DOOD WORD ‘N WINS!

- en dis nie gebou op sentiment nie, maar op feite!

Ons het reeds gesien ‘n Christen kyk anders na die lewe. (Kliek op LEWE) As ek waarlik die kosbaarheid van Jesus besef het, as ek Hom ontdek het as my enigste bate, as ek besef dat ek net deur  Hom vryspraak kry, dan word Jesus my eerste liefde. (En HY word dit al meer en meer!) Dan is Hyself die sin en doel van my bestaan. Dan sê ek : “Vir my is die lewe Christus en die sterwe wins.” (soos Paulus in Filippense 1:21) ‘n Christen kyk  anders kyk na die lewe, ‘n Christen kyk ook anders na die dood. Dis so radikaal anders, dat die gemiddelde normale beskaafde mens dink jy is mal as jy verklaar : “Vir my is die lewe Christus en die sterwe wins.” Ja, volgens die opinie van die wêreld is dit inderdaad waansinnig om te sê : “Vir my is die lewe Christus.” En dis nog meer waansinnig om te sê : “en die sterwe is wins.”

WAT VAN DIE DOOD?

Ons het verlede Sondag gekyk na hoe dink ons en hoe behoort ons te dink oor die vraag : Wat is die lewe? Vandag kyk ons na die vraag : Wat is die dood? As jy oor die een dink moet jy ook oor die ander dink, want die dood is deel van die lewe? Wat is die dood? Mense hou nie daarvan om hieroor te praat nie en probeer dit ten alle koste vermy. (Dit sal baie dom wees om hierdie kernvraag te vermy. Verlede jaar is roudienste vir vier kinders in ons kerk hier op Tsumeb gehou)

Mense hou nie daarvan as jy vir hulle vra : Is jy gereed om te sterwe? Vir baie voel dit soos ‘n belediging of sommer net swartgallig en morbied om oor die dood te praat. Die ware rede vir ons ongemak met die dood is vrees. Die mens het ‘n vrees vir die dood, want diep in ons harte weet ons dat ons dan oop en bloot voor God sal staan wat dwarsdeur ons sal kyk. Hebr. 2:15 praat daarvan dat die vrees vir die dood ons in slawerny hou.

Hierdie algemene vrees en ongemak wat mense oor die dood het, maak Paulus se stelling juis te meer radikaal, anders, heerlik, bevrydend! Waarom kan hy so iets kwytraak? (en onthou net weer hy skryf dit nie in ‘n teoretiese akademiese omgewing soos ‘n studeerkamer nie, hy sê dit in ‘n tronk waar hyself die dood in die gesig staar) 

DIE EVANGELIE MAAK DIE VERSKIL

Hoe kry Paulus dit reg om so positief te wees? Die evangeliegebeure, die kruis en opstanding het vir altyd ‘n nuwe wending gebring oor hoe ons die dood moet beoordeel. In die Ou Testament was daar nog baie vaagheid oor die lewe na die dood. (vir die vrome koning Hiskia was die dood ‘n verskrikking) In die Nuwe Testament is daar ‘n positiewe siening oor die lewe na die dood en verloor die dood sy verskrikking. Daarom kan Paulus elders uitroep : “Dood, waar is jou angel? Doderyk, waar is jou oorwinning?” (1 Kor. 15:55)  Hierdie nuwe positiewe siening van die dood is die direkte gevolg van Jesus se uitwissing van ons sondeskuld aan die kruis (want ons sonde is die rede hoekom ons bang is vir die dood) en sy liggaamlike opstanding uit die graf. Hy het die dood oorwin en die lewe vir ewig ‘n werklikheid gemaak.

Het die evangelie al jou siening oor die dood verander?

VERSKEIE SIENINGS

Soos daar verskillende houdings is oor die lewe is daar vandag verskillende houdings oor die dood:

VREES. Dis die groot vyand, die donker, skrikwekkende einde, waaraan ek liewers nie eens wil dink nie.

GELATE AANVAARDING. “Ag, almal moet maar doodgaan... Wat kan mens daaraan doen?”

DAPPER HOUDING. Ek sal nie bang wees nie en sal nie wys ek is bang nie. Amper ‘n uitdagende minagting houding. “My ou toppie het mos die emmer geskop.”

