SMAG JY NA KRAG?

- Die gebed van die apostel Paulus gee perspektief en hoop!

Paulus bid vir sy lesers onder andere vir krag in die gebed wat opgeteken is in Kolossense 1:9-14. Nou as Paulus van krag praat roer hy onmiddellik ‘n snaar in ons almal aan. Hoe so? As Christene die woord “krag” hoor dan word die ore gespits. “Krag, wel dis wat ek nodig het, dis wat ek kort in my geestelike lewe”, sal baie kinders van God erken. Inderdaad is krag ‘n onmisbare faset van Christenskap. Die koninkryk bestaan tog nie uit praatjies nie, maar krag. ‘n Geloof wat nie werk, nie ‘n verskil maak nie is seker nie veel werd nie. 

Ons wil almal meer krag hê, maar wat het ons werklik in gedagte? Om die waarheid te sê alle mense smag na krag en sukses. Dis die rede waarom muti winkels, toordokters en “lifecoaches” altyd florerende besigheid maak. Almal soek krag... Dink aan Simon die towenaar (Hand 8) wat sy natuurlike begeerte na krag onder ‘n geestelike dekmantel versteek het. Dis die rede waarom mense deur die eeue godsdienstig was en is. Om krag by die een of ander godheid te kry om die aardse lewe makliker te maak en meer suksesvol te wees. Dis die groot aanspraak van alle dwalinge en kultusse – “by ons is daar regte krag te vind.” Dis vir baie mense deurslaggewend in die keuse van ‘n kerk – “hier is dit nie dood nie, hier is krag.”

Maar presies wat verstaan ons onder krag? En is dit ook wat Paulus met krag bedoel? Weet julle, onwillekeurig, die oomblik as ons die begrip krag hoor maak ons gedagtes ‘n vinnige draai by Tarzan, Superman of enige ander gespierde figuur uit die hede of verlede afhangende van jou ouderdom en blootstelling.* Onbewustelik projekteer ons dan hierdie konsep in die Bybelse begrip “krag”. Bonatuurlike krag wat die poppe laat dans en die koppe laat draai. Krag wat my bemagtig om dinge te laat gebeur, my gaan help om bonatuurlike dinge reg te kry. Krag wat siektes, probleme en teenstanders hetsy (fisies of geestelik) in die stof sal laat byt. Krag wat soos ‘n laserpistool werk en my geestelike opponente (hetsy bose magte of menslike teenstanders) sal laat vernietig tot daar net so ‘n rokie van hulle oorbly. Meer krag beteken in ons denke minder probleme en moeilikheid, meer sukses en gerief. Hoe meer krag hoe minder vyande en ongerief. Juis daarom soek almal krag. 

Wat bedoel Paulus hier met krag? Kyk na die teks self en die onmiddellike konteks.

“...en met alle krag bekragtig word volgens die mag van sy heerlikheid tot alle lydsaamheid en lankmoedigheid met blydskap, en die Vader mag dank wat ons bekwaam gemaak het om deel te hê aan die erfdeel van die heiliges in die lig...” (Kolossense 111,12 OAV)

“Mag God deur sy wonderbare krag julle alle sterkte gee om in alle omstandighede geduldig te volhard. Met blydskap moet julle die Vader dank wat julle geskik gemaak het om deel te hê aan die erfenis wat vir die gelowiges wag in die ryk van die lig.” (Kolossense 111,12 NAB)

Drie sake kom na vore:

~Die aard van die krag - “mag van Sy heerlikheid” (OAV) “wonderbare krag” (NAB) Die krag waarvoor Paulus bid is die krag van God self. Dis nie positiewe denke nie, dis nie ‘n menslike foefie nie. As ons glo in die werklikheid van ‘n lewende God moet ons ook glo in die werklikheid van Sy krag in ons wat glo. In Efesiërs 1:18-20 verduidelik hy meer uitvoerig wat hierdie krag behels:

“Ek bid dat Hy julle geestesoë so verhelder dat julle kan weet watter hoop sy roeping inhou, en watter rykdom daar is in die heerlike erfenis wat Hy vir die gelowiges bestem het, en hoe geweldig groot sy krag is wat Hy uitoefen in ons wat glo. Dit is dieselfde kragtige werking van sy mag wat Hy uitgeoefen het toe Hy Christus uit die dood opgewek en Hom in die hemel aan sy regterhand laat sit het...”

Ja, die krag wat in jou as kind van God werksaam is, is dieselfde krag waarmee Jesus uit die dood opgewek is. Hierdie selfde krag is (reeds) werksaam in die lewe van God se kinders. (besef dit!) Dis ‘n ontsaglike ongelooflike heerlike waarheid! GLO DIT!

~Doel van die krag.  Dit word duidelik aangetoon - “om geduldig te volhard.” LW -nie krag vir sukses nie. Wat kan ons hieruit aflei ten opsigte van die krag? Een saak is baie duidelik dié krag is nie ’n towerstaffie om ons probleme uit die weg te ruim nie. Volharding en geduld veronderstel juis stryd, ‘n langdurige stryd! Dit gaan oor krag wat ons moet dra en laat vasbyt op die styl bergpad van die geloof! In alle omstandighede! Juis omstandighede wat nie lekker en aangenaam is nie... toetsing, verdrukking. Prakties beteken hierdie krag dus nie dat ek lyding in my huis, werkplek of skool sal vryspring nie. Hierdie krag beteken nie noodwendig dat my hele familie/werksmense onmiddellik sal bekeer en ek dit makliker sal hê nie. Hierdie krag beteken nie dat ek superfiks of stinkryk word nie! Hierdie krag gaan daaroor dat ek alles wat oor my pelgrimspad kom sal kan hanteer. Dis ook presies soos Paulus die bekende Filippense 4:13 gebruik!

~Nog ‘n derde saak wat hierdie krag besonders, eiesoortig maak is die blydskap aspek.** Dit bring ons by ‘n uniek Christelike aanslag. Daar’s immers baie nie-Christene wat ook ‘n hoë premie plaas op volharding, uithouvermoë en geduld soos byv. die Stoïsynse filosowe van Paulus se tyd. Hulle het groot klem gelê op selfgenoegsaamheid – “ek kan alles verduur en vat, want ek glo in myself.” Die element van blydskap impliseer dat die krag wat God ons gee nie maar net beteken om morrend of knorrend vas te byt nie of op ‘n fatalistiese wyse maar net gedwee alles te verduur nie.  Ons volharding is positief 'n saak van vreugde al is dit nie maklik nie. Dit gaan ook nie bloot oor aanplakglimlaggies ter wille van die media nie. Ons het as God se verlostes regtig rede om bly te wees. Wat is die grond van ons blydskap en dankbaarheid? “en die Vader mag dank wat ons bekwaam gemaak het om deel te hê aan die erfdeel van die heiliges in die lig, Hy wat ons verlos het uit die mag van die duisternis en oorgebring het in die koninkryk van die Seun van sy liefde, in wie ons die verlossing het deur sy bloed, naamlik die vergifnis van die sondes." (Kolossense 1:12-14.) Die verbysterende heerlikheid van ons genadige verlossing moet voorop staan in ons gedagtes, dan kan ons nie anders as om bly te wees nie!

Is hierdie blydskap te midde van alle omstandighede realisties? Ja, dink maar aan dit waarvan ons lees in Handelinge 16. Paulus en Silas in die tronk het nie net op hulle tande gebyt en gesê ons sal nie huil nie – nee, hulle gaan verder en sing! Dis in lyn met die opdrag wat Paulus (vanuit die tronk) gee in Filippense 4:4 “Wees altyd bly in die Here! Ek herhaal: Wees bly!” Wees bly! ALTYD! Trouens net ‘n entjie verder sien ons dit waarvoor Paulus gebid het vir die Kolossense was inderdaad ‘n praktiese belewenis in sy eie lewe! “Ek is nou bly oor al die lyding wat ek ter wille van julle moet verduur, want die vervolging van Christus het nog nie geëindig nie.” En dis juis die krag wat God hom gee wat hom hiertoe in staat stel! “Hóm (Jesus) verkondig ons deurdat ons alle mense met alle moontlike wysheid onderrig en leer, sodat ons elke mens tot geestelike volwassenheid in Christus kan bring. Daarvoor span ek my ook in en beywer ek my met die krag wat Hy gee en wat kragtig in my werk.” (Kol 1:24, 28-29)

Terloops, dis duidelik die ontvangs van Goddelike krag maak ons nie passief nie, maar wek in ons ‘n ywer en inspanning!

Jesus self is natuurlik die groot absolute voorbeeld van die soort krag wat Paulus hier in gedagte het! Maar merkwaardig, Hy het dit nie gebruik vir gerief, eie belang, eie veiligheid en gemak nie! Hy het nie eers brood vir Homself gemaak nie. Wat doen Hy met sy krag? Hy onderwerp Homself volkome aan die wil van sy Vader. Jesus se krag het Hom in Getsemane laat bid ”nogtans nie my wil nie...” Jesus se krag was so groot dat Hy Homself swak gemaak het om aan die kruis te hang en te sterf. Maar dit het Hom ook weer uit die dood laat opstaan volgens God se wil!

