DIE MOEDSKEP VISIOEN

(Vir Israel Folau)*

Een prentjie is meer werd as ‘n duisend woorde! Hier in Openbaring 1:9-20 kry ons ‘n besondere prentjie – ‘n Moedskep-visioen** wat die swaarkry Christene van die destydse Klein Asië moes vertroos en bemoedig. En dis heerlik aktueel… dis vir ons! Vir Christene wat ly in Noord-Korea of Iran, maar ook kinders van God wat in die materialistiese en goddelose Westerse wêreld deur hulle eie families of die samelewing gespot, uitgestoot en vervolg word. Ouens soos Israel Folau wat weens hulle getrouheid aan die Woord skade ly en beledig word... 

TROOSBOEK

Onthou Openbaring is ‘n troosboek en nie ‘n detail voorspellingsboek nie. Die Christene aan wie Johannes geskryf het, het ‘n groot behoefte aan troos en bemoediging gehad. Hyself natuurlik ook. (Johannes deel in die swaarkry wat insluit vervolging en onregverdige behandeling, armoede, uitbuiting, geweld – Johannes self is immers verban na die eiland Patmos ter wille van sy geloof) En wat ‘n heerlike troos kry hulle… Dié troos is nie oppervlakkige clichés soos : “Ag, toemaar dinge is nie so erg nie.” Nie, “Ag onthou elke donker wolk het ‘n silwer randjie” nie. Nee! Dit gaan oor grondige evangeliese troos. Die troos wat Jesus se kruis en opstanding en ewige heerskappy ons bied. Die prentjie wat Johannes sien en waarmee hierdie Christene bemoedig word is die prentjie van die verheerlikte en oorwinnende Christus! Hy wat wel dood was maar nou vir ewige lewe! 

JESUS BY ONS!

In hierdie moeilike omstandighede moet kinders van God weet, Jesus is nie ver of afsydig nie, maar midde in sy kerk – tussen die staanlampe! By ons in ons nood en smart! Jesus is vir altyd betrokke by sy kerk en teenwoordig in sy ware kerk! (13) Jesus is die Seun van die Mens – (Daniël 7) Hy is die Messiaanse bevryder wat beloof is! 

KYK!

Nou word sy voorkoms vir ons in detail beskryf. Natuurlik moet ons dit nou nie verstaan as ‘n letterlike foto van Jesus nie, maar as funksionele beeldspraak om iets van sy ONBESKRYFLIKE HEERLIKHEID EN MAJESTEIT EN MAG te beklemtoon! Woorde ontbreek! 

Net kortliks (maak self jou Bybel hier oop by Openbaring 1): 

Die lang kleed en goue band (13) – Jesus se hoëpriesterlike waardigheid! Sy werk as Hoëpriester is voltooi! 

(14) – witheid dui op sy wysheid, insig, kennis. Hy weet van als en Hy het die oplossing en raad wat nodig is. 

Oë soos vuur – deurpriemende insig, alwetendheid, niks bly vir Hom onsigbaar en niks kan vir Hom weggesteek word nie! 

(15) Voete soos gloeiende geelkoper – Gepoleerde kopervoete beeld Jesus se standvastigheid en krag uit. Hy kan nie wankel nie. (Hy sal nie koue voete kry en vlug en ons in die steek laat nie...) Ook sy volmaakte suiwerheid. Wat ‘n troos in ‘n wankelende onsekere en onreine vuil wêreld! Jesus se heerlike andersheid staan uit! ‘n Magtige stem soos baie waters – dink aan die gedruis van ‘n indrukwekkende en asemrowende waterval! ‘n Gerusstellende geluid, God se stem! Goddelike gesag en Goddelike ontsagwekkende heerlikheid. 

(16) Die sewe sterre in sy regterhand – dui op die sewe leraars van die sewe gemeentes. Sy regterhand is sy sterk hand. Hy alleen beskerm en beheer sy kerk, soewerein! ‘n Skerp swaard – Jesus het die bevoegdheid om met sy woorde te oordeel. Jesus is die Een wat sy kerk aanspreek, bemoedig en oproep tot bekering. Jesus se woorde sal uiteindelik staande bly, Jesus het die laaste sê! Sy hele voorkoms is soos die son op sy helderste – Hierdie verblindende heerlikheid van Jesus herinner mens aan die gebeurtenis toe Moses van die berg Sinai afgekom het (toe sy gesig so geblink het) en ook aan die gebeurtenis by die verheerliking op die berg. Jesus se gesig wat van heerlikheid blinkende skyn. (Matt 17) Die onbeskryflike heerlikheid en majesteit van Jesus kan nie met mensetaal geteken word nie! 

