GELUKKIG!

- Psalm 32 Sondebelydenis : die duidelike pad na ware vryheid en geluk.

Ons weet almal hoe vindingryk en bedrewe ‘n alkoholis is om sy drank en sy sonde weg te steek… Hy steek dit so goed weg dat hyself nie eers besef hy het ‘n probleem nie. Maar dis natuurlik net alkoholiste wat deskundiges is op hierdie gebied nie. Alle sondaars dra maskers… almal is maar skelms en redeneer "Ag, die mense moet tog net nie weet nie! Ek moet maar net maak asof alles reg is."

Maar dis juis die groot tragedie. Om stil te bly oor sonde, om dit weg te steek of dit te ontken, los geen probleme op nie. Inteendeel. Dit mergel jou uit, dit maak jou siek, dit tap jou kragte, want die Here se hand druk swaar op jou. 

Ons leer dit in Psalm 32:3,4

Ja, onbelyde en verswygde sonde versteur die gemeenskap met God. Dit maak o.a. dat jou gebede nie verhoor word nie. Jesaja 59:1,2 leer ons dat God nie doof en magteloos is om te help nie, maar dat ons ongeregtighede die probleem is waarom Hy nie reageer op ons gebede nie...

As ek egter eerlik word voor God en my sonde erken en bely, dan kom daar ‘n heerlike verandering. VERGIFNIS. 

En hierdie vergifnis wat God skenk lei tot bevryding en vreugde! Kyk watter groot verandering en ommekeer het hierdie psalmis beleef. Dit lyk asof vers 3-5 ‘n persoonlike bekeringsgetuienis is. Hy wil sê : Ek het eers my sonde probeer wegsteek en ontken, maar dit het geen verligting vir my gebring nie. Als het net erger geword. Maar toe ek my sonde deeglik, omvattend voor God bely het, het daar ‘n onbeskryflike verligting gekom. Die psalmis gebruik drie verskillende Hebreeuse woorde wat hier vertaal word as sonde, sondeskuld en oortredings om die omvattendheid, volledigheid, erns van sy belydenis te beklemtoon. Moenie net halfhartig erken, ja ek is ook maar ‘n sondaar nie – nee, erken voor die Here – “Ek is ‘n dief, ‘n leuenaar, ‘n dronkaard, ‘n hoereerder, ‘n ongehoorsame….” Hierdie belydenis het onmiddellike heerlike gevolge gehad. 

Sondebelydenis is soos die oopmaak van ‘n dam se sluise. Dink aan ‘n oorvol dam wat dreig om te kraak en te breek as gevolg van die geweldige waterdruk wat opbou en al erger word… En dan eensklaps word die sluise voluit oopgetrek en daar kom verligting… die druk neem af en die gevaar is verby! 

TREK OOP DIE SLUISE VAN BELYDENIS EN VOEL DIE VERANDERING!

GELUKKIGE MENS!

En daarom word die mens wat vergifnis ontvang het – as ‘n gelukkige mens beskryf! 

(1) LW – bedek – nie wat die mens bedek nie , maar wat deur God bedek word! 

(2) LW – opvallend dat bedrog uitgesonder word. Vergifnis is bedoel in die konteks van hierdie psalm vir mense wat nie hulle sonde wegsteek nie, maar eerlik bely. Net wanneer hierdie belydenis openhartig sonder bedrog en valsheid is, sal daar vergifnis kom. Hierdie inleiding van die Psalm beskryf ‘n algemene wysheidsbeginsel. Gelukkig is die mens wie se sondes vergewe is. Dis belangrik, hierdie beskrywing veronderstel nie ‘n sondelose persoon nie – die psalmis weet baie goed mense is sondige wesens – as geluk berus het op sondeloosheid sou ons nooit gelukkig kon wees nie – Nee, geluk is moontlik vir ons as sondaars omdat daar iets bestaan soos vergifnis. Ware vergifnis wat volg op eerlike belydenis.

Hierdie volledige vergifnis en die gevolglike vreugde pas in by die Nuwe Testament se evangelieboodskap. Hierdie vergifnis is deel van die vryspraak wat die gebroke sondaar ontvang as hy in berou sy vertroue op Jesus stel. Paulus behandel die vryspraak deur die geloof in Jesus en verwys dan na die voorbeelde van Abram en Dawid. En met verwysing na Dawid haal hy hierdie psalm aan. (Romeine 4:6-8)

Nadat die psalmis sy getuienis gedeel het, roep hy nou alle gelowiges op om ook te bid vir dieselfde bevryding as wat hy ervaar het. Ons word elkeen aangemoedig – maak gebruik van die geleentheid! 