Die krag van God in ons maak ‘n praktiese verskil, nie in die aantal moeilikhede wat ons verduur nie, maar in die manier hoe ons dit verduur.

Dis ‘n krag wat ons laat volhard juis op ‘n manier dat ons eer aan God bring. Dis ‘n krag wat ons laat sing terwyl ons huil. Dis die krag wat ons oorwinnaars oor sonde maak. Dis die krag wat my terwyl ek seergemaak en verontreg word, my in staat stel soos Stefanus om toe hy met klippe doodgegooi is te bid : “Vader vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Die krag wat ons in staat stel tot volharding om die hemelse wenpaal triomfantlik te haal. 

Vertrou op God om hierdie gebed van Paulus in jou lewe waar te maak! Bid dit vir jouself en jou medegelowiges! Kies om in die stryd en beproewinge van die week wat kom geduldig te volhard met blydskap!

*Erkenning aan my broer dr. Jacobus de Koning van die Antipas Gemeente in Pretoria by wie ek hierdie preek die eerste keer "gehoor" het.
**Die verskille hier tussen die OAV en die NAB het te make met die keuse van punktuasie binne die Griekse teks. Gaan die woord blydskap saam met volhard of gaan dit saam met dank? Op die ou end is die betekenisverskil nie groot nie. Of ek dit sien as volharding met blydskap of dankbaarheid met blydskap, dis duidelik dat die werking van God se krag in my lewe tot blydskap sal lei.

OPGEWONDE OOR DIE OPSTANDING

- die vaste feit wat die verskil maak!

Goeie Vrydag is natuurlik glad nie deur die dissipels aanvanklik as “goed” beleef nie. Allesbehalwe! Probeer jouself indink in die situasie van die destydse dissipels. Hulle het Jesus gevolg en besef Hy is die Gestuurde, die Gesalfde van God, die Messias. Hulle het hulle hoop op Jesus gevestig. Hy gaan God se Koninkryk oprig, Hy gaan ’n einde bring aan al die ellende en verdrukking en ’n nuwe bedeling laat aanbreek. En hulle het inderdaad wonderlike dinge beleef... genesings, duiweluitdrywing, wonders en veral die boodskap van hoop dat die Koninkryk inderdaad nou naby gekom het... 

En toe? Toe sterf Jesus aan die kruis. Die gruwelikste en skandelikste marteldood denkbaar. Die dood van ’n veragte misdadiger. Hulle het Hom self daar sien hang. Hulle hoop was verpletter. Ontnugtering. Wanhoop. Hulle harte was leeg en vol niks. Vol vrees, ja. Daar was geen vooruitsig, geen toekoms meer oor nie. Ja, smart, vrees en skuldgevoelens was al wat hulle oorgehad het. (Hulle eie lafhartigheid het immers nog vars in die geheue gelê.) Petrus self is waarskynlik die meeste geteister deur skuldgevoelens. Die haan se gekraai weerklink nog vretend vars in sy ore... ’n Toestand van wanhoop! 

JESUS IS NIE MEER TUSSEN DIE DOOIES NIE! 

Maar nou kom daar ‘n dramatiese wending en ommeswaai op hierdie wonderlike Sondagmôre! Ons lees dit in Lukas 24:1-12. ‘n Heerlike en buite die bereik van alle woorde tipe verrassing! Die vroue kom by ‘n leë graf en hoor die soetste woorde ooit : “Waarom soek julle die Lewende by die dooies!?” Dis goeie nuus, maar die implikasie is ook ‘n stukkie verwyt. "Hoe kon julle twyfel, hoe kon julle moed verloor, hoe kon julle vrees? Hy het mos gesê Hy gaan opstaan!"  Die vroue vertel hierdie verhaal aan die dissipels wat dit eers as onsin afmaak. Petrus se hart word egter geroer en hy hardloop om self te gaan kyk. (Hy was nie ‘n man wat enige ding halfpad gedoen het nie.) Hy gaan ondersoek instel, sommer tot binne die graf! Ja, die graf is leeg en baie belangrik daar lê net doeke. (Dis natuurlik van groot betekenis, want dis ‘n bewys dat Jesus se liggaam nie gesteel is nie, want as jy ‘n lyk wou steel sal jy nie die doeke eers afhaal nie...) Daar kan net een verklaring wees...Jesus leef! Die boodskap van die vroue is waar. Later ontmoet Jesus persoonlik met Petrus. Ook die ander sien uiteindelik die lewende Jesus van aangesig tot aangesig. Vat aan Hom, praat met Hom en sien hoe Hy brood en vis eet voor hulle oë! (kliek op SPOKE EET NIE VIS NIE) Jesus leef inderdaad! Sy lewe beteken ook vir Petrus en die ander nuwe lewe. Die opstanding open ‘n nuwe lewe van vergifnis, 'n nuwe gewaarborgde toekoms, vol blywende hoop!

Die opstanding het van ‘n tragiese Vrydag, Goeie Vrydag gemaak. 

Deur die aanskoue van die lewende Jesus is daar weer hoop in hulle harte gebore. Ja, hier was die bewys, die kruisdood was nie die einde nie, Jesus was voorwaar God se Gesalfde. Hier is die lewende onweerlegbare bewys dat al God se beloftes waar is!

OPSTANDING, WEDERGEBOORTE EN HOOP!

Jare later skryf Petrus ’n brief van hoop. Juis vir Christene in moeilike omstandighede, in ’n situasie van vervolging en swaarkry wat hulle maklik moedeloos sou kon maak. Deur sy brief bring hy vir hulle hoop. Meer korrek deur sy brief wys hy hulle op die hoop wat hulle reeds het. hierdie hoop is nie ’n vae mogge troffe hoop nie, maar ’n lewende werklike realistiese hoop. Hy herinner hulle, Christene is mense met hoop! Hoe so?

“Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat na sy grote barmhartigheid ons die wedergeboorte geskenk het tot 'n lewende hoop deur die opstanding van Jesus Christus uit die dode,...” (1 Petrus 1:3)

God self het vir ons hoop gegee deur die opstanding van Jesus Christus! Petrus loof God daarvoor. Die opstanding van Jesus het hoop gebring, want die opstanding beteken dat Jesus leef. Dis rede vir groot blydskap. Dis egter nie al gevolg van die opstanding nie. Jesus se opstanding beteken nie net dat Hy leef nie, maar ook dat ons wat aan Hom behoort leef! Hoe so? Wel, deur die opstanding het God ons weer nuut gebore laat word. God het deur die opstanding nuwe lewe aan Christus gegee, maar ook aan ons! Deur Jesus se triomf oor die dood het God ’n nuwe begin gemaak, maak God alles nuut, maar Hy begin by ons as mense. Terloops wedergeboorte (radikale nuutmaking) is iets wat die hele verdorwe skepping gaan raak en nie net die mens nie. Ons het die nuwe geboorte ontvang deur die opstanding van Jesus Christus. As ons normaalweg die term wedergeboorte gebruik dink ons gewoonlik aan die verandering wat God deur Sy Woord en Gees binne in ons bewerk. En dis reg! Petrus verwys self ook hierna in 1:23-25. Van die mens se kant gesien kry deel ons aan die nuwe lewe wanneer ons God se Woord, die Goeie Nuus van Jesus gelowig aanvaar via die Gees se werk. Hier word die wedergeboorte egter gebruik in verband met die opstanding van Jesus. Hier is die fokus op wat buite ons gebeur het. Toe Jesus opgestaan het, het Hy ons verlossing, ons nuutmaking bewerk en verseker! Omdat gelowiges in Christus is beteken dit dat toe Jesus opgewek is, ons ook opgewek is tot ’n nuwe lewe. 

MENSE VAN HOOP

God se mense is mense van hoop! ‘n Vaste onwankelbare hoop op die verlossing wat Hy deur Jesus Christus bewerk het. In ’n swartgallige wêreld vol ellende, sonde, siektes, onreg en Zuma’s -kan elkeen wat in Jesus glo sê : “Ek het hoop. ’n Vaste seker hoop wat God vir my gegee het.” 

Wat is die praktiese nut van Petrus se boodskap vir ons? Hy wil ons leer : Fokus op die vaste feit van die opstanding, juis ook in die tye wanneer jy so ellendig voel dat jy selfs sou kon begin wonder oor jou geloof en bedenkinge kry oor jou bekering. 

Bedink en herkou die feit van die opstanding!

Jesus se triomf oor sonde Satan, dood en hel aan die kruis is bevestig deur die wonder van die opstanding en daarom onaanvegbaar seker! Dis iets wat HY klaar gedoen het! Dit stimuleer juis weer geloof en dit motiveer ons juis weer tot bekering! Die fokus is dus nie hier op wat ek beleef en voel en ervaar nie, maar op die vaste feite van Jesus se werk. Dis die bron en versekering van ons hoop. Ja, deur die opstanding het ons vandag (wat ook al my omstandighede) weer opnuut HOOP! As jy miskien nou wanhopig en beangs voel moet jy dalk saam met die vroue weer hoor wat die engele vra: “Waarom soek julle die Lewende by die dooies?” 

