wil hê, moet dit kom kry, verniet!” (Openbaring 22:17) Is jy in opstand teen Jesus se genade of is jy ‘n dorstige wat dit blymoedig aanvaar? 

(Om verder te lees oor die misbruik van genade waarteen die Nuwe Testament waarsku, kliek op  HEILIGE BALANS) 

*Jesaja 61:1 

** John Piper, “Seeing and Savouring, Jesus Christ”

Genade vir gebrokenes! ( 'n foto wat baie jare gelde deur my Pa, Johan de Koning in die Kavango geneem is.)

HEILIGE VUUR

- waarom brand die bos, maar word nie verteer nie? 

Vuur! Goed of Gevaarlik? Sekerlik en beslis beide : Dink aan warmte, lig, beskerming.... maar ook skrikwekkend gevaarlik en verwoestend... dit kan jou brand en verteer! 

HET GOD SY VERBOND VERGEET? 

Die Engel van die HERE verskyn aan Moses in ’n brandende doringbos. (Sien Eksodus 3:1-6)* Dis ’n bonatuurlike ontmoetingsgebeurtenis. Wat is die agtergrond? Die volk Israel, die nageslag van Abraham, Isak en Jakob is in ’n groot krisis. Die krisis gaan nie bloot daaroor dat hulle swaarkry en dwangarbeid moet verrig nie, die krisis is ook nie net die aaklige verdrukking wat beteken dat babaseuntjies doodgemaak word nie. Die krisis lê op ’n dieper teologiese vlak. Hoe so? God het ’n verbond met Abram gesluit - dat hy geseënd sal wees - hy sal ’n groot nageslag wees en die land Kanaän besit en al die nasies van die aarde sal deur sy nageslag geseënd wees. Hierdie beloftes is herhaal aan Isak en Jakob. En nou? Nou is hierdie nageslag ’n slawevolk onder vreemde heerskappy in ’n vreemde land. Kan u sien, die situasie van Israel in Egipte is nie maar net ’n plaaslike tragedie nie. God se verbondsbeloftes is op die spel, die toekoms van sy volk en daarom die betroubaarheid van God self. Dit sou kon lyk asof God sy verbond vergeet het of dat Hy nie instaat was om dit na te kom nie. Dit was egter nie die geval nie. God dink aan sy verbond en gaan oor tot aksie! 

“Die jare het verbygegaan, en die koning van Egipte het te sterwe gekom, maar die Israeliete het nog steeds gesug en gekreun onder die swaar werk. Hulle geroep om hulp het tot God opgegaan. God het hulle gekerm gehoor en aan sy verbond met Abraham, Isak en Jakob gedink. 

Hy het die nood van die Israeliete gesien en dit ter harte geneem." (Eks. 2:23-25) 

DIE BRANDENDE BOS 

Die eerste praktiese stap wat God neem is nou om Homself aan Moses te openbaar en hom te roep as die middelaar deur wie Hy sy volk gaan verlos. Baie belangrik om te hoor hoe God homself aan Moses identifiseer. Vers 6! God is die God van Abraham, Isak en Jakob d.w.s. die Verbondsgod. Dit bevestig wat reeds gesê is - God gaan tot aksie oor, Hy gryp reddend in op grond van en binne die raamwerk van sy verbond met Abram. 

Laat ons nadink oor ’n fyner detail, spesifiek die verskyning van die Engel van die HERE in die brandende bos! Waarom openbaar die Here Homself op hierdie manier en wat sou Hy daardeur wou sê? Die Here openbaar Homself in ’n vuurvlam (dis al klaar van groot betekenis), maar baie opvallend is dat die vuurvlam nie die bos verteer soos wat mens sou verwag nie. Dis juis hierdie aspek wat Moses se aandag getrek het en hom laat nadergaan het. (3) Wat is die betekenis van die vuurvlam en die opvallende verskynsel dat die vlam brand maar nie die bos verteer nie? 

