MET ONS?

In droogte? In siekte? In geldskaarste? 

Jesus het ‘n duidelike belofte gemaak dat Hy met ons (sy dissipels) sal wees! 

Maar is dit waar en beleef ons dit? 

DROOGTE EN GELDSKAARSTE 

Dis ‘n gegewe. Dis afgryslik en skrikwekkend droog hier by ons in Namibië. Met moedeloosheid moes ons die afgelope somer verlangend kyk na sulke “pensvetwolkies”* wat verbydryf terwyl die groot reënwolke weggebly het! Dit alles teen die agtergrond van ‘n baie diep ekonomiese insinking met baie implikasies...werksgeleenthede gaan verlore, skoolgelde kan nie betaal word nie...Nou kom die vraag by ons op : Waar is Jesus? Wat dink Jesus van die droogte, ekonomie, ellendes...?  Wat is vir Hom in hierdie tyd belangrik? Ons maak mos al meer planne in sulke tye, maar wat is SY PLAN? 

GAAN DAN HEEN 

Die opgestane Jesus se groot laaste opdrag en PLAN aan al sy volgelinge was: “Gaan dan heen en maak soveel geld as moontlik en ek sal by julle wees!” Ekskuus… dis seker nie wat Hy gesê het nie, maar dis wat die meeste van sy volgelinge vandag gehoor het of mee besig is. 

Hier is wat Hy gesê het (vir in geval ons dit dalk gemis het) : 

Jesus kom toe nader en sê vir hulle: "Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde. 

Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels: doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees, en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. En onthou: Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld." (Matteus 28:18-20) 

Jesus het na sy opstanding weer hier sy dissipels bymekaar geroep om laaste opdragte aan hulle te gee. Die eerlikheid van die evangelieskrywer is opvallend. Selfs hier na die opstanding heers daar tog nog ‘n mate van twyfel in sommige van Jesus se leerlinge se harte. (17) Hierdie twyfel handel nie oor Jesus se lewe en majesteit nie, maar oor die ongelooflike waarheid dat God se Seun vir sondaars gesterf het. Die twee sake wat hier saamgaan : God se Seun saam met ‘n vernederend kruisdood was net te ongelooflik. Nou gebeur iets wonderlik... Terwyl hulle Jesus aanbid word hulle twyfel genees en vergewe, want hulle almal ontvang ‘n bemoediging en ‘n belofte. 

Jesus verwag nie eers volmaaktheid van ons voor Hy ons bemoedig, uitstuur en wil gebruik nie. 

ALLE MAG BEHOORT AAN HOM 

Jesus begin sy dissipels bemoedig met die wonderlike versekering van sy almag. "Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde." (18) Die almag wat die Vader aan Hom as die Seun gegee het. Jesus het absolute mag. Dis niks nuuts wat Jesus hier sê nie. Sy hele bediening het dit bewys… Sy volkome heerskappy oor die natuur, siekes is genees, besetenes is bevry, dooies is opgewek…. Ook die verskriklike feit van sy eie sterwe het niks daarvan weggevat nie. Sy sterwe was juis ‘n vrywillige nie-gebruikmaking van sy mag om sondaars te red! Ja, spesifiek sy mag om sondaars te red is onbeperk... Daar is soveel voorbeelde... 

GAAN NA AL DIE NASIES 

Wat wel nuut en radikaal is, is Jesus se opdrag en veral die wye omvang daarvan. Vantevore is die dissipels se sending beperk tot Israel. (10:5) Nou word die grense wawyd oopgegooi. Ja voorheen het daar wel soms heidene by die volk Israel aangesluit. (Dink aan uitsonderings soos Ragab en Rut) Maar nou is die opdrag nie om van heidene Jode te maak nie, maar direk hulle dissipels/leerlinge van Jesus te maak! Die belofte aan Abram dat al die nasies deur hom seën sou ontvang gaan nou in vervulling. Jesus is immers die seun van Abram. (1:1) Hoe merkwaardig – die praktiese uitvoering van God se belofte word in die hande van Jesus se volgelinge gelaat! In my en jou hande! God vertrou ons daarmee! Hier gebeur iets heerlik aangrypend. Hier is die aansluitingspunt tussen die evangeliegeskiedenis en ons eie persoonlike geskiedenis. Hier word ek en jy self deelnemers in die Bybelverhaal, in die ontplooiing van God se verlossingsplan in die wêreld. 

‘n Christen is ‘n leerling van Jesus, met die opdrag om nog ander leerlinge te werf en te begelei! 

MAAK DISIPPELS 

Hoe moet die opdrag uitgevoer word om van mense dissipels/leerlinge van Jesus te maak? Die hoofopdrag is : maak dissipels! Dan word twee deelwoorde gebruik in die Grieks om die “hoe” te verduidelik : dopende en lerende. Die kern van die opdrag is die onderwerping van alle volke aan Jesus. Die deur onderwerping aan Jesus deel mens in die gemeenskap saam met die Vader en die Heilige Gees. (daarom die doop in die Naam van die Drie-enige God) Dis spesifiek Jesus se opdragte wat aan die volke geleer moet word. En dit sluit natuurlik juis weer ook die opdrag in om weer ander dissipels te maak! 

DIE BELOFTE 

Die heerlike versekering en belofte wat saam met die opdrag gaan mag ons nie miskyk nie. Terwyl ons die opdrag uitvoer kan ons weet dat Jesus by ons is, nie soms nie, nie deeltyds nie, maar elke oomblik tot op die einde! Jesus is met ons, ook in die ergste droogte, tydens die ergste geldelike krisis of siekte... wanneer ons besig is met sy opdrag! Hierdie term “met julle” (OAV) is in die konteks van die Matteus evangelie ‘n gelaaide term met ryke betekenis. Reeds in Matteus 1:23** word Jesus se koms in verband gebring met Immanuel (God met ons), hier aan die einde van die Matteus evangelie word die volle betekenis van Immanuel duidelik. God met ons, God met al die nasies van die aarde. Immanuel vir alle volke! Dis Jesus se groot missie. Dis die missie wat op ons skouers rus. Maar dis ook die heerlike vertroosting. Diegene wat besig is met Jesus se opdragte hoef niks en niemand te vrees nie. Ook nie droogte nie! Ook nie ekonomiese wurgtye nie! 

Wie met Jesus se opdragte besig is kan reken op Jesus se teenwoordigheid op ‘n besondere manier. Dis 'n feit - die geskiedenis en praktyk staaf dit!

Is dit dalk die rede hoekom Jesus se volgelinge tans so dikwels sy besondere saamwees en teenwoordigheid mis? Ons is besig met ons eie selfsugtige agendas. Platweg gestel – ons is ongehoorsaam aan ons Verlosser-Koning se duidelike opdragte! 

ONS DURF NIE JESUS SE BELOFTE LOSMAAK VAN SY OPDRAG NIE! 

Die groot vraag is of ek en jy hierdie opdrag ernstig opneem? Hierdie opdrag kom na alle Christene... ook juis na ons Afrikaner Christene hier in Afrika waar ons ‘n roeping het. Daar is mos sommiges wat redeneer dat hulle stoere Afrikaners is en teen sending moet wees... (byvoorbeeld die mense van die sogenaamde Israelvisie) Dis natuurlik ‘n groot misverstand. Die geskiedenis is baie duidelik oor Christen Afrikaners se sendingywer van die verlede... 

