MAAK DIE MAAGDELIKE GEBOORTE REGTIG SAAK?

 

In ‘n onlangse woordewisseling tussen predikante van die NGK in Namibië op ‘n Whatsapp groep het hierdie saak weer ter sprake gekom. Daarom die belangrike vraag wat elke gelowige en spesifiek ook elke bedienaar van die Woord in selfondersoek moet vra : Glo ek in die maagdelike geboorte van Jesus ons Verlosser? Moet ek glo in Jesus se geboorte uit die maagd Maria, ‘n jong meisie wat nie geslagsgemeenskap gehad het nie? Ja, beslis! Dis deel van die kern belydenis van die historiese Christelike kerk van die vroegste tye af. Dit word immers duidelik verwoord in die bekende Apostoliese Geloofsbelydenis (Twaalf Artikels)

“Ek glo in Jesus Christus sy eniggebore Seun, wat ontvang is van die Heilige Gees, gebore is uit die maagd Maria...”

Nou waarom is hierdie ‘n ononderhandelbare deel van die Christelike belydenis?

Ons hoef nie hieroor te spekuleer nie, die Heidelbergse kategismus is glashelder oor hierdie leerstelling.

SONDAG: 14 - VRAAG EN ANTWOORD: 35

Vraag: Wat beteken: wat ontvang is van die Heilige Gees, gebore is uit die maagd Maria?

Antwoord: Dat die ewige Seun van God, wat ware en ewige God is en bly , die ware menslike natuur uit die vlees en bloed van die maagd Maria deur die werking van die Heilige Gees aangeneem het . So is Hy tegelykertyd die ware nakomeling van Dawid , in alles aan sy broers gelyk, behalwe die sonde .

SONDAG: 14 - VRAAG EN ANTWOORD: 36

Vraag: Watter nut verkry jy uit die heilige ontvangenis en geboorte van Christus?

Antwoord: Dat Hy ons Middelaar is, en met sy onskuld en volkome heiligheid my sonde waarin ek ontvang en gebore is, voor God bedek.

Kortliks kom dit daarop neer dat Jesus se verwekking sonder menslike toedoen en sy geboorte uit ‘n maagd die heerlike implikasie het, dat Hy waarlik God is, maar ook waarlik mens en tog sonder sonde. So kwalifiseer Jesus op unieke wyse om ons enigste Middelaar en volkome Redder te wees!

Net baie belangrik – natuurlik is Jesus se maagdelike geboorte nie gegrond op kerklike tradisie en belydenisse nie – dis die direkte lering van die Skrif.

Kom ons kyk net weer na ‘n uittreksel uit die aangrypende gebeure in Lukas 1 en 2. (Ons vind dit natuurlik ook in die Matteus geboorte geskiedenis waar dit vanuit die Ou Testament bevestig word) Die engel Gabriël kom na die niksvermoedende jongmeisie Maria en maak die aankondiging oor die geboorte van seun van die Allerhoogste God! Natuurlik is Maria totaal onkant gevang en verstom.

Lukas 1:34,35

34. Maar Maria het vir die engel gesê: “Hoe kan so iets moontlik wees, aangesien ek nie gemeenskap met 'n man het nie?”

35. Die engel het haar geantwoord:

“Die Heilige Gees sal oor jou kom

en die krag van die Allerhoogste

sal jou oorskadu.

Daarom sal die Kind wat gebore word, heilig wees;

Hy sal Seun van God genoem word.

Die verloofde meisie Maria weet genoeg van biologie om te besef dat sy nie swanger kan wees nie. (Daar was nog destyds meer respek vir die uniekheid van die huwelik as in vandag se houvrou/saambly kultuur)  Die engel gee vir haar die antwoord en oplossing van die raaisel.

Opvallend dat die heilige Drie – eenheid hier so treffend ter sprake kom. “Heilige Gees, krag van die Allerhoogste, Seun van God”

Dis skokkend dat sekere teoloë en predikante selfs binne die NGK nie meer hierdie waarheid glo nie.  Hulle afgryslike suggestie (deur woorde of deur implisering) is dat Maria maar ‘n “stout Joodse meisie” was wat oor die tou getrap het. Dis natuurlik ‘n baie ou aanval op Jesus self.  Hierdie denkwyse binne ‘n kerkverband wat nie meer aan die Skrif getrou is nie en onbeholpe voorkom as dit kom by sake soos geslag, huwelik en seksualiteit behoort ons nie te verbaas nie. Die oorsprong van hierdie betwyfeling van God se Woord is die Satan self. Die slang wat vir Eva aan God se Woord wou laat twyfel werk hard om mense selfs binne die kerk, die maagdelike geboorte en liggaamlike opstanding van Jesus te laat bevraagteken.

As iemand die maagdelike geboorte van Jesus verwerp, verwerp hy ook die uniekheid van Jesus as Seun van God – hoe so ‘n persoon dan nog kan beweer dat hy in die histories liggaamlike opstanding sou kon glo is moeilik te verduidelik. Dan kom die hele evangelie en ons verlossing in gedrang.

Bevraagtekening van kern Christelike leerstellings moet ons verontrus en verontwaardig maak. Dit kom neer op lastering teen die Heilige Maagd. Sy is ‘n besonder begenadigde, sy speel ‘n baie belangrike rol in ons geloofslewe soos die belofte van die engel aan haar dit bevestig het. (Terloops, dis nie om dowe neute dat die antieke kerk, Maria,  die Ark van die Nuwe Verbond (kliek) genoem het nie. Dis nie uit die duim gesuig nie, maar het ‘n sterk eksegetiese basis.) Maar dit gaan nog verder, wie Maria laster, laster ook haar Seun en verwerp die verlossing wat Hy vir sondaars gebring het!