Hierdie angswekkend heerlike visioen laat Johannes verstom en verbyster! Geen woorde nie! Hy val neer soos ‘n dooie. 

SY VERTROOSTENDE HAND EN WOORDE

Wat nou? Nou is dit so vertroostend. Jesus vat aan Johannes. ‘n Gerusstellende hand op sy skouer en gerusstellende woorde : “Moenie bang wees nie!” Hoe dikwels het Jesus hierdie woorde vir sy bang dissipels op aarde gesê – nou na sy opstanding hoor Johannes dit weer! Mag ek en jy dit hoor… en moed skep! Mag jy nou op hierdie oomblik in jou toestand van vrees, hartseer, verwerping of eensaamheid sy hand voel, sy stem hoor... 

DIE EERSTE EN DIE LAASTE

Asof die visioen nie genoeg was nie, gee Jesus in woorde weer ‘n bevestiging waarom Johannes en al God se kinders nie hoef te vrees nie. “Ek is die EERSTE EN DIE LAASTE!” Dieselfde betekenis as die “Alfa en die Omega” (8) Hierdie term kom uit die profeet Jesaja. 

Kom ons blaai bietjie na Jesaja: 

“Wie het dit gedoen en tot stand gebring? Hy wat die geslagte roep van die begin af; Ek, die HERE, die Eerste, en by die laaste is Ek dieselfde.” (Jesaja 41:4) 

“So sê die HERE, die Koning van Israel en sy Losser, die HERE van die leërskare: Ek is die Eerste, en Ek is die Laaste, en buiten My is daar geen God nie.” (Jesaja 44:6) 

“Luister na My, o Jakob, en Israel, wat Ek geroep het, dit is Ek; Ek is die Eerste, ook is Ek die Laaste. Ook het my hand die aarde gegrond, en my regterhand die hemele uitgesprei; as Ek hulle roep, staan hulle daar almal saam.” (Jesaja 48:12,13) 

In al hierdie kontekste gaan dit oor God wat die Skepper is van als en almal, oor God wat volkome in beheer is van sy Skepping. God is die oorsprong van sy Skepping en bereik self sy doel met sy Skepping. Niks en niemand kan Hom keer om sy doel te bereik en sy planne uit te voer nie. Absolute soewereine gesag. Jesus, as ware God het hierdie Goddelike gesag en mag! 

Jesus se oneindige gesag en onbeperkte mag word bevestig deur die feit van sy OPSTANDING! 

Die opstanding is die onomstootlike bewys van Jesus se Goddelike heerlikheid en almag. Sonder die opstanding sou dit als maar net mooi woorde wees! Niks kan Jesus se gesag en mag inperk of belemmer nie! Hy lewe vir ewig! Hy en Hy alleen het die sleutels van die dood en die doderyk. Juis dit wat die grootste vrees en onsekerheid by die mens bring – die dood, staan nou onder beheer van Jesus! Wat ‘n heerlike troos vir hierdie Christene wat doodgemaak is vir hulle geloof. Jesus het beheer oor die dood, so selfs as ons sou sterf bly die dood skadeloos, want ons is dan by Hom in heerlikheid! Dis nie die duiwel of ander magte of enige aardse tiran wat finale beheer oor die dood het nie. 

Die Opstandingswaarheid bevry ons van 

ALLE VREES! 

(Maar onthou, die duiwel lieg vir ons en wil ons laat glo dat hy in beheer is en dat hy kan dood en verwoesting saai soos hy wil....) 

Al die heerlike waarhede oor Jesus – sy volledige versoeningswerk aan die kruis, sy almag, sy beloftes oor die ewige erfenis en volmaakte heerlikheid wat vir ons wag… is gebou op die kernwaarheid van die letterlike liggaamlike opstanding uit die dood! ( Twyfel jy oor die opstanding? Kliek – ENIGSTE VERLOSSER) Jesus se opstanding uit die dood op die derde dag is die fondasie van die verlossingsevangelie. Omdat dit waar is, is die evangelie waar. Dis waarom ons feesvier. Ons weet Hy het sonde, Satan, dood en hel oorwin! 

Sy dissipels was daarvan oortuig… hulle het aan Hom gevat, gesien hoe eet Hy brood en vis…. Ons is ook daarvan oortuig deur die Woord en die werk van die Gees in ons harte! 

