GOEIE VRYDAG EN ‘N GOEIE GEWETE

Om God te dien en te bewonder, te geniet en te aanbid is die sin en doel van ons bestaan. Slegs as ek met hierdie doel besig is, vind ek vreugde en vervulling as mens. Om God te dien beteken nie net om kerk by te woon of te sing nie - dis ’n totale lewensbeskouing en lewenswyse! Dis : om alles wat ek doen vir die Here te doen, alles wat ek geniet uit dankbaarheid uit sy hand te ontvang. Hy is die Gewer van alle goeie gawes! Noem maar op!

ONRUSTIGE GEWETE

Ek kan God net dien, ek kan alles wat HY my gee net geniet as ek ’n skoon gewete het. As ek skuldig voel voor God of as ek bang voel kan ek Hom nie met vreugde dien nie. Solank my gewete my hinder, het ek geen vreugde en geen vrymoedigheid voor God nie. Dink aan ’n kind wat iets verkeerd gedoen het by die huis en weet daar wag ‘n pak slae, maar nou gaan speel hy eers ’n rugbywedstryd - sy gewete pla hom, vrees knaag aan hom en hy kan nie sy beste lewer nie, nog minder ten volle geniet wat hy doen. Ons probleem kom by die feit dat ek ’n heilige God dien, ’n alwetende God, ’n lewende God, maar dat ekself ten diepste onheilig en onrein is. Nou is daar onrus in ons harte, onrus wat ons hinder om God te dien, onrus wat ons onseker en bang maak vir die dood en oordeel.

Hoe kan my gewete tot rus kom, hoe kan ek vrede ervaar? 

Almal se gewetens pla hulle nie. Sommiges se gewetens is immers baie stukkend en oneffektief. As die Heilige Gees egter in iemand begin werk, is die eerste gevolg daarvan ‘n ontwaakte gewete! ‘n Gewete wat sensitief begin raak vir sonde en my skuld voor God en medemens. 

Die mens met ‘n ontwaakte gewete probeer gewoonlik baie planne maak om hierdie onrustige gewete stil te maak : Ek probeer my onrus net wegsteek, probeer dit vergeet, probeer die stil stemmetjie uitdoof deur allerhande aktiwiteite (selfs kerklike aktiwiteite!), ek probeer myself verbeter deur vroom pogings om godsdienstig te word, in desperaatheid kan ek my wend tot gedurige en nimmereindigende sondebelydenisse – maar ook dit kan nie volkome rus bring nie, want die vraag bly : het ek als bely, opreg genoeg bely?

Al ons pogings om self ’n plan vir ons sonde skande en skuldige gewete te maak is – mislukking. Dis soos Adam en Eva se vyeblare, totaal ondoeltreffend.

GOD SE OPLOSSING

Die Woord van God gee ons egter die antwoord. In Hebreërs 9:13,14 word hierdie saak direk aangespreek. “Want as die bloed van stiere en bokke en die as van 'n vers wat die verontreinigdes besprinkel, heilig maak tot reiniging van die vlees, hoeveel te meer sal die bloed van Christus, wat Homself deur die ewige Gees aan God sonder smet geoffer het, julle gewete reinig van dooie werke om die lewende God te dien.” Die bloed van Jesus reinig ons gewetens! Anders gesê, die offer, die sterwe van Jesus aan die kruis bring rus vir my gewete!

Hoe gebeur dit prakties? Daar is ‘n paar dinge nodig voordat die sterwe van Jesus persoonlik vir my gewetensrus kan bring. Ek moet:

1. besef – MY SONDE is die probleem - dis die rede vir my onrus en nie my opvoeding, my omgewing, of ander mense nie. Moenie versagtende woorde gebruik om sonde te beskryf nie. Noem dit wat God dit noem – nie ‘n paar foutjies nie, maar SONDE!

2. die feite en betekenis van Jesus se kruisdood ken. Wat het daar gebeur? Ek moet weet dis ’n stuk geskiedenis, dit het voor almal se oë gebeur. Die Seun van God is doodgemartel aan ’n kruis, onskuldig ter wille van my en as straf op my sondeskuld. Jesaja 53:5,6 beskryf die betekenis die duidelikste. “Oor óns oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom. Ons het almal gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop, maar die Here het ons almal se sonde op hom laat afkom.” Die straf wat Jesus gevat het bring rus. Ek weet nou, my sonde is erg ja, maar dis klaar gestraf en God sal nie eis dat dit weer gestraf word nie! Hierdie wete bring vrede en rus in my hart. “U versoenend sterwe is die ruspunt van my hart!”

3. oortuig wees van die genoegsaamheid van die kruisboete van Jesus. Jesus se straf was genoeg; ek hoef niks by te voeg nie. (Dink aan ‘n baie groot verkeersboete. Dit pla my, ek rol slapeloos rond in die nagte. Dan kom ‘n goeie welaf vriend en vat daardie kaartjie en gaan betaal dit. Hy bring vir my net die kwitansie... Dit bring rus in my gemoed, want ek weet my skuld is betaal!) Ten spyte van baie mislukkings, baie aaklige sondes, baie sondes met onherroeplike gevolge, baie verswarende omstandighede, kan ek seker weet Jesus se sterwe was genoegsame betaling. Dit was genoeg vir Petrus - wat vooraf gewaarsku is, genoeg vir Paulus – wat doelbewus Christene probeer uitroei het! Jesus het vir sondaars gesterf, werklike sondaars, ja ook vir Godslasteraars, huweliksopbrekers, plaasmoordenaars, verkragters, molesteerders, ja ook vir skynheilige godsdienstiges.... Dink mooi, kan daar ’n sonde wees wat swaarder weeg as die bloed van God se eie Seun? Kan daar ooit ‘n groter offer wees as die bloed van die onskuldige Lam van God?