SENTIMENTELE NAÏWITEIT.  Mens hoor dit deesdae baie by roudienste en huldeblyke... “John speel nou rugby  in die hemel vir die eerste span, Kobus jaag nou “rally” in die goue strate, Gert is seker stout soos altyd en die engele moet maar net aanpas en verlief neem...” Sentimentele snert, uitgespreek deur mense wat totaal onkundig is oor die Bybel se boodskap!

DIS WAARLIK WINS!

Die Christen se siening is iets heel anders : Die sterwe is wins! Nie net die afwesigheid van vrees nie, maar ‘n positiewe uitsien. Maar dis ook ‘n nugtere berekende uitsien, gebou op feite! Bybelse feite, Goddelike waarheidsfeite. Wat beteken hierdie wins nou prakties?

Paulus verklaar : “...ek verlang daarna om heen te gaan en met Christus te wees, want dit is verreweg die beste;” (Fil.1:23)

Twee sleutelbegrippe is belangrik in vers 23: “heengaan, by Christus”

Wat sou hy bedoel met heengaan? 2 Kor. 5:1 gee vir ons ‘n leidraad. “Ons weet dat, wanneer ons aardse woning wat maar ‘n tent is, afgebreek word, ons ‘n vaste gebou in die hemel het. Dit is ‘n woning wat nie deur mense gemaak is nie, maar deur God, en dit bly ewig staan.” Die dood is nie meer ‘n verskrikking nie, dis nie ‘n donker einde nie, dis ‘n verhuising van ‘n tydelike woning na ‘n ewige woning. Dis net ‘n oppak en vertrek na my finale blyplek. As jy vanuit die Woord weet wat is jou bestemming, behoort die verhuising geen verskrikking te wees nie!

Die kernrede vir Paulus se blydskap is dat hy by Christus sal wees. Van aangesig tot aangesig sal ek Hom sien wat my liefgehad en sy lewe vir my gegee het. Onbelemmerde en onverstoorde gemeenskap met die volmaak liefdevolle Jesus Christus. Geen pyn, geen sonde, geen twyfel, geen stryd, net die volmaakte teenwoordigheid van onbeskryflike liefde! ‘n Tuiskoms by my ware vaderland en my ware Redder-Koning! “Maar ons is burgers van die hemel, van waar af ons ook die Here Jesus Christus as Verlosser verwag.” (Fil. 3:20)

Let Wel : Paulus se positiewe siening oor die dood beteken allermins dat hy swartgallig oor die lewe was! Inteendeel, hy straal 'n positiewe gees uit selfs hier binne die tronk. Hy sien die lewe as 'n geleentheid vir "vrugbare arbeid" en 'n kans om "Christus te verheerlik." Hy het nie 'n selfbejammerende houding van, "ag, dit gaan so sleg, ek wil maar liewers doodgaan," nie! Paulus  leef positief voluit, maar hy besef, as hy moet sterwe is dit ook positief. Weereens, 'n wen-wen situasie.

Die kind van God het ‘n unieke beskouing van die lewe en van die dood! “Vir my is die lewe Christus en die sterwe wins.” Die “en” is baie belangrik. Dit koppel die twee helftes aanmekaar. NET mense wat kan verklaar “Vir my is die lewe Christus”, kan ook met vertroue sê : “die sterwe is wins.” Kan jy dit sê?

VIER FEITE WAT NIE VERSWYG MAG WORD NIE

(ook nie by ‘n begrafnis– of roudiens nie!)

In die aangesig van die dood droog ons slimmighede en stories op... Gelukkig het ons God se Woord vir ‘n tyd en geleentheid soos hierdie. Kom ons kyk saam na Hebreërs 9:27,28.

‘n Mens is bestem om net een maal te sterf, en daarna kom die oordeel. So is Christus ook net een maal geoffer om die sondes van baie weg te neem. As Hy die tweede keer verskyn, kom Hy nie in verband met sonde nie, maar om verlossing te bring vir dié wat Hom verwag.

Die meeste mense glo nie meer die Bybel nie... Vriende, ek glo die Bybel – dis natuurlik nie ‘n prestasie nie maar ‘n genadegawe, ek glo dis God wat hier praat en dat sy woorde die verskil tussen lewe en dood, hemel en hel maak. Ek gaan net vier basiese feite uit die gelese gedeelte uitlig, vier feite wat die Woord hier leer, vier feite wat onomstootlik waar is...