Kyk vandag weer opnuut na die verheerlikte Jesus, voel sy hand, hoor sy Woorde en skep moed! 

* Israel Folau is die Australiese rugbyspeler wat vervolg word, bloot omdat hy Bybelse waarhede op Instagram herhaal het. Dit het die gay aktiviste die harnas ingejaag. Dis ook heel moontlik 'n voorskou van die tipe vervolging wat nog op alle evangeliese en Bybelgetroue Christene wag.
**Jan du Rand, p131

RENTMEESTERSKAP

- Leef met vreugde voluit en verantwoordelik! 

Is geld en goed gevaarlik? Ons het al gekyk na die dwaasheid van hebsug (Kliek op DWAAS), maar nou moet ons positief vra, wat nou? Miskien is jy bekommerd oor jou selfgesentreerde en geldgedrewe leefstyl en wil jy graag leef soos God wil hê. Nou wonder jy : “Wat moet ek maak met geld en besittings, maar ook al my ander bates soos gesondheid, verstand en geleenthede? Hoe moet ek my plaas benut of my besigheid bestuur? En veral tyd wat seker die kosbaarste bate is, hoe moet ek dit aanwend?” Die gelykenis van die TIEN MUNTSTUKKE in Lukas 19:11-27 is fundamenteel belangrik om reg te lewe as kind van God. 

ONS TYD OP HIERDIE AARDE 

Die agtergrond van die gelykenis is baie belangrik. “Terwyl die mense na Jesus geluister het, het Hy nog ‘n gelykenis vertel, aangesien Hy naby Jerusalem was en hulle gedink het die koninkryk van God sou nou enige oomblik kom.” (11) Die dissipels het gedink die Koninkryk van God gaan sommer nou dadelik aanbreek in Jerusalem. Hierdie gelykenis maak dit duidelik dat daar nog ’n tydsverloop sal wees tot by die finale koms van die Koninkryk eers by Jesus se wederkoms. Kinders van God gaan nie dadelik hemel toe nie... Die nuwe hemel en nuwe aarde lê nog in die toekoms. Nou wag daar eers werk vir ons... 

Die gelykenis sê vir ons hoe ons hierdie tyd moet benut tot by die wederkoms. 

Hierdie tyd op aarde voor die wederkoms is baie belangrik, ons moet dit reg gebruik. Ons sal rekenskap hieroor gee. As jy ‘n kind van God geword het, het jy ‘n baie spesifiek taak en roeping hier en nou op aarde. Hierdie taak en roeping kan mens saamvat met die term RENTMEESTERSKAP. Hierdie begrip word mooi in die gelykenis duidelik gemaak! 

Sommige mense is teen Jesus se koningskap gekant, die onbekeerdes. Dis hulle wat die koningskap van Jesus doelbewus verwerp! “Sy landgenote het hom egter gehaat en ‘n afvaardiging agterna gestuur om te sê: ‘Ons wil nie hierdie man as koning hê nie.’ Maar hy het tog die koningskap ontvang.” (14) Hulle sal by die wederkoms gestraf word. “En daardie vyande van my wat nie wou hê dat ek hulle koning moet wees nie, bring hulle en maak hulle hier voor my dood!" (27) Ons moet sommer nou al besef - Die regte gebruik van geld en alle ander bates begin by bekering tot Christus. Die regte leef van die lewe begin wanneer ek regtig Jesus se koningskap aanvaar! As ek Jesus as my Verlosserkoning aanvaar word ek vertrou en bemagtig met sekere gawes en goedere. Terloops : Het jy al voor Hom gebuig? 

Die klem van dié gelykenis lê egter op die geleenthede en verpligtinge van die diensknegte van Jesus (God se kinders) in hierdie tyd voor die wederkoms. Elke kind van God word as ’n rentmeester aangestel. “Hy het gesê: "‘n Man van adellike afkoms het na ‘n ver land toe op reis gegaan om as koning aangestel te word en dan terug te kom. 

Vooraf het hy tien van sy slawe geroep en aan hulle tien goue muntstukke gegee en gesê: ‘Dryf handel daarmee totdat ek terugkom.’ (12,13) 

Dit beteken prakties dat die Here geleenthede, mense, werk, bates ens. aan jou spesifiek toevertrou het tot by sy wederkoms en dan sal jy rekenskap moet gee van wat jy hiermee gedoen het. 

