OPGEWONDE DEEL VAN ‘N LEWENDE GEMEENTE

- fokus op die kernbestanddele van egte Christenskap!

Wil jy graag ‘n opgewonde lid van ‘n lewende gemeente wees? Jou antwoord is seker, ja, maar dit bring mens dan by 'n klompie vrae...  Wat is die kern bestanddele van ‘n sprankelende gemeente? Hoe lyk egte volle Christenskap? Nou elke mens het sy eie idees oord hierdie saak. Die vraag moet egter wees : Wat is vir God belangrik as Hy na ‘n gemeente kyk? ‘n Mooi kerkgebou? ‘n Opwindende orkes? Groot getalle? ‘n Suksesvolle basaar? ‘n Vol bedrywige program? ‘n Lys wonderwerke? 

Wat tel werklik vir God en wat maak Hom gelukkig? Waarop moet ons konsentreer dat ons Christenskap nie vaal en vervelig word nie? Die brief aan die Kolossense gee detail antwoorde op al hierdie vrae.

Vandag kyk ons net na die drie basiese kernbestanddele van egte opwindende Christenskap soos dit vir ons uitgespel word in Kolossense 1:3-5. 

Van Paulus, ‘n apostel van Christus Jesus deur die wil van God, en van die broer Timoteus.

Aan almal in Kolosse wat aan God behoort, getroue broers in Christus. Genade en vrede vir julle van God ons Vader!

Wanneer ons tot God, die Vader van ons Here Jesus Christus, bid, dank ons Hom altyd vir julle

omdat ons gehoor het van julle geloof in Christus Jesus en van julle liefde vir al die gelowiges.

Hierdie geloof en liefde is gegrond op die hoop wat vir julle in die hemel bewaar word en waarvan julle reeds gehoor het toe die waarheid, die evangelie, aan julle verkondig is.

Wat is die kernbestanddele van ware gemeentewees? Ons kan dit aflei uit dit in die gemeente waarvoor Paulus God dank in hierdie brief. Watse dinge in die gemeente beskou hy as die moeite werd om oor opgewonde te raak? Wel, hy dank God vir hulle geloof in Christus Jesus, hulle liefde tot al die heiliges, vanweë die hoop wat vir hulle bewaar word. Die kern bestanddele van gemeentewees is dus: Geloof, liefde en hoop. Dwarsdeur die NT is hierdie drie die aanduiding van ware Christelike ervaring/belewing.* Wanneer Christelike ervaring en dus praktiese gemeentewees van alle versiersels en verpakkings gestroop word is dit die essensiële basiese kern.

Kom ons kyk ‘n bietjie na hierdie drie sake. Onthou dis die dinge wat tel, die dinge wat die apostel bly maak, dis die eienskappe wat “ geestelike sukses” verteenwoordig. Hierdie dinge is die dinge wat in ‘n gemeente moet wees wat “lewendig” is en dit is die bestanddele van ware Christenwees.

1) GELOOF IN DIE HERE JESUS

Daar is baie wanopvattings oor geloof. Dis nie ‘n algemene positiewe gesindheid nie. Dis nie die “geloof” van die “Word Faith” wat geloof sien as ‘n instrument om die lewe vir my makliker te maak nie. Dis nie net bloot ‘n abstrakte “glo” dat dinge beter sal gaan nie. Die geloof van die Christen het ‘n spesifieke Objek. Geloof in Christus, d.w.s. die God-gestuurde, gesalfde Verlosser en Koning, die historiese persoon, Jesus van Nasaret – die gekruisigde, maar ook die opgestane Een. Geloof beteken dat ek opreg in eenvoud die volle getuienis van God oor Sy Seun as waar sal aanvaar. Maar dis nog iets meer...Geloof, het ons mos geleer is KENNIS èn VERTROUE! Dis ‘n verbintenis, ‘n commitment, ‘n lojaliteit aan ‘n Persoon. Dis ‘n vertroue op Hom alleen as genoegsame Redder. Ek maak nie meer staat op my godsdienstigheid, seremonies of my goeie eienskappe nie, maar klou desperaat vas aan die feit van sy genoegsame kruisdood. ‘n Lewende gemeente is dus waar lidmate ‘n persoonlike verbintenis aan Jesus het. Hyself is die middelpunt van ons geloof en alle aktiwiteite. Wat ons doen, doen ons omdat Hy belangrik is en doen ons vir Hom! Hy is die basis van alles. Deur Hom eer ons God die Vader! 