HEILIGE TEENWOORDIGHEID 

God openbaar sy teenwoordigheid in die vorm van ’n vuurvlam in die doringbos. Die klem val op sy heilige teenwoordigheid. (5) Hierdie verskyning was nie die laaste keer dat dit gebeur nie. Daar is ’n merkwaardige ooreenkoms tussen hierdie gebeurtenis in Eksodus 3 en die gebeure wat beskryf word in Deuteronomium 4 en 5. Dis ‘n terugverwysing na God se verskyning aan die volk by die berg Sinaï//Horeb tydens die Uittog.** (Eks. 3:1; Dtr. 4:10) 

Net soos die bos het die berg met “vuur gebrand.” (Eks. 3:2) "Julle het toe nader gekom en aan die voet van die berg gaan staan. Die berg het gebrand, die vuur was tot in die hemel, en daar was ‘n rookwolk wat dit stikdonker gemaak het." (Dtr 4:11) In beide gevalle word daar melding gemaak van “nader gegaan” (Eks. 3:3; Dtr. 5:23,24) 

Vuur simboliseer God se heerlike maar juis ook sy heilige verterende teenwoordigheid. “Die hele Sinaiberg het begin rook toe die Here in vuur daarheen afkom; die rook het opgetrek soos die rook van ‘n oond. Die hele berg het ook geweldig geskud” (Eks. 19:18) “Die magtige teenwoordigheid van die Here het vir die Israeliete gelyk soos ‘n gloeiende vuur op die berg." (Eks. 24:17) “Die Here jou God is ‘n verterende vuur, Hy eis onverdeelde trou aan Hom.” (Dtr. 4:24!) Soos vuur alles vernietig, vernietig die heiligheid van God alles en almal wat onrein is. In Eksodus 3 kry ons dus ’n antisipasie of vooruitskouing van die verterende heilige God by Sinaï. By Sinaï sluit God ’n verbond met sy volk wat daarop neerkom dat Hy as die heilige verterende God onder die volk sou woon. Trouens God red juis sy volk om onder hulle te woon as hulle God. Dis God se verlange om met sy mense te wees. Dis wonderlike ’n onbeskryflik heerlik, maar dit veroorsaak ook ’n krisis. 

DIE KRISIS 

Die verblyf van die heilige God onder ’n sondige volk (al was hulle ’n verlosde volk) skep ’n probleem. Hoekom? God se heiligheid is juis ’n verterende vuur, ’n verterende heiligheid wat geen sonde kan duld of verduur nie. God se verblyf is ’n heerlike saak, maar om dit so te stel ook ’n gevaarlike saak. Sy heiligheid kan die dood van onheilige mense veroorsaak. Die groot kwessie is : hoe gaan ’n onheilige volk oorleef met die teenwoordigheid van die heilige God in hulle midde? Hier word die raaisel van die bos wat nie verteer word nie opgelos. Die doringbos verteenwoordig die volk Israel.*** Die bos word nie verteer nie ten spyte van die brandende vlam se teenwoordigheid. Dit spreek van God se genade!! 

ALLEENLIK GOD SE GENADE KEER DAT HY ONS NIE VERNIETIG NIE! 

Dis presies wat die volk Israel beleef het. Dis ’n ongelooflike unieke genadetoegif en voorreg om God se stem te hoor! Net God se volk kon so iets beleef. “Het ‘n volk die stem van sy god uit die vuur uit hoor praat, soos julle die stem van julle God gehoor het, en het hy bly lewe?” (Dtr. 4:33) Hulle beleef iets van die heilige God se teenwoordigheid sonder om vernietig te word, dis niks minder as ’n wonderwerk nie, ’n wonderwerk van genade! Maar dis ook duidelik, hulle besef die gevaar wat God se heilige teenwoordigheid inhou. “Maar as ons weer die stem van die Here ons God hoor, sal ons sterf, want hierdie groot vuur sal ons verteer. Waarom moet ons die gevaar loop om te sterf? Watter mens het die stem van die lewende God wat uit die vuur uit praat, gehoor soos ons en bly lewe?" (Dtr. 5:25-26) 

Hoe nou gemaak? Die oplossing is ’n middelaar, naamlik Moses. Hulle rig daarom ‘n versoek dat Moses vir hulle intree en bemiddel by God... “Gaan jy nader en luister na wat die Here ons God sê, dan kan jy alles wat Hy vir jou sê, vir ons vertel en ons sal dit gehoorsaam en daarvolgens lewe.’” (Dtr. 5:27) 

EN TOE VERGEET HULLE... 