4. in geloof aanvaar dit was ook vir my! Vervang die “óns” Jesaja 53:5,6 met jou eie naam en lees dit oor en oor! Wat verbind Jesus se offer aan my persoonlik? Die hele Skrif maak dit duidelik : Geloof - dis waar, dis waar vir my en daarom gaan ek die Here daarvoor dank!

Jesus se genoegsame sterwe, ja sy bloed bring rus vir my onstuimige en gekweste gewete. 

Eers dan kan ek God met vreugde dien – “in ruimte deur sy kruis voorsien” soos die pragtige Lied 396 dit stel. My gewete maak my benoud, skuldgevoelens druk my vas, maar die vaste feite van die kruis gee weer vir my ruimte. Ek kan God eers begin dien as ek die Gekruisigde omhels het. Alle diens aan God sonder die kruis as basis is nutteloos en verwerplik. Dis maar net eie geregtigheid! As die kruis jou nie motiveer om anders te lewe nie, help al jou heiligheid en goeie dade niks! 

Goeie Vrydag is die goeie boodskap van ‘n goeie gewete, vir elkeen wat glo!

Hierdie ou man van die San gemeenskap het kom luister na God se Woord...

DIE NUWE VERBOND

- gegrond op Jesus Christus as ons Middelaar, Borg en Hoëpriester!

Wat is ‘n Christen? Wie gaan gered word en wie sal verlore gaan? Onmiddellik wil die meeste mense hierdie vraag beantwoord in terme van wat ons doen of nie doen nie. Dan bespiegel hulle : "‘n Christen is iemand wat darem redelik gereeld kerk toe kom, wat hou van bid en Bybel lees, wat ordentlik optree teenoor ander mense, wat nie steel of hoereer nie..."   Om verstaanbare redes skep hierdie manier van redeneer egter probleme. Hoeveel bid is genoeg bid, hoe meet mens heiligheid en ordentlikheid...? Waar trek jy die streep? Wat is die slaagpunt? Hoeveel hare*  maak ‘n baard?

Hebreërs antwoord hierdie belangrike vraag binne die raamwerk van God se verbonde. 

Kom ons kyk net na twee teksgedeeltes uit hierdie besondere brief:

“So het Jesus ook van ‘n beter verbond borg geword.

Daar is ook ‘n ander verskil: omdat die dood die Levitiese priesters verhinder het om aan te bly, was daar baie wat mekaar opgevolg het.

Omdat Jesus vir ewig bly, beklee Hy ‘n priesterskap wat nie op ‘n ander oorgedra word nie.

Daarom kan Hy ook dié wat deur Hom na God gaan, eens en vir altyd verlos: Hy lewe vir altyd om vir hulle by God in te tree.

Vir ons was so ‘n hoëpriester nodig, een wat heilig, skuldeloos en sonder smet is, verwyder uit die midde van die sondaars en verhoog bo die hemele,

een wat nie, soos die hoëpriesters, elke dag offers hoef te bring, eers vir sy eie sondes en dan vir dié van die volk nie. Hy het immers eens en vir altyd ‘n offer vir die sondes gebring toe Hy Homself geoffer het.

Die wet stel mense as hoëpriesters aan, en mense het swakhede; maar die uitspraak wat met ‘n eed bevestig is en wat ná die wet gekom het, stel die Seun aan as ewige en volmaakte Hoëpriester.” (Hebreërs 7:23-28)

“Daarom is Hy ook die Middelaar van ‘n nuwe verbond. Sy dood het plaasgevind om mense te verlos van die oortredinge wat onder die eerste verbond begaan is, sodat dié wat geroep is, die beloofde ewige erfenis kan ontvang.” (Hebreërs 9:15)

NUWE VERBOND

Ons weet God werk met mense binne die raamwerk van ‘n verbond. Hy het met Abram reeds ‘n verbond gesluit. (dikwels genoem die Genadeverbond) God herbevestig sy verbond met Abram se nageslag by Sinai. (Mosaïese verbond, waarna later verwys word as die Ou Verbond**) Maar hier in Hebreërs word nou gepraat van ‘n Nuwe Verbond. Wat is dit, waarom was dit nodig? Jy sien, daar het ‘n probleem ontstaan met die onderhouding van God se verbond. ‘n Verbond het mos twee kante : Gods se kant – dit wat Hy beloof. Die mens se kant - dit wat die mens se plig is. Waar die verbondsbepalings nagelaat en oortree word kom daar oordeel en straf ter sprake. Nou weet ons wat leer die geskiedenis – Israel het klaaglik misluk in hulle nakoming van die verbondsbepalings. Hulle kon nie hulle kant van die voorwaardes nakom nie. Hulle het wel plegtig belowe om dit te doen (Eksodus 24:7)***, maar in die praktyk was dit ‘n heel ander saak. Wat nou, is als verlore, is verlossing onmoontlik?

God se oplossing vir die mens se mislukking is die Nuwe verbond. Dit word by meer as een geleentheid in die vooruitsig gestel deur profete soos Jeremia, Esegiël en ander... Die nuwe verbond is baie beter. Die Nuwe verbond behels dat ons volle vergifnis kry en van binne af nuut gemaak word. Dit behels 'n oorvloedige werk van die Heilige Gees.  Die skrywer verwys na Jeremia se profesie en haal dit breedvoerig aan. (8 :7-12) Let veral op na die groot troos van volkome vergifnis in terme van die Nuwe Verbond! “Oor hulle ongeregtighede sal Ek genadig wees en aan hulle sondes nooit meer dink nie." (8:12)

Samevattend sou mens kon sê, die Nuwe Verbond is beter weens die deurslaggewende rol van Jesus Christus. Dit word in Hebreërs op verskeie maniere uitgelig. Hebreërs beskryf vir ons : Jesus is die Middelaar van die Nuwe Verbond, die Borg van die Nuwe Verbond, die Hoëpriester van die Nuwe Verbond. (die betekenisse oorvleuel)

Binne die konteks van die Nuwe Verbond speel die kruisdood en opstanding van Jesus die sentrale rol!