Geliefde kind van God, pasop dat jy nie dalk onbewustelik aan Jesus dink as ‘n dooie veraf historiese figuur van die gryse verlede nie. Jesus is NOU lewend! Hy leef inderdaad en daarom is daar hoop! Hy leef en hierdie feit maak die verskil!

VERSTAAN JOU OMSTANDIGHEDE REG

- en herwin so jou blydskap as kind van God!

Dis geen geheim nie. Ook God se kinders word dikwels blootgestel aan swaarkry, teleurstellings, ongelukke en allerhande siektes, kwale en ellendes in hierdie lewe. Ja, soms uiters pynlike en onverklaarbare smart... As ons hierdie dinge nie reg verstaan nie, kan dit veroorsaak dat ons ons blydskap verloor en in moedelose swartgalligheid verval. En onthou, Satan is altyd baie gou by om sy eie verdorwe interpretasie aan jou ellende te gee... Hy koggel jou en probeer twyfel saai: “Is dit nou hoe ‘n God van liefde sy kinders behandel...?” Of dalk nog erger : “Sien jy het altyd gedink jy behoort aan God, maar hierdie ellende wys dat jy nie syne is nie...” HEBREËRS 12:5-11* is uiters belangrik as ons as kinders van God die moeilike omstandighede waarin ons ons dikwels bevind reg wil verstaan.

GOD SE REGTIGE EIE KINDERS

Die skrywer bemoedig hierdie kinders van God wat swaarkry: “Wag ’n bietjie julle interpreteer julle swaarkry verkeerd. Julle maak verkeerde gevolgtrekkings! Julle moet hierdie swaarkry in die regte perspektief sien. As julle die doel van hierdie toetse, teenstand en teleurstellings reg verstaan gaan dit juis rede wees vir blydskap en nie vir moedeloosheid nie. Hierdie toetse, teenstand en teleurstellings is ’n bewys dat julle werklik God se kinders is en dat Hy julle werklik liefhet.”

Kom dink bietjie saam met my : As daar stout kinders in die straat verby my stap, dissiplineer of tugtig ek hulle nie. Hoekom nie? Dis nie mý kinders nie. As my eie kinders leiding, opvoeding of straf nodig het gee ek wel dringend aandag aan die saak. Hoekom? Dis MY kinders en ek stel intens belang in hulle welsyn en vorming! Die feit dat God ingryp in ons lewens, ook deur swaarkry en teleusrstellings, bewys dus dat ons sy eie egte kinders is!

Geliefde jy moet besef, die probleme wat jy as kind van God ervaar is ’n bewys dat Hy besig is met ’n opvoedingsproses in jou lewe. Dit beteken ook nie noodwendig dat jy iets verkeerd gedoen het nie. Dit gaan oor bevordering en ontwikkeling van jou geestelike volwassenheid. Dis ‘n leerproses.

TWEE MANIERE VAN OPVOEDING

Ons weet mos daar is basies twee maniere hoe ons as ouers (en God ook) kinders opvoed : deur woorde/inligting, maar ook deur dissipline of straf. Ons weet ook woorde is selde genoegsaam en ander stappe is nodig om ‘n kind te vorm en op te voed. Net so in God se geval met ons. Die Woord alleen is selde voldoende.... God is dus genoodsaak om tugtiging in ons lewens te gebruik.

Die tugtiging, die toetse, teenstand en teleurstellings wat Hy oor ons lewens toelaat, is dus nie ’n teken dat Hy ons afgeskryf het nie! Nee, juis die teenoorgestelde, dis ’n bewys dat Hy intens besig is met ons. Kom ek vra jou : Is jy ’n kind van God? Ervaar jy op hierdie oomblik een of ander toets, teenstand of diepe teleurstelling? Dank God Hy is op hierdie oomblik werksaam in jou lewe! Moenie mismoedig word nie, Hy het ’n baie spesifieke doel met jou. Hy weet presies wat Hy jou deur hierdie swaarkry wil leer. (Natuurlik, alle mense beleef swaarkry, nie net Christene nie. Die verskil lê in die effek - swaarkry dryf ’n kind van God al nader na die Here , terwyl ’n onbekeerde wat swaarkry dikwels al hoe meer verhard en verbitter word.)

DIE GROOT DOELWIT

Wat is God se doelwit met sy kinders hier op aarde? Vers 10 - “sodat ons in sy heiligheid mag deel!” Dis 'n mondvol! God wil hê jy moet net so heilig soos Hy word. Dis hoekom Hy jou gered het. Dis sy ideaal vir sy kinders. Sê nou maar ’n sekere man is ’n beroemde jagter. Hy wil hê sy seun moet ook so word. Nou leer hy hom... deur woorde, maar ook deur swaarkry in die harde werklikheid. Hy vat hom saam veld toe dat hy kan leer om vas te byt en deur te druk, hy laat hom toe om foute te maak, te voel hoe dit is om mis te skiet en teleurgesteld te word. ... Ja, die jagters sal weet, hy laat jou die hele dag agter ‘n gekweste bok aanloop... so leer jy op die harde manier, kosbare lesse en tel ondervinding op wat op geen ander manier verkry kan word nie. God wil hê jy moet heilig word soos Hy! Hy weet watter metodes om te gebruik.

Kom ons raak nou sommer prakties. Deel van God se heiligheid is byvoorbeeld geduld. Nou sê God vir ons in Sy Woord om geduldig te wees. Maar wie gehoorsaam dit dadelik. So wat doen God? Hy bring jou in ’n slegte situasie, waarin jy gedwing word om geduld te beoefen....en hy sal aanhou totdat jy geduld geleer het. (Daardie lang ry in die bank, kinders wat jou geduld beproef, familie omstandighede wat jou tot die uiterste beproef...)

ONS REAKSIE

Wat moet ons reaksie wees in tye van tugtiging? Verdra! (7) Moenie in opstand kom teen die Here nie, laat Hy maar die pad met jou loop! Onderwerp jou aan sy tugtiging (9) “Here wat moet ek nou leer?” Sê : “Here ek buig voor U, verander my!”

Nou ja, hierdie tugtiging wat ons tans beleef is nie lekker nie. Dit laat ons huil! Jy kners op jou tande as die Here jou in daardie lang ry laat staan, jy wil huil oor jou moeilike familie of eggenoot, uitputtende werksomstandighede, vernederings, verontregting en baie ander dinge wat druk en skaaf. Jy is platgeslaan deur 'n ramp...  Voorwaar dit is nie lekker nie. Die Bybel is so realisties. Hy sê dit in vers 11. (Lees) Later het hierdie tugtiging egter heerlike positiewe gevolge. Vrede. ’n Diep innerlike blydskap omdat jy nou al meer in lyn leef met God se wil. Omdat jy ‘n dieper vlak van geestelike insig en volwassenheid bereik het.

ONTHOU NET : DIE HEMELSE VADER WAT ONS OPVOED IS ‘N LIEFDEVOLLE VADER! HY DOEN NIKS WAT NIE NODIG IS NIE EN OOK NIKS WAT ONS NIE SAL KAN HANTEER NIE.

Kind van God as jy regtig God se kind is kan jy maar tugtiging (opvoeding) te wagte wees. Jy gáán toetse, teenstand en teleurstellings beleef. Dis deel van die Christelike wedloop. Maar onthou dis daar met ’n heerlike doel : God wil jou heilig maak! Vir God is jou heiligmaking ’n prioriteit. Want ware heiligheid lei tot ewige ware blydskap!

Waak teen vier wanopvattings (vier valse stellings) :

1. ’n Kind van God se lewe is altyd lekker en sonder probleme. Nee! Nee, dis ‘n eensydige en valse beeld. Oral in die Nuwe Testament word God se kinders gewaarsku dat hulle stryd, beproewings en verdrukking te wagte kan wees. Baie Christene ken egter nie die Woord nie, en is nie voorbereid op moeilikheid nie.

2. As ek hard genoeg bid sal die Here my omstandighede verander. Nee! Hy wil JOU verander. Paulus se gebed dat die Here die doring in sy vlees moet wegneem is die klassieke voorbeeld. God het nie hierdie gebed beantwoord nie, maar hom wel verseker “My genade is vir jou genoeg...” (2 Korintiërs 12:8,9)

3. God se ideaal vir ons hier op aarde is rykdom, gerief en gesondheid. Nee! Verandering na Jesus se beeld is vir God eerste prioriteit. God wil ons vorm dat ons soos Jesus sal word. Ek moet optree soos Jesus in daardie moeilike huislike of werksomstandighede sou opgetree het! (Romeine 8:28-30) Hy wil ons geestelik herstel om in te pas by sy Koninkryk . 

