Koronavirus en vrees

- God se Vaderskap bevry ons van vrees, maar maak ons vreemdelinge in die wêreld!

Weet jy dat God jou Vader is in die volle sin van die woord? Het jy die versekering dat jy God se kind is? Hierdie feit en wete maak ‘n reuse verskil. 1 Johannes 3:1-3 praat so duidelik oor God se groot liefde en die feit van kindskap. 

Vers 1 "Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook. En die wêreld ken ons nie, omdat dit Hom nie ken nie. 

Vers 2 Geliefdes, ons is nou reeds kinders van God. Dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie, maar ons weet dat, wanneer Jesus kom, ons soos Hy sal wees. Ons sal Hom sien soos Hy werklik is. 

Vers 3 Elkeen wat hierdie verwagting in verband met Hom koester, hou homself rein soos Jesus rein is." 

NOU REEDS 'N FEIT!

Om kind van God te wees is nie bloot ‘n vroom teoretiese frase nie, maar ‘n werklikheidsbelewenis. Dis ‘n konkrete feit! “en ons is dit ook” (1) En dis nie iets van eendag in die toekoms nie. “nou reeds kinders van God” (2a) 

Hoekom is hierdie saak so belangrik? John Wesley, die latere beroemde prediker was ‘n baie goeie man, nog voor sy bekering. Vir almal sou hy lyk soos ‘n model Christen. Hy was lid van die sogenaamde Holy Club in Engeland wat baie streng Christelike dissipline gehandhaaf het. Hoog op die agenda was gebed, vas, goeie dade... Om alles te kroon het Wesley die oseaan deurkruis en na die Amerikaanse pionierstaat Georgia gegaan om sendingwerk te doen. Dit was egter ‘n groot mislukking. Later sou hy skryf: “I who went to America to convert the heathen, was myself never converted to God.” Met sy terugkeer op ‘n skip na Engeland was daar ‘n gebeurtenis wat sy eie geestelike onsekerheid en armoede ontbloot het. Saam op die skip was daar Duitse Morawiese Christene wat ‘n diep vertrouensverhouding met God beleef het. Sekerheid van hulle kindskap. ‘n Vreeslike storm het oor die skip losgebars. Wesley skryf : “a terrible screaming began among the English”, maar hierdie Duitse Christene, mans, vroue en kinders het kalm ‘n lied van lof en vertroue gesing. Wesley was beide verheug en ontsteld deur hulle optrede. Verheug om te weet dat ‘n verhouding met God soveel vrede kon bring. Ontsteld om te besef dat hierdie Christene iets het wat hy nie het nie. Wesley moes erken ; “I was afraid to die.” Eers ‘n tyd later toe Wesley na ‘n voorlesing uit ‘n kommentaar van Luther geluister het, het die lig van geloof in Jesus alleen in sy hart deurgebreek en het hy sekerheid gekry oor sy kindskap. 

Sekerheid dat God die Lewende God, die liefdevolle God die almagtige God my Vader is, is ‘n ontsagwekkende voorreg en maak ‘n reuse verskil! Kindskap van God (met al die heerlike implikasies) is die uitvloeisel en bevestiging van Goddelike liefde! Dis hierdie feit waaraan Johannes ons herinner. 

Die feit van kindskap maak ‘n verskil aan ons vrese. Vrees vir oordeel, vrees vir die dood, vrees vir ekonomiese swaarkry, vrees vir die toekoms – ja, ook vrees vir die koronavirus*! 

Hoekom maak dit so ‘n groot verskil? Hierdie God wat ons Vader is het ons lief! Met ‘n volmaakte liefde, sonder gebreke en foute soos ‘n aardse pa se liefde. En die wete van hierdie liefde verdryf alle vrees. Johannes brei later spesifiek uit op hierdie gedagte. 

“En ons ken die liefde wat God vir ons het, en ons glo daarin. God is liefde; wie in die liefde bly, bly in God en God bly in hom. 

Hiérin het die liefde sy doel volkome met ons bereik: ons het niks te vrees vir die oordeelsdag nie, want in hierdie wêreld lewe ons reeds deur die liefde net soos Jesus. 

Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie.” (1 Johannes 4:16-18) 

Hoe meer ons oortuig raak van God se liefde in Jesus, hoe minder word die vrese! 

SY LIEFDE ÉN ALMAG 

Dis nie net bewustheid van God se Vaderlike liefde wat die vrees verdryf nie, maar ook sy Vaderlike almag en alomteenwoordigheid. Kom ons kyk weer na HK vraag 27 en 28. Kyk hoe word die Vaderskap van God ook spesifiek uitgelig. 

Die HEIDELBERGSE KATEGISMUS Sondag 10. 

27 Vraag: Wat verstaan jy onder die voorsienigheid van God? 

Antwoord: Die almagtige en oralteenwoordige krag van God waardeur Hy hemel en aarde en al die skepsels asof met sy hand nog onderhou en so regeer dat lower en gras, reën en droogte, vrugbare en onvrugbare jare, voedsel en drank, gesondheid en siekte, rykdom en armoede en alles, ons nie per toeval nie, maar uit sy Vaderhand toekom. 

28 Vraag: Wat baat dit ons dat ons weet dat God alles geskep het en dit nog deur sy voorsienigheid onderhou? 

Antwoord: Dat ons in alle teëspoed geduldig en in voorspoed dankbaar kan wees. Verder dat ons ook vir die toekoms 'n vaste vertroue in ons getroue God en Vader kan stel dat geen skepsel ons van sy liefde sal skei nie, aangesien alle skepsels so in sy hand is dat hulle sonder sy wil nie kan roer of beweeg nie. 

VREEMD

Natuurlik is hierdie innige liefdesband met die Vader iets vreemds vir die wêreld – vir die mense rondom ons en die hele materialistiese sisteem waarbinne ons leef. Elkeen wat regtig God as Vader ken kom noodwendig in botsing met die wêreld en sy beskouings en waardesisteme. Liefde vir die Vader en liefde vir die wêreld kan immers nie saam bestaan nie. 

“Moenie die sondige wêreld en die dinge van die wêreld liefhê nie. As iemand die wêreld liefhet, is die Vader se liefde nie in hom nie. 

Die wêreldse dinge-alles wat die sondige mens begeer, alles wat sy oë sien en begeer, al sy gesteldheid op besit-kom nie van die Vader nie, maar uit die wêreld. 

En die wêreld met sy verleidelike dinge gaan verby, maar wie die wil van God doen, bly ewig lewe.” (1 Johannes 2:15-17) 

Wie die voorreg het om God as Vader te hê, gaan ook die “voorreg” hê om deur die wereld verwerp te word en vir Christus te ly! 

Om God regtig as Vader te hê is die grootste genade en grootste sekuriteit, wel enigste sekuriteit op aarde! As God jou Vader is kan jy ook maar lofliedere sing te midde van die storms soos die Duitse Morawiese Christene… 

Is God se Vaderskap vir jou al ‘n werklikheid of leef jy nog in vrees soos die res van die wêreld?

*Terloops, vrees vir 'n virus (of wat ook al) is natuurlik 'n erger en meer aansteeklike virus as die virus self!

VERBYSTERENDE LIEFDE

-  meer as net sentimente praatjies.

Sê die begrip “GOD SE GROOT LIEFDE” nog iets vir jou?  Laat dit jou nog verwonderd en opgewonde? Of is dit dalk ‘n holrug geryde frase wat deur woordinflasie waardeloos gemaak is?

Lees biddend saam met my 1 Johannes 3:1-3 en kou bietjie daaraan... 

“Kyk wat 'n groot liefde die Vader aan ons bewys het, dat ons kinders van God genoem kan word! Om hierdie rede ken die wêreld ons nie, omdat dit Hom nie geken het nie.

Geliefdes, nou is ons kinders van God, en dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie; maar ons weet dat ons, as Hy verskyn, aan Hom gelyk sal wees, omdat ons Hom sal sien soos Hy is. En elkeen wat hierdie hoop op Hom het, reinig homself soos Hy rein is.”