Jesus is die Middelaar van die Nuwe Verbond. (Sien weer Hebreërs 9:15 hierbo) As Middelaar het Jesus as’t ware die Nuwe Verbond tot stand gebring of te wel bemiddel tussen God en mens. Hy is die tussenganger. Hy het deur self die straf te dra van die mislukkings van die Ou Verbond weer die verhouding tussen God en mens herstel. Sy Middelaarskap hou ook nie op na ‘n tyd nie. Hy leef ook altyd om vir ons gedurig in te tree en voorspraak te doen. (7:25) 

‘n Borg betaal wat jy nie het nie namens jou, staan in vir jou, waarborg iets namens jou. As Borg het Jesus kom instaan vir ons sondeskuld en dit namens ons aan die kruis betaal. Hy het gedoen wat ons nie vir onsself kon doen nie. Hy is gestraf vir ons sonde, vir ons verbondsverbreking. Maar dit gaan ook oor meer. Hy het ook positief die heilige lewe wat God van ons verwag, namens ons geleef. Dit wat die verbond van ons geëis het, maar waarby ons nie kon uitkom nie, dit het Hy gedoen.

As Hoëpriester het Jesus nie bloot diere geoffer nie, maar Homself eenmalig aan die kruis geoffer en so ons straf gedra en vir ons toegang bewerk tot in God se heiligdom.**** Dis al manier hoe ‘n sondaar weer ‘n skoon gewete kan kry. "Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien!" (9:14!) Ja, ek weet ek is skuldig, maar ek weet ook dat Jesus my spesifieke sonde se straf gedra het en daardie sonde bestaan dus nie meer in God se boeke nie! Dit gee my gewetensrus! Maar meer nog, hierdie volmaakte offer maak my 'n erfgenaam van 'n heerlike toekomstige erfenis!

WAT IS ‘N CHRISTEN?

Terug by die beginvraag. Wie is ‘n Christen? ‘n Christen is ‘n mens wat in terme van die Nuwe Verbond volle vergifnis ontvang het op grond van die volkome werk van Jesus die ewige Hoëpriester, Middelaar en Borg van die Nuwe Verbond. Nog eenvoudiger, ‘n Christen is iemand wat Jesus as sy persoonlike Middelaar en Hoëpriester aanvaar het en ken. Die snypuntvraag is : Het jy ‘n Middelaar of probeer jy op eie stoom by God uitkom? (Die waarheid word bevestig deur 1 Johannes 5:12.) Wat eis God dus nou van ons? Een groot saak : om Sy Seun Jesus as ons enigste Here en Verlosser te aanvaar. Om Hom alleen te vertrou! Leef ‘n Christen dan nie anders nie? Wat van die bid en die Bybel lees...? Natuurlik, maar hy is eerstens wesentlik  anders, anders in die sin dat hy ‘n persoonlike Borg het. Ek word ‘n Christen omdat Jesus my Middelaar is en dan begin ek ook anders leef. (Vir meer oor die anders wees, kliek op ANDERS)

*’n uitdrukking wat ek van Nico van der Walt gekry het.

**Terloops, na die Abramsverbond word nooit as Oud verwys nie.

*** “Hy (Moses) het die verbondsboek geneem en dit vir die volk voorgelees. Hulle het gesê: "Ons sal alles doen wat die Here beveel het en daaraan gehoorsaam wees."

****Die heerlike praktiese implikasies van Jesus se hoëpriesterskap word pragtig uitgespel in Hebreërs 4:14-16. Dis ‘n versekering waarsonder die kind van God nie vrede kan hê en funksioneer nie...

BELANGRIK : Dis baie duidelik dat Jesus se plaasvervangende sterwe en versoenende offer sentraal staan in ons redding om sodoende vir ons ‘n ewige toekomstige erfenis te verseker. Beide hierdie waarhede word deur ‘n dwaalprofeet soos Marcus Borg ontken! (Kliek op MARCUS BORG)

UITGEWIS!

- Dis die beste nuus wat jy nog ooit gehoor het. 

“Uitgewis!” Dis ‘n baie sterk woord. As ’n mens iets of iemand uitgewis het, bly daar niks van oor nie! ‘n Vyand wat uitgewis is, is totaal vernietig en verdelg! Dink nou net bietjie as God iets uitgewis het.... wat word daarvan? Wat bly oor? God se daad van uitwissing is finaal, volkome, volledig. Nou hoor ons dat God ons sondes uitgewis het... 