4. As dit swaar gaan is dit omdat die Here my minder liefhet. Nee, juis is dit ’n bewys dat Hy vasberade is om jou nie te los nie, maar te verander. En Hy doen dit omdat Hy vir jou lief is en vir jou ewige welsyn omgee. Selfs al tugtig en dissiplineer Hy ons is dit uit liefde. Onthou weereens, die Hemelse Vader wat ons tugtig is ‘n volmaak liefdevolle Vader en nie ‘n wrede kindermishandelaar nie. 

PASOP VIR VERKEERDE GEVOLGTREKKINGS OMTRENT JOU HUIDIGE MOEILIKE TYE EN OMSTANDIGHEDE! Satan probeer jou mislei, moenie na sy influisteringe luister nie, maar kyk wat sê die WOORD.

*(Hebreërs 12:5)Julle het ook vergeet van die aanmoediging wat tot julle as kinders van God gerig word: "My kind, moet dit nie gering ag as die Here jou tug nie en moenie mismoedig word as Hy jou teregwys nie,

(6) want die Here tug hom wat Hy liefhet, Hy straf elkeen wat Hy as kind aanneem."

(7) Verdra die tug as opvoeding, want God behandel julle as sy kinders. Is daar miskien ‘n kind wat nie deur sy vader getug word nie?

(8)As julle nie getug word soos al die ander nie, dan is julle nie werklik sy kinders nie.

(9) Verder, ons het ons aardse vaders gehad wat ons getug het, en ons het vir hulle eerbied gehad. Sal ons ons nie nog des te meer aan die hemelse Vader onderwerp en lewe nie?

(10)Ons vaders het ons wel ‘n kort tydjie na hulle goeddunke getug, maar Hy tug ons tot ons beswil sodat ons in sy heiligheid mag deel.

(11) Wanneer ons getug word, lyk die tug op daardie oomblik nie na iets om oor bly te wees nie, maar om oor te huil. Later lewer dit egter vir dié wat daardeur gevorm is, ‘n goeie vrug: vrede omdat hulle gehoorsaam is aan die wil van God.

(12) Versterk daarom die slap hande en die lam knieë

(13) en loop die reguit pad. Dan sal wat lam is, nie uit lit raak nie, maar gesond word.

[Hoogwater, Walvisbaai strandmeer.]

FEESTYD!

- vol vreugde en vergenoegdheid!

Hierdie tyd van die jaar is veronderstel om vreugdevol te wees. Ons vier mos immers die geweldige gebeurtenis van die vleeswording van God se Seun.* Vir baie mense is dit egter ‘n hartseer tyd, want dit onderstreep juis een of ander nood, gebrek of gemis. Ander het dalk geld om presente en lekker kos te koop en jy moet droë bek by die huis sit in groot verknorsing oor jou geldsake. Ander is omring deur vriende en familie en jy worstel met jou verwurgende eensaamheid eenkant ver! Ander lag in vrolikheid, jy huil van pyn in die feestyd of treur oor ‘n geliefde wat nie meer daar is nie! Jy plak maar ‘n gedwonge glimlag aan...

Moet ek nou maar bitter en sonder vreugde en vervulling bly? Is daar dan nie tog ‘n manier om jou blydskap te behou nie? Om eg tevrede en vreugdevol te wees ten spyte van een of ander stuk swaarkry nie?

Wees verseker, jy hoef nie ‘n vreugdelose feestyd te hê nie! 

Die brief aan die Filippense gee baie praktiese raad oor blydskap (lees hoofstuk 4) en dis eintlik ironies, want Paulus skryf dit vanuit die tronk. (nie juis 'n vreugdevolle habitat nie) Hy het reeds oor die opdrag tot blydskap geskryf en die belangrike raad in 4:6 gegee. “Moet oor niks besorg wees nie, maar maak in alles julle begeertes deur gebed en smeking en met danksegging aan God bekend.” Gebed en smeking met danksegging is die pad na blydskap!

VERGENOEGDHEID

Nou kom hy by ‘n verdere aspek en dis vergenoegdheid, tevredenheid. (dit gaan saam met blydskap) Vergenoegdheid is ‘n kosbare juweel wat ‘n Christen dra. Wat uniek is aan die Christen se vergenoegdheid is dat dit ‘n vergenoegdheid behels wat in alle omstandighede teenwoordig is. Hoor bietjie - “...ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is. Ek weet om verneder te word, ek weet ook om oorvloed te hê; in elke opsig en in alle dinge is ek onderrig: om versadig te word sowel as om honger te ly, om oorvloed te hê sowel as om gebrek te ly.” (11,12 OAV) Vir Paulus was hierdie saak van vergenoegdheid nie ‘n stukke studeerkamerteorie nie, maar praktiese ondervinding. Hoe het hy dit reggekry? Die dikwels aangehaalde vers 13 gee die antwoord. “Ek is tot alles in staat deur Christus wat my krag gee.” Let mooi op, hierdie krag wat Jesus gee is nie ‘n superkrag om dinge te doen wat my pas nie. Dis nie ‘n towerstaffie wat probleme laat wegsmelt nie. Dis nie ‘n reseppie vir gerief, geld en grootheid nie! Dis nie die sleutel tot menslike ambisie en sukses nie! Dis nie die fondasie van die Prosperity Gospel nie – allermins! In die Nuwe Testament is krag nie selfsugtige middel om vir my dinge maklik te maak volgens my smaak nie! “Mag God deur sy wonderbare krag julle alle sterkte gee om in alle omstandighede geduldig te volhard.” (Kol 1:11) Dis ‘n krag wat my in staat stel om alle omstandighede te verdra met blydskap en tevredenheid! 

Christus gee my krag om alles te hanteer en te verduur... meer nog, om in alle omstandighede tevrede en vol vreugde te wees!

In wie werk hierdie krag van Jesus Christus en hoe werk dit? Ons kry reeds in die eerste hoofstuk ‘n praktiese voorbeeld van hoe hierdie krag van Jesus vir Paulus in staat gestel het om vreugde en vergenoegdheid in ‘n Romeinse gevangenis te beleef! Paulus se geheim kry ons in 1:21. “want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins.” Sy lewe fokus en draai om Jesus Christus. Jesus self het sy ambisie en doelwit geword. Christus en om Hom beter te leer ken het sedert sy bekering sy hoof ideaal geword. Vat 'n tydjie om hieroor te dink... “Al wat ek wens, is om Christus te ken, die krag van sy opstanding te ondervind en deel te hê aan sy lyding deur aan Hom gelyk te word in sy dood,” (3:10) Jesus self het sy vreugde geword. Omdat Jesus altyd dieselfde bly in alle omstandighede, stel dit hom in alle omstandighede in staat om vergenoeg te wees. Paulus se lewensgeluk, vreugde en ideale was nie afhanklik van eksterne faktore nie! Hy sê dat selfs al moes hy sterf, dit vir hom wins sal wees , want dan is hy mos by Jesus en dis verreweg die beste. Jy sien as die kosbare Jesus Christus die bron van jou blydskap en inspirasie geword het, dan kan dit nie deur omstandighede verander word nie. As jy oorvloed het, wel dan geniet jy die oorvloed wat die Here jou gee (sonder om skuldig te voel) Maar as jy deur ‘n tyd van gebrek gaan, kan jy nog steeds gelukkig wees. (sonder om verontreg te voel) Want in alle omstandighede bly Jesus jou fokus en heerlikheid!

Hierdie gefokusde afhanklikheid op Jesus, is ook Paulus se wens vir sy weldoeners in die gemeente van Filippi. " En my God sal in elke behoefte van julle ryklik voorsien volgens sy wonderbaarlike rykdom in Christus Jesus.” (19) Deur Jesus Christus ontvang ons alles wat God volgens sy wil weet dat ons nodig het. Hierdie oorvloedige rykdom is ‘n rykdom van genade! (vgl. Ef 1:6)

Natuurlik maak hierdie krag van Christus nie dat mens ‘n gevoellose masjien word wat maar alles net met ‘n ystergestel verduur nie. Nee, Paulus het mens gebly en hy het hulp van ander mense ontvang wat hom weer opgebeur en bly gemaak het. Hy het in die tronk ‘n gawe/geskenk van die gemeente in Filippi ontvang en een van die redes vir die skryf van die brief was juis om dankie te sê. Die geskenk was vir hom ‘n bewys dat hulle hom nie hier in die tronk vergeet het nie. “Ek was baie bly in die Here dat julle na so ‘n lang tyd weer gewys het dat julle nog aan my dink. Nie dat julle my ooit vergeet het nie, julle het net nie die kans gehad om iets te doen nie.” (10) Jesus gebruik inderdaad ander dele van sy liggaam om ons by te staan, te versorg en te bemoedig. (Ja, daardie SMS, Kersmaaltyd, klein geskenkie, glimlag...is kosbare middele in God se hand...) Ons as kinders van God het dus wel ‘n verpligting om die wat minder het, siek is, eensaam is op praktiese maniere te ondersteun, ook in hierdie feestyd... Is jy oop vir die taak wat die Here vir jou het in ander se lewens, juis nou? Jesus gebruik inderdaad mense soos ek en sy om vreugde in ander se lewens te bring, maar die Bron bly Hyself. Ons gawes aan ander, kan juis help dat hulle dit sal besef en die Here meer sal vertrou en dank! En daar is 'n bonus - deur te gee word jyself ryker, ryker in jou belewenis en verstaan van God se genade! Dis waaraan Paulus die Filippense herinner as hy hulle bedank vir hulle geskenk : "Dit gaan vir my egter nie om die gawe nie, maar om die vrug daarvan: daardeur word julle self ryker." (17)

Paulus sê in wese, “baie dankie vir julle geskenk – dit beteken vir my ontsettend baie, maar ek wil net hê julle moet weet my blydskap is nie afhanklik van uiterlike voorspoed nie, maar van Jesus wat my krag gee om in alle omstandighede vergenoeg en vreugdevol te wees.” Hierdie mense se gawe het Paulus se hart weer opnuut dankbaar teenoor die Here gemaak! Paulus het in die slegste omstandighede vreugde en vergenoegdheid beleef, Jesus gee vir jou ook die krag hiertoe...