Sien ons die wonder in hierdie eerste sin? Johannes nooi ons om te kyk!  Sien raak, besef net...GOD SE GROOT LIEFDE! Hy wil graag dat ons die manifestasie van God se onbegryplike groot liefde aanskou.  Wat behels hierdie liefde dan? God maak van mense sy kinders. Die ewige onsterflike God maak van sterflike mense sy kinders. Meer wonderlik,  nie van goeie  mense nie, maar van rebelle. Die heilige God neem sondige mense aan as sy eie kinders.    (Vergelyk 1 Korintiërs 6 :9-11)  Daar is so baie konkrete  voorbeelde : God het van ‘n Petrus, ‘n Saggeus, die Samaritaanse vrou, Maria Magdalena, Paulus... sy kinders gemaak. Hoe kan ons dit verklaar? Net die liefde. Die verstommende oorweldigende liefde van God. ‘n Liefde wat nie kyk na prestasie of goeie eienskappe nie. Net suiwer kosbare onverdiende liefde! Kyk, kyk en waardeer... Probeer dit vir jouself indink... dink aan die arbeider wat jou die meeste probleme op die plaas of by die werk gegee het, wat jou goed gesteel het, wat jou al gevloek het... en dan neem jou hom wettig as jou eie kind aan... Dink aan elke wet van God wat ons oortree het en God vergewe jou en neem jou as sy eie kind aan...

“Kinders van God.” Dis nie maar net ‘n vroom wyse van spreke nie. Dis regtig - “en ons is dit ook”  God se kinders in die volle sin van die woord. Met als wat kindskap behels. Ons is voorwerpe van God se liefde versorging, aanvaarding, beskerming...  “Soos ‘n vader hom ontferm...” (Psalm 103:13) ‘n Kind is iets besonders!   ‘n Kind word heeltemal anders behandel as net ‘n kennis, maar selfs ook as ‘n beste vriend.  Ook Paulus skryf ook oor hierdie wonderlike voorreg om kind van God te wees. (Romeine 8:14-16)  Wat ‘n vreugde en versekering! Wat sou ek vrees as weet ek is persoonlik ‘n kind van die Almagtige Liefdevolle Vader?

Daar is ook  egter ‘n ander kant van kind wees van God. Die wêreld ken ons nie. Die wêreld verstaan niks van hierdie saak nie, die wêreld verwerp ons soos hulle Jesus verwerp.  Soos die wêreld Jesus met veragting behandel gaan hulle jou ook behandel as jy kind van God is... Toets jouself... Beleef ek hierdie teenstand, word ek uitgestoot, beskinder en bevraagteken?

“nou is ons kinders van God.” Nou reeds, ja, inderdaad!  Ons kan nou reeds seker wees hiervan.  “Hy wat die Seun het, het die lewe; wie die Seun van God nie het nie, het nie die lewe nie. Dit het ek geskrywe aan julle wat glo in die Naam van die Seun van God, sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het en kan glo in die Naam van die Seun van God."  (1 Johannes  5:12,13)

Ons het nou reeds hierdie heerlike status van “kinders van God”. Ons kan nou reeds in hierdie stukkende wêreld God as Vader beleef... As ‘n Vader vol van liefde...

Ons is nou reeds kinders van God, maar ons sien nog nie die volle uitwerking daarvan nie. Ons ken nie die volle toekoms wat God vir sy kinders in die oog het nie. Ons kan wel weet dat God die wonderlike werk van kindskap sal voltooi. Ons as kinders van God is nou nog onvolmaak weens sonde. Ons stry daarteen en ons bely dit. (1 Johannes 1:9) Dis ‘n voorreg van God se kinders om sonde te mag bely en weer opnuut Vaderlike vergifnis te kan beleef. Ja, as God se kinders moet ons  nie meer sondig nie, maar as dit gebeur (en Johannes weet duidelik dit is iets wat wel kan gebeur) dan hoef ons nie hoop te verloor nie, want Jesus tree vir ons in!   “My kinders, ek skryf hierdie dinge aan julle, dat julle nie moet sondig nie; en as iemand gesondig het, ons het 'n Voorspraak by die Vader, Jesus Christus, die Regverdige.”  (1 Johannes 2:1)

Eers by die wederkoms van Jesus sal ons heeltemal volmaak in gees en liggaam wees. Sonder sonde soos Jesus. Met ‘n verheerlikte liggaam soos Hy! (Filippense 3:21)

 DUIDELIKE TOETS!