Kliek op : 

Paul Kruger 

Stephanus Hofmeyer

AA Louw 

Dit gaan egter nie hier oor Afrikanerskap nie, maar oor die wese van Christenskap. Wie nie met Jesus se opdragte besig is nie, moet eerlik selfondersoek doen : Is ek self al ‘n dissipel of hoop ek maar ek is een? Nou hoor mens onmiddelik allerlei besware. Ja, maar ons is nie almal predikante nie. Moet ons nou almal ons werk bedank of besighede toemaak? Nee, natuurlik nie. Die opdrag is nie, maak jou besigheid toe of los jou boerdery nie, die opdrag is maak dissipels. Die vraag is wel of jy in jou besigheid en boerdery besig is om dissipels te maak? Het jy al met mense by jou werk of skool oor Jesus gesels? Jy sê, maar ek kan nie goed praat nie! Los asseblief daardie verskoning. Jy het al met almal iewers gepraat oor die weer, oor ‘n vorige Saterdag se rugby, oor die slegte ekonomie of oor jou kinders se prestasies… Jy kon daaroor praat omdat dit jou persoonlik raak. As jy Jesus ken, kan jy oor Jesus praat. Is die probleem nie “ek kan nie praat nie”, maar eerder : “ek is onseker of ek Jesus regtig ken”, nie? “Ja,ek ken Jesus,maar my geloof is baie swak.” Dis ook geen verskoning nie. Ons het gesien die dissipels se geloof was ook maar swak toe hulle die opdrag gekry het. Jesus vra nie sterk geloof nie, maar gehoorsaamheid! 

Jesus se prioriteit vir sy volgelinge is duidelik. “Gaan maak dissipels!” Ek wonder maar net, as dit ook nie ons prioriteit is nie, is dit nie dalk bietjie arrogant of vermetel om aanmekaar vir reën of finansiële uitkoms te bid nie? Is ons nie dalk soos ongehoorsame en rebelse kinders wat weier om basiese opdragte te uit te voer nie, maar ons kerm gedurig oor meer sakgeld of lekkers? 

Kom ons vra onsself opnuut – Is ek besig met sy opdrag? 

*Sulke uitgespreide vlieswolkies wat net soos ‘n skaap se pensvet lyk. 

**“Kyk, die maagd sal swanger word en 'n seun baar, en hulle sal Hom Emmánuel noem, dit is, as dit vertaal word: God met ons.” (Matteus 1:23) 

DOMINEE SOEKMAN

- ‘n bediening aan die “ander kant”

Helder klink die sang van Opuwa se koor in Otjiherero, Engels en Afrikaans. Gesigte wat straal van God se liefde. Ons is ‘n hele bonte verskeidenheid hier bymekaar in die nederige kerkgeboutjie van Kamanjab in die noordweste van ons pragtige land Namibië – Afrikaners, Himbas, Herero’s, maar ook Hai//om, Kxoe en !Xu. Die NGKN se Noordering het op Kamanjab vergader en op Sondag 20 Augustus 2017 kom ons bymekaar vir ‘n nagmaalsdiens. Dis egter meer as net ‘n gewone nagmaal, dis ook die geleentheid waartydens ds. Jacob Schoeman, een van die Kaokoland pioniers in die sendingwerk van die NGKN amptelik sy demissie ontvang, nadat hy reeds vroeër vanjaar afgetree het. Sy bedieningstyd het ook die gevaarlike jare van die Bosoorlog ingesluit.

[Ds. Schoeman het onder andere van hierdie "SPOOK" gebruik gemaak tydens die oorlog, want landmyne was 'n wesentlike gevaar.]

Ds. Schoeman (in Kaokoland ook soms genoem ds. Soekman) lewer ‘n besondere preek met die tema afkomstig uit Markus 4:35 waar Jesus vir sy dissipels sê : "Laat ons oorvaar na die ander kant.” Jesus het tot op hierdie stadium ‘n suksesvolle bediening in die Joodse gebied wes van die See van Galilea gehad, maar nou gaan Hy na die heidense gebied oos van die meer. Van hierdie kant na die ander kant… Aan die ander kant het heiden nasies gewoon wat met varke geboer het… Hierdie eerste besoek lewer nie veel op nie. Slegs een man word aangeraak, maar dis ‘n besondere bekeerling, die besetene van Gadara wat bevry is! Later keer Jesus weer terug na hierdie gebied en het sy bediening ‘n groot impak. (Markus 8) Ons word geroep om grense oor te steek na mense wat anders lyk en doen en dink as ons. Wanneer ons na die “anderkant” gaan is Jesus met ons! Ds. Schoeman vertel so tussen deur van hoe die Here hulle gelei en beskerm het, ja ook deur die tyd van die oorlog. Hy beklemtoon dat hyself nie veel gedoen het nie, maar eintlik maar net ‘n getuie was van dit wat God vermag het. ‘n Pragtige voorbeeld van uitreik na die “ander kant” was hulle toenadering tot die sinkretistiese Oruuano kerk, wat die voorvadergeeste en heilige vuur (okoruwo) akkommodeer. Toe die bekende Oruuano profeet Kanambunga (Katjovikuapa) tot sterwe kom is ds. Schoeman gevra om ‘n boodskap te lewer. Die Here het Deuteronomium 18 op sy hart gelê waaruit hy die bedroefde mense kon vertel dat die groot profeet wat deur God belowe is gekom het, Jesus Christus! Dit het daartoe gelei dat biskop Kamburona versoek het dat sy mense opleiding moes ontvang. Dit het toe gebeur by die Windhoek Teologiese Seminarie (waarby my vader ook betrokke was) en later NETS.

Ja, die vertelling oor Kaokoland en die werk daar raak my ook op ‘n persoonlike vlak. My vader, Johan de Koning was op ‘n tyd ‘n dosent by Orumana in Kaokoland nog voor ds. Schoeman se koms na hierdie gebied en het ook vir baie jare nou saam met hom gewerk. Dit het my later ook bygeval dat ds. Schoeman die preek gelewer het op Pa se “aftree” geleentheid te Meersig gemeente in Walvisbaai op 21 September 2003. As jong man kon ek ook iets beleef van ds. Schoeman se toewyding en omstandighede toe ek en van my studente vriende soos Charl van Niekerk, Sas Conradie, Pierre van der Merwe en Christo Heiberg saam met hom in Kaokoland gewerk het.

Dit was vir my lekker om op Kamanjab deel te wees van die NG Kerk. Onder andere was dit heerlik om van ds. Erik van Zyl, ds. Schoeman se opvolger te hoor van die wonders wat God tans nog in Kaokoland doen. Ek is lief vir hierdie NG Kerk, die kerk wat ten spyte van baie foute die ware evangelie van die verlossing van sondaars deur Jesus Christus verkondig het sodat ons weer op ‘n Sondagoggend op Kamanjab die vrug daarvan kon sien.