WEES VERGENOEGD EN TEVREDE - DIS DIE POSITIEWE VAN DIE TIENDE GEBOD!

*Dit beteken nie dat ons dink Jesus is op 25 Desember gebore nie. (Kliek op KERSKOUS)

BEVRY VAN VREES!

VREES : OORSAKE, GEVOLGE EN GENESING 

Vrees. Koue beklemmende vrees. Daardie kol op die maag. Vir sommige ’n alledaagse ellende. Die voortslepende kanker in baie mense se lewens, ’n beperkende faktor wat jou tot passiwiteit rem. Natuurlik, nie alle vrees is ongewens, verkeerd of sondig nie. Normale vrees (bangheid) vir ‘n leeu verhoed dat ek in die wildtuin uitklim en sy voorpoot probeer skud... Maar vrees kan maklik verkeerd word en buite beheer raak. ’n Gesonde normale vrees kan oorgaan in ’n irrasionele onlogiese vrees. ‘n Verlammende fobie. Dit kan sondig word as my vrees vir leeus so erg is dat ek nie in Tsumeb se hoofstraat wil stap nie, want net dalkies het daar een uit Etosha ontsnap...! (Dit klink my amper die Amerikaners se buitengewone paniekerige vrees vir Ebola val so half en half in hierdie kategorie...) In hierdie boodskap gaan dit oor sondige vrees. Godonterende vrees. Ons kyk na die oorsake, die gevolge en die genesing. 

OORSAKE. Waar kom vrees vandaan? Ons lees vir die eerste keer van vrees in Genesis 3:10. Adam en Eva wat bang was vir God en daarom wegkruip. Die eerste waarneembare gevolg van die sondeval was dus vrees.* Voor daar sonde was, was daar nie vrees nie. Sedert die sondeval is vrees die oorheersende faktor in mense se lewens. Kom ons kyk prakties hierna. Wat maak mense bang, watter vrese hou mense gevange en beheer hulle lewens? Daar is baie dinge - vrees vir die onbekende toekoms, vrees weens ’n gevoel van gebrekkige sekuriteit, vrees vir eensaamheid, vrees vir armoede en gebrek, vrees vir die dood, vrees vir die oordeel, vrees vir mense, vrees vir God self. Baie keer vrees mense net hulle vrees - dit het al so ’n bose kringloop geword dat daar eintlik nie meer vasgestel kan word waaroor dit nou regtig gaan nie. Later is ek bloot net bang omdat ek bang is. So wat is die grondliggende oorsaak van die mens se vrese? Ons het eintlik reeds die antwoord gekry. Sonde. Hoekom veroorsaak sonde vrees? Sonde dryf ’n wig in tussen ons en God. En dis juis die punt - ons is gemaak om van God afhanklik te wees, ons is gemaak om in ‘n verhouding met Hom te staan. Dis hoekom Hy ons geskape het. Sonder ’n liefdevolle vertrouensverhouding met Hom is ons uitgelewer aan vrees. Ons is afhanklik van sy liefdevolle Vaderlike sorg en gemeenskap en wanneer dit versteur is, lei dit tot vrees en ellende. Die groot vrees van die mens is dus eintlik die vrees vir God en dit lei tot ’n menigte ander gestaltes van vrees, want wie bang is vir Sy Maker se totale lewensewewig is versteur. (Soos ‘n motor se onderstel wat skeef is!) Alle ander vrese in ons lewe, al kan daar baie sekondêre oorsake wees, is dus op een of ander manier herleibaar na haakplekke in ons verhouding met God. 

GEVOLGE. Wat is die praktiese gevolge van hierdie vrese? Martyn Lloyd-Jones noem die volgende**: 

~ VREES is ’n verlammende swakheid. Jy kan nie die lewe leef wat God wil hê jy moet leef nie. Jy kan nie jou pligte as Beelddraer van God, as Christen, as man, vrou of kind nakom nie. Vrees maak jou oneffektief. Veroorsaak mislukking. 

~ VREES lei tot selfsug. Dit gee aanleiding tot die houding van : “Ek moet net myself beskerm, ek trek my terug in die klein wêreldjie van my eie selfsugtige belange.” Jy word kopsku vir mense, vir uitreiking, vir menseverhoudings... Jy is net ingestel op selfoorlewing. 

~ VREES veroorsaak ongelukkigheid. Vrees en blydskap gaan nie juis saam nie. Vrees gooi ’n droewige skaduwee oor ’n mens se hele lewe. Die bang mens kan niks werklik geniet of waardeer nie. Daar is altyd ’n werklike of fiktiewe gevaar wat my bedreig laat voel. 

~ VREES lei dikwels tot irrasionele denke en optrede. Dit beklem mense so dat hulle dom en onlogiese dinge doen. Hulle tree snaaks op en neem impulsiewe besluite. Hulle kan nie nugtere besluite neem nie. Hulle oorreageer op nietighede of is bang vir belaglike dinge. 

~ VREES laat mens vlug. Dit beteken nie altyd fisies weghardloop nie, maar behels ’n verskeidenheid van ontvlugtingsmetodes. Ek probeer uit die werklikheid van my vrese en onsekerhede te ontsnap deur buitensporige vermaak, alkohol, plesiersug, seksuele avonture en losbandigheid. Dit kan natuurlik ook sommige aanspoor tot veg. Ek wil teen alles en almal baklei.

~ VREES kan ook negatiewe liggaamlike effekte hê weens die oormatige afskeiding van sekere hormone. Daai ding wat ons (abnormale) stres noem! Dit gaan draai by maagsere, hartaanvalle, beroertes... 

~ VREES kan vererger tot wanhoop! Ek sien geen sin meer in die lewe nie. In sommige gevalle tot so ’n mate dat mense selfmoord pleeg. 

OPLOSSING. 

Die emosies van vrees moet gebreek word deur feite!

Ons gemoed kan net tot rus kom op vaste feite. Dit help nie net om vir jouself (of andere) te sê : “Moenie bang wees nie, ruk jou reg, hou op om simpel te wees...” 

Watter feit(e) breek die patroon van sondige vrees? Kom ons kyk na 1 Johannes 4:16 - 21. (lees gerus in jou Bybel) Hier word dit baie duidelik gestel : Die groot feit wat vrees verdryf is die feit van God se liefde en ’n lewe in ooreenstemming met daardie feit! Solank hierdie feit nie vir jou ’n persoonlike werklikheid is nie sal jy altyd gebuk gaan onder vrees. Liefde en vrees staan teenoor mekaar en is onderling uitsluitend. 1 Johannes 4:18 stel dit so kragtig en pragtig: “Daar is geen vrees in die liefde nie; maar die volmaakte liefde dryf die vrees buite....” Die liefde waaroor dit hier in die eerste plek gaan is God se liefde vir ons. Vrees kan net oorwin word as ons God se liefde leer ken en dit glo. Ek moet oortuig wees dat die almagtige God, wat lewe en dood in sy hande hou my waarlik innig liefhet! Hierdie liefde het God vir ons gewys het deur Jesus te laat sterwe. (16) Dis die vertrek punt. Dis die begin van die oplossing. Dit gebeur wanneer ek tot ware geloof in Jesus kom en weet dat my sonde op grond van sy verdienste vergewe is! Dan weet ek daar wag nie meer straf nie en verdwyn my vrees vir die oordeel! (17) Het jy al hierdie liefde proefondervindelik leer ken of dalk nog net daarvan gehoor? 

Maar die oplossing strek verder. Onthou :"Die volmaakte liefde verdryf die vrees." Wat is volmaakte liefde? Dis duidelik dat dit hier gaan oor ’n liefde wat ons moet hê en betoon. (want hy sê : “wie nog vrees het nie volmaakte liefde nie.”) Ons kan nie volmaak hier as volmaak in absolute sin verstaan nie. Dis tog net God self wie se liefde absoluut volmaak is. Dit gaan hier oor ’n volledige liefde, ’n liefde wat in ons ’n begeerte opwek om God se bevele te gehoorsaam. En wat is dit? Liefde vir God en mekaar. Volmaakte liefde is dus die liefde wat uitdrukking vind in ons liefde vir God en mekaar. Hoe is ons in staat tot sulke liefde? Hoe gaan ons dit regkry? 