Glo jy hierdie dinge? Is jy ‘n kind van God wat uitsien na die dag van volmaakte en volkome verlossing? Hier kry ons ‘n eenvoudige toets:  “Elkeen wat hierdie verwagting in verband met Hom koester, hou homself rein soos Jesus rein is.” (Vers 3) Dis eintlik net logies. Die hoop in jou hart word gereflekteer in jou alledaagse optrede. As jy weet oor ‘n uur gaan jy ‘n belangrike gas ontmoet, berei jy voor, maak skoon, kam jou hare... As jou geloof in Jesus ‘n werklikheid is en jy verwag sy nabye koms, sal jy sensitief wees vir sonde en geestelike slordigheid. Egte kinders van God, sien uit na die ontmoeting met Jesus en dit beïnvloed ons gedrag.

Verwag jy om Jesus binnekort te sien? Kom wees nou eerlik, as jy verwag en hoop om Hom self te sien, sal jy dan sorgeloos  aangaan met ‘n losbandige seksuele verhouding, met bitterheid en kwaaivriendskap in jou hart, sonder liefde vir God en mense? Daar’s nie ‘n manier nie...

Miskien sê jy : Dis als wonderlik, maar  wat van my, ek is onseker, kan ek ook ‘n kind van God word? En hoe kan ek ‘n kind van God word? Wel, ek wil jou net weer herinner aan die bekende Johannes 1:12,13.  “Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo; wat nie uit die bloed of uit die wil van die vlees of uit die wil van 'n man nie, maar uit God gebore is.”  (OAV)

Twee belangrike perspektiewe kom na vore:

Dis ‘n uitnodiging en belofte – dit plaas op elkeen van ons ‘n verpligting om te reageer. Om ons vertroue doelbewus op Jesus te plaas. Dis ‘n keuse wat uitgeoefen moet word!

Dis ten diepste ook ‘n Goddelike ingryping en ‘n wonderwerk – dit gee aan ons die versekering dat dit hoegenaamd nie om ons eie afkoms of prestasie gaan nie.

 Kan jy God dank vir kindskap?

Die boodskap van God  se liefde (evangelie) is ook jare gelede deur my pa aan die ou Himba hoofman, Minimahore in Kaokoland gebring.

SLAAF OF KIND?

- die belangrike waarheid vir die verstaan van Christelike vryheid.

Is jy in jou verhouding met God ’n slaaf of ’n kind? Dis ‘n baie belangrike vraag waaroor Galasiërs 4:1-10 mens ernstig laat dink.

“1. Hierby wil ek nog dít sê: Solank ‘n erfgenaam nog minderjarig is, verskil sy posisie nie werklik van dié van ‘n slaaf nie, al behoort die hele erfenis aan hom.

2. Tot die dag wat sy pa bepaal het, staan hy onder toesig van voogde en word sy besittings deur bestuurders beheer.

3. En so is dit ook met ons. Toe ons nog geestelik onmondig was, was ons slawe van wettiese godsdienstige reëls.

4. Maar toe die tyd wat God daarvoor bepaal het, aangebreek het, het Hy sy Seun gestuur. Hy is uit ‘n vrou gebore en van sy geboorte af was Hy aan die wet onderworpe

5. om ons, wat aan die wet onderworpe was, los te koop sodat ons as kinders van God aangeneem kon word.

6. En omdat ons sy kinders is, het God die Gees van sy Seun in ons harte gestuur, en in ons roep Hy uit: "Abba!" Dit beteken: Vader!

7. Jy is dus nie meer ‘n slaaf nie; jy is nou ‘n kind van God. En omdat jy sy kind is, het God jou ook sy erfgenaam gemaak.

8. Daar was ‘n tyd toe julle nie vir God geken het nie en slawe was van nikswerd afgode.

9. Maar noudat julle Hom leer ken het, of liewer, noudat Hy julle ken, hoe val julle dan nou weer terug na daardie minderwaardige en armsalige wettiese godsdienstige reëls? Wil julle van voor af weer slawe daarvan wees?