DIE MENS IS BESTEM OM TE STERWE. (hiermee kan jy nie stry nie, selfs al is jy 'n ateïs) Die dood is die een ding wat niemand kan vryspring of ontwyk nie. Dit kom beslis. Meestal onverwags – dink maar aan die skrikwekkende gebeure onlangs in Nepal! Ons is bestem om eenmaal te sterwe. Beslis te sterwe, maar ook net een maal... Daar bestaan dus nie iets soos ‘n tweede kans, ‘n vagevuur of reïnkarnasie nie! En dus die hartseer, wat ek ook telkens sien en beleef, mense weet die dood is ‘n feit, maar die meeste is nie voorbereid daarvoor nie – daai ding van uitstel, jy weet...

NA DIE DOOD WAG DIE OORDEEL. Die dood is nie die einde van ons bewustelike bestaan nie. Na die dood kom daar ‘n oordeel. God maak onderskeid tussen mense. Die mens word tot verantwoording geroep. Daar kom ‘n skeiding – die skape word van die bokke geskei. Die een groep deel in die ewige heerlikheid saam met God, die ander groep word weggestuur na die ewige smart weg van God af.

In hierdie lewe sowel as in die ewigheid bestaan daar vir elke mens net twee opsies, twee moontlikhede. Die Bybel sê dit op baie maniere : Daar is ‘n smal pad na die lewe of ‘n breë pad na die verderf. (jy kan op hierdie oomblik net op een van die twee wees) Jou huis is op die rots gebou of op sand gebou. (nie op beide nie) Jy dien God of jy dien Mammon. (jy kan nie altwee dien nie) Daar is nie ‘n tussengroep nie. Daar is nie iets soos ‘n halwe Christen of ‘n half geredde nie! Net soos jy ook nie iets soos ‘n halwe bestuurderslisensie kry nie – jy het een of jy het nie een nie!

JESUS SE STERWE WAS GENOEGSAAM VIR ONS SONDE. Jesus se sterwe was ‘n offer vir ons sonde. Sy offer was genoeg om die sondes van baie mense (met ander woorde sy miljoene kinders) weg te neem. Die begrip “een maal” is hier baie belangrik. Dit beklemtoon die genoegsaamheid van Jesus se sterwe. Dit gaan immers hier in Hebreërs oor die voortreflikheid van die Nuwe Verbond bo die Ou Verbond. Jesus se eenmalige sterwe was genoegsaam in teenstelling met die oneindige en ontelbare bloed offers van die ou bedeling wat telkens herhaal moes word. Jesus se sterwe was genoeg vir die grootste en aakligste sondes en gruwelikste sondaars... genoeg vir Saggeus, die Samaritaanse vrou, Paulus, Petrus... Hulle is deur Jesus aangeraak en het deur Hom vergifnis en vryspraak gekry. As jy jou tot Jesus wend, maak nie saak wat agter jou lê nie, sal jy agter kom dis ook genoeg vir jou. Nog nooit het Jesus ‘n berouvolle sondaar weggejaag nie. (Johannes 6:37)

AS EK AAN JESUS BEHOORT KAN EK UTSIEN NA ‘N HEERLIKE FINALE VERLOSSING. As Jesus weer kom bring Hy die finale verlossing vir diegene wat Hom verwag. Dit sluit ook in die bevryding van ons liggame van verganklikheid! (Romeine 8:23, Filippense 3:21) Vir diegene wat in die geloof volhard bestaan daar 'n heerlike toekoms om na uit te sien! Maar diegene wat in hierdie toekoms wil deel, moet nou reeds na Jesus kom en sy genade aanvaar. Na die dood is daar nie ‘n tweede kans vir berou en bekering nie. Daarom, Jesus se wederkoms is nie goeie nuus vir almal nie, maar net vir die wat Hom verwag, wat uitsien na sy koms, wat weet hulle behoort aan Hom. Is jy aan Hom verbonde en leef jy in die verwagting van ‘n aangesig tot aangesig ontmoeting? Het jy al tot bekering gekom en Jesus as Verlosser aanvaa? Volhard jy in die geloof of het jy weggedwaal? Onthou, nie alle mense sal in die hemelse RUS ingaan nie! Hemelse rus word nie deur ‘n Christelike begrafnis, ingewikkelde rituele of ‘n spraaksame dominee se lofredes verseker nie, maar deur die genade van God wat ons deur geloof in Jesus as genoegsame Verlosser ontvang!