Dr. Jan Woest het vir ons tydens die ringsitting prontuit gesê : “Die NG Kerk is ernstig siek.” Ek stem heelhartig saam. Maar hierdie kerk kan weer gesond word as sy haar tot die Here bekeer en weer haar eerste liefde begin uitleef. Sy sal gesond word as sy weer die waarheid tot redding aanneem en die dwaling verwerp wat ongelukkig tans openlik geduld en selfs gepropageer word. Sy sal gesond word as sy ophou luister na mense, die humanistiese agenda en die postmodernistiese tydsgees van relativisme, maar eerder eerlik vra : “Wat wil God hê moet ons doen?” Sy sal herstel en vernuwing ondervind as ons ophou om filosofies oor God te praat en meer met Hom praat en onsself voor Hom verootmoedig. By God is alle dinge moontlik! Hy kan ons ook opnuut bekragtig met sy Gees om duskant en anderkant die Blye Boodskap uit te dra!

[NG Sendelinge in die ou Suidwes. Ds. Schoeman is voor heel links.]

[Ds. Jacob Schoeman op Kamanjab tydens die ontvangs van sy demissie.]

[Ek saam met twee Kaokoland veterane, di. Sarel Visser en Jason Ngambue.]

[Koorlede van Opuwa in Kamanjab se kerkgebou.]

[Op pad na Kamanjab op die Otavi-Outjo grondpad, haal my mede afgevaardigde van Tsumeb, Andries Gous eers iets uit om die innerlike mee te versterk.]

ISLAM OPMARS IN MADAGASKAR

2500 Moskees!

Madagaskar, die pragtige eiland met sy besondere natuurskoon, waaronder unieke plantegroei en die bekende lemoers is sommer hier op ons voorstoep net oorkant 'n stukkie see. Tog is dit vir baie van ons mense 'n totaal onbekende wêrelddeel, ook wat die werk van die Koninkryk betref.

My vriend Johannes (Wolf) Celliers en sy vrou Wenda is betrokke by sendingwerk op hierdie eiland, waaronder Bybelverspreiding, kerkplantig en opleiding.

In 'n onlangse nuusbrief meld hy die volgende skokkende feite:

"Islam - ‘n projek is geloods om 2,500 nuwe moskees te bou en hulle het dit ook bewerk om die regering se goedkeuring daarvoor te kry. Hulle het onlangs in die verre noorde begin bou. In lig daarvan het ‘n leraar in daardie gebied my om bystand versoek om daar ook gemeentes te help vestig in gebiede waar daar nog nie gemeentes is nie. Dis egter buite ons huidige werksgebiede en as iets sou realiseer sal ons ekstra middele en fondse benodig. Bid vir leiding asb."

Kom ons dink aan hulle in die gebed en soek ook die Here se leiding oor moontlike hulp en betrokkenheid!

Wolf se e-pos adres is jwcilliers@yahoo.com

RAAD WAT NIEMAND WIL HOOR NIE

- STERWE : die koninkryksgeheim vir vrugbaarheid.

Sterwe om te kan lewe! Jesus se woorde in Johannes 12:24,25 is moontlik van sy ongewildste uitsprake vir mense in ons dag, maar dis die oplossing vir ‘n sukkelende kerk!

“Dít verseker Ek julle: As ‘n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy ‘n groot oes in.

Wie sy lewe bo My liefhet, verloor dit; en wie sy lewe in hierdie wêreld nie bo My liefhet nie, sal dit vir die ewige lewe behou.”

“As die koringkorrel nie sterwe nie...” Geweldige woorde! Ingrypend radikaal! Jesus gebruik ’n eenvoudige beeld uit die landbou wat elkeen van sy hoorders goed sou verstaan. ’n Koringkorrel (of mieliepit) moet in ’n sekere sin sterwe sodat daar ’n oes kan kom. Hy moet sy huidige bestaan, identiteit en vorm as pit prysgee, onder die grond begrawe word en ophou voortbestaan as pit. As die pit by wyse van spreke sou weier, dan sou niks positief gebeur nie. Dit bly dan net alleen, daar’s geen oes nie en die pit mis sy bestaansdoel.

Jesus praat natuurlik in die eerste plek hier van Homself en spesifiek van sy sterwe aan die kruis. (dis kort voor die kruisiging) Jesus se sterwe aan die kruis lewer ’n ryk oes op van verloste mense. As Jesus nie gesterwe het nie, sou ons nie verlos kon word nie en daar sou geen oes van verlostes gewees het nie. Ons moet goed verstaan - Jesus het baie wonderlike dinge gedoen... preke, genesings, wonders.... maar nie een van hierdie dinge kon verlossing bewerk nie, Hy moes spesifiek sterwe en ons straf dra in ons plek. Daarom het Satan alles gedoen om Jesus van die kruis weg te hou... (hy het op 'n stadium selfs vir Petrus ingespan - Matteus 16:21-23)

Jesus moes sterwe! Sonder sy sterwe kon daar geen oes wees tot eer van die Vader nie! Jesus het om ons te red doelbewus ’n lewe van vernedering en lyding gekies wat uitgeloop het op die kruis.

EN ONS?

Hierdie selfde beginsel van sterwe om te kan lewe maak Jesus van toepassing op sy volgelinge. (vers 25) Dis op ons van toepassing op ’n aangepaste manier. Aangepas, want ons lyding verdien nie vir ons die lewe nie en bewerk nie verlossing nie. Anders gestel, niks wat ons kan doen kan vir ons sonde betaal nie. Geen offer wat ons kan bring kan die slegte dinge wat ons gedoen het uitkanselleer nie. En tog word daar van elke kind van God verwag om te sterwe aan sy eie voorkeure en belange.

Wat beteken dit? Jesus moet eerste gestel word, uit dankbaarheid vir wat Hy vir ons gedoen het. Wie Jesus nie bo alles kies nie, kan Hom nie volg nie. Jesus kry voorkeur bo alles wat vir my belangrik en dierbaar is! In hierdie opsig moet ek sterwe aan my eie lewe.

Geen sterwe, geen lewe, geen sterwe geen groei, geen sterwe geen oes! En daarom as daar geen sterwe in my lewe is nie, is my Christenskap vrugteloos,vaal en vreugdeloos. Hierdie beginsel is waar van Jesus self en sy werk geld as ’n basiese vereiste vir volgelingskap. Maar dis OOK die SLEUTEL tot vrugbare getuienis en sendingwerk.

Sonder ’n doelbewuste keuse vir lyding en sterwe kan daar geen suksesvolle uitdra van die evangelie wees nie! Sonder n keuse vir lyding kan jy nie vir die Here werk nie - ook nie by die huis, werk, in die gemeente of verre sendingveld nie. 

Dis baie duidelik : Jesus moes deur lyding God se Koninkryk kom vestig. In Getsemane het Hy homself finaal bereid verklaar vir hierdie pad. Jesus se lyding en vervolging het egter nog nie opgehou nie.  Ons lyding is ’n voortsetting van sy lyding. Dit is soos Paulus sy lyding verstaan het. “Ek is nou bly oor al die lyding wat ek ter wille van julle moet verduur, want die vervolging van Christus het nog nie geëindig nie. Ek verduur my deel daarvan ter wille van sy liggaam, die kerk,waarvan ek ‘n dienaar geword het volgens die opdrag wat God my gegee het om sy woord ten volle aan julle bekend te maak." (Kolossense 1:24,25) Paulus het lyding verduur ter wille van die kerk. Paulus het lyding verduur om sodoende die evangelie te verkondig en die kerk te laat groei. Dit was ’n doelbewuste keuse tot lyding. Hy kon rustig eenkant ’n kommerlose bestaan gevoer het as Christen. Maar nee, hy kies om die pad van vervolging te loop sodat die evangelie versprei kon word. Paulus pas die beginsel van die koringkorrel prakties toe. “Vir hierdie evangelie ly ek verdrukking, selfs in boeie soos ‘n misdadiger, maar die woord van God kan nie geboei word nie. Daarom verdra ek alles ter wille van die uitverkorenes, sodat ook hulle die verlossing, wat daar in Christus Jesus is, en die ewige heerlikheid kan ontvang." (2 Timoteus 2:9-10)

God het besluit om sy uitverkorenes deur die lyding van sy Seun te red. God het ook bepaal dat die evangelie deur die lyding van sy diensknegte versprei sou word. 