“Ek het jou oortredinge, jou sondes, uitgewis, hulle het verdwyn soos wolke, soos miswolke. Kom terug na My toe, want Ek het jou verlos.” (Jesaja 44:22) 

Drie sake vra ons aandag: 

1) Die werklikheid van ons sonde. Die aaklige realiteit van sonde is ‘n onontkombare feit. Dis groot, dis baie, dit het tragiese gevolge. In jou eie lewe en in ander mense se lewe. Ons kan nie ons sonde wegredeneer nie, dis daar. Dis erg, dis baie - ’n skrikwekkende lang lys vol bedrog, valsheid, dade teen medemense (selfs ons eie geliefdes)... en dan praat ons nie eers van verkeerde gedagtes, motiewe, gesindhede... Ja, wat dit veral erg maak is dat alle sonde, sonde teen God is*. Die gevolge is afgryslik. Dis inderdaad ’n donker dik wolk wat oor ons hang en ons hele lewe negatief beïnvloed en tot in die ewigheid strek. Dit belemmer en befoeter ons verhouding met God en naaste en selfs ons omgewing op alle vlakke. ’n Donker wolk wat keer dat ons nie die strale van God se heerlikheid kan raaksien en waardeer nie - vat ons blydskap weg, ’n donker wolk wat verhoed dat ons die warmte van God se liefde kan voel skyn dit laat ons vrees, donker wolk. Hierdie donker wolk voorspel vir ons dat daar enige oomblik ’n storm gaan losbars, die toornige storm van God se ewige oordeel... Daar is geen menslike oplossing vir die donker wolk van sonde nie. Tog probeer die mens in sy dwaasheid juis dit doen met allerhande saamgeflanste beteuterde poginkies. Kom ons kyk na ‘n paar. Ons probeer dit : 

Vergeet : Ek probeer my sondebewustheid afskud en nie daaraan dink nie. Sommige dink dalk dat hulle dit goed regkry, maar God vergeet nie onvergeefde sonde nie. Die oordeelsdag sal ‘n dag van afrekening wees waartydens alle sonde, ook die diep verborge sonde, aan die lig sal kom. 

Versag : Ek probeer my sondes met allerhande eufemismes en trooswoordjies “kleiner en sagter” maak. Ek het nie die sinkplate by die myn gesteel nie, ek het dit net gescore; Ek was nie dronk nie, ek het net bietjie te veel gekuier, Ek hoereer nie,( dit klink darem te erg), ek knyp net die kat in die donker! 

Verskuif : Ek blameer my moeilike ouers, ongenaakbare eggenoot, onregverdige baas, opstandige werkers “wat my siel hel toe sleep...” 

Vergoed : Ek probeer vergoed vir my slegte dade deur dit met goeies uit te kanselleer. deur godsdiens en goeie dade. (As ek ‘n slag in kerk was, voel ek bietjie beter al het ek aan Saterdag se rugbywedstryd gedink tydens die preek...) Ek probeer beter voel deur meer te bid, meer Bybel te lees...Maar helaas, my sondeskuld agtervolg my soos ’n skaduwee. 

Verminder : ek werk daaraan om my sonde bietjie te beskaaf en te beteuel. Ek probeer darem om ’n Christen te wees, ek het miskien al met ’n paar lelike dinge opgehou. Dis ‘n futiele oefening! 

Kan jy iets aan ’n dreigende onweerswolk doen, kan jy met jou kaal hande ’n haelstorm keer? 

Nee, ons is magteloos. Ons is magteloos ten opsigte van ons sondeskuld en die oordele van God wat dit op ons gaan afbring! 

God is egter nie magteloos nie. Dit bring ons by die tweede punt: 

2) God se hantering van ons sonde. Ons kan niks effektief omtrent hierdie donker dreigende sondewolk doen nie, MAAR GOD KAN. God het. Hy het dit uitgedelg. God sê : “Ek het jou oortredinge, jou sondes, uitgewis...” Hoor ons dit, God verlustig Homself in hierdie kragtige uitspraak. Ek het dit gedoen in genade, ek het dit gedoen in medelye, ek het dit gedoen in regverdigheid, ek het dit gedoen in liefde, ek het dit gedoen net omdat ek wou , omdat ek God is, terwille van my eer. God doen dit want Hy is getrou aan Homself en sy beloftes. God is die een wat genade bewys en verlossing bewerk - vanaf Genesis toe Hy in sy goedheid vir Adam en Eva klere van vel gemaak en die moederbelofte gee het...Dwarsdeur die geskiedenis sien ons God se genade, maar een toneel staan bo alles uit. Golgota. Die kruis. Jesaja 53 verduidelik so goed wat daar gebeur het...**

God se uitwissing van ons sonde is totaal en volkome –“En tog is dit Ek wat jou opstandigheid vergewe. Ek is getrou aan Myself, Ek dink nie meer aan jou sondes nie.” (Jesaja 43:25) Vergelyk ook Jeremia 31:33,34. Hoeveel sonde en simptome van sonde is daar nie by ons aanwesig nie - sondes van die liggaam, die oog , die oor, growwe openbare sondes, geheime weggesteekte sondes (maar net so aaklig), sondes van die gedagtes, en verbeelding, sondes by die huis, die skool , die werk , hier by die kerk... Herhaalde sondes, opsetlike sondes, twyfel, laster, direkte sondes teen God, sondes teen jou medemens, teen jouself, noem maar op ... God laat geen kategorie uit nie – Hy het alles uitgedelg. Weereens, waar en wanneer het God ons sondes uitgewis, uitgedelg? Dit het by die kruis gebeur. “En julle, wat dood was deur die misdade en die onbesnedenheid van julle vlees, het Hy saam met Hom lewend gemaak deurdat Hy julle al die misdade vergeef het, en die skuldbrief teen ons, wat met sy insettinge ons vyandig was, uitgedelg en weggeruim het deur dit aan die kruis vas te nael,” ( Kol 2:13,14) Op Golgota is ons sondeskuld, hierdie sondeskuld wat verdoemend teen ons getuig, finaal en volledig uitgewis! Ja, jy onthou dit nog miskien, ander mense onthou dit, sommige sondes laat lewenslange letsels na - maar daar waar dit saakmaak - in die gedagtes van God - is dit uitgewis. God se uitwissing van sonde, God se vergifnis van sonde is iets buitengewoon wonderbaar en finaal! “Wie is ‘n God soos U? U vergewe sonde, U straf nie die sonde van dié wat uit u volk oorgebly het nie. U bly nie vir altyd kwaad nie, U betoon liefde. Hy sal ons weer genade betoon, Hy sal ons sonde tot niet maak, U sal al hulle sondes in die diepsee gooi. “ (Miga 7:18,19) Ja, Hy het ons sondes in die diepte van die see gewerp! (en onthou : visvang is verbode)