Die afvallige volk het egter nie voortdurend rekening gehou met God sy heiligheid nie - soos die hele petalje met die goue kalf duidelik wys. Die heilige toorn van God het hulle dan ook getref en baie sterf deur die swaard. “Die Here het die volk met ‘n ramp getref oor die kalf wat Aäron op hulle aandrang gemaak het.” (Eks. 32:35) God is na hierdie voorval huiwerig om Israel verder bloot te stel aan die gevaar wat sy heilige teenwoordigheid onder die volk vir hulle inhou. God stel voor dat ’n engel saam met hulle gaan. “Ek sal my engel voor jou uit stuur en Ek sal die Kanaäniete, Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete verdryf. “en Ek sal 'n engel voor jou uit stuur--en die Kanaäniete, Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete verdrywe-- na 'n land wat oorloop van melk en heuning; want Ek sal in jou midde nie optrek nie, omdat jy 'n hardnekkige volk is; anders sal jy op die weg verteer word.” (Eks. 33:2,3) “....anders sal jy op die weg verteer(!) word” (NAB - verdelg, OAV - verteer - selfde Hebreeuse woord as in 3:2) God se teenwoordigheid sou tot hulle vernietiging lei. “Die HERE het naamlik met Moses gespreek: Sê aan die kinders van Israel: Julle is 'n hardnekkige volk; as Ek vir een oomblik in jou midde sou optrek, sou Ek jou vernietig.” (Eks.33:5). 

Moses pleit egter by God om saam te gaan en God staan sy versoek toe. “Toe sê hy vir Hom: As U nie self meegaan nie, laat ons dan nie hiervandaan optrek nie.

Want waaraan sou dan bekend word dat ek genade in u oë gevind het, ek en u volk? Is dit nie daaraan dat U met ons saamtrek nie? So sal ons, ek en u volk, onderskeie wees van elke volk wat op die aarde is. 

Toe sê die HERE aan Moses: Ook hierdie versoek wat jy uitgespreek het, daaraan sal Ek voldoen; want jy het genade gevind in my oë, en Ek ken jou by die naam.” (Eks. 33:15-17) 

Israel vergeet, raak mak....Dit waaroor God gewaarsku het, het toe gebeur. 

DIE VUUR VERTEER!

God se heiligheid en Israel se opstandige onheiligheid bots. Dit lei tot ’n skrikwekkende gebeurtenis, waar die vuur van God letterlik onder die volk gebrand het! 

“Dit het sleg gegaan met die volk, en hulle het die Here daaroor verwyt. Toe die Here dit hoor, het Hy kwaad geword en vuur onder hulle in gestuur. Dit het ‘n deel van die kamp verbrand. 

Die volk het hulle nood by Moses gekla, en hy het tot die Here gebid, en die vuur het doodgegaan. 

Hulle het die plek Tabera genoem, omdat die vuur van die Here onder hulle gebrand het.” (Num. 11:1-3) 

Hulle word verteer deur God se vuur! Hier word die brandende bos episode omgekeer - Israel hou nie rekening met God se heiligheid nie en die vuur verteer hulle! Maar let op : Weer is dit die middelaar Moses wat tot hulle redding kom!

ONS GOD IS ‘N HEILIGE GOD! 

Ja, God is 'n genadige God. Maar sonder dat ons die skrikwekkende heiligheid van God besef, sal ons nooit die genade van God deur Jesus waardeer en aanvaar nie! Jesus ons Middelaar keer deur sy soendood dat God ons nie vernietig nie, maar ons moenie “mak” raak vir God nie! Ons moet Hom met heilige eerbied en ontsag dien! 

* 1.Moses het die kleinvee van sy skoonpa Jetro, ‘n priester van Midian, opgepas. Hy het die kleinvee diep die woestyn in gejaag totdat hy by Horeb, die berg van God, gekom het. 

2.Toe verskyn die Engel van die Here aan hom in ‘n vlam binne-in ‘n doringbos. Terwyl hy kyk, sien hy dat die doringbos aanhou brand, maar nie uitbrand nie. 

3.En Moses sê vir homself: "Ek wil tog ‘n bietjie nader gaan om hierdie wonderlike verskynsel te bekyk. Waarom brand die doringbos dan nie uit nie?" 

4.Toe die Here sien dat hy nader kom om te kyk, roep God na hom uit die doringbos: "Moses! Moses!" En hy antwoord: "Hier is ek." 

5.Die Here sê toe vir hom: "Moenie nóg nader kom nie. Trek uit jou skoene, want die plek waarop jy staan, is gewyde grond." 