Volgens 1 Johannes 4:19 is dit in die eerste plek God se liefde vir ons wat ons in staat stel tot wederliefde vir Hom en gevolglik ook teenoor mekaar. Deur liefdevolle gemeenskap met God word hierdie liefde vervolmaak, dit bereik wasdom, dit bereik sy doel met ons. Prakties kom dit daarop neer dat hoe meer ons van God se liefde bewus word, en gevolglik hoe meer ons met God en met mekaar in liefde wandel, hoe minder vrees en hoe meer vrymoedige vertroue sal daar wees. 

Die antwoord op vrees is dus om as’t ware dieper te delf in God se liefde. Glo dit en leef dit! Dis ‘n feit! ( per slot van rekening - God is liefde! Ons kan dit met oortuiging verkondig - al misbruik sommige hierdie waarheid), Om onsself al meer en meer daarvan te vergewis en met blye wederliefde daarop te reageer. So bevry die liefde ons van vrees! 

DALK WENSDENKERY OF SELFBEDROG? NEE! DIS 'N FEIT!

Hierdie liefde is nie iets wat in ons verbeelding bestaan nie, dit is ’n sigbare historiese feit (vir elke kind van God) in die persoon en werk van Jesus Christus. Om God se liefde te leer ken beteken juis dat ek Jesus moet leer ken! Hy het gekom as Redder van die wêreld. (14) Deur in Hom te glo leer ken ons God se liefde baie prakties. Hy het ons bevry van die vrees vir die dood. (Hebr 2:14,15) Hoe? Deurdat Hy die straf vir ons sonde reeds volledig gedra het. Vrees is gegrond op die beginsel van straf. Mense vrees want hulle verwag straf. Maar as ek bewus is van God se liefde in Christus hoef ek nie meer straf te vrees nie. Hoe so? Die gelowige is iemand wat glo dat God Jesus in my plek aan die kruis klaar gestraf het. Omdat Christus se werk volledig afgehandel is sal die gelowige nie gestraf word nie! Hierdie feit bring my gewete tot rus. Kan jy sien, dis die feite van God se liefde in Christus wat die vrees uit ons lewens verdryf. Natuurlik as hierdie feite van Christus se liefde vir my ’n werklikheid is, sal dit tot wederliefde lei - ’n lewe van liefdevolle gemeenskap met God en my naaste. 

Nou sal iemand sê : “Ja, maar ek is nie bang vir God nie, dis moeilike lewensomstandighede en uitdagings wat my bang maak.” Die groot punt is net : Hy wie se vrees vir God, dood en oordeel deur die feit van die liefde aangespreek is, kan ook ander kleinere vrese oorkom op dieselfde basis. Byvoorbeeld, wie oortuig is van God se egte liefde, besef tog dat daardie liefde ook Vaderlike sorg insluit. Deur die feit van God se Vaderlike sorg word my vrese oor byv. finansies en die toekoms besweer. (Sien Hebreërs 13:5-6) 

WARM TRUI VAN DIE LIEFDE 

As mens koud kry trek jy ’n trui aan. Die koue van vrees en angs kan net buite gehou en verdryf word deur die warm trui van liefde. Hierdie trui is gebrei van drie soorte liefdeswol. Eerstens God se liefde vir ons wat Hy onomstootlik vir ons deur Jesus se kruis dood bewys het - hierdie liefde moet ek leer ken en glo. Ek moet daarop konsentreer en daaraan vashou. Niks kan ons skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus is nie....! (Rom 8:31ev.) Maar natuurlik as God se liefde vir my ’n werklikheid word, reageer ek ook daarop. Ek reageer deur wederliefde vir Hom en vir my medemens. Die res van die trui bestaan dus uit hierdie liefde wat ek aan God en my naaste bewys. 

Glo in God se liefde, beoefen wederliefde - dit verdryf die vrees. 

Verdere studie oor die oorwinning van vrees...

VERPLIG TOT VOORTDURENDE VREUGDE

– hoe om blydskap te bou en te behou! 

In 1 Tessalonisense 5:16-17 lees ons: “Wees altyd bly. Bid gedurig. Wees in alle omstandighede dankbaar, want dit is wat God in Christus Jesus van julle verwag.”

Ja, kort en kragtig kom die opdrag na die kinders van God : “Wees altyd bly!” Dis ‘n opdrag – nie maar net ‘n stukkie goeie raad van ‘n motiveringspreker, onderwyser of predikant nie, maar ‘n bevel van God. Dis wat God van ons verwag...

Goed dis ‘n opdrag, maar hoe gaan ons dit regkry? Ja, bly is ons partykeer, maar ALTYD bly - is dit hoegenaamd realisties uitvoerbaar?

AS GOD OOR MY JUIG!

- het ek darem seker ook rede om te glimlag en Hom met toewyding te dank.

Ons is gewoond daaraan dat God praat. Reeds by die Skepping het Hy dit gedoen...telkens in die Woord hoor ons : “En die woord van die Here het gekom tot...” God praat egter nie net nie; Hy juig ook! 

Dit staan onmiskenbaar in Sefanja 3:17. “Die Here jou God is by jou, Hy, die krygsman wat red. Hy is vol vreugde oor jou, Hy is stil-tevrede in sy liefde. Hy jubel en juig oor jou.” Nou is die vraag natuurlik : “Sluit dit my in?” (hieroor moet ons groot duidelikheid kry) Kom blaai saam met my deur die profeet Sefanja.

Wat kan God so opgewonde maak dat Hy tot jubeling oorgaan? Die glans van sy eie majesteit, die heerlikheid van sy skepping, die gehoorsame engeleskaar? Wel, miskien ook, maar hier in Sefanja juig God oor sy volk. Dit klink amper ’n bietjie snaaks. Om die waarheid te sê, dit lyk eintlik heeltemal uit plek uit en vreemd as ons in ag neem hoe kwaad het hierdie volk God gemaak, hoeveel teleurstelling en droefheid het hulle goddelose optrede veroorsaak. Ja, dit laat geen twyfel nie, Juda se sonde het God diep gegrief en veroorsaak dat Hy sy toorn op sy volk uitgiet. Die profeet Sefanja praat baie duidelik hieroor. Hoor bietjie: “Ek gaan my hand uitsteek teen Juda en teen al die inwoners van Jerusalem, Ek gaan uit hierdie plek uitroei wat daar nog van Baäl oor is: die naam van die afgodspriesters, van alle priesters: dié wat op die dakke die hemelliggame aanbid, dié wat die Here aanbid en aan Hom trou sweer maar terselfdertyd ook aan Milkom, dié wat die rug vir die Here draai, na sy wil nie vra nie en Hom nie raadpleeg nie.” (1:4-6.) God het dit veral teen dubbelhartigheid! God se toorn raak nie net sy volk nie, maar gaan ook die nasies tref. “Daarom, wag vir My in vrees, sê die Here, wag vir die dag wanneer Ek opstaan en my buit kom vat. Ek het besluit om nasies bymekaar te maak, koninkryke saam te roep en op hulle my gramskap uit te stort, die volle gloed van my toorn: die hele aarde sal verteer word in die vuur van my woede." (3:8) 

’n Donker prentjie van oordeel oor Juda en die nasies! Maar God laat dit nie daar nie - Hy is toegewyd aan en verbind tot sy volk Israel. Sy verbond vergeet Hy nooit nie. En via sy verbond met Abraham is Hy ook toegewy om die nasies van die wêreld te seën. Die donker oordeelsuitsprake in die eerste dele van Sefanja vorm ’n duidelik kontrasterende agtergrond met die heerlike wending wat in 3:9 kom. “Ek sal die volke verander, hulle lippe rein maak, sodat hulle almal My sal aanroep en soos een man My sal dien.” Te midde van die oordeel doen God ’n genadewerk, Hy verander mense sodat hulle Hom sal dien. Hierdie begenadigdes is die ootmoediges/nederiges - destyds en ook vandag. Die wat hulle onder God se hand verneder. Die wat die oproep in 2:1-3 ernstig opneem. “Ruk julle reg, onbeskaamde nasie, voordat die besluit voltrek word, voordat die dag kom en julle soos kaf word voor die gloed van die toorn van die Here, voordat die dag van die toorn van die Here oor julle kom.Vra na die wil van die Here, alle nederiges in die land, almal wat doen wat die Here wil. Streef na geregtigheid, na nederigheid! Miskien bly julle die straf gespaar op die dag van die toorn van die Here.” Dis duidelik wat besig is om te gebeur deur die verkondiging van die evangelie. Die heerlike evangelie boodskap smelt mense se harte en lei tot bekering en geloof. Die gesuiwerde volk van God is inderdaad die wat in nederigheid en ootmoed op die Here vertrou en ook lewensverandering toon... “Dié wat van Israel oorgebly het, sal nie onreg doen nie en nie lieg nie; daar sal uit hulle mond nie valsheid kom nie. Hulle sal ‘n kudde wees wat wei en gaan lê en rus sonder dat iemand hulle skrikmaak.” (3:13) In hierdie proses word die nasies van die wêreld  ook begenadig sodat hulle God met rein lippe kan dien. (3:9) Dis hierdie skare mense wat ’n nuwe lied tot lof van die Lam sal sing. (Openbaring 5:9,10) Sefanja se profesieë gee nie spesifieke tydsaanduidings van die oordeel van God en die redding van die nasies nie. Moontlik dek sy profesieë ’n hele tydperk van oordeel en katastrofes, maar ook van God se genadewerk. Redding en oordeel vind gelyktydig plaas. Dis opmerklik hoe hierdie twee sake saamloop in die heilsgeskiedenis. God verdelg die goddelose mensdom deur die sondvloed en terselfdertyd word Noag en sy familie gered. Net so, terwyl die oordele van God vir Egipte tref in die vorm van die plae, word sy volk verlos. Dis in ’n sekere sin ook waar van hierdie bedeling van evangelieverkondiging waarin ons nou is - vir sommige is dit ’n doodsreuk -  met ander woorde, oordeel, vir die wat glo is dit ’n lewensgeur – vreugdevolle redding! Met die koms van Christus sal oordeel en verlossing ook saamgaan... Terwyl sommige sal hoor : “Gaan weg van my julle vervloektes”, sal ander vreugdevol uitgenooi word : “Kom  julle geseëndes..!”