3) Ons gepaste reaksie op God se genadedaad. God verwag geen teenprestasie nie. Genade is genade. Dit word nie verdien nie, dit kan nie verdien word nie, dit benodig geen aanvulling nie. Dis ’n geskenk. ’n Mens betaal of werk nie vir ’n geskenk nie, maar ’n geskenk lok wel reaksie uit. Dis mos so....Watse reaksie is hier gepas? Watse reaksie verwag God van ons noudat ons gehoor het, dat Hy ons sondeskuld uitgewis het? God sê vir sy volk : “Kom terug na My toe, want Ek het jou verlos...” Wie die Goeie Nuus van die verlossingsdaad op Golgota werklik glo draai om van die ou pad en aanvaar dit met dankbaarheid... Die Goeie Nuus van die uitwissing van ons sondes laat elkeen wat dit glo in sy spore omdraai. Mense wat ongesteurd voortgaan, wys dat hulle God se genade verwerp het, dat hulle die boodskap van die kruis minag. Hulle sal die gevolge moet dra.

Soos jy hier lees val jy in een van twee groepe en in elke geval is hier vir jou ‘n kragtige boodskap:

~ Jy het nog nooit die Goeie Nuus (evangelie) werklik geglo nie. Miskien is jy baie godsdienstig, maar jy het nog nooit in dankbaarheid die evangelie aanvaar nie. By jou wil ek spesiaal pleit : Sien raak die werklikheid en feit van jou sonde, maar hoor dan die Goeie Nuus! “Ek het dit uitgewis...” Kom vandag, NOU na Jesus toe. Aanvaar in die geloof wat Hy reeds lankal gedoen het. As jy Hom aanvaar het, kan jy verseker weet ook jou sondes persoonlik is vir eens en altyd uitgewis.

~ Jy het hierdie boodskap lank reeds aanvaar en geglo. Tog kom daar twyfel by jou op as jou gedagtes begin rondhardloop : “Wat van hierdie vreeslike ding, wat van daardie sonde waarin ek herhaaldelik geval het, wat van my daaglikse mislukkings...?” Geliefde kind van God, hoor gelowig wat sê God. “Ek het jou oortredinge, jou sondes, uitgewis” Vat God op sy Woord, want Hy is nie ’n mens dat Hy sou lieg nie. As Hy sê : “Ek het jou oortredinge, jou sondes, uitgewis” dan bedoel Hy dit. Laat sy Woord vir jou genoeg wees en los al die “maars”. Sy Woord tel meer as ons gewete, ons mislukkings of ander se opinie.  Mag hierdie kragtige uitspraak van God rus, vrede, sekerheid en blydskap in jou hart bring. Bedink dit en Bêre dit in jou hart! Vier dit in die Nagmaal. Dis 'n feit so seker as die brood en wyn wat jy voor jou oë sien en met jou mond proe!

*In Psalm 51:6 bely Dawid : “Teen U alleen het ek gesondig, ek het gedoen wat verkeerd is in u oë.”

**"Oor óns oortredings is hy deurboor, oor óns sondes is hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede moes bring, was op hom, deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom.

Ons het almal gedwaal soos skape, ons het elkeen sy eie pad geloop, maar die Here het ons almal se sonde op hom laat afkom."

[Met erkenning aan Donald MacDonald, CHRISTIAN EXPERIENCE, hoofstuk 5]

In die diepte van die see...

MOET EK MYSELF VERGEWE

 - in die lig van die Bybelse lering oor vergifnis? 

So dikwels hoor mens : “Ek weet God het my vergewe, maar ek sukkel nog om myself te vergewe.” Dit klink vroom en word seker baie opreg bedoel, maar is dit hoegenaamd nodig om onsself te vergewe? Verwag God so iets van my? 

Die kwessie van selfvergifnis is natuurlik nie net beperk tot Christene nie. Orals in die sekulêre wêreld word die waarde van selfvergifnis aangeprys en raad hieroor is net so volop soos vlooie op ‘n krimpvarkie. ‘n Vinnige kykie op die internet bevestig dit. Die Huffington Post bied ‘n oplossing in “10 Steps to Forgiving Yourself” terwyl wikiHow meen nege stappe is blykbaar genoeg in “How to Forgive Yourself : 9 Steps (with pictures!!!)”. Almal wil help met hierdie saak, selfs oorvriendelike Oprah (nie juis ‘n bron van waarheid nie) op wie se webwerf jy “Time-tested rituals to help you find courage to forgive yourself” kan vind. 

Kom ons stel dit sommer reg hier van die begin af : 

Jy kan jouself nie vergewe nie en jy hoef ook nie! 