 

Belydenis en vergifnis is net die begin van die pad vorentoe. God wil nie net vir jou bevryding gee nie, maar ook insig oor hoe jy verder moet lewe. Hy wil ‘n wakende oog oor jou hou. (8)

Alles is nie net goeie nuus nie, hier is ook ‘n waarskuwing vir ons elkeen. 

 (9,10) Moenie hardkoppig wees nie. Moenie aanhou om jou sonde weg te steek en te ontken nie. Moenie jou gedra soos ‘n dwase hardkoppige dier sonder verstand nie. Moenie weerstand bied teen sondebelydenis nie. Dit bring net smart. Daar is net twee opsies voor jou. Die pad na geluk is belydenis, die pad na ellende is ontkenning en wegsteek van sonde.

Die Psalm eindig met ‘n lofprysing. (11) Laat ons bly wees dat God vir ons die duidelike resep vir geestelike gesondheid en vreugde gegee het. Dis nie ‘n ingewikkelde resep nie. Dis net ‘n basiese fundamentele waarheid – erken jou sonde en bely dit! Los die verskonings en verduidelikings, bring jou sonde voor God in berou en belydenis. 

Die groot kerkvader Augustinus het hierdie waarheid so goed besef. Hy sê “ intellegensia prima est ut te nôris peccatorem” – “die begin van kennis is om te weet dat jyself ‘n sondaar is” Blykbaar was Psalm 32 sy gunsteling psalm en het hy dit voor sy dood geskryf op die muur by sy siekbed. 

VANDAG!

Mag hierdie psalm ook vir my en jou troos en uitkoms bied, nou en eendag as ek en jy ook op die drumpel van die ewigheid staan. Maar hoor ook die dringende uitdaging – moenie sondebelydenis en vertroue op Jesus uitstel nie... 

Dis een van die groot hartsere wat ek in my bediening hier op Tsumeb beleef... mense stel uit en as jy weer hoor het hulle gesterf...

 Vandag is die dag van JOU verlossing!

Luister hierdie boodskap ook op YouTube by GELUKKIG   (kliek)

SKAAP OF VARK?

VALS EN WARE CHRISTENSKAP : Hoe kan dit onderskei word?

Wat is die verskil tussen ware en valse Christenskap? Dis baie belangrik en uiters noodsaaklik om dit te kan onderskei. Hoekom? 

Daar is baie mense wat ‘n valse sekerheid het. Hulle glo vas dat hulle kinders van God is, dat hulle deelgenote aan die ewige lewe is, maar hulle is nie. Hulle mislei hulleself. Wat ‘n aaklige verrassing wag daar eendag op diesulkes! 

Aan die anderkant is daar weer mense wat opregte kinders van God is, maar nog geteister word deur twyfel en onsekerheid. "Kyk, ek sondig nog, hoe kan ek dan 'n kind van God wees?" is die vretende bekommernis in hulle onrustige binneste.

Die 1 Johannes brief kan ons help om die onderskeid te kan tref. Die doel van die brief is juis ook om sekerheid aan God se kinders te gee:

"Hierdie brief skrywe ek vir julle, sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het, julle wat in die Seun van God glo." (5:13)

HOUDING OOR SONDE

Een duidelike verskil tussen vals en ware Christenskap kom na vore in ‘n persoon se houding teenoor sonde. Johannes verduidelik die duidelike verskil tussen valse en ware Christene aan die hand van die verskillende benaderings teenoor sonde. Ons gaan kyk na 1 Johannes 1:5-2:2 

Met betrekking tot die houding oor sonde is daar ‘n duidelike kontras tussen die vals en ware Christen. 

GOD IS LIG!

Johannes se vertrekpunt is baie duidelik : "God is lig en daar is geen duisternis in Hom nie." (1 Johannes 1:5) God self is nie neutraal teenoor sonde nie, God kan nie kompromie maak met sonde nie, God is met ander woorde nie ‘n post moderne relativis vir wie als maar reg is nie. God hou van party dinge en God haat party dinge! Onthou dit as ‘n basiese waarheid en fondasie. 

DUISTERNIS OF LIG?

Die valse Christen leef in duisternis en in ontkenning van sy sonde. Dis die een wat rustig voort leef in sonde. Hy is gemaklik en ongeërg oor sonde. So iemand leef in ‘n leuen. “As ons beweer dat ons aan Hom deel het, en ons lewe in die duisternis, lieg ons en handel ons nie volgens die waarheid nie.” (6) Let mooi op – dit gaan nie hier oor mense wat openlik vir God of Jesus verwerp nie, nee hulle beweer dat hulle deel het aan God, maar dis vals en leuenagtig. Daar is nog ‘n verder kenmerk van valse Christenskap. Daar is geen eerlike erkenning van sonde nie. Daarom ook geen berou en opregte belydenis nie. “As ons beweer dat ons nie sonde het nie, bedrieg ons onsself en is die waarheid nie in ons nie.” (8) Daar is by die valse Christen geen sensitiwiteit oor sonde nie, sonde word ontken, afgemaak as iets ligtelik. Ja, natuurlik sal almal (dikwels met ‘n glimlag) erken : “ons is sondaars”, maar dit word sommer so op ‘n lighartige manier gesê. Dit word eintlik as ‘n verskoning bedoel. Valse Christene versag sonde met allerhande eufemismes. Ek word nooit dronk nie, maar ek het net “bietjie te veel gekuier”. Nee, ek is glad nie ‘n hoereerder nie, maar “ek knyp net die kat so af en toe in die donker.”