Evangelieverkondiging gaan onvermydelik met opoffering, lyding en sterwe in baie opsigte gepaard. John Piper stel dit so : More and more I am persuaded from Scripture and from the history of missions that God's design for the evangelization of the world and the consummation of his purposes includes the suffering of his ministers and missionaries. To put it more plainly and specifically, God designs that the suffering of his ministers and missionaries is one essential means in the joyful triumphant spread of the gospel among all the peoples of the world.

Lyding ter wille van die verspreiding van die evangelie behels gewoonlik ‘n doelbewuste keuse Om deur God gebruik te word in die uitdra van sy Woord moet ons bereid wees om baie kere en in baie opsigte te sterf. Wat sou dit prakties beteken? Wat moet ek opoffer sodat die evangelie kan versprei, in watter opsigte moet ek sterwe? (hier is nou nie malariamuskiete en kannibale nie - hoe sterwe ek ter wille van evangelie?) Kom ons kyk na drie praktiese areas. 

Sterwe aan, doen afstand van:

~Aansprake op die veiligheid van my gemaksone, my gerief en eie belang. Ons voel so veilig om weg te kruip in ons bekende gemaksones...bekende mense, bekende aksies, bekende omgewings... Die uitdaging is: Sterf vir jou gemaksone en gaan sit langs ’n plaaswerker of 'n straatkind...steek grense oor, praat met iemand van ‘n ander kultuur of sienings... Wees bereid om my eie voorkeure prys te gee, te kies teen eie belang in terme van tyd en geld. Om die evangelie uit te dra, sal ek dalk tyd opsy moet sit wat ek andersins tot my eie voordeel sou kon gebruik het. Hierdie opofferings is malligheid in die oë van die wêreld, maar ook in die oë van die meeste kerkmense. Maar dis presies wat dit God se kinders gekos het om die evangelie oor die wêreld heen uit te dra – hulle het winsgewende en aanloklike loopbane vaarwel geroep, familie en vriende verlaat, hulle kinders aan malariamuskiete blootgestel... (Dink aan talle voorbeelde : Martin Rautanen, CT Studd, Adoniram Judson, David Brainard, AA Louw...) Maar dit gaan nie net oor sulke opvallende groot sake nie - Om werklik die Koninkryk van God te laat kom moet ek dikwels doelbewus teen my eie welsyn, regte en gerief kies ook wat klein dingetjies betref. Baie mense is bereid om op ’n afstand betrokke te raak by die uitbreiding van die Koninkryk, hulle wil nie hulle hande vuilmaak nie. Tevrede om op ’n veilige afstand ’n tjek uitskryf wat hulle nie eens regtig voel nie. 

~Kulturele ekslusiwiteit. Dis nodig om ons trots in ons sak te steek en in nederigheid grense oor te steek na ander mense en kulture wat volgens ons norme anders of minderwaardig is. Ons moet bereid wees om in ander mense se lewe in te klim, hulle denke te probeer verstaan, opofferings te maak om hulle te akkommodeer. Opofferings ten opsigte van byvoorbeeld taal, kleredrag, eet voorkeure... Ons moet geduldig gewoontes en gebruike wat vir ons onaanvaarbaar is verdra. Gewillig om kulturele opofferings en aanpassings te maak. Weet U dis presies wat Jesus gedoen het - hy het sy hemelse bestaan prysgegee en een van ons geword! (Vergelyk Filippense 2) As ons die evangelie wil deel moet ons diensknegte word wat van ons troontjies afklim. (Daar is geen plek vir die Amerikaanse "back in the States" houding nie!) Dis presies wat Jesus gedoen het .... Hy het nie gekom om “gedien te word nie, maar om te dien..” (Markus 10:45)

~Alle ambisies en begeerte na sukses en populariteit. Laat vaar daardie begeerte dat almal van my moet hou! Sterf aan die begeerte wat ons het om bedank en waardeer te word. As ons werklik die evangelie wil bevorder, moet ons bereid wees om nederige metodes te gebruik, wat aan God al die eer sal gee. Om agter die skerms te werk, om weggesteek te wees. Wees bereid om ongewild te wees en deur ander van valse motiewe beskuldig te word. Mense gaan nie van jou hou as jy vir die beginsels van die Woord staan nie. Is jy bereid om veragting en spot te verduur? Bereid om onbelangrik te wees? Satan het Jesus versoek op hierdie punt... Hy wou Jesus op ‘n pad van sukses en belangrikheid laat afdwaal. (“Spring van die tempel se dak af” Dit sou Jesus baie gewild laat word het, almal sou Hom ge “cheer” het...) Maar Jesus kies die pad van die kruis. Sukses en erkenning mag nooit ons dryfkrag en motief wees nie. Ons moet bereid wees om die evangelie te bevorder al sien ons nooit sigbare suksesse nie. Ons begeerte om bedank te word en erkenning te kry, moet ons afsterf. Wees eerder gereed vir teleurstellings en beledigings. Vriend, en weet maar, as jy vir die Here wil werk gaan jy getoets word. Die skoolkinders of plaaswerkers met wie jy die evangelie deel, juis hulle gaan jou dalk skade aandoen, of ondankbaar wees – en dan? Sal jy nog volhard in jou getuienis? 

Kan jy sien, sonder ’n bereidheid om skade te lei, om te sterwe in vele opsigte, is daar geen kans dat ’n mens regtig die evangelie kan uitdra nie? Sonder sterwe, geen vrugdra, geen oes en daarom geen vreugde! 

Twee slotopmerkings:

~Waar lê die struikelblok, hoekom groei die kerk nie vinniger nie? Hoekom is daar nog soveel onbereikte mense na 2000 jaar van kerkwees? Min Christene is bereid om die pad van die koringkorrel te loop. Min is bereid om hulle finansiële aspirasies en sekuriteite af te sterwe, min mense is bereid om hulle gesondheid op die spel te plaas. John Stott verklaar : The greatest single secret of evangelistic or missionary effectiveness is the willingness to suffer and die.

~ Miskien is daar iemand wat eerlik en opreg is en nou sê :”Ek wil graag die evangelie uitdra - maar ek moet nog aan baie dinge sterwe, ek sal maar eers wag tot ek dit regkry.” Vriende net Jesus se sterwe was volmaak en volledig. By ons is dit ’n onvolmaakte proses. Dis ’n proses wat lewenslank duur. Solank as wat jy lewe sal die kind van God agterkom - hier is nog ‘n soeke na selfbelang en eie eer wat in my pad staan. Moenie wag totdat jy volmaak is voordat jy die evangelie begin uitdra nie- dan gaan jy nooit sover kom nie. Stel jouself maar net tot beskikking van Jesus, die Heilige Gees is getrou en sal jou wys waar jy moet sterwe. Dis ‘n lang en moeisame (maar avontuurlike) pad. Begin net, vandag...