Jy kan jouself nie vergewe nie, want net God kan sondes vergewe. In Markus 2:5 het Jesus die ystervark in die skrifgeleerdes se ballonfabriek losgelaat toe hy vir die verlamde man gesê het : "Vriend, jou sondes word vergewe!" Waarom het hierdie uitspraak van Jesus soveel woeling en verontwaardiging veroorsaak? Die skrifgeleerdes het tereg geweet : Net God kan sondes vergewe! Die ontstoke skrifgeleerdes was dus in beginsel reg om kwaad te word. Hulle het egter fouteer dat hulle nie Jesus as Seun van God wou erken nie! Jesus gaan voort om die verlamde te genees, juis om die radikale punt te bewys, dat Hy, die Seun van die mens die gesag het om op aarde sondes te vergewe. Goddelike gesag! Die volmag om sondes te vergewe bewys juis sy uniekheid as eniggeborene van die Vader. Hierdie gesag is nie iets wat ons vir onsself kan opeis nie. Ons sonde, ja alle sonde, ook dit wat ons medemens benadeel het, is in die eerste plek sonde teen God en net God kan dit vergewe. Dit het Dawid goed besef na sy tragiese owerspel en moord. Hy erken : “Teen U alleen het ek gesondig, ek het gedoen wat verkeerd is in U oë” (Psalm 51:6) 

Jy hoef jouself ook nie te vergewe nie, en God se Woord vra dit ook nêrens van jou nie. Nie as jy jou vertroue op Jesus se versoeningsoffer geplaas het nie. Die kruisiging van Jesus was ‘n verskriklike werklikheidsgebeurtenis, nie maar bloot ‘n skyndrama nie. Daar het God beslissend met die sondes van elke gelowige gehandel. Hy het daarmee afgereken! Romeine 8:3 stel dit so : “Wat die wet nie by magte was om te doen nie, omdat dit weens ons sondige natuur te swak was, dit het God gedoen. Hy het met die sonde afgereken deur sy eie Seun in dieselfde gestalte as die sondige mens te stuur; so het Hy die sonde in die sondige bestaan van die mens veroordeel.” Die implikasie van Jesus se kruisdood vir die vergifnis van (al) ons sondes word pragtig gestel in Kolossense 2:13,14 wat so duidelik van God se kinders sê : “Julle was dood deurdat julle gesondig het en deurdat julle sondige natuur nog nie weggeneem was nie. God het julle egter saam met Christus lewend gemaak deurdat Hy ons al ons sondes vergewe het. Hy het die skuldbewys (dokument) met sy eise teen ons tot niet gemaak. Deur dit aan die kruis te spyker, het Hy dit vir goed weggeneem.” My sondige rekord is uitgewis, die dokumente daaroor is vernietig. (Natuurlik, soos iemand dit gestel het, sal die Satan jou probeer herinner aan jou sondes, hy het “photocopies” van daardie dokumente gemaak, maar dit het geen regsgeldigheid nie!) Op grond van Jesus se werk aan die kruis, is die vergifnis wat ons nou in terme van die Nuwe Verbond ontvang, volledig en omvattend. “Oor hulle ongeregtighede sal Ek genadig wees en aan hulle sondes nooit meer dink nie", verseker Hebreërs 8:12 ons. So, geliefde kind van God, wat jou hoop op Jesus stel, waarvoor wil jy jouself nog vir vergewe? Wat is oor om te vergewe? Jou skuld is vir ewig en altyd uitgewis! Wat nodig is van my kant is om net hierdie waarhede te glo! Om triomfantelik saam met Paulus as’t ware uitdagend uit te roep: “Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons.” As ek met die saak van vergifnis worstel, as my eie gewete of enigiemand anders my aankla, is die antwoord nie om in my eie onstuimige binneste rond te krap nie, maar om my kop op te tel en na die evangelie feite te kyk soos Paulus hier maak : Jesus het mos gesterf, Hy het mos opgestaan, Hy is mos besig om vir my in te tree. Dis mos kranksinnigheid om iets hierby te wil byvoeg, of hoe? Ja, die evangelie beloftes moet geglo word ten spyte van al die negatiewe feite van skuld en skande waarvan ekself so pynlik bewus is. Reddende geloof is ‘n geloof wat baklei teen die sigbare feite. Soos Abram geglo het in God se beloftes ten spyte van die feite oor sy en Sara se verouderde gedane liggame. Gaan lees maar weer Romeine hoofstuk 4.

En hoe op aarde vergewe mens jouself in elk geval? Wat wil jy doen, sê of voel? Een van die wêreldse raadgewers oor selfvergifnisrituele doen die volgende aan die hand : “Learn how to consciously make a sacrifice in light of your desire for forgiveness. You can do therapeutic work, or have a large network of people for support, but still not feel forgiven. That sort of forgiveness comes from a place of surrender. In all wisdom traditions, it was customary to give some kind of offering, or sacrifice, for atonement. You can create your own sacrifice by asking yourself, "What will be my offering?" It could be philanthropy, political activism—something that requires a sacrifice of your time, money or effort. The key is to consciously make that sacrifice in light of your desire for forgiveness.” 

Watse klomp snert! Dis juis die punt. Jesus het mos die offer gebring. Kan daar ‘n groter offer wees as die lewe van God se Seun? Bogenoemde raad wil mens laat skreeu : “Waarom verwerp julle God se Seun en probeer julle julle eie geregtigheid oprig?” 

As jy sukkel en stoei met ‘n skuldige gewete, as jy voel jy kan jouself nie sien as iemand wat rein en skoon voor God en jou naaste kan staan nie, lê die worteloorsaak by een van twee redes : Of jy het nog nooit die Here Jesus as jou Hoëpriester aanvaar nie en maak dus nog staat op jou eie geregtigheid of jy is nog ernstig onkundig oor die volle betekenis van sy kruis en opstanding, al glo jy in Hom. 