‘n Opgewonde Christen is iemand wat opgewonde is oor Jesus en die genoegsaamheid van sy kruisoffer!

2) LIEFDE VIR DIE HEILIGES

Ware geloof in Jesus lei tot ‘n ware liefde vir ander mense wat ook in Hom glo. Dis die gom wat ‘n gemeente aanmekaar hou. Praktiese Christenskap moet gemeet word, nie aan die mooi dinge wat ons sê nie, maar die kwaliteit van ons liefde. As dit nie so is nie meet ons met verkeerde maatband. Wat word bedoel met hierdie liefde? Kol 1:8 gee die antwoord. “Dit is ook hy wat ons vertel het van die liefde wat deur die Gees in julle gewek is.” Die Christelike liefde vir ons medegelowiges is ‘n bonatuurlike werk van die Gees. Hierdie liefde is nie bloot ‘n warm gevoel nie. Niks te doen met Valentynsdag nie! Wat Paulus spesifiek met hierdie liefde in praktiese terme vir die Kolossense bedoel, word uitgespel in Kol 3:12-14. “Julle is die uitverkore volk van God wat Hy baie lief het. Daarom moet julle meelewend, goedgesind, nederig, sagmoedig en verdraagsaam wees.

Wees geduldig met mekaar en vergewe mekaar as die een iets teen die ander het. Soos die Here julle vergewe het, moet julle mekaar ook vergewe.

Bo dit alles moet julle mekaar liefhê. Dit is die band wat julle tot volmaakte eenheid saambind.”

Dit gaan oor praktiese optrede! Dit gaan oor opoffer – OFFER JOUSELF! Dit stem grootliks ooreen met 1Kor 13 nie waar nie? Christelike liefde word prakties uitgeleef in slegte omstandighede, wanneer mense my kwaad aandoen, irriteer, ongeduldig maak ens. Dis ‘n “ ten spyte van liefde” -ek het lief ten spyte van mense wat my irriteer, kwaad aandoen, verkeerde verstaan ens. Dis mos hoe Jesus ons liefgehad het en steeds liefhet? Let op: Christelik liefde is ‘n liefde vir al die gelowiges (heiliges). Nie net vir sekeres nie. Nie net vir die wat van dieselfde sosiale stand en selfde intellektuele vlak as ek is nie, of in dieselfde uitsoekkringe beweeg nie, maar almal in die gemeente. 

3) ‘N VASTE HOOP OP DIE ERFENIS

As die Nuwe Testament praat van die Christelike hoop is dit nie ‘n blote wens nie, maar iets vas en seker. Die Christelike hoop is daardie ywerige verlange, daardie versekerde verwagting, en daardie geduldige wag op die vervulling van God se beloftes. Finaal word dit vervul by Jesus se wederkoms.

Die spesifieke ding waarvoor ons hoop word in Kol 1:12 uitgespel. “Met blydskap moet julle die Vader dank wat julle geskik gemaak het om deel te hê aan die erfenis wat vir die gelowiges wag in die ryk van die lig.” Maar let op dit is nooit los van Christus nie soos Kol 1:27 dit uitspel “Christus onder julle, die hoop van die heerlikheid”. Hierdie hoop is dus ‘n verlange na ‘n ewige toekoms waar Jesus self sentraal en allesoorheersend belangrik sal wees. ‘n Lewende gemeente het ‘n gesonde balans – ons is nou besig met dade van liefde, maar ons is ook toekomsgerig, ons sien uit na ‘n beter bedeling! Ons besef hierdie lewe is nie als nie. Ons harte is nie so verknog aan die sigbare dinge nie, ons kyk verder...

Opgewonde Christene is ten diepste toekomsmense... 

Ons kyk verder as die probleme van nou en ons kyk ook verder as die vreugdes van nou, beide gaan verby, maar daar wag ‘n ewige volmaakte toekoms en ons sien aktief daarna uit!

WAAR EN HOE?

Jy hoef nie ver te gaan soek na ‘n opwindende gemeente nie, jy kan maar net hier aangespoor deur die Woord begin fokus op geloof in Jesus, liefde vir jou mede Christen, hoop op ons heerlike erfenis en dan is ons in ‘n lewende gemeente, want ek en jy wat hierdie fokus het is mos die gemeente! Waar die evangelie (die waarheid) ** verkondig word, kom hierdie geloof, liefde en hoop as vrug tot stand! Laat ek en jy hierin volhard! AMEN!