6.Verder sê Hy: "Ek is die God van jou voorvaders, die God van Abraham, die God van Isak, die God van Jakob." Toe maak Moses sy gesig toe, want hy was bang om na God te kyk. (Eksodus 3:1-6) 

** Horeb en Sinaï is dieselfde berg. Gispen p48 

***Gispen se kommentaar oor Eksodus p51

GOD SE WISKUNDE

- die onlogiese rykdom van genade wat ons verstand te bowe gaan! 

Wiskunde is nie almal se sterk punt nie. Dit laat baie van ons struikel, om dit nou maar sagkens te stel. Maar weet jy, God se wiskunde, God se genadewiskunde* soos spesifiek Jesus dit vir ons leer, is vir die verdorwe prestasie georiënteerde mens nog moeiliker en nog meer onlogies as skoolwiskunde. Kom ons dink aan ‘n paar evangelie verhale wat die andersheid van God se wiskunde vir ons uitwys. Dis onlogies omdat dit genadewiskunde is, en genade is vir die menslike verstand en houdings onlogies en onaanvaarbaar. Maar dis juis God se onlogiese genade wat vir ons hoop gee.

Die gelykenis van die werkers in die wingerd. (Matteus 20) Die wat die hele dag gewerk het, het presies dieselfde loon gekry as die wat net ‘n uur voor tjailatyd begin werk het. Dit klink vir ons wiskundige gevoel so onregverdig. Maar dit wil sê : Genade is werklik genade, dit word nie verdien nie en kan nie bereken word nie. Almal het genade nodig. Moenie afgunstig wees as die Here vir iemand anders (soos vir jou) ook genade bewys nie!

Die arm weduwee wat die twee klein geldstukkies in die tempelskatkis ingegooi het. (Lukas 21) Jesus sê, sy het meer ingegooi as die ryk mense wat baie geld ingegooi het. God kyk anders as mense!

Maria wat nardusolie wat ‘n jaar se loon werd was op Jesus se voete uitgooi! (Johannes 12) Dit maak nie logies sin nie. Die geld kon seker baie beter gebruik gewees het. Maar Jesus keur dit goed. Liefde vir Jesus kan nie in geld bereken word nie. Die allesoortreffende waarde van Jesus maak alle ander dinge slegs relatief waardevol.

Ook in LUKAS 18:10-17 sien ons in twee verhale hoe God se wiskunde, hoe God se sienswyse en berekenings radikaal van die mens s’n verskil. 

'n Gelykenis. ‘n Vrome Fariseër wat al die verkeerde dinge vermy het en al die regte dinge gedoen het, word nie as ‘n regverdige deur God beskou nie. Skokkend, totaal teen die verwagting en menslike berekenings in! Dink net, hy het twee keer ‘n week gevas en ‘n volle tiende van sy inkomste vir die Here gegee! Ons sou seker juig as ons meer sulke lidmate gehad het. Maar nee, volgens Jesus gaan die sondaar wat niks gehad het om oor goed te voel nie, maar net een kort stotterende opregte gebed gebid het, daar weg as ‘n regverdige! God kyk anders, God bereken anders! Inderdaad soos on lees in die profeet Jesaja, juis in die konteks van God se ruim genadige uitnodiging : “My gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle optrede nie soos Myne nie, sê die Here;” (Jesaja 55:8)

En dan die baie bekende voorbeeld van Jesus wat aandag en kosbare tyd aan die kindertjies wy. Veral in destyds se samelewing het kinders glad nie getel nie. Kinders kon vir Jesus van geen hulp wees en vir Hom geen aansien bring nie. Kinders, (Sulke lasposte!) kon eintlik maar net mens se kosbare tyd mors. Daarom probeer die dissipels Jesus beskerm en raas hulle met die mense wat hulle kindertjies na Jesus bring. Jesus kyk egter heel ander na die saak, sy berekening van wie waardevol is verskil totaal van die mens s’n... Jesus kyk met ‘n Koninkryksoog. Jesus bereken mense se waarde met ‘n ander soort wiskunde. Vandag nog verwerp mense Jesus se wiskunde en waardebepalings. Ons hoor hoe mense redeneer: Kindertjies kan nie glo nie, kan nie bekeer nie, daarom kan hulle nie ten volle deel wees van die kerk en die koninkryk nie... Wel, Jesus wat volgens Goddelike berekening en logika dink, oordeel anders... 