10. Julle hou aan om besondere dae en maande, feesgeleenthede en jare te vier.”

Slaaf of kind? 

Daar is ’n baie groot verskil. In destydse huishoudings was dit algemeen om slawe in die huis te hê. Hulle was eintlik maar deel van die huishouding en is soms ook selfs goed behandel. Maar tog is daar ‘n groot dieperliggende onderskeid. Wat is dan nou die verskil tussen ’n slaaf en ’n kind?

Die slaaf is net tydelik deel van die huis (hy kon enige dag verkoop word), ’n kind is permanent deel van die familie.

Die slaaf is vasgevang in ’n sisteem van pligte en reëls; die kind staan in ’n verhouding.

Die slaaf se waarde het net gelê in sy bruikbaarheid, dit wat hy kon doen; die waarde van ‘n kind kan nie gemeet word in geld of nuttigheid nie; dit gaan oor verwantskap! (Vir hoeveel verkoop mens ‘n kind?) Dit gaan oor onvoorwaardelike liefde!

Die slaaf moet die eienaar aanspreek as meneer of baas; die kind het die unieke voorreg om die eienaar, Vader, Pa of Pappa te noem!

Baie mense wat dink hulle is Christene is eintlik maar net (godsdiens) slawe! 

Hulle is miskien amptelik deel van die kerk en godsdienstig bedrywig, maar het nog nooit verstaan of beleef wat dit is om kind van God te wees nie. Paulus skryf baie ernstig oor hierdie saak, want daar was mense in die Galasiese kerk wat weer wou terugkeer na ’n slawesisteem van wette. ( Mosaïse wette soos die besnydenis en die onderhouding van Joodse feesdae). Dit wys ons op ’n skrikwekkende moontlikheid : Selfs ook ware van kinders van God loop die risiko om terug te val in ’n slawementaliteit en die vreugde van hulle kindskap te verloor!*

Is jy dalk ’n slaaf? (Toets dit bietjie)

’n Slaaf se lewe word gereguleer deur pligte en reëls, maar daar is min vreugde. Baie godsdienstiges is so. Jy probeer altyd om reg te leef, om in jou spore te trap, jy probeer die regte dinge doen... jy kom kerk toe, jy lees Bybel, jy bid, maar die blydskap in die Here is afwesig!

’n Slaaf word beheer deur vrees en onsekerheid, hy is gedurig bang dat hy ’n fout maak en gestraf word. So is baie se godsdiens : ek is onseker of God my liefhet, ek is onseker of Hy my vergewe het, ek is gevolglik bang vir die dood, bang vir die oordeel, bang vir die ewigheid! Ek kan nie regtig met vreugde en verwagting na die koms van Jesus uitsien nie, want sê nou ek maak dit nie regtig nie? Sê nou maar ek is nie goed genoeg nie?

Die slaaf ken net ’n werknemer-werkgewer verhouding, maar niks van ’n Pa-kind verhouding nie. Godsdiens is vir my ’n werk en nie ’n verhouding nie. Dis ’n swaar las van pligte wat my moedeloos maak en psigies uitmergel!

’n Baie goeie voorbeeld van ’n slaaf mentaliteit kry ons in die gelykenis van die Verlore seun, in die karakter van die oudste seun. Op die oog af het dit gelyk asof als reg is met hom : hy het nie weggeloop nie, hy het nie sy pa se geld op hoere geblaas nie, hy het al sy take en pligte uitgevoer... maar weet jy wat? Toe die Pa ’n fees hou vir die teruggekeerde seun toe kom daar ’n uitbarsting wat ’n nare geheim ontbloot : “Kyk al die jare werk ek soos ’n SLAAF vir Pa!” (Lukas 15:29) Wat sê dit? Daar was al die tyd ’n opgekropte bitterheid in hierdie seun. Hy was binne die vaderhuis, hy het nooit weggeloop nie, maar ook hy het geen verhouding met sy Pa gehad nie. Hy was maar nes ’n slaaf, uiterlik hou hy die reëls van die huis, maar binne geen liefde en verstandhouding met sy pa nie! (Kyk verder hieroor deur te kliek op DIE VERLORE SEUN 2)

My vriend, dink mooi : Jy is godsdienstig, dalk ernstig godsdienstig, maar is jy werklik ’n kind, of is jy net ’n slaaf?