Ek het nog skaars begin leer loop op hierdie pad, mag Hy my genade tot bereidheid daarvoor skenk...

Groen koring in Namakwaland

BLOEDRIVIER

- se geestelike dimensie. 

‘n Christen kan nooit bloot uit ‘n sekulêre oogpunt na die geskiedenis kyk nie. Allermins nog na ‘n gebeurtenis soos die Slag van Bloedrivier as mens die plegtige Gelofte in ag neem wat die Voortrekkers in diepe nood tot God gemaak het. (Kliek op AGTERGROND VAN DIE GELOFTE) Die geestelike betekenis van Bloedrivier is nie sommer ‘n stuk verdigsel of wensdenkery nie. Dit kom duidelik na vore uit ’n verhaal van R.B Hully, die tolk van die sendeling Owen wat hom in 1837 in Zoeloeland gevestig het. Dit handel oor die eerste diens wat Owen vir Dingaan en sy mense gehou het. 

Nadat Owen omtrent ’n halfuur gepraat het, het die koning hom stilgemaak en gesê “Ek het ’n paar vrae wat ek jou wil vra sodat ek jou kan verstaan. Sê jy dat daar ’n God is en net een God? Die sendeling antwoord : Ja. Sê jy dat daar ’n hemel vir goeie mense is en net een hemel? Antwoord : Ja. Sê jy dat daar ’n duiwel is? Antwoord : Ja. Sê jy dat daar ’n hel is vir slegte mense? Antwoord : Ja. Toe sê die koning : ‘As dit jou geloof is, dan is jy vir my en my mense van geen nut nie. Ons het al daardie dinge geweet voordat jy vir ons kom preek het. Ek en my mense glo dat daar alleen een god is - ‘Ek is daardie god’ Ons glo dat daar net een plek is waarheen alle goeie mense gaan - dit is Zoeloeland. Ons glo dat daar net een plek is waarheen alle slegte mense gaan. Daar! Terwyl hy na ’n rotsagtige heuwel in die verte wys. ‘Daar is die hel waar al my slegte mense heen gaan. Die kaptein wat daar bly is Matiwane, die hoof van die Amagwane. Ek het hom doodgemaak en hom die hoofduiwel gemaak van al die slegte mense wat doodgaan. Jy sien daar is net twee kapteins in hierdie land, Matiwane en ekself. Ek is die groot kaptein, die god van die lewendes, Matiwane is die groot kaptein van die slegte mense. Ek het jou nou my geloof vertel. Ek wil hê jy moet my nie weer pla met die stories van julle Engelse mense nie. Jy kan in my land bly solank jy jouself behoorlik gedra. 

Dit was blykbaar die eerste en laaste geleentheid wat Owen toegelaat is om die evangelie aan die Zoeloes te bring. Dingaan se despotiese mag was dus ’n duidelike struikelblok in die weg van die evangelie. Kan jy sien, by Bloedrivier was daar meer op die spel as net die politiek van die dag?

Met dit alles as agtergrond kan mens twee aspekte van die geestelike dimensie van die oorwinning by Bloedrivier uitlig*:

~ Bloedrivier open die weg vir die evangelie in Zoeloeland. Vyf dae na die moord op Retief skryf die sendeling Owen in sy dagboek : “Die regverdige Regter ... sal nie toelaat dat hy (Dingaan) in vrede rus nie ... Dit wil voorkom asof hy self nie verstaan nie, maar as hy die karakter van sy teenstanders, die Voortrekkers, ken soos wat omstandighede onlangs uitgewys het in hulle oorloë met Silkaats, dan sal hy weet hoe verskriklik dit is om hul grimmigheid uit te lok en watter vasberade en magtige vyande hy gemaak het deur hierdie daad van aggressie wat onbesonne en onwys, verraderlik en wreed was.

Maar al hierdie dinge sal ten goede werk, ook vir die verspreiding van die Evangelie. Ons het gebid dat ‘n weg geopen mag word vir die bekendstelling van die Evangelie onder die Zoeloevolk. En nou, op ‘n manier wat ons nie verwag het nie, is God besig om sy eie planne uit te werk. Die hoogmoed en brutaliteit van die Zoeloekapteins, is die hoofstruikelblokke vir die verkondiging van die waarheid. Wanneer die hoogmoed verflou het, sal die weg vir die Evangelie makliker wees. God is nou besig om die trots van die volk in die algemeen en die kapteins in besonder, te verneder. Hy het toegelaat dat hulle deur hulle eie hoogmoed, verwaandheid en boosheid in sulke afskuwelike gruwelikhede verval, wat hoog waarskynlik hulle eie ondergang en dié van hul volk sal meebring, waarvan hulle nooit sal herstel nie en wat die weg sal voorberei vir die sendelinge van die wêreld.” Owen het dus al iets van die geestelike dimensie raakgesien.

~ Bloedrivier is ‘n bewys dat God ’n geestelike doel het met die Afrikaner se voortbestaan in Afrika. Ons glo dat God ’n wonder bewerk het en die oorwinning gegee het... Natuurlik het Hy middele en omstandighede gebruik....die mis wat opgeklaar het, die feit dat die Zoeloes nie in die nag aangeval het nie... In elk geval sê die Skrif duidelik : “Perde kan afgerig word vir die oorlog, maar dit is die Here wat die oorwinning gee” (Spreuke 21:31).... God is in beheer van die geskiedenis (“His story”), God bepaal die lotgevalle nie net van enkelinge nie, maar ook volke en nasies. Nou as ons sê dat God die oorwinning gegee het, het Hy dit met ’n doel gegee, en die doel is die uitbreiding van sy Koninkryk. En daarom is Geloftefees nie ’n poltieke fees nie, nie ‘n fees om mense te vereer nie, maar ’n Godgesentreerde fees. (Terloops God se doel was nie politieke mag nie... Na slegs  ’n paar jaar het die Trekkers in Natal  hulle onafhanklikheid verloor.) Geloftedag gaan nie oor nasionalisme nie, maar herinner ons aan die Goddelike roeping, spesifiek aan die sendingroeping wat God aan Christen Afrikaners gegee het in Afrika. 

Christen Afrikaners was nog altyd bewus van hierdie sendingroeping wat God aan ons volk in Afrika gegee het. Ware Christen Afrikaners sal altyd sendingmense wees!

Een van die jong seuns wat die Groot Trek meegemaak het was Paul Kruger. Het jy geweet hy was ’n uitgesproke sendingondersteuner? (Kliek op PAUL KRUGER)


FEES VIR ALLE CHRISTENE

Wanneer die geestelike dimensie en betekenis van Geloftedag en Bloedrivier besef word, styg hierdie gebeure uit bokant die konteks van blote etniese konflik, vergelding en volksbelang. God het immers die noodroep van die Voortrekkers verhoor, nie omdat hulle Afrikaners was nie, maar omdat hulle (ten minste 'n beduidende deel van hulle) Christene was wat hulle vertroue op Hom gestel het en nie slegs op wapens vertrou het nie! God se uitverkorenes is nie een of ander etniese groep nie, maar almal wat aan Jesus Christus behoort. Daarom kan die gebedsverhoring by Bloedrivier en die positiewe Koninkryksgevolge wat daaruit voortgevloei het, deur ALLE Christene, hetsy Afrikaners, Zoeloes of wie ook al gevier word deur danksegging aan God op hierdie wonderlike dag van 16 Desember. Die misbruik van hierdie kosbare dag deur sommige, verhoed nie God se kinders om Hom op die regte manier te eer en te dank nie! 