Vandag is ‘n baie belangrike en beslissende dag vir elkeen wat kan hoor.... luister na die waarskuwing van die Hebreër skrywer in hoofstuk 3:7-17.

Luister daarom na wat die Heilige Gees sê: "Vandag, as julle sy stem hoor, moet julle nie hardkoppig wees nie, soos julle voorvaders toe hulle in opstand gekom het en My in die woestyn op die proef gestel het.

Daar het hulle My op die proef gestel en uitgetart, hoewel hulle veertig jaar lank gesien het wat Ek vir hulle gedoen het.

Daarom het Ek ‘n afkeer van hierdie geslag gekry en gesê: ‘Met hulle hart is hulle gedurig op ‘n dwaalspoor, hulle wou my paaie nie leer ken nie.’

Toe het Ek in my toorn ‘n eed afgelê: In my rus sal hulle beslis nie ingaan nie."

Broers, julle moet toesien dat daar nooit by een van julle ‘n verkeerde gesindheid van ongeloof ontstaan en hy van die lewende God afvallig word nie.

Maar solank daar nog ‘n "vandag" is, moet julle mekaar elke dag aanspoor sodat niemand van julle deur die misleiding van die sonde verhard word nie.

Ons behou deel aan Christus as ons end-uit volhard in die vertroue waarmee ons begin het.

Daarom word daar gesê: "Vandag as julle sy stem hoor, moet julle nie hardkoppig wees nie, soos julle voorvaders toe hulle in opstand gekom het."

Wie was dit dan wat gehoor het en tog in opstand gekom het? Was dit nie hulle almal wat onder leiding van Moses uit Egipte getrek het nie?

En van wie het God veertig jaar lank ‘n afkeer gehad? Was dit nie van hulle wat gesondig het en wie se dooie liggame in die woestyn agtergebly het nie?

Oor wie anders as dié wat ongehoorsaam was, het Hy ‘n eed afgelê dat hulle nie in sy rus sou ingaan nie?

Ons sien dus dat hulle as gevolg van hulle ongeloof nie in sy rus kon ingaan nie.

Glo jy hierdie Bybelse feite? Baie sê wel nog so, maar hulle lewens wys dat hulle hul glad nie meer aan God se Woord steur nie. Daar is geen lewende geloof, geen lewensverandering, geen honger en dors na God se Woord en sy geregtigheid nie. 

Kom ons vat saam : Daar wag beslis ‘n oordeel na die dood. Daar is iets soos genade vir sondaars, omdat Jesus se offer genoegsaam was. Inderdaad, oorvloedige genade in die volste sin van die woord! Maar hierdie genade moet nou aanvaar word, anders mag dit te laat wees vir ewig!

BEGRAPNISSE?

- het baie begrafnisse (troosdienste) evangelielose en mensverheerlikende seremonies geword?

Sommige begrafnisse het in begrapnisse ontaard! Herdenkingsdienste (lewensvierings!) verheerlik meesal die mens in plaas van die Seun van die Mens. Die oorledene se lof en (dikwels geheime onsigbare en veronderstelde) Christenskap word besing op ‘n manier wat eerlike begrafnisgangers hulle koppe in skaamte laat sak. (sal hulle ooit weer 'n prediker se opinie vertrou?) Party troosdienste het verander in vertonings en vermaak. Die baie kerse voor die kansel moet vergoed vir die gebrek aan evangelie op die kansel... Die leraar word getransformeer tot ‘n sjamaan wat ritualistiese gebede op allerhande plekke moet prewel of ‘n seremoniemeester wat die hoorders moet oortuig om goed te voel oor hulleself en die oorledene. Dit sou dalk kon snaaks wees, maar nou beroof dit baie mense van die geleentheid om die evangelie te hoor... Craig A. Parton stel dit dalk ‘n bietjie sterk (onthou dis vanuit ‘n Amerikaanse konteks, en ek deel ook nie noodwendig al sy sentimente nie), maar hier is heelwat stof tot nadenke... (en sommer ‘n goeie klomp humor...)