God red heidene om Hom te loof, maar Hy suiwer ook sy eie volk. (3:13) Vanuit die Nuwe Testament weet ons baie duidelik dat die heidennasies en die oorblyfsel van Israel uiteindellik een volk vorm - ’n gesuiwerde ware Israel, die Israel van God. (Galasiërs 6:16)* Die middelmuur van skeiding is afgebreek deur Jesus Christus. (Efesiërs 2:11-16) Let op : “tot een liggaam verenig” Alle gelowiges uit die heidennasies is nou deel van God se een volk Israel! 

Dit bring mens by ’n wonderlike gevolgtrekking : 

As God juig oor sy volk in vers 17 dan sluit dit ons in wat vandag deel is van die kerk van Jesus Christus! Ja, God juig oor jou!

Kind van God, God juig oor jou, Hy is opgewonde en bly oor jou. Hy is tevrede met jou. Hy is gevul met liefde vir jou... Ja, want in Jesus het Hy jou heeltemal vergewe, en volledig aangeneem as sy eie kind. Die engele juig oor elke sondaar wat hom bekeer, dit is ’n baie bekende feit - maar hier leer ons: God juig ook! Kom luister weer hoe God oor jou voel, glo dit, want dis sy Woord. God sing, juig oor jou! Ja, jy! 

Dalk klink dit vir jou vergesog - God is tog volmaak en algenoegsaam in Homself, kan Hy regtig so opgewonde en bly raak oor mense dat Hy juig oor hulle? Wel, dis wat hier staan. Ook op ander plekke word dit bevestig dat God positief emosioneel betrokke is by die welsyn sy volk. (Sien Jeremia 32:41 - God geniet dit om goed te doen aan Sy volk; Jesaja 65:19 - God sal jubel oor Jerusalem!)

Jy dink dis wonderlik, maar miskien is daar tog nog vrae wat pla. Kom ons bekyk hulle:

~ Miskien is jy nog steeds skepties. Jy wonder : “Ja, in beginsel is dit seker moontlik dat God oor sy mense juig, maar hoe kan God bly wees oor my, wat van al my skuld en sondes en mislukkings? Ek verdien net straf en oordeel..."

Wel, wil jy nie glo wat God in vers 15 sê nie? “Die Here het ’n einde gemaak aan jou straf” Ons weet Jesus het ’n vervloekte geword in ons plek sodat ons geseën kan wees! Hy het sy verlosdes se straf volledig gedra, daar is niks oor om te straf nie! Moet ons nie maar God se Woord glo nie?

~ “Ja, maar hoe kan God oor my bly wees, ek voel asof Hy so ver is?” Sê wie? God is nie vêr van jou nie. In vers 15 lees ons : “Die Koning van Israel, die Here, is by jou; jy hoef geen ramp meer te vrees nie.” Ook vers 17a! “by jou” Dit laat mens dink aan Jesus wat sê : “Ek is met julle.......” Moet ons Hom nie glo nie? HY is by ons!

~ “Ja, maar hoe kan ek dit glo dat God oor my bly is, ek beleef soveel hartseer, swaarkry, teenstand van vyande...” Hoor God se beloftes in vers 18. “Ek maak dié bymekaar wat treur, ver van die feestelikheid af, dié wat uit jou uit kom en ter wille van jou die smaad gedra het.” Is dit nie die waarheid wat Paulus ook bevestig as hy sê : “Niks kan ons skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus is nie...” Het jy al die vergifnis in Jesus aanvaar? Weet dan : God juig oor ons, Hy het ons skuld weggeneem en berei ’n nuwe toekoms vir ons. Dis waar ongeag ons huidige omstandighede. Dit gee vir ons rede om ook te juig. Trouens dis eintlik ’n opdrag. “Sing, Sion! Juig, Israel! Wees met alles wat jy is, vrolik en bly, Jerusalem!” (3 :14)

Nog ‘n paar praktiese gevolgtrekkings :

 God, met respek gesê is nie ’n koue gevoellose rekenaar nie. Ja, God is selfgenoegsaam in Homself, Hy het ons nie nodig om iets in sy persoon aan te vul nie, maar dit beteken nie dat Hy onbetrokke is by mense nie. Ons verlossing is nie vir Hom bloot ’n koue kliniese saak nie. Ons redding is nie maar ’n meganiese afloop van sy besluite nie. Die verlossing van elke mens is ’n persoonlike genadedaad en liefdeshandeling van God Drie-enig en dit maak Hom bly! Hy is ’n persoonlike God wat in ’n verhouding staan met sy volk. Op verskillende maniere vind hierdie heerlike waarheid uitdrukking : God is ons Vader, ons is deel van die huisgesin van God, ons is die bruid van Jesus…

 God laat ons ook nie half teësinnig in sy Koninkryk toe nie. Dis nie kwessie van: “Ja toe, kom maar in, ek het julle oorgesien” nie. Hy juig oor ons! Ons bring vreugde in sy hart. Uit die gelykenis van die Verlore seun kan ons iets agterkom oor hoe God voel oor sondaars wat huis toe kom : ons kry ’n ring, die vetgemaakte kalf word geslag en daar word partytjie gehou! Dit alles is natuurlik moontlik omdat Jesus die volle prys betaal het. Ja, God kan juig want daar bly nie sonde oor wat nog gestraf moet word ten opsigte van Sy kinders nie. Daarom kan Paulus so triomfantelik wees in Romeine 8:31ev. Daar is ’n tipe van ’n valse nederigheid wat te veel fokus op my eie sonde en te min bly is oor die volle vergifnis en dus die volle aanvaarding en versoening wat Jesus bewerk het. Ons moet pasop vir ’n geringskatting van Jesus se werk aan die kruis of dink dat Jesus ast’ware toelating tot die koninkryk uit God gepers het. Onthou, God self het die versoening bewerk deur Jesus Christus! Dis Sy, die Vader se inisiatief!

 Ons gevoelens en emosies moet nie afhanklik wees van ons omstandighede nie, maar van hierdie waarhede wat ons verneem uit Sefanja se mond : God se vergifnis wat Hy skenk, God se teenwoordigheid, God se reddende heldekrag, God se beloftes van ’n nuwe toekoms. Hoor weer ‘n slag hoe voel God oor sy mense wat Hy verlos. Wees verseker, die God wat oor jou juig en bly is gaan jou nie in die steek laat nie.

Gaan jy glo en bly wees?

* “En mag daar vrede en barmhartigheid wees oor almal wat sal wandel volgens hierdie reël, en oor die Israel van God!”

OP MAURITIUS?

- of waar blom die regte liefde?

So maklik en so dikwels verwyt ons God : “Waarom verander God nie my omstandighede nie? Ek bid nou al hoe lank oor my finansies, maar dit verbeter nie. Ons moeilike kind word net al moeiliker, my kwaai vrou word net al kwaaier, my foutvinderige skoonma net erger, my onbillike baas al hoe brutaler! Dis als net te moeilik vir my. Hierdie mense gaan nog my siel hel toe sleep, hulle maak dit onmoontlik vir my om ‘n Christen te wees!"

Kom ons stel dit as ’n feit - die omstandighede hier op aarde is nie maklik nie. Vir ingeval jy dalk vergeet het, die paradys op aarde is iets van die verlede en geen politieke party, protesoptog of probeerslag gaan dit kan terugbring nie. Mag ek jou net vriendelik herinner : Ons bly op ’n vervloekte aarde. God self het alles aan verganklikheid onderwerp! (Romeine 8:19,20) Die sonde het groot verwoesting aangerig. Almal en alles word daardeur geraak... Baie mense verkeer onder ’n valse indruk. Hulle dink as hulle hul lewens vir Jesus gee gaan alles sommer regkom: die gout gaan verdwyn en die bediende gaan nie meer die stofsuier breek nie... Weet u in die meeste gevalle werk dit nie so nie. Mense wat so maklik getuig - alles is reg vandat ek ‘n Christen geword het, lieg of is nog nie lank op die pad van die Here nie. Wees eerlik - God beloof nêrens dat ons hemel op aarde sal hê nie.