Kom na Jesus, kom hoor weer kinderlik wat sê die Woord oor die bevryding van die gewete : “Wanneer die bloed van bokke en bulle en die as van ‘n vers op die onreines gesprinkel word, maak dit hulle uiterlik rein. Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien!” (Hebreërs 9:13,14) 

[Daar kan situasies wees, waar ek medemense te na gekom het en die Here dit op my hart lê om met hulle te gaan vrede maak of skade en skuld te gaan vergoed. (soos Saggeus) Die doel daarvan is egter nie om vergifnis te ontvang nie, dit het God my reeds gegee. Die rede daarvoor is om ‘n getuienis te lewer en in konkrete liefde en vrede met my medemens te leef.] 

Allerhande selfvergewingstegnieke kan dalk tydelike sielkundige verligting bring. Die enigste volledige en ewige kwytskelding van my sonde is egter slegs te vind in die volmaak en genoegsame offer van die Lam van God. Hy het my straf ten volle gedra en my sonde sommer ook weggedra! (kliek op LIG UIT LEVITIKUS) Hierdie offer het my Vader tevrede gestel, die bewys daarvan is die opstanding van Jesus uit die dood, die leë graf... as God dan tevrede voel oor hierdie offer, wie is ek om nie te wees nie?

Rus in die genoegsame offer van Jesus en vergeet wat agter jou lê. Hoe anders sou 'n Paulus of 'n Petrus met hulle donker verledes ooit bruikbare en entoesiastiese instrumente in God se hand kon wees?

Gaan leef in die vreugde van die volle vergifnis wat God jou deur Jesus geskenk het en dank Hom met jou lewe!

LIG UIT LEVITIKUS

- offers wat “verveel” en vermoei, verduidelik ons die OFFER wat versoen en verkwik! 

As ons “Levitikus” hoor dink ons : Offers, offers, offers...Kom ons blaai bietjie vinnig saam deur Levitikus. Ons kyk net so rakelings na die soorte offers : Brandoffer (hoofstuk 1), Graanoffer (hoofstuk 2), Maaltydoffer (hoofstuk 3), Sondeoffer (hoofstuk 4), Skuldoffer (hoofstuk 5). Sjoe, dis ‘n hele mondvol! Jy proe amper al die bloed...

Wat is die betekenis van hierdie onderskeie offers? Net baie kortliks. Die brandoffer gaan oor versoening. (1:4) Van al die offers is hierdie die enigste waar die dier totaal verbrand moes word. Die dier verteenwwordig die sondaar, en word dus plaasvervangend in die plek van die sondaar totaal vernietig. Die een wat offer bly leef, omdat die dier in sy plek gesterf het. Die graanoffer het geen bloed behels nie, maar gaan net daaroor dat ek iets teruggee aan God waartoe Hy my instaat gestel het. Met die maaltydoffer word die aanbidder toegelaat om die meeste van die offerdier self te eet. Dit gaan oor ‘n ete in die teenwoordigheid van God. Dit dui op gemeenskap (fellowship) met God en die genieting van sy seëninge. In die sondeoffer gaan dit oor versoening (4:35). Dit dui hier op die noodsaaklikheid van straf vir sonde. Die dier dra die straf in plaas van die een wat offer. (moontlik was die fokus van die sondeoffer, versoening vir spesifieke sondes , terwyl dit by die brandoffer gaan oor sondigheid in die algemeen)* Die skuldoffer lyk of dit ‘n variasie van die sondeoffer was en het dus ‘n soortgelyke betekenis. (pasop net om te sterk onderskeid te maak tussen die verskillende offers) 

Hierdie offers is deurlopend gebring. Maar, die verstommende feit, dit was nog nie genoeg nie! (Ja, jy het reg gelees!) 

Een maal ‘n jaar het die Groot Versoendag plaasgevind. 

Dit word breedvoerig beskryf in Levitikus 16. Die agtergrond vir hierdie instelling, was die grusame dood van Aäron se twee seuns, Nadab en Abihu. (16:1) Ons lees van hierdie skrikwekkende gebeure in Levitikus 10:1-3 as volg: “Nadab en Abihu, seuns van Aäron, het elkeen sy vuurpan gevat en gloeiende kole daarin gesit. Hulle het wierook daaroor gegooi en dit vir die Here aangebied. Dit was egter ongeoorloofde vuur omdat dit teen die bevel van die Here was. 

‘n Vuur wat van die Here af gekom het, het hulle verteer, en hulle het gesterf in die teenwoordigheid van die Here. 

Toe sê Moses vir Aäron: "Die Here het gesê: Wie ‘n offer vir My bring, moet besef dat Ek heilig is; sy ontsag vir My moet vir die hele volk duidelik wees." Aäron was sprakeloos.” 

Tydens die Groot Versoendag moes die hoëpriester dan ‘n offer bring, eers vir homself en al die priesters. (16:6) Onthou hulle was ook mense en dus ook sondaars! Dit was dus vir hulle lewensgevaarlik om in die teenwoordigheid van die heilige God te kom! Daarna word versoening gedoen vir die sondes van die volk. Onder andere was daar twee bokke betrokke. Die een is geoffer. Die ander een is die woestyn ingejaag, nadat die volk se sonde op hom oorgedra is. Levitikus 16:20-22 vertel hiervan : "Nadat Aäron die Allerheiligste, die tent van ontmoeting en die altaar gereinig het, moet hy die lewende bok nader bring.

Terwyl hy dan sy twee hande op die kop van die bok lê, moet hy ál die oortredinge en opstandigheid, al die sondes van die Israeliete daar bo-oor die bok bely. Sodoende sal hy die sonde op die kop van die bok oordra. Iemand wat beskikbaar is, moet dan die bok die woestyn injaag. 