*Vir hierdie artikel in geheel is ek in groot mate dank verskuldig aan Prof. Billy Heiberg vir 'n Geloftefees toespraak wat hy gelewer het.

                                                                Dingaan

STERF OM VRUGBAAR TE KAN LEWE

- Jesus se raad (wat die gemiddelde “prosperity gospel” aanhanger en  TBN kyker aan hulle pizzas sal laat stik)

Die sekerste manier om onvrugbaar, vaal en vreugdeloos te wees is:  Leef maar net rustig vir jouself.  Fokus maar net op jou eie gerief, jou eie behoeftes, jou finansiële groei,  jou eie aftreeplanne... Klink dit vreemd en vergesog? Wel dis die duidelike implikasie van Johannes 12:24,25.   “Dít verseker Ek julle: As ‘n koringkorrel nie in die grond val en sterwe nie, bly hy net een; maar as hy sterwe, bring hy ‘n groot oes in. Wie sy lewe bo My liefhet, verloor dit; en wie sy lewe in hierdie wêreld nie bo My liefhet nie, sal dit vir die ewige lewe behou.”   Geweldige woorde!

Jesus gebruik ’n eenvoudige beeld uit die landbou wat sy hoorders almal goed kon verstaan. ’n Koringkorrel of mieliepit moet in ’n sekere sin “sterwe” sodat daar ’n oes kan kom. Hy moet sy bestaan en vorm as pit prysgee, onder die grond begrawe word en van die toneel verdwyn. As ’n pit by wyse van spreke sou weier... sal hy ‘n mislukking wees, net alleen bly, geen oes voortbring nie, sy bestaansdoel misloop.

Jesus praat hier  natuurlik in die eerste plek van Homself en spesifiek van sy sterwe aan die kruis. (die gesprek vind plaas kort voor die kruisiging) Jesus se sterwe aan die kruis lewer ’n ryk oes op van verloste mense. Sonder Jesus se plaasvervangende dood sou nie een van ons gered kon word nie. Jesus se offerdood wis ons sonde uit omdat Hy so die straf wat ons verdien in ons plek ondergaan. (Jesaja 53:5,6) As Jesus nie gesterwe het nie,  sou ons nie verlos kon word nie-  nie ek nie, nie jy nie... Ons moet dit goed verstaan, Jesus het baie wonderlike dinge gedoen, genesings, vermeerdering van die brood, op die water geloop.....nie een van hierdie dinge kon verlossing bewerk nie,  Hy moes spesifiek sterwe en ons straf dra in ons plek. Daarom het Satan alles gedoen om Jesus van die kruis weg te hou... So dis baie duidelik, as Jesus nie gewillig was om te sterwe nie,  sou daar geen oes van verloste mense vir sy Vader  wees nie. Geen mens sou gered word nie.

Hierdie selfde beginsel van sterwe om te kan lewe, maak Jesus nou egter ook van toepassing op sy volgelinge. (vers 25) Dis op ons van toepassing op ’n aangepaste manier. Aangepas, want ons lyding en swaarkry  verdien nie vir ons die lewe nie en bewerk nie verlossing nie. Anders gestel, niks wat ons kan doen kan vir ons sonde betaal nie. Geen offer wat ons kan bring kan die slegte dinge wat ons gedoen het uitkanselleer nie. En tog word daar van elke kind van God  verwag om te sterwe aan sy eie voorkeure en belange, ja aan sy lewe. Wat beteken dit? Jesus moet eerste gestel word, uit dankbaarheid vir wat Hy vir ons gedoen het. Wie Jesus nie bo alles kies nie, kan Hom nie volg nie. Jesus kry voorkeur bo alles wat vir my belangrik, kosbaar en dierbaar is! In hierdie opsig moet ek sterwe aan my eie lewe.

Geen sterwe, geen lewe, geen sterwe geen oes! En daarom as daar geen sterwe in my lewe is nie, is my Christenskap vrugteloos en vaal en  gevolglik ook vreugdeloos. Hierdie beginsel is waar van Jesus self en sy werk. Maar dit geld as ’n basiese vereiste vir ons vrugbare volgelingskap. Dis veral prakties van toepassing op ons getuienistaak, deur woord en lewe in hierdie wêreld.

Kom ons sê dit anders : Sonder ’n doelbewuste keuse vir lyding en sterwe kan daar geen suksesvolle uitleef en uitdra van die evangelie wees nie!

Sonder ‘n doelbewuste keuse vir lyding kan jy nie vir die Here werk nie. 

Dis baie duidelik : Jesus moes deur lyding God se Koninkryk kom vestig. Jesus se lyding en vervolging het egter nog nie opgehou nie. Dit word voortgesit in ons. Ons lyding is ’n voortsetting van Christus se lyding. Dit is soos Paulus sy eie lyding verstaan het in Kolossense 2:24,25  “Ek is nou bly oor al die lyding wat ek ter wille van julle moet verduur, want die vervolging van Christus het nog nie geëindig nie. Ek verduur my deel daarvan ter wille van sy liggaam, die kerk,  waarvan ek ‘n dienaar geword het volgens die opdrag wat God my gegee het om sy woord ten volle aan julle bekend te maak.” Paulus het lyding verduur ter wille van die kerk. Paulus het lyding verduur om sodoende die evangelie te verkondig en die kerk te laat groei. Dit was ’n doelbewuste keuse tot lyding. Hy kon rustig eenkant ’n kommerlose bestaan gevoer het as selfsugtige “Christen” in ‘n “gerieflike voorstad” van Jerusalem... Maar nee, hy  kies om die pad van vervolging te loop sodat die evangelie versprei kon word. Paulus pas die beginsel van Jesus in sy eie lewe toe - Hy kies om te sterwe sodat daar ’n oes kan wees! 2 Timoteus 2:8-10. “Onthou altyd dat Jesus Christus, ‘n nakomeling van Dawid, uit die dood opgewek is. Dit is die evangelie wat ek verkondig.

Vir hierdie evangelie ly ek verdrukking, selfs in boeie soos ‘n misdadiger, maar die woord van God kan nie geboei word nie.

Daarom verdra ek alles ter wille van die uitverkorenes, sodat ook hulle die verlossing, wat daar in Christus Jesus is, en die ewige heerlikheid kan ontvang.”

God het besluit om sy uitverkorenes deur die lyding van sy Seun te red. God het ook bepaal dat die evangelie deur die lyding van sy diensknegte versprei sou word. Evengelieverkondiging gaan onvermydelik met opoffering, lyding en sterwe in baie opsigte gepaard. As jy dink jy gaan gelukwensinge en ‘n klop op die skouer kry omdat jy die evangelie verkondig, leef jy nog in ‘n droomwêreld! John Piper vat als mooi saam : “More and more I am persuaded from Scripture and from the history of missions that God's design for the evangelization of the world and the consummation of his purposes includes the suffering of his ministers and missionaries. To put it more plainly and specifically, God designs that the suffering of his ministers and missionaries is one essential means in the joyful triumphant spread of the gospel among all the peoples of the world.”