Nou wat verander dan as ek Christen word? Die Woord sê tog immers : alles word nuut. Weet u - die kind van God se reaksie op slegte en moeilike omstandighede verander. Jy beleef nog dieselfde probleme, maar jy reageer nou anders…

Hierdie beginsel kom baie duidelik na vore in die oorbekende 1 Korintiërs 13. Ons weet mos almal dit gaan oor die liefde. Nou sit ons met ‘n probleem : as daar van liefde gepraat word, dink meeste van ons aan ‘n romantiese gevoel, ’n tropiese eiland toneeltjie… Hier gaan dit egter nie oor liefde as ’n gevoelsbelewenis nie. In 1 Korintiërs 13 gaan dit oor liefde as ’n heilige selfbeheerste reaksie in negatiewe, slegte en moeilike omstandighede.

Kom ons bekyk hierdie liefde van naderby. As ons nou deur die verskillende fassette of aspekte van die liefde gaan sal u oplet dat almal ’n negatiewe situasie of omstandigheid veronderstel. Liefde behels dat ek nou anders moet reageer as wat ek normaalweg sou… ek moet anders optree as wat ‘n onbekeerde sou optree… 

Jy kan amper sê dat die liefde geaktiveer word deur slegte omstandighede! 

Die liefde vra amper, tree verkeerd op teenoor my dat ek kan wys wat beteken liefde! 

Kom ons bekyk die anatomie van Geesgewerkte liefde soos dit vir ons beskryf word van vers 4 tot 7.

DIE LIEFDE IS:

geduldig. Ek moet geduldig wees in omstandighede wat my normaalweg ongeduldig sou maak. As alles vinnig en volmaak gebeur soos ek dit bestel, is geduld mos in elk geval nie nodig nie. Dit gaan nie net daaroor om geduld te hê as ek byvoorbeeld in die motor moet sit en wag nie. Maar veral geduld met andere se foute, swakhede, gebrekkige verstaan, se gesukkel ook in hulle geestelike lewe. Liefde maak tyd vir die ander om by te kom, te leer, te verstaan. As dit vir jou moeilik is - dink bietjie na oor God se geduld met jou sedert en voor jy 'n Christen geword het... Hoe lank praat hy nou al met jou oor daai slegte gewoonte…?

vriendelik. Ek moet vriendelik wees, nie net in ’n lekker situasie waar mense met my vriendelik is nie (dis mos maklik), maar juis in omstandighede waar dit vir my moeilik is. Waar ek dalk sou wou kwaad of negatief sou geword het. Egte vriendelikheid, is juis vriendelikheid met diegene wat nie met my vriendelik is nie.

nie afgunstig nie. Dis die uitdaging van egte liefde, juis in omstandighede waar ek dalk minder kry as ander, slegter behandel word as ander, oor die hoof gesien word... Die liefde aanvaar daar is ander wat mooier, slimmer, sterker, beter is as ek. Vir sulke liefde is daar 'n diep vrede in my hart nodig oor wie en hoe God my gemaak het. Ek berus in Sy pad en doel vir my lewe.

nie grootpraterig nie, nie verwaand nie. Juis in slegte omstandighede waar ek myself graag op die voorgrond sou wou plaas. Die kind van God vol liefde probeer himself nie bewys nie, hoef homself nie te laat geld nie, of met angs sy kleim af te steek nie.

handel nie onwelvoeglik nie. Die liefde behandel mense op die regte manier, juis wanneer ander my nie reg behandel nie. Wat behels dit? Volgens die voorskrifte en beginsels van die Skrif byv. : “Doen aan andere wat jy graag aan jouself gedoen wil hê.” Die liefde tree reg op, juis wanneer ander verkeerd en lelik met my maak!

soek nie eie belang nie. Hierdie fasset van die liefde kom juis veral na vore in omstandighede waar ek moet veg vir oorlewing. Die liefde druk nie voor in die ry in as die kos te min is of die tyd opraak nie... Die liefde kies teen selfgesentreerdheid en vra eerder : Hoe gaan dit hom of haar raak? Wat sal vir hom die beste wees? Dit kyk nie in die eerste plek waar kan ek wen of 'n slag slaan ten koste van my naaste nie. Die liefde weerhou homself van subtiele maniere van selfsug soos lyf wegsteek as ander al die werk moet doen.

is nie liggeraak nie. Juis in omstandighede waar ek seergemaak word of in ’n situasie is waar ek verloor of fouteer. Liefde kan verloor. Kan kritiek verwerk. Dis 'n teken van liefdeloosheid om altyd bedreig te voel en reg te staan om my self te verdedig. Net so is selfbejammering ook dikwels 'n teken van liefdeloosheid : “Kyk wat het hulle nou weer aan my gedoen.” Die liefde sê : “God sal reg laat geskied!” Liefde bevorder ‘n ontspanne houding en sien nie altyd in ander se woorde 'n bedekte aanval op my nie, en al is dit so reageer ek glad nie daarop nie.

hou nie boek van die kwaad nie. Ook hier word duidelik negatiewe omstandighede veronderstel, want as almal mooi met my is, is daar mos niks om van boek te hou nie! Liefde skenk volledige vergiffenis aan almal wat verkeerd teen my optree. (Terloops dit sal altyd so wees - ook in enige gemeente) Die Christen se enigste hoop is dat God my sondes my nie sal toereken nie. Hoe kan ek enige iets teen iemand anders hou? Ware liefde neem nie wraak nie. Ja, natuurlik sal niemand van ons iemand gaan skiet of sy huis afbrand nie, maar wat van al die subtiele vorme van wraak soos stilstuipe of om die ander een net te ignoreer? 

verbly hom nie in onreg nie, maar verheug hom oor die waarheid.  Die liefde is juis in slegte situasies nie neutraal en staan maar net eenkant nie, nee dit kies kant vir dit wat reg is en teen dit wat verkeerd is. Die liefde is dus nie net 'n soetsappige gevoel nie, maar beywer hom vir die norme wat die Skrif stel in ’n bose en slegte omgewing. Liefde sal dus soms veroorsaak dat ek my teen die opinie van die meerderheid moet uitspreek, as dit nie strook met die Skrif nie...

bedek alles. Juis in slegte situasies waar ander fouteer sê die liefde : “Ek gaan jou behandel asof jou foute nie bestaan nie.” Ek gaan steeds kies om vir jou lief te wees, al weet ek van die vuil sokkies onder die bed... Ek gaan kies om nie te skinder en jou foute aan ander oor te vertel nie.

glo alles, hoop alles. Die liefde streef om die bona fides van andere te aanvaar. Die liefde is nie altyd agterdogtig nie, dit vertrou dat ander Christene ook deur die Gees gelei word. Dit gee aan ander die voordeel van die twyfel. Die liefde berus in die feit : oordeel is in elk geval God se saak. 

verdra alles. As dit goed gaan is daar niks om te verdra nie, dis juis in slegte omstandighede waar liefdevolle verdraagsaamheid moet blom! Ja, verdraagsaam ook as manlief vergeet het om die kragrekening te betaal en hulle sny dit af, as vroutjie vir die soveelste keer die kar gestamp het, as die buurman se hond weer my tuin omgeploeg of die vuilgoedsakke stukkend geskeur het....Die groot toets vir die liefde is of dit onreg kan verdra, of dit nog steeds liefhet al word ek te nagekom of benadeel in die proses. Dis ook die groot verskil tussen gewone menslike gevoel en die liefde van Christus! 

WARE LIEFDE BLOM IN DIE KONTEKS VAN ONREG EN MOEILIKE OMSTANDIGHEDE!

1 Korintiërs 13 bevestig dat ’n Christen nog steeds met slegte omstandighede te kampe het, anders sou dit nie nodig gewees het om hierdie hoofstuk te skryf nie. ’n Christen se omstandighede word nie verander nie, wat verander is jou reaksie binne in daardie omstandighede. Anders gesê - Die Heilige Gees wat in die kind van God kom woon verander nie noodwendig jou omstandighede en die mense rondom jou nie, maar stel jou instaat om anders te reageer as voorheen in daardie selfde omstandighede. Hierdie reaksie is radikale liefde. Dis ’n liefde ten spyte van negatiewe omstandighede, moeilike mense en onseker toestande! Hierdie liefde is net moontlik as jy wedergebore is, want dis ‘n vrug van die Heilige Gees!

Naskrif : As mens eerlik na die norme van ware liefde kyk, dan besef jy weer : Ek is ‘n sondaar met ‘n bose hart wat werklik behoefte het aan ‘n Verlosser!