Hoe word mens ’n kind? Wel, dis juis hoekom God sy Seun Jesus as mens gestuur het. (4) Kyk, ons is almal slawe van nature. Ons staan onder God se wette en omdat ons sondig is, breek ons daardie wette. Dit kla ons gewete aan, dit veroordeel ons, dit verskrik ons want ons weet ons verdien straf! En dis hoekom Jesus as mens gekom het, ook as mens onder die wet. Maar Hy het ons losgekoop van die wet. (5) Hoe het Hy dit gedoen? Hy het dit op twee maniere gedoen:

~Hy het die wet namens ons, in ons plek volmaak gehoorsaam. Daarom, as ek Jesus aanvaar, dan word ek ook beskou as iemand wat die wet volmaak hou. (Ek is mos in Christus!) 

~Maar Jesus het nog verder gegaan. Hy het die straf wat die wet vir ons voorgeskryf het, in ons plek gevat. (Jesaja 53:5,6) Die straf wat die wet vereis vir die sonde is die dood. Jesus het my sonde op Hom gevat en gesterwe in my plek. Die wet, om dit so te stel is nou tevrede, die straf is voltrek. Wie Jesus aanvaar het, kan beslis weet, my eie persoonlike sondes is klaar gestraf. Ek hoef nie meer in vrees en onsekerheid te leef nie, ek kan nou as ’n kind leef in die Vaderhuis.

Die basis van ons vryheid as kind van God is geleë in die radikale feit van ons vryspraak (regverdiging). 

God hou niks meer teen ons nie, in Jesus het Hy ons volkome aanvaar en ons verhouding met Hom is nie op enige manier afhanklik van ons prestasies nie! Ons kan Hom nou net voluit liefhê.

Omdat Jesus die prys betaal het, word elkeen wat op Hom vertrou as God se kinders aangeneem! En God gee ons ’n baie duidelike bewys van kindskap in ons harte! Wat is dit? Vers 6 (Lees) 

Die Heilige Gees, die Gees van Jesus woon in ons harte en bring ’n innige verhouding tot stand met ons Vader. Ons kan nou werklik vir God sê : “Vader, Pa” Hierdie waarheid word so duidelik gestel in Romeine 8:15 : “Die Gees wat aan julle gegee is, maak julle nie tot slawe nie en laat julle nie weer in vrees lewe nie; nee, julle het die Gees ontvang wat julle tot kinders van God maak en wat ons tot God laat roep: "Abba!" Dit beteken Vader.” 

Nie meer slawe wat vrees nie, maar kinders wat liefhet!

Hierdie verhouding tussen my en God as my Vader reguleer nou my lewe en vorm die basis van my Christelike vryheid!

Prakties beteken dit: Ek lewe nou ’n heilige lewe, nie bloot omdat ek bang is vir reëls en straf nie, maar omdat ek my Vader wil eer en liefhê! Ek gaan gereeld kerktoe, nie omdat dit ’n harde wet is nie, maar omdat ek hier my Vader se woorde en teenwoordigheid geniet. Ek lees nou die Bybel nie as bloot ’n dorre plig nie, maar ek wil graag die stem van my Vader hoor. Ja, die kind hou hom nog by reëls, en daar is ook vir kinders pligte. Maar die hele motief, die hele verhouding is iets anders! 

Is godsdiens vir jou hierdie dorre sware plig? Heel moontlik is jy net ’n slaaf? Heel moontlik het jy nog nooit verstaan wat Jesus kom doen het nie, heel moontlik het jy nog nooit die volle verlossing wat Jesus bewerk het verstaan of aanvaar nie! 

Dis net ‘n kind van God wat waarlik die vreugde van Christelike vryheid kan smaak, maar natuurlik ook die groot verantwoordelikheid wat daarmee saamgaan moet hanteer! Om vry te wees en uit ‘n vrywillige hart my Vader te dien en te gehoorsaam, sonder om daardie vryheid te misbruik en so my Vader te ontstel en my medemens te benadeel. Hieroor is Paulus baie duidelik :

“Julle, broers, julle is tot vryheid geroep. Moet net nie julle vryheid misbruik as ‘n verskoning om sonde te doen nie, maar dien mekaar in liefde.