Lyding ter wille van die verspreiding van die evangelie is ‘n doelbwuste keuse.   Om deur God gebruik te word in die uitdra van sy verlossingsboodskap moet ons bereid wees om baie kere en in baie opsigte te sterf.

Hoe raak hierdie beginsel ons prakties?  Wat moet ek opoffer soadat die evangelie kan versprei, in watter opsigte moet ek sterwe sodat daar ’n oes vir God ingesamel kan word. (Daar is mos nie oral malariamuskiete en kannibale nie - hoe sterwe ek ter wille van evangelie?) Ek wil net drie praktiese areas uitlig.

Ek moet sterwe aan :

~ My “reg” tot gerief en najaging van  eie belang. Ons voel so veilig om weg te kruip in ons bekende gemaksones...bekende mense, bekende aksies, bekende omgewings, gewaarborgde finansiële pakette en pensioen. Het jy al jou aan jou vrese vir mense gesterf en met ander mense oor Jesus gesels?
Dit sal dalk nodig wees om jou eie belange prys te gee in terme van tyd en geld.  Dit gaan egter nie net oor groot sake nie. Daar is  talle klein keuses waar ek teen my eie belang moet kies om bruikbaar te wees in die uitdra van die evangelie... dalk iets soos ‘n Sondagmiddagslapie wat opgeoffer moet word? Om werklik die Koninkryk van God te laat kom moet ek doelbewus teen my eie welsyn kies. Hierdie beginsel word onderstreep deur talle voorbeelde in die kerkgeskiedenis. Dink maar aan iemand soos Adoniram Judson wat twee vroue en talle kinders moes opoffer om die Woord van God na Burma te bring.  

Lees meer, kliek op ADONIRAM JUDSON.

Baie mense is bereid om op ’n afstand betrokke te raak by uitbreiding van die Koninkryk, maar wil nie hulle hande vuilmaak nie. Ek sal op ’n veilige afstand ’n tjek uitskryf, maar moenie my vra om in ‘n plakkershut in te gaan nie...

~ Kulturele trots en ekslusiwiteit. Ons moet in nederigheid grense oor te steek na ander kulture en klasse wat volgens ons norme anders of minderwaardig is. Ons moet ons hoogmoedige trots in ons sak steek. Ons moet bereid wees om in ander mense se lewe in te klim, hulle denke te probeer verstaan, opofferings te maak om hulle te akkomodeer. Het jy dit al gewaag om teenoor iemand van ‘n ander kultuur of godsdiens te getuig - soos ’n Moslem? Sterf vir jou gemaksone en doen dit. Skuif jou vooroordele opsy en gaan sit langs ’n plaaswerker of ‘n huishulp... of daal doelbewus na die vlak van 'n kind of 'n bejaarde om die evangelieboodskap in hulle leefwêreld se terme oor te dra. Dit kan ook insluit opofferings ten opsigte van taal of ander kulturele aspekte. Weet U dis presies wat Jesus gedoen het - hy het sy hemelse bestaan prysgegee om soos een van ons te word. Ons kan nie die evangelie uit die hoogte deel nie. Ook nie vanuit verkeerde motiewe nie - “Ja, sendingwerk is goed, dit hou darem die ... op hulle plek...” As ons die evangelie wil deel , moet ons diensknegte word wat van ons troontjies afklim. Dis presies wat Jesus gedoen het ...  ”Die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense." (Markus 10:45)

~ Alle ambisies en begeerte na sukses en populariteit. Vergeet van daardie begeerte dat almal van my moet hou! Sterf aan die bedekte behoefte  wat ons het om gedurig bedank en waardeer te word. Ons eie ambisies staan in die pad van suksesvolle getuienis....soos om ryk te wil word of aansien in die gemeenskap te hê.  Ons moet ook sterf aan ons “groot indrukwekkende metodes” van evangelisering  wat meer gegrond is op wêreldse propaganda tegnieke as God se Woord.  Die TBN styl van "glitter en glamour!" As ons werklik die evangelie wil bevorder, moet ons bereid wees om nederige metodes te gebruik, wat aan God al die eer sal gee... Om agter die skerms te werk en in ons binnekamers te pleit voor God.  Weet verseker  dat as jy die onverdunde Bybelse boodskap bring,  gaan  jy beslis ongewild wees.  Mense gaan nie van jou hou as jy vir die beginsels van die Woord staan nie. Is jy bereid om ‘n verworpe ongewenste lid van die gemeenskap te wees?  Soos Jesus? Ja, dan eers kan God jou gebruik!  Satan het Jesus versoek op hierdie punt. Hy nooi Jesus om van die tempel se dak af te spring. Dit sou ‘n kortpad na gewildheid wees. Jesus val egter nie vir sy grappie nie, maar kies die bitter eensame pad van die kruis. Sukses mag nooit ons dryfkrag en motief wees nie. Ons moet bereid wees om die evangelie te bevorder al sien ons nooit sigbare resultate nie.  Ons begeerte om geprys te word moet ons afsterf. Jy gaan dalk die teenoorgestelde beleef as jy begin getuig. In plaas van resultate en lof gaan jou skoolleerlinge teenoor wie jy getuig, jou alle hel in die klaskamer gee; juis  jou plaaswerkers vir wie jy die Woord bring gaan jou dalk in die steek laat...terloops dis mos wat Jesus ervaar het van sy eie dissipels! Is jy bereid om al hierdie teenstand deur te gaan?

Kan jy sien, sonder ’n bereidheid om skade te lei, om te sterwe in vele opsigte, is daar geen kans dat ’n mens regtig die evangelie kan uitdra nie? Sonder sterwe, geen vrugdra, geen oes en daarom geen vreugde!

Twee slotopmerkings:

~ Waar lê die struikelblok, hoekom groei die kerk nie vinniger nie? Hoekom is daar nog soveel onbereikte mense na 2000 jaar van kerkwees? Ons kan seker baie lang debatte hieroor voer, maar een duidelik waarheid is : die kerk groei net met die spoed waarteen mense bereid is om te “sterf”!   Daarom is daar in tye van vervolging dikwels vinnige kerkgroei, maar hoe meer welvaart en gerief Christene beleef, hoe minder groei is daar. Namate ons bereid is om aansprake op gerief, eie belang en ambisies prys te gee, groei die kerk. Op hierdie oomblik is daar genoeg middele binne die kerk om die wêreld te bereik - waarom gebeur dit nie? Min Christene is bereid om die pad van die koringkorrel te loop. Min is bereid om hulle finansiële aspirasies en sekuriteite af te sterwe, min mense is  bereid om hulle gesondheid op die spel te plaas... John Stott sê : "The greatest single secret of evangelistic or missionary effectiveness is the willingness to suffer and die."

~Miskien is daar iemand wat eerlik en opreg wonder : Ek wil graag die evangelie uitdra - maar ek moet nog aan baie dinge sterwe, moet ek  maar eers wag totdat ek dit regkry?” Vriende, net Jesus se sterwe was volmaak en volledig. By ons is dit ’n onvolmaakte proses wat lewenslank duur. Solank ons hier op aarde is, sal die kind van God voortdurend maar die soeke na selfbelang en eie gerief in homself ontdek. Moenie wag totdat jy volmaak is voordat jy die evangelie begin uitdra nie- dan gaan jy nooit sover kom nie. Stel jouself tot beskikking van Jesus, NOU!  Die Heilige Gees is getrou. Hy sal jou wys waar jy nog moet sterwe. Begin net!