*As jy wil seker maak van hierdie feit kyk gerus na Rom 5: 1-5; 1Tess 1:3; 1Pet 1:3-8; Heb 6:10-12 en die bekendste sekerlik 1Kor 13:13.

**Waar die evangelie nie meer verkondig word nie, met ander woorde waar die plaasvervangende sterwe van Jesus en sy liggaamlike opstanding nie meer geglo en gepreek word nie, kan daar dus nooit sprake wees van ‘n lewende gemeente nie.

SKOKWOORDE

- wat die valse hoop van kansvatters en verneukers gaan vernietig.

Op die laaste dag van afrekening gaan daar onaangename verrassings wees... Jesus stel dit baie skerp :

Nie elkeen wat vir My sê: ‘Here, Here,’ sal in die koninkryk van die hemel ingaan nie, maar net hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemel is.

Baie sal daardie dag vir My sê: ‘Here, Here, het ons dan nie in u Naam gepreek nie, deur u Naam bose geeste uitgedryf en deur u Naam baie wonders gedoen nie?’

Dan sal Ek openlik vir hulle sê: Ek het julle nooit geken nie. Gaan weg van My af, julle wat die wet van God oortree."

(Matteus 7:21-23)

Mense wat baie seker was van hulle saligheid gaan die verdoemende woorde van Jesus moet aanhoor : “Gaan weg...!” Hierdie is van die ernstigste woorde en waarskuwings van Jesus. Dis skokwoorde en juis daarom moet ons onverdeelde aandag gee en probeer verstaan wat Hy bedoel.

GERED DEUR WERKE?

Onmiddellik kom ‘n vraag by mens op : “Hoe nou, leer Jesus redding deur werke? Moet ons dit regkry om God se wil te doen voor ons verlos kan word? Ons vier juis dan in Oktober* die Protestantse Reformasie van die 16de eeu wat ons weer geleer het dat ons nie redding vind deur werke en prestasies nie, maar net deur persoonlike geloof in Jesus.” 

Wees gerus : Redding kom net deur geloof in Jesus. Keer op keer het Jesus self hierdie waarheid bevestig.

Nee, Jesus leer nie redding deur verdienste nie, Hy wil wel ons oë open vir die groot gevaar van selfmisleiding, van valse vrede, valse geloof, valse sekerheid, vals belydenis! In die voorafgaande gaan dit oor misleiding deur vals profete (15-22), hier val die klem op selfmisleiding. In ‘n sekere sin is dit net ‘n bevestiging van dieselfde beginsel. ‘n Boom word aan sy vrugte geken. ‘n Christen sal aan sy dade geken word. ‘n Christen word nie deur sy dade gered nie, maar deur geloof. Geloof bly nie alleen nie, dra goeie vrugte.

Die boodskap van die Reformasie was : Redding deur geloof alleen. Baie kerklidmate het dit verander na : Reddig deur skyngeloof.

Net so min as wat die Bybel (en Reformatore) redding deur werke leer, net so min leer hulle redding deur vals geloof!

Kom ons kyk na twee gevare wat in Jesus se waarskuwing onderstreep word:

1.Om uiterlik die regte feite oor Jesus te glo en te bely beteken nie noodwendig ek is ‘n Christen nie.

Verstaan goed, Jesus kritiseer nie mense wat sê : “Here, Here” nie. Jesus is nie daarteen dat ons sy naam bely nie. Inderdaad moet ons kan sê : “Jesus is die Here, my Here.” Ons moet sonder skaamte sy naam voor mense bely. Die punt is egter moenie jou sekerheid bou op ‘n belydenis wat jy lank gelede afgelê het of ‘n rympie wat ek agter iemand aan gebid het nie. Vra jouself of jy daardie belydenis uitleef? Maak dit ‘n verskil in jou lewe? As jou geloof eg was sal dit tot sigbare verandering lei.