Parton : I've concluded that the typical evangelical funeral can go quite a ways to making a person an atheist. I've also concluded that the church needs to reclaim the fundamental truth that Christianity is primarily for dying. Not primarily for living, but for dying; and because it is primarily about preparing to die, it has something profound to offer about living. Funerals need to rediscover death and thus once again have something to say to the living.

Before looking at the causes of the death of the funeral, a true confession about a funeral--oops, sorry, a celebration of life--I recently attended. (I am just getting out of theological therapy from the experience.)

My rescue came from the Christian funeral and burial of my mother, who died on Epiphany. All I can say is thanks be to God for a Christ-centered burial liturgy, for a graveside service providing the godly focus on the death of death, and for a faithful pastor bringing Jesus in his forgiving and saving office to all present.

A Fun-eral from Hell

"Bob" was a prominent evangelical businessman. He surfed. He married. He procreated. He made barn loads of money. And so the assembly was treated to body-length photos of Bob the Action Figure. Of course, this celebration lacked a few things that definitely would be a downer at any celebration--distractions like a dead body or that troubling casket. Come to think of it, the words "dying," "dead," or "death" were real no-nos during the whole celebration, which was led by a man whom my wife refers to now as simply "Mr. Happy Pastor."

Happy Pastor is one of those cool, laid-back, California surfer-dude, Hawaiian-shirted, Plexiglas pulpit, megachurch guys who is well prepared to be a personal assistant to a Hollywood celebrity or to work in a hip music studio as the sound board operator. (En van ons NG ouens probeer hard om hierdie pêrre na te boots...? – Johannes) He has the spiritual gifts of being funny, relevant, and cool. He just was not into bringing the pure gospel of grace and forgiveness of sins in Jesus. He worked relentlessly hard that morning to eliminate any confrontation with the deadly duo of sin and death. Into that vacuum, he put Bob's really cool life and a really cool celebration.

This may come as a shock, but Jesus of Calvary was not part of Happy Pastor's fun-eral. And you do show what is indispensable to you theologically (and in every other way) when you gather that last time over someone who has departed this earth for the next world. What was clearly nonnegotiable was anything upbeat--upbeat stories, upbeat music, upbeat pictures, and an upbeat Pelagian theology. Oh, and a pastor who himself was upbeat the whole time because after all this was not a negative, pessimistic, gaudy, legalistic, liturgical "funeral" but a "celebration of life."

The phrase "celebration of life" is like the words "healing" and "closure," all terms that have the scintilla of truth in them necessary to often mask the primal smell of sulphur.

The obligatory testimonials (the raising up of Bob's good deeds for all to see) were the center of Happy Pastor's fun-time celebration--and they went on ad nauseam. 

Lees die volledige artikel by FUN-ERAL

http://www.modernreformation.org/default.php?page=articledisplay&var1=ArtRead&var2=1121&var3=main

DIE GOEIE HERDER

- is ook ons troos in die aangesig van die dood.

Dalk is die boodskap van Psalm 23 so oorbekend dat ons dit nie meer raakhoor nie. Miskien kan jy dit opsê, maar die kosbare waarhede hierin het nog nooit joune geword nie. Ek wil jou uitdaag op hierdie hartseer dag, spesifiek ook julle wat baie smart beleef, jy wat baie vrae of twyfel het – kies vir die waarheid van hierdie Psalm in jou eie lewe! Die woord kom immers na ons, ons wat lewe, ons wat nog ‘n kans het, wat nog kan hoor...

DIE LAASTE VYAND

- word finaal verslaan en dit open ‘n opwindende nuwe toekoms!

Die dood is ‘n vyand. Dis wat die Bybel dit noem en dis wat dit is. Al ons mooi praatjies (en soms stroperige sentimentele pogings van “die mooiste blommetjies wat gepluk word”) kan dit nie wegsteek of versag nie. Die werklikheid van die dood as vyand tref ons almal weer opnuut soos nou met die heengaan van...

“HY IS NOU OP ‘N BAIE BETER PLEK...”

- verskoon my, maar ek het my bedenkinge.

Onlangs lees ek weer hierdie woorde in ‘n bekende Suid-Afrikaanse koerant, in reaksie op die dood van ‘n jongman wat onder tragiese omstandighede gesterf het...