Bybelse logika :

Streef na jou eie belang en word 'n verloorder! Verloor jouself vir Jesus en sy saak en wees 'n ewige wenner!

Maak ’n pad vir die Here in die woestyn!

(Verslag van besoek aan Kaokoland 29 April - 3 Mei 2013 deur ds. Erik van Zyl) 

Die profeet Jesaja profeteer, Iemand roep: "Maak vir die Here ‘n pad in die woestyn, maak in die barre wêreld ‘n grootpad vir ons God! "(Jesjaja 40:3) 

Die droogte is vir ’n 2de jaar besig om van Kaokoland ’n woestyn te maak, .....eers het die Ova-Himba geveg om hul beeste te red, nou is daar ’n verslae gelatenheid. "Koka" in Herero beteken dood, dit is wat jy hoor wanneer jy vra hoe dit gaan. Daar is reeds beeste dood en baie wat veg om oorlewing staar die dood in die oë.... 

Die enigste hoop is die hoop van die evangelie! Mag God in die droogtetyd ’n pad oopbreek vir die evangelie in die mense-harte van ’n dorre Kaokoland. Hoe bemoedig jy mense wat op die punt staan om in aardse terme alles te verloor? 

Hester en Frederick vergesel my en in Opuwo voorsien die Here wonderlik! Selma van der Merwe (nooiensvan), nasaat van ouma Willemiena van der Merwe, dorslandtrekker, is ons gids! Haar aansteeklike lag en humorsin en liefde vir die Here maak haar teenwordigheid ’n vreugde. Ons maak beurte, twee sit agter op die bak van die Cruiser en twee sit voor. 

Die pad na Etanga oor die berge na Okaanga oor die vlakte van Ondije, vertel ’n eie storie: die opvolgreëns het nie geval nie, die bekke is baie en die verskroeide vlakte gras is net te kort en te min en die tiende en elfde maand lê nog ver en daarby is die damme by Ondije dorleeg. 

Die krale by Ondije staan leeg en by hoofman Uasuvisa Tjavara se tydelike afgeleë staning kry ons sy vrou, Uazamuani, ’n toegewyde kind van die Here. Dit wemel van die kinders, 16 van hulle, maar net een is haar eie! ’n Himba kleuterskool of bewaarskool, noem dit wat jy wil, die ander Himbas vertel ons sy is net ongelooflik lief vir kinders. Haar vriendelikheid en positiewe ingesteldheid is aansteeklik. Die enigste Herero Bybel by ons gee ons vir haar, maar sy bemoedig ons meer as ons vir haar. 1Thessalonisense 5: 16 - 18 is haar getuigskrif, Wees altyd bly. Bid gedurig. Wees in alle omstandighede dankbaar, want dit is wat God in Christus Jesus van julle verwag. Bid vir Uazamuani, want sy is besig om te midde van die droogte ’n pad vir die Here oop te maak in Himba kinders se harte. 

Die aand kamp en kuier ons in ’n droë rivierloop naby Tjise Tjambiru se kraal in Okaanga. Die boodskap trek ver, sommiges word aangery, daar is omtrent 30 bymekaar wat na die Jesusfilm kyk. Donderdagoggend, met die kruisgebeure vars in ons geheue, vier ons nagmaal; soos met die laaste avondmaal was ons 12 gelowiges. Die Here lê op my hart ’n boodskap van hoop uit die boek Job, met Jakobus (1:3) se woorde as inleiding: My broers, julle moet baie bly wees wanneer allerlei beproewings oor julle kom, want, soos julle weet, as julle geloof die toets deurstaan het, stel dit julle in staat om te volhard. 

Die geheim is om God te midde van beproewings, swaarkry, droogte ..... met blymoedigheid te dien, want dan gaan dit oor Hom en nie oor Sy seëninge nie! Bid vir die Ova-Himba gelowiges, dat hulle in die droogte-tyd ’n pad vir die Here sal oopmaak en die Here sigbaar sal maak deur die blymoedigheid en vreugde waarmee hulle die Here volhardend dien en liefhet. 

Ons vertrek na hoofman Langman Muhenje, ’n vriend. Hy is nie by Omuatjivingu nie, maar oppad na die Ovivero-dam tussen die berge. Een van Kaokoland se slegste paaie, dalk die slegste! Selma sê dit is nie ’n pad nie! Die twee seuns wat langs die pad opklim is ook die twee engele wat afklim om die pad na hoofman Muhenje se tydelike kraal-staanplek te wys. Tagtig meter van die pad af daar onder in ’n kloof. Te voet kry ons die hoofman waar hy in laaste lig by sy vuurtjie sit. “Ek het gesien dit is my vriende ” sê hy. Ons groet en gesels. Ek kyk na die kloof en berg en bosse en wonder hoe gaan die Here dit vir my moontlik maak om vanaand die Jesus-film hier te wys. “Kan ’n mens met die kloof in die rivierloop terugry tot hier?” vra ek. 

Ons stap terug en ry verder, maar ons soektog na ’n pad is tevergeefs, die rivierloop in die kloof is onrybaar. Met ons terugtog stop ons, die bokwagtertjies langs die pad kan ons boodskap aan die hoofman oordra. “Ons het ’n probleem” sê Selma wanneer sy terugstap van die bokwagters. “Himba seuns is besig om ’n pad met pangas oop te kap !” “Dan ry ons die pad!” 

Voetjie vir voetjie en tree vir tree ry ons die pad tussen die afgekapte Mopanie boompies wat soos spiespunte ’n hinderlaag lê vir die Land Cruiser se bande. Hoofman Langman Muhenje het ’n grootpad gemaak vir die Here!, want ’n uur later staan die Cruiser in die rivierloop terwyl ongeveer 30 mans, vrouens en kinders na die Jesus-film kyk. Selma getuig baie van hulle het die Jesus film vir die eerste keer gesien! 

Vrydagoggend sit ons in die beeskraal en luister na die Woord van die Here uit Jesaja 40. Die hoofman het pad gemaak vir die Here, maar daar is ook ’n nou pad en breë pad. Selma getuig van God se liefde in haar lewe. Bid dat die Here ’n pad vir die evangelie sal oopmaak in die harte van die hoofman en sy hele kraal. Nadat Hester en Selma die hoofman se vrou se seer voet verpleeg en verbind het, vertrek ons terug met die hoofman se pad. 

Vrydagaand oornag ek en Hester op Queen Sophia, ’n hervestiging plaas van die regering tussen Outjo en Otjiwarongo. Die Here het vir Chris en Jessie van Rooyen geroep om daar te gaan bly. Met die regering se goedkeuring en seën het hulle as deel van ’n Kunene vir Christus projek reeds daar ingetrek en is hulle daartoe verbind om ten minste vir die volgende 5 jaar betrokke te wees om die lewenskwaliteit van die ongeveer 400 mense wat op Queen Sophia woon, te verbeter. Landbou, gesondheid en opvoeding is van die terreine waarby hulle betrokke sal wees. Bid ook vir hulle dat hulle blote teenwoordigheid daar ook ’n pad vir die Here sal oopmaak na die harte van die mense van Queen Sophia. Chris en Jessie noem die projek, projek Sagaria (6:4), want hulle weet in eie krag sal hulle nie slaag nie, alleen deur die Gees van die Here!

Ds. Erik van Zyl aan die woord.

Himba weduwee.