Uiterlike belydenis van die waarheid alleen is nie genoeg nie, dit moet gevolg word deur ‘n veranderde lewe volgens God se wil. Spesifiek God se wil van heiligheid soos uitgespel in die res van die bergrede. God se wil wat dieper gaan as net ‘n oppervlakkige kyk na byvoorbeeld die sesde of sewende gebod. God se wil deur vrugte te dra van lewensheiliging en gehoorsaamheid. Anders gestel ‘n belydenis wat nie opgevolg word deur dade nie, is ‘n vals belydenis. Reeds in die Ou Testament verwyt God sy volk in Maleagi en vra : Julle noem my Here, maar waar is die respek vir my?" Duie Nuwe Testament maak dit duidelik dat nie alle geloof, egte geloof is nie! Geloof wat nie tot werke lei nie, is volgens Jakobus, 'n dooie geloof! Dis tog ‘n algemene logiese beginsel. ‘n Man wat vir ‘n dame sê : "Ek het jou lief, jy is my enigste liefde", maar nooit tot trou wil kom nie, se belydenis van sy liefde is mos vals... Dis die enigste logiese afleiding.

2.Om vol ywer en sukses te wees vir die Christelike saak beteken nie noodwendig ek is ‘n Christen nie.

Jesus kritiseer nie mense vir hulle ywer en entoesiasme nie. Hy sê net nie almal wat sulke ywer openbaar sal noodwendig ingaan in die Koninkryk nie. Daar is iets soos valse en misplaaste ywer! Jesus noem voorbeelde van sulke ywer. (22) Om te kan preek (profeteer) bewys nie dat jy ‘n noodwendig ‘n Christen is nie. Dink maar aan die Ou Testamentiese voorbeelde van Bileam en koning Saul. Hulle kon profeteer, maar dis duidelik dat hulle nie ware dienaars van God was nie!

Ook selfs die mag om duiwels uit te dryf bewys nie ek is noodwendig ‘n kind van God nie. (Selfs Judas Iskariot kon dit doen soos ons kan aflei.) Ons moenie uiterlike gawes en wonderwerke met genade verwar nie! Almal wat gawes het, het nie noodwendig egte genade ontvang nie, want daar is valse gawes. Die Egiptiese towenaars was sonder God se genade, maar kon dieselfde wonders doen wat Moses en Aäron gedoen het. Wonderwerke opsigself sê niks! In alle godsdienste vind daar beweerde wonders plaas!

DIE PROBLEEM

Jesus sê baie duidelik wat hierdie valse gelowiges se probleem is. Hulle verwerp en oortree God se wet.** (23) Hulle verset hulle teen God se opdragte. Dis baie duidelik, ook in die Nuwe Testament gee God opdragte. Daar is dinge waarvan Hy hou en dinge waarvan Hy nie hou nie. Paulus,wat absoluut klem geplaas het op redding deur geloof alleen gee ‘n soortgelyke waarskuwing as Jesus in Galasiërs 5:19-21. "En die werke van die vlees is openbaar, naamlik owerspel, hoerery, onreinheid, ongebondenheid; afgodery, towery, vyandskap, twis, jaloersheid, toornigheid, naywer, tweedrag, partyskap; afguns, moord, dronkenskap, brassery en dergelike dinge, waarvan ek julle vooraf sê, soos ek al vroeër gesê het, dat die wat sulke dinge doen, die koninkryk van God nie sal beërwe nie." En opvallend, dis juis in hirdie brief wat Paulus dit die sterkste onderstreep dat redding alleenlik deur geloof geskied!  (Sien ook 1 Korintiërs 6:9,10. “Of weet julle nie dat mense wat onreg doen, geen deel sal kry aan die koninkryk van God nie? Moenie julleself mislei nie: geen onsedelikes of afgodsdienaars of egbrekers of mense wat homoseksualiteit beoefen of diewe of geldgieriges of dronkaards of kwaadpraters of bedrieërs sal deel kry aan die koninkryk van God nie.”) Dit beteken nie ‘n kind van God kan nooit in sondes, ook dié sondes val nie. ‘n Kind van God kan inderdaad struikel, maar nie sorgeloos in hierdie sonde bly lê en volhard nie... Wie God se genade as denkmantel en verskoning gebruik om aan te hou sondig speel met vuur... Hieroor is die brief van Judas baie eksplisiet duidelik... (kliek op GOGGAS)

EN NOU?

Wat staan ons te doen? Ondersoek jouself of jou geloof in Jesus eg is. Vra jouself of jy jou belydenis ernstig bedoel. Die Bybel roep ons voortdurend op tot selfondersoek. Vra jouself of daar egte vrugte van heiligheid, toewyding en oorwinning oor sonde in jou lewe is. Dit sal die spontane reaksie wees van elke kind van God, ook nou! Trouens, as hierdie woorde van Jesus jou nie onrustig maak nie, is daar fout. Juis die opregte gelowige sal dit ter harte neem, opnuut sy sonde besef en na Jesus vlug as enigste hoop. "Leeg met my sondelas, hou ek U verdienste vas..."