Die ware Christen se lewe word gekenmerk deur lig, maar juis ook 'n bewustheid van sonde. ‘n Lewe van gehoorsaamheid aan God. Dis die algemene koers, rigting en benadering van egte ware Christenskap. Geloof maak ‘n praktiese verskil in jou leefstyl. Beteken dit nou dit die ware Christen nooit sondig nie? Nee, die ware Christen is juis die een wat voortdurend bewus is van sy sonde, sensitief en jammer is daaroor en dit bely! Die ware Christen kan in sonde val, maar kan nooit daarmee gelukkig volhard nie. 

Dis soos die verskil tussen ‘n skaap en ‘n vark. ‘n Skaap kan ook met modder besmeer raak, maar anders as ‘n vark is hy nie ‘n dier wat van modder hou nie.

Ons kan dit so stel : 

Ware Christenskap word nie gekenmerk deur die totale afwesigheid van sonde nie, maar deur die voortdurende aanwesigheid van berou, belydenis en bekering. 

HEERLIKE BELOFTE

Dis juis die ware Christen wat troos vind in een van die wonderlikste beloftes in die Bybel. “Maar as ons ons sondes bely -Hy is getrou en regverdig, Hy vergewe ons ons sondes en reinig ons van alle ongeregtigheid.” (9) Dis ‘n belofte wat ons nooit moet vergeet nie. Die idee dat bekering en die belydenis van sonde net ‘n eenmalige stap is wat by die begin van jou Christelike lewe plaasvind is verkeerd. Johannes skryf sy brief juis aan mense wat alreeds kinders van God is, mens wat reeds deur die geloof en bekering deel het aan Jesus en die ewige lewe. Ons moet onderskei tussen aanvanklike bekering (conversion) en voortdurende berou en bekering (repentance)! Luther het die saak van bekering in die eerste van sy beroemde 95 stellings so gestel: “Ons Here en Meester, Jesus Christus het beveel: “Bekeer julle, want die Koninkryk van die hemele het naby gekom” (Matteus 4:17). Die hele lewe van ‘n gelowige, moet een wees van bekering.”* 

Voortdurende berou en bekering is deel van die kind van God se daaglikse belewenis!

Dis ‘n belangrike waarheid. Daar is opregte kinders van God wat twyfel oor hulle Christenskap, want hulle val in sonde of hulle het ‘n stryd teen sonde en versoekings. Wees verseker, die Bybel is realisties en weet dat kinders van God nog steeds kan sondig. Ook Jesus self het dit geweet. Daarom is daar die vierde bede in die Onse Vader gebed. “Vergewe ons ons skulde soos ons ook ons skuldenaars vergewe.”

Kinders van God kan nog steeds in sonde val. Ons mag nie sondig nie, ons behoort nie te sondig nie, en tog is dit die hartseer en harde realiteit. Kinders van God se houding teenoor hierdie sonde verskil egter drasties van die houding van die wêreldling of valse Christen. Luister mooi (en dalk gaan dit jou skok) – dis moontlik dat pary onbekeerde mense se lewens minder sonde vertoon op die oppervlak as sommige ware Christen s’n. Kru gestel, party mense wat op pad hel toe is het oënskynlik mooier lewens as sommige wat op pad is hemel toe. Want onthou Christenskap word nie bepaal deur hoe baie of min sonde ek doen nie, maar of ek ‘n Middelaar het! Dit bring ons by die baie belangrike 1 Johannes 2:1! “Dit skrywe ek aan julle, my liewe kinders, dat julle nie moet sondig nie. En as een van ons sondig -ons het Jesus Christus, die regverdige, as ons voorspraak by die Vader.” 

Hier kry ons die pragtige suiwer Bybelse balans:

-Sonde is ‘n baie ernstige saak. Ons moet dit ten alle koste vermy. Ons moet selfs ten bloede toe daarteen weerstand bied soos ons in Hebreërs lees.** Sonde mag nooit ‘n ligtelike saak wees nie. Dis nie humoristies nie, dis nooit iets waaroor ons durf grappe maak nie. Nee, want dit pas nie by die lig nie, dit bring oneer aan God, dit bedroef die Heilige Gees. Dit versteur die gemeenskap met God en met mekaar. Daar’s niks positief aan sonde nie, aan geen sonde nie!