Teoloë en predikante wat die maagdelike geboorte van Jesus verwerp, behoort die eerbare weg te volg en summier te bedank uit die kerk.

Leef selibaat!

 - uitdaging aan Christene in 'n seksmal wêreld.

By die sinode van die NGKN waartydens daar sterk standpunt teen die dwalinge van die Algemene Sinode van die NG Kerk ingeneem is, het daar ook 'n besonder positiewe en uitdagende dokument ter tafel gekom. Dis deur die sinode aanvaar as 'n werksdokument. Moet dit dus nie probeer lees as 'n afgeronde studiestuk nie, maar as 'n voorlopige poging om rigting te gee. Dit help tog nie dat ons net selfdegeslagverhoudings en promiskuïteit in die algemeen afkeur nie - ons moet ook 'n navolgingswaardige ideaal voorhou!

Hieronder vind jy die dokument soos aangebied deur Dr. De Wet Strauss :

1.    Om selibaat te leef – Bondige getuienis van die Ned Geref Kerk in Namibië

 

1.1   Die kerk glo die plaaslike geloofsgemeenskap is die geloofsfamilie en tuiste vir veral ook persone wat hulle nie bevind in ‘n huweliksverhouding nie en selibaatskap leef.

 

1.2   Die kerk is oortuig dat ‘n lewe van selibaatskap vervullend en die moeite werd is vir persone wat hulle nie bevind in ‘n huweliksverhouding nie en sodoende afstand doen van die voorreg van seksuele intimiteit.

 

1.3   Die kerk glo dat die Skrif beide die huwelik tussen man en vrou en die gawe van enkelingskap (selibaatskap) aanbied as gawes en voorregte, en dat Paulus homself voorhou as navolgingswaardige voorbeeld wanneer hy skryf: “Eintlik wens ek dat almal ongetroud kon bly soos ek. Maar ek weet dit is nie vir almal moontlik nie omdat God almal nie eenders gemaak het nie. Elkeen van ons het verskillende vermoëns van Hom gekry” (1 Kor 7:7 Die Boodskap).

 

1.4   Die kerk glo dat die Skrif nie ‘n bepaalde lewe ten opsigte van kameraadskap en seksuele intimiteit aan persone opdring nie, maar duidelik en prakties is wanneer Paulus skryf: “Ek wil nie hê dat julle julle onnodig oor allerhande dinge moet sit en kwel nie. As ’n mens byvoorbeeld ongetroud is, het jy baie tyd om aan die Here se dinge af te staan. Jy kan jou aandag daarop toespits om vir die Here te werk… Ek wil nie sommer uit snaaksigheid hê dat julle nie moet trou nie, maar wil julle regtig eerder help” (1 Kor 7:32 + 35 Die Boodskap).

 

1.5   Die kerk het ‘n lang geskiedenis van betekenisvolle en inspirerende bydraes in die uitleef van die evangelie deur persone wat hulle nie in ‘n huweliksverhouding bevind het nie en met toewyding selibaat geleef het.   

 

1.6   Persone wat hulle nie in ‘n huweliksverhouding bevind het nie en met toewyding selibaat geleef het was van die begin af ‘n eerbare werklikheid in die kerk.

 

1.7   Die keuse om selibaat te leef, was in sekere stadiums van die kerk se geskiedenis - meer as ander - beskou as ‘n besondere uitdrukking van geloof wat getuig daarvan dat nie die biologiese familiebande nie - maar die geloofsgemeenskap van die kerk die enigste toekomstige en ewige waarborg van lewe bied.

 

1.8   Naas die apostel Paulus, is ook Jesus vir ons iemand wat in sy aardse lewe hom nie in ‘n huweliksverhouding bevind het nie en met toewyding selibaat geleef het, sodat ons Hom kan navolg “die oog gevestig op Jesus, die Begin en Voleinder van die geloof. Ter wille van die vreugde wat vir Hom in die vooruitsig was, het Hy die kruis verduur sonder om vir die skande daarvan terug te deins, en Hy sit nou aan die regterkant van die troon van God” (Hebr 12:1-2 Afr 83).

 

1.9   Terwyl die kerk die evangeliese leefwyse van selibaatskap beklemtoon, wil die kerk nie ontken dat hierdie wyse van lewe sonder uitdaging en spanning is nie.

 

1.10         Met ‘n lewe van toewyding en selibaatskap getuig die kerk dat, alhoewel die seksuele intimiteit van die huwelik goed en besonders is, die toewyding aan ‘n lewe van geloof en navolging van Christus alles oortref in waarde en daarom vir sommige die moeite werd is om seksuele intimiteit prys te gee tydens hulle aardse lewe.

 

1.11         Die kerk moedig persone aan wat enkellopend is – veral ook persone wat mag aangetrokke voel tot ander van dieselfde geslag – die eerbare keuse te maak om ‘n geloofwaardige voorbeeld en inspirasie te wees wat betref ‘n lewe van selibaatskap.

 

1.12         Die kerk doen ‘n beroep op gemeentes en ander geloofsgemeenskappe om die Christelike gawe van selibaatskap te omhels, te vier en te fasiliteer in hulle onderskeie gemeenskappe.

My opmerkings :

Dis duidelik dat daar in ons protestantse kerke 'n gebrek is om die belangrikheid van selibaatskap as 'n werkbare en eerbare vrywillige alternatief aan gelowiges voor te hou. Nou wonder ek maar net - is dit nie onder andere omdat ons uit oorreaksie teen Rome, te min maak van die die Heilige Maagd Maria nie? Het ons haar nagedagtenis en voorbeeld nie erg afgeskeep nie?

Kliek vir 'n baie insiggewende artikel oor MARIA - ark van die nuwe verbond