Positief gestel : Wie Jesus liefhet en in Hom glo, sal erns met sy opdragte maak! Dit word saamgevat in die opdrag van die liefde. Die liefde tot God en my medemens. (Johannes 14:15,21)

Gryp Jesus se offer vas en dank Hom deur die wil van God te soek en te doen!

Om 'n dankbare erfgenaam van die Reformasie se herontdekking van die evangelie te wees, behels meer as net intellektuele instemming tot die belydenisskrifte.  Dit behels persoonlike, egte geloof, 'n geloof wat sigbaar word in 'n heilige lewe volgens God se wil.

*Hervormingssondag word op die naaste Sondag aan 31 Oktober gevier, omdat Martin Luther op 31 Oktober 1517 sy 95 stellinge teen die kerkdeur van Wittenberg vasgespyker het en dit as die begin van die Protestantse Reformasie beskou word.

**Wat word hier met “wet” bedoel? Die tien gebooie? Die hele tora, insluitende die voedselwette oor rein en onrein diere? En wat dan van die besnydenis? Om dit kort te stel : Dit gaan oor die hele tora (wet van Moses) soos dit deur Jesus verklaar, verskerp en geherinterpreteer word, spesifiek in die Bergrede, maar ook in die res van die evangelies en die neerslag daarvan in die Nuwe Testament as geheel. Jesus as die ware Moses, die Seun van God het die volmag om dit te doen. Dit lei immers nie tot ‘n afgewaterde etiek en standaard van lewensheiliging nie, maar tot ‘n baie hoër norm van heiligheid. Vanuit hierdie perspektief weet ons : ons hoef ons nie meer aan voedselwette te hou (Markus 7) of die besnydenis te beoefen nie. (Handelinge 15 en die Galasiërs brief) Ons verstaan nou die tora (wet) deur die VERGROOTGLAS van Jesus se lewe, woorde en afgehandelde offer! (Vir meer oor die Joodse Sabbat en voedselwette, kliek op SKADUWEE)

Die groot Hervormers : Luther, Calvyn, Zwingli.

HET JY REGTIG VREDE MET GOD?

- Wat is geloof of Christenskap werd as dit nie behels dat ek vrede met God beleef nie?

Onsekerheid en onvrede beteken dat ons in hierdie lewe nie God regtig kan “verheerlik en geniet” nie! Dit kniehalter ons getuienis. Dit wek ook angs oor die dood en die lewe hierna.

Jy sê jy glo, maar tog is jy vasgevang in onsekerheid. Jy bedoel dit ernstig met God, maar is vol twyfel oor jou ewigheidsbestemming. Is jy dalk onseker oor jou verhouding met God, omdat :

1. Jy wonder of jy op die regte manier glo?

2. Jy voel dat jou bekering dalk nie eg genoeg was of jou berou oor jou sondes nie sterk genoeg nie?

3. Jy twyfel of jou motiewe hoekom jy Jesus aangeneem het opreg was? (ek het my bekeer uit vrees vir die hel)

4. Jy bang is vir die leer van die uitverkiesing? (sê nou maar ek is nie uitverkies nie?)

5. Jy min tekens van die werk van die Heilige Gees in jouself bespeur?

6. Jy dikwels glad nie soos 'n Christen voel nie?

As hierdie en soortgelyke vrae oor geloof, bekering en verlossing jou pla, kan jy gerus kyk na Horatius Bonar se kosbare boekie, “God’s Way of Peace”. 

Kliek op VREDE MET GOD om dit in Afrikaans te lees.

Horatius Bonar (19 Desember, 1808 – 31 Mei, 1889) was ‘n predikant (en digter) van die Kerk van Skotland en het na die “Disruption” van 1843 by die Vrye Kerk (Free Church) aangesluit. Hy was iemand met diep onsig in die genoegsame werk van Christus ter wille van sondaars. Van die aanhalings uit sy werk is die volgende ‘n duidelike bewys hiervan:

In religion faith does not spring out of feeling, but feeling out of faith. The less we feel the more we should trust. We cannot feel right till we have believed.

Upon a life I did not live, upon a death I did not die; anothers life, anothers death, I stake my whole eternity.

No man can quench his thirst with sand, or with water from the Dead Sea; so no man can find rest from his own character, however good, or from his own acts, however religious.

Horatius Bonar (Wikipedia)