AARDSE EN HEMELSE WISKUNDE

Daar is ‘n reuse verskil tussen ons aardse wiskunde en God se logika. Vir aardse wiskunde het mens ‘n goeie verstand nodig, vir hemelse wiskunde het mens ‘n nuwe hart nodig. Aardse wiskunde gaan oor logiese prestasie, hemelse wiskunde gaan oor onlogiese genade.

As ons waarlik kinders van God en burgers van sy koninkryk is, dan sal ons wiskunde ook verander. Met ander woorde ons manier van kyk, bereken en oordeel! Kortom ons hele waardesisteem en lewensbeskouing. Ons sal op ‘n ander manier berekenings doen oor genade, geld, tyd, mense, moeite en vergifnis…

Genade is regtig genade en kan op geen manier verdien word nie. Regte genade bevry ons van vergelykings tref met mekaar, van jaloesie, want ek het darem meer gedoen as jy vir die Here en ek moet dus beter behandelinge en beter erkenning kry... Niemand kan deur selfs die geringste prestasie kwalifiseer vir genade nie - nee, ons "kwalifiseer" vir genade deur juis ons geestelike bankrotskap te erken en behoeftig soos die tollenaar in die gelykenis uit te roep : "O, God wees my sondaar genadig!" (Lukas 18:13)

Geld en besittings se waarde sal ons meet aan dit wat dit werd is vir die koninkryk en of ons Jesus daarmee kan dien. Dis nie ‘n maatstaf om sukses in hierdie lewe te meet of mense te klassifiseer nie. Ons sal dit nie meer beskou as sekuriteit nie, maar as ‘n gebruiksmiddel in die Koninkryk. Dis maar net 'n gawe van God wat dankbaar in sy diens gebruik moet word.

Tyd en die sin van die lewe se waarde sal ons bereken aan hoe ons daarmee God kan eer.

Ons sal na mense kyk met die oog van genade en nie uitreken hoeveel hulle ons skuld, wat ons uit hulle kan kry en hoeveel hulle vir ons werd is nie, maar hulle waardeer as beeldraers van God. Ja, in almal van ons is die beeld van God geskend weens die sonde, maar in sy kinders is Hy besig om dit te herstel sodat ons al meer soos Jesus lyk. Dis hoe ons mekaar veral binne die gemeente moet raaksien en waardeer ten spyte van soveel gebreke en gebrokenheid.

Inderdaad sal ook anders na klein kindertjies kyk! Ons sal hulle sien soos Jesus na hulle kyk... Kindertjies wat deel is van God se koninkryk en kerk. Ons moet hulle liefhê en oppas en ook besef hulle is in hulle eenvoud en eerlikheid rolmodelle vir ons.

KYK NUUT NA JESUS!

Ons sal veral met nuwe oë na Jesus kyk. Hy het Sy bloed vergiet en sy lewe prysgegee vir rebelse sondaars, vir sy vyande, vir ondankbare mense, vir grootmense, maar ook vir kindertjies, vir jou en vir my... Dit maak nie sin nie, maar onthou dis genade wiskunde. Sy offer is onberekenbaar groot en daarom sal ek as dit by dankbaarheid kom nie meer allerhande suinige menslike sommetjies maak nie. Jy ken daardie sommetjies – “ek het mos darem nou genoeg tyd, genoeg geld en genoeg moeite aan die koninkryk bestee, ek het nou genoeg vergewe, genoeg verdra, ek het darem nou genoeg kerk bygewoon vir die jaar ("dis immers mos vakansie" ...” Nee! Ek sal besef, Jesus het sy alles vir my gegee en ek kan Hom tot in ewigheid nooit genoeg dankbaar wees nie!

Die grootste voorbeelde van God se dramaties ander wiskunde vier ons tydens Kersfees en Paasfees. God maak Homself ‘n minus, Hy maak Homself swak, ‘n hulpelose baba... En dis nie al nie, Hy word nog ‘n verdere minus, ‘n sterwende gevangene en veroordeelde misdadiger aan ‘n houtkruis.... Dit alles met die doel om by ‘n plus uit te kom, om ons verlossing te bewerk en so eer aan Homself te bring, Hom aan wie alleen alle eer toekom! 

*Met erkenning aan Phillip Yancey – “Wat is so onbeskryflik groot aan Genade?” p65ev

Ken jy hierdie historiese geboutjie?

BAIE OF MIN?

- Hoeveel mense sal uiteindelik die Koninkryk binnegaan? 