Die hele wet word in hierdie een gebod saamgevat: "Jy moet jou naaste liefhê soos jouself."

Maar julle byt en verskeur mekaar; pas op dat julle mekaar nie later heeltemal verslind nie.

Wat ek bedoel, is dít: Laat julle lewe steeds deur die Gees van God beheers word, dan sal julle nooit swig voor begeertes van julle sondige natuur nie.” (Galasiërs 5:13-16)

Die radikale vryheid van die Christen, maar ook die radikale liefdesdiens wat hieruit voortvloei is so treffend deur Martin Luther saamgevat : "‘n Christen is die mees vrye heer oor alle dinge, aan niemand ondrworpe nie; ‘n Christen is die mees diensvaardige kneg, aan almal onderworpe." Hierdie oënskynlike teenstrydigheid word immers deur Paulus self as volg geformuleer: “Hoewel ek vry is en van niemand afhanklik nie, het ek my aan almal diensbaar gestel om soveel mense as moontlik vir Christus te wen.” (1 Korintiërs 9:19)

Die kind van God moet sy vryheid uitleef onder die voortdurende leiding van die Heilige Gees, anders kan dit so maklik ontspoor deurdat ons toegee aan ons sondige begeertes!

PRAKTIESE RIGLYNE VIR CHRISTELIKE VRYHEID

My Christelike vryheid sal ek uitleef met die volgende sake in gedagte (Kyk veral na 1 Korintiërs 6 :12-20 en 8) :

Is hierdie ding wat ek wil doen bevorderlik en heilsaam vir my verhouding met die Vader en tot sy eer? Ek kan dalk redeneer, “dit is geoorloof”, maar is dit vir my nuttig?

Getuig my optrede van die bewustheid dat my liggaam nou ‘n woonplek (tempel) is van die Heilige Gees?

Hou my keuses rekening met die feit dat ek as hele mens (liggaam en siel) losgekoop is deur Jesus Christus en dus nie meer aan myself nie maar aan Hom behoort? (meer hieroor by VREEMDE VRYERS) Is my besluite ‘n weerspieëling van dankbaarheid hieroor?

Hoe raak my besluite ander swakker Christene? Gaan dit hulle benadeel of laat struikel?

Die maatstaf van my vryheid as kind sal wees liefde tot my Vader en liefde vir sy kinders!

Die praktyke van die sondige natuur druis baie duidelik teen hierdie liefde in (Galasiërs 5 :19-21), terwyl die vrugte wat die Heilige Gees in God se kind voortbring (Galasiërs 5:22) duidelik die stempel van liefde dra. Dit vervul dan ook die oorspronklike bedoeling van die wet.

Die kind van God bevind himself in ‘n opwindende verhouding : Die Vader het ons al ons skuld vergewe en gee vir ons die heerlike geleentheid om Hom vrywillig lief te hê!

Hoekom langer ’n slaaf wees? Aanvaar heelhartig die versoening van Jesus en word ’n kind! Kindwees, open ’n nuwe toekoms! As jy kind is wag daar vir jou ’n heerlike ewige toekoms! Vers 7 (Lees) 

Onthou dis net kinders wat erf, slawe kry niks!

*Pasop : Dis selfs vir kinders van God weer moontlik om deur mooi woorde weggelok te word terug na ‘n sisteem van slawerny. (soos wat die Hebrew Roots Movement graag doen. Kliek op : Wortels van Verwarring) Dis juis waarom Paulus hierdie gedeelte skryf. Maar ons almal moet maar versigtig wees om nie die kosbare verhouding van kindskap te verwaarloos en geleidelik te verstar in harde godsdienstige slawerny van uiterlike reëls en ‘n hartelose pligsaanbidding nie!

(Foto's : Ons jong volwassenes het onlangs die saak van Christelike vryheid oordink toe ons op Ohange Lodge gaan uitspan het)