So sal die bok al hulle sonde met hom saamdra na ‘n onherbergsame streek toe en daar in die woestyn moet hy agtergelaat word." 

VERVEEL DIE OFFERS JOU DALK?

Offers, offers en nogmaals offers... nimmereindige detail, eindelose herhaling. Dis net nooit genoeg nie, dit kry nooit einde nie. Waarom al die offers, hoekom al hierdie bloed? Dit gaan oor die probleem wat ontstaan wanneer ‘n heilige God in verhouding staan met onheilige mense. Hoe kan sondige mense in die teenwoordigheid leef van ‘n sondelose God, sonder dat Hy hulle vernietig? Die antwoord was : offers en allerhande voorskrifte en wette! As mens lees van al hierdie offers is dit byna asof mens vermoeid en selfs verveeld raak. In ‘n sekere sin is dit reg as jy so voel. Hierdie eindelose offers laat mens verlang na ‘n OPLOSSING. 

Die OPLOSSING het gekom – die volmaakte en genoegsaame offer van Jesus aan die kruis! 

Al die aspekte van die verskillende offers vind ons in die kruisoffer van Jesus. Jesus is die finale sondeoffer en skuldoffer. Hy het ons straf gedra. (1 Petr 2:24, Jesaja 53:5,6) Hy is die brandoffer, wat totale dood in ons plek verduur het. Hy is die genoegsame graanoffer wat deur sy gehoorsaamheid dank en eer aan God gebring het. Hy is die maaltydoffer deur wie ons gemeenskap met God beleef – spesiaal ook in die Nagmaal word ons uitgenooi om hierin te deel.  Jesus vervul ook die betekenis van die Hoëpriester en die groot Versoendag. Hebreërs 9:11-15 maak dit so duidelik. 

"Maar Christus het gekom as Hoëpriester van die weldade wat nou verwesenlik is. Hy dien in die verbondstent wat groter en volmaakter is en nie deur mense gemaak is nie, dit wil sê wat nie tot hierdie wêreld behoort nie. 

Met sy eie bloed en nie met dié van bokke en kalwers nie, het Hy net een maal die heiligdom binnegegaan en ‘n ewige verlossing tot stand gebring. 

Wanneer die bloed van bokke en bulle en die as van ‘n vers op die onreines gesprinkel word, maak dit hulle uiterlik rein. 

Hoeveel te meer sal die bloed van Christus ons gewete bevry van die las van dade wat tot die dood lei, sodat ons die lewende God kan dien! Hiervoor het Christus immers Homself as volkome offer deur die ewige Gees aan God geoffer. Daarom is Hy ook die Middelaar van ‘n nuwe verbond. Sy dood het plaasgevind om mense te verlos van die oortredinge wat onder die eerste verbond begaan is, sodat dié wat geroep is, die beloofde ewige erfenis kan ontvang." 

Hoe heerlik! Die Ou Verbond met sy vereistes en offers is vervang deur ‘n Nuwe Verbond met ‘n Verlosser! 

Praktiese Opmerkings 

1. Ons het te doen met ‘n heilige God. Hy is nie ons speelmaatjie nie. Ons kan nie sommer net in sy teenwoordigheid instorm nie. Selfs die hoëpriester het eers ‘n offer nodig gehad om in sy teenwoordigheid te kom. 

2. Jesus se kruisdood is die eenmalige genoegsame offer (boetedoening) vir al ons sondes. Nie ons trane, gebede, beloftes, mooi praatjies en godsdienstigheid kan ons skuld wegvat nie, sy kruisdood alleen doen dit. Hier is die geheim van 'n bevryde gewete!

3. Het jy al sy offer aanvaar? Het dit persoonlik vir jou betekenis? Dink aan die bok wat die woestyn ingejaag is. Kom lê jou sondes op Jesus, of liewer aanvaar dat God dit gedoen het – aanvaar in die geloof dat Hy jou sondes weggeneem het en dank Hom! 

4. Die boodskap van offers en bloed, die boodskap van die Gekruisigde Christus is ‘n gruwel vir baie postmoderne mense, maar elke kind van God weet, hier het ons te maak met die krag van God en ons enigste fondasie van hoop. Dr. Flip Schutte (een van Abel Pienaar se meelopers) en voormalige Hervormde predikant skryf oor sonde en sê dan : “Ek het nie bloed, of die dood van 'n verlosser nodig om daarvan ontslae te raak nie.” Dis natuurlik glad nie so ‘n nuwerwetse tipe van denke as wat hy dit wil laat klink nie. Reeds in Paulus se tyd, was die kruisboodskap vir die Jode ‘n aanstoot en vir die ander onsin, maar vir elkeen wat deur God geroep is, is die Gekruisigde Christus die krag van God! Wat sê die Woord? “Die boodskap van die kruis van Christus is wel onsin vir dié wat verlore gaan, maar vir ons wat gered word, is dit die krag van God. 

...Vir die Jode is dit ‘n aanstoot en vir die ander is dit onsin, maar vir dié wat deur God geroep is, Jode sowel as Grieke, is Christus die krag van God en die wysheid van God. (1 Korintiërs 1:18,23) 

Mag ons oë geopen word vir twee waarhede: 

• Die erns van sonde in die aangesig van die heiligheid van God! 

• Die genoegsaamheid en finaliteit van die offer wat Jesus aan die kruis gebring het! Ons vrede, ons sekerheid lê nie in die krag van ons geloof of in die kwaliteit van ons toewyding nie, maar in die onoortreflike volkomenheid van Jesus se eenmalige offer! Dis nou genoeg  rede om Paasfees met blydskap te vier!

*Sien Vern Poythress vir inligting oor die offers.