Is dit maklik om ‘n kind van God te wees of is dit moeilik? Dit is tog seker maklik sou mens kon redeneer, want dis alles mos genade en genade is ‘n present. En dis mos nie moeilik om ‘n persent te kry nie! Aan die ander kant leer die Bybel, net die wat volhard tot die einde sal gered word. Dit klink weer moeilik. ‘n Ander vraag, wat hiermee verband hou. Sal daar min mense gered word of baie? Die pad wat na die lewe lei is tog immers die smal pad... 

Lukas 13:22-30 gee ‘n belangrike perspektief op hierdie dringend belangrike vrae. Iemand het op ‘n stadium die moed gehad om hierdie sleutelvraag direk vir Jesus te vra : “Here, is dié wat gered word maar min?” (23) Die agtergrond van die vraag, was dalk die idee wat destyds geheers het dat almal in die volk Israel gered sal word, behalwe ‘n paar uitstaande slegte sondaars! (Jesus se lering oor die noodsaak van bekering in die voorafgaande gedeelte in Lukas sou mense dalk hieroor kon laat wonder het.) 

DIE ANTWOORD : "SPAN AL JULLE KRAGTE IN!" 

Wat antwoord Jesus? Soos gewoonlik gee Jesus ‘n verrassende antwoord. Jesus antwoord nie met statistiek nie, maar met ‘n uitdaging (24) en ‘n waarskuwing. (27,28) 

UITDAGING. “Span al julle kragte in om by die smal deur in te gaan.” (NAV) “Stry hard om in te gaan deur die nou poort.” (OAV) Met ander woorde: Moenie somme maak en spekuleer nie, maar maak seker en werp alles in die stryd dat jy wel sal ingaan! Daar het jy dit! En tog, iets pla ons miskien aan hierdie antwoord. Ons weet mos baie goed dat ons net uit genade gered word. Ons weet tog dat ons beste pogings en godsdienstige prestasies nie vir ons die ewige lewe kan koop nie. (Onthou weer Jesaja 64:4) Hoe nou? Klink dit nou of Jesus sê dat ons met eie krag of inspanning in die koninkryk moet kom? Nee, allermins! Jesus praat nie teen redding uit genade nie. Dis ‘n waarheid wat vasstaan in die hele Bybel van voor tot agter. Nee, Jesus onderstreep maar net dat redding bedoel is vir die wat dit regtig wil hê, genade is vir dié wat regtig met hulle hele hart daarna verlang! Verder ook het genade ingrypende gevolge in ons lewens. Genade wek by ons ‘n nuwe koers en ‘n nuwe passie. Genade spoor ons aan tot aksie! Genade beteken nie dat ek op my rug langs die swembad of op die sitkamermat voor die TV kan lê en redeneer :”Ag, wat dis die Here se werk om my te red, ek sal aangaan en my lewe geniet soos ek wil!” Redding is vir diegene wat daarna smag. Die wat honger en dors na geregtigheid. God se soewereine genade bestaan juis daarin dat dit ons tot ontsag vir God en aktiewe werksaamheid bring en inspireer! *Hierdie beginsel vind ons reeds in die Ou Testament waar die Here sê : “En julle sal my soek en vind as julle na my vra met julle hele hart.” (Jeremia 29:13) Jesus wil dus sê : Die genadegeleentheid moet heelhartig benut word, NOU! 

Hoekom, nou? Hoekom behoort egte genade by ons ‘n dringende erns te wek? Jesus beklemtoon dit met die verhaal van die eienaar wat sy deur sluit en mense wat dan tevergeefs sal klop. (Dieselfde situasie as wat ons in die gelykenis van die tien meisies kry, waar vyf voor ‘n geslote deur beland het.) 

Span al julle kragte in beteken dus onder andere : Gryp ten volle die genade aan terwyl die geleentheid daar is. En dis NOU… 

Werp jy alles in die stryd om die genade deelagtig te word? En maak die genade wat jy ontvang het ‘n sigbare verskil aan jou prioriteite en leefstyl? Iemand wat regtig in God se genade en vergifnis belangstel en dit waardeer sal sekere dinge anders doen. As ek met my hele hart verlang na God se genade en vergifnis sal: 

~ ek elke kans aangryp om die Woord te hoor. Deur die Woord kom geloof en deur geloof word ons gered. Dis die groot genademiddel! Iemand wat Sondae laat slaap en ander dinge eerste stel (soos om net vir rugby vroeg op te staan) is nie juis baie ernstig oor genade nie! 