-Aan die anderkant is Johannes baie realisties. ‘n Kind van God kan wel nog sondig. “En as…” ‘n Kind van God kan val, maar dis nie dan die einde nie! Dit beteken nie ek behoort dan nie meer aan Jesus nie. Nee, as ons sondig kan ons weer net opnuut met berou en belydenis ons hoop stel op Jesus Christus ons voorspraak, ons advokaat, ons middelaar! Dis juis die kern verskil tussen die verlorene en die geredde mens : Die geredde mens maak nie staat nie op homself nie, maar op sy Middelaar en advokaat, Jesus Christus! Die ongeredde persoon dink hy is darem oraait genoeg om God tevrede te stel met sy eie pogings.

Om op te som:

• Ware Christenskap maak altyd erns met die probleem van sonde. 
• Valse Christenskap vat sonde ligtelik op.

• Ware Christenskap word gekenmerk deur voortdurende opregte berou en bekering. 
• Valse Christenskap maak verskonings en skram weg van berou en bekering.

Ware Christenskap soos iemand dit gestel het, is “not about perfection, its about direction.” Ons is nie perfek en volmaak nie, maar ons beur weg van die sonde met alle mag en groot ontsteltenis, terwyl ons verlangend uitreik na die arms en die vergifnis van Jesus! 

Notas

*In die Duits het hy dit so gestel : “ Da unser Herr und Meister Jesus Christus spricht „Tut Buße“ u.s.w. (Matth. 4,17), hat er gewollt, dass das ganze Leben der Gläubigen Buße sein soll.”

**Hebreërs 12:4 “Julle het nog nie ten bloede toe weerstand gebied in julle stryd teen die sonde nie.”

"HUIL" BY DIE HUISGENOOT

- uitbuiting van boosheid vir eie gewin.

Sonde bly altyd tragies. Dit verwoes, maak seer en die ergste van alles, dit beroof ons van gemeenskap met God. Om te sondig  is altyd iets afskuweliks, of dit 'n verlorene is wat heel gelukkig aanhou onreg doen en of dit 'n kind van God is wat vir versoeking geval het. Sonde is altyd iets om oor te rou. Ook die kind van God wat weet dat sy sonde vergewe en uitgewis is, sal as hy daaraan herinner word met pyn en selfveragting aan die sonde van die verlede terugdink. (En natuurlik dan met dankbaarheid oor die feit van vergifnis die pad van heiligmaking met groter vasberadenheid loop.)

In die lig van die erns en veragtelike aard van sonde is dit 'n bedenklike tendens dat veral bekendes wat die pad byster geraak het, blykbaar so graag aan die pers (en by name die Huisgenoot) hulle sondestories verkwansel. Hierdie sonde ontboesemings, wat gewoonlik eers plaasvind nadat hulle uitgevang is of die melk suur geword het, bevat weinig egte berou en belydenis. Nee, dis eerder klanke van blaamverskuiwing en verskonende beredenerings wat gehoor word. "Ag, as die ander party tog maar net sy of haar aanddeel sou wou erken, sal ek klaar beter voel." Verskonings, verwyte, verfraaiings en verduidelikings, in plaas van verootmoediging...

Kan 'n mens so laag daal om glimlaggend geld te maak uit jou sonde besonderhede (met foto's en al)? En wat vertel dit ons van onsself as ons geld uitgee om hierdie besonderhede te bestudeer?

Sonde is iets om te bely en nie vir finansiële gewin en gratis aandag te benut nie!

Ons kan almal val. Andere se val moet juis vir ons 'n ernstige waarskuwing wees, om nooit met sonde te speel nie. Dit moet die kind van God laat sidder en met groter erns laat  waak en  bid. Mag ons nooit ligtelik oor sonde dink nie. Nie oor ons eie nie en ook nie oor ander s'n nie. Veral mag ander se sonde nooit vir ons 'n bron van vermaak, leesgenot of onderwerp van bespreking wees nie. Efesiërs 5:12 waarsku :

"Dit is 'n skande om selfs te praat oor die dinge wat die ongehoorsame mense in die geheim doen."

Die brief van Jakobus bevat sinvolle raad.  Sondaar, moenie Rapport  toe hardloop nie, maar rapporteer berouvol aan God. Die belofte is : "Nader tot God en Hy sal tot jou nader."  Moenie siek  stories  versin nie, "maar bekla julle ellende, treur en huil!" Moenie publisiteit op  die Huisgenoot se voorblad soek nie, "maar onderwerp julle in nederigheid voor die Here, en Hy sal julle verhoog." (Sien Jakobus 4:8-10)