~ek gebruik maak van die gawe van gebed. Jesus se oproep aan sy dissipels is telkens : waak en bid 

~ ek wegbly van plekke en dinge en mense wat my verder van God wegtrek. Iemand wat skoon voete wil hê, bly tog weg uit die modder. Is daardie TV program wat ek so graag kyk bevorderlik vir verlange na ‘n rein hart? 

~ ek andere van harte vergewe soos ek wil hê God moet my vergewe. Bitterheid is ‘n besliste struikelblok wat vergifnis by God verhinder! (kliek ONVERGEWENSGESINDHEID)

~ ek die verlossing najaag as eerste prioriteit en soek met ‘n passie, omdat dit die belangrikste ding in my lewe geword het. Geld en sakebelange, pret en plesier kan maar eers ‘n bietjie wag! 

~ ek wanneer ek genade ontvang het, volhard in die goeie wedloop en as ek geval het weer opstaan! 

WAARSKUWING. Jesus onderstreep die erns van sy uitdaging met ‘n waarskuwing. “Baie, verseker ek julle, sal probeer om in te gaan, maar sal dit nie regkry nie.” (27, 28)Baie mense leef onder ‘n vals illusie. So baie gaan te laat uitvind dat hulle nooit gered was nie en dat God hulle nooit geken het nie. 

Jesus sluit sy waarskuwing af met hierdie veelseggende en betekenisvolle uitspraak : “Daar is laastes wat eerste sal wees, en eerstes wat laaste sal wees.” (30) Onthou net weer Jesus se hoorders het waarskynlik gedink dat almal wat aan die volk Israel behoort, gered sal word - hulle is die eerstes. Die heidene en die baie slegte mense (soos tollenaars en prostitute) sal nie gered word nie - hulle is die laastes. Nou keer Jesus alles om. Hy wil vir hulle sê : Baie mense wat bevoorreg is, wat deel is van die Verbondsvolk sal uiteindelik verlore gaan. Maar daar gaan slegtes wees, heidene, sondaars en uitgeworpenes wat uiteindelik gered sal word, want hulle het die genadegeskenk passievol aangegryp! 

‘N LAASTE EEN KOM EERSTE! 

In die Lukas evangelie self kry ons ‘n pragtige voorbeeld van iemand wat laaste was, maar toe uiteindelik tog eerste gekom het. Terselfdertyd is hy ook ‘n voorbeeld van iemand wat alles in die stryd gewerp het en ruim oorvloedige genade ontvang het. Die misdadiger aan die kruis. Hy was een van die laastes. Hy was ‘n slegte mens wat iets vreesliks moes gedoen het, anders sou hy nie tot ‘n kruisdood veroordeel gewees het nie. Maar hy word nou ‘n eerste, ‘n bevoorregte, want hy kry toegang tot die koninkryk van God. Hy het al sy kragte ingespan om in die koninkryk in te gaan. Weereens dit beteken nie dat hy deur sy eie goeie werke of prestasies gered is nie. Dit beteken maar net hy het die genade heelhartig aangegryp en die geleentheid vir redding voluit benut. Ons weet mos wat het gebeur : Terwyl sy medemisdadiger met Jesus spot, het hierdie sterwende man met sy laaste bietjie krag en druppel asem uitgeroep : “Jesus, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom.” (Lukas 24:42) ‘n Desperate roep van iemand wat na genade smag. Hy kry dan ‘n heerlike waarborg : “Ek verseker jou : Vandag sal jy saam met my in die Paradys wees.” Inderdaad het hy genade gevind. ‘n Laaste een wat eerste gekom het! ‘n Sondaar wat al sy krag ingespan het om by die smal deur in te gaan! 

Ja, wondergenade : ‘n Desperate sondaar is veilig deur die smal deur tot in die Koninkryk!

*Filippense 2:12,13

“...Julle moet julle met eerbied en ontsag daarop toelê om as verloste mense te lewe, want dit is God wat julle gewillig en bekwaam maak om sy wil uit te voer.” (NAV)

“...werk julle eie heil uit met vrees en bewing; want dit is God wat in julle werk om te wil sowel as om te werk na sy welbehae.” (OAV)

“...werk met vrees en bewing aan julle verlossing. Dit is immers God wat in julle werksaam is, sodat julle gewillig is en optree soos Hý dit goedvind.” (DAV)

[Maanlandskap - Swakopmund]