BESITTINGS 

Terloops ons besit niks nie! (Hoor ons mooi?) Dis ‘n totale illusie as jy dink iets is regtig joune! 

God is die enigste Besitter in die heelal. 

Alles wat ons het is net vir ons geleen. Dit behoort aan God, Hy gee dit soos Hy wil en Hy kan dit vat wanneer Hy wil. Toets dit maar – jy het geen waarborg dat jy more oggend eiendom, gesondheid of verstand gaan hê nie! Ook nie eens vrou of kinders nie! Ons het nie besittings nie, maar wel verantwoordelikhede! As rentmeesters van dit wat aan ons toevertrou is moet ons verantwoording doen aan die Eienaar. 

Dink ‘n slag ernstig oor die verantwoordelikhede wat God aan jou gegee het in jou posisie as : kind van God in ’n gemeente (heel eerste moet ek God met my alles eer en liefhê, maar ook my broers en susters), man van ’n vrou, pa/ma van kinders, bestuurder van eiendom, geld, bates, ‘n werkgewer/werknemer. En moenie vergeet nie, elke kind van God is geroep as dissipelmaker! In jou kring en jou omgewing. Wees eerlik, praat jy met mense oor Jesus?

Wend jy jou geld, kragte, tyd en geleenthede aan op 'n manier wat wys dat jy God en jou naaste liefhet, of gaan alles oor jou eie gerief en roem?

Onthou al hierdie posisies of gawes is net deur God aan jou tydelik geleen, dis nie regtig joune nie, dis soos die muntstukke wat aan die diensknegte toevertrou word om iets mee te doen. 

Alles wat ons het (of is) moet benut, bestuur en versorg word in belang van God en sy Koninkryk! 

Doen ek dit? Dink ’n bietjie na. Van ons word inisiatief gevra op grond van ons liefde vir ons Here en Verlosser. Die tyd wat ek nou nog op aarde het moet tot die Here se eer en voordeel gebruik word. Dit was die probleem met die ryk dwaas in Lukas 12. Sy entrepreneurskap was nie die probleem nie, sy selfgesentreerdheid was sy sonde. Hy het vir homself geleef, want hy het God nie geken nie! 

BELONING 

Vir die wat hulle geleenthede benut het en hulle verantwoordelikhede nagekom het wag daar heerlike lof en beloning. 

“Nadat hy teruggekom het, het hy die slawe aan wie hy die geld gegee het, na hom toe laat roep, sodat hy kon verneem wat hulle met die handeldryf verdien het. 

Die eerste het vorentoe gekom en gesê: ‘Meneer, u muntstuk het tien muntstukke opgelewer.’ 

Daarop antwoord hy: ‘Mooi so, jy is ‘n goeie slaaf. Omdat jy in ‘n saak van min belang getrou was, kry jy nou die bestuur oor tien stede.’ 

"Toe kom die tweede slaaf en sê: ‘Meneer, u muntstuk het vyf muntstukke opgelewer.’ 

Aan hierdie een sê hy: ‘En jy kry die bestuur oor vyf stede.’ 

(15-19) 

Interessant! Die koning het nie hulle winste juis nodig gehad nie, Hy het net hulle getrouheid en liefde getoets! Hy het hulle ‘n geleentheid gegee om die vreugde van betrokkenheid by sy koninkryk te ervaar! 

DIE GEVAAR AN PASSIWITEIT 

Vir die ontroue dienskneg wag daar ’n vreeslike lot. 

"Nog ‘n ander het gekom en gesê: ‘Meneer, hier is u muntstuk. Ek het dit in ‘n doek gebêre. 

Ek was bang vir u, want u is ‘n harde man. U eis op wat u nie belê het nie, en oes wat u nie gesaai het nie.’ 

Toe sê hy vir hom: ‘Met jou eie woorde sal ek jou veroordeel. Jy is ‘n slegte slaaf! As jy geweet het ek is ‘n harde man wat opeis wat ek nie belê het nie, en oes wat ek nie gesaai het nie, waarom het jy dan nie my geld in die bank gesit nie? Dan sou ek dit by my terugkoms darem met rente kon getrek het.’ 

Daarop sê hy vir dié wat daar staan: ‘Vat die muntstuk van hom af weg en gee dit vir die een wat die tien muntstukke het.’ (20-24) Vergelyk ook Matteus 25:29,30.* Ontrouheid in rentmeesterskap is ‘n ernstige saak. Dis afvalligheid, dis ongehoorsaamheid, rebellie, sonde! Dit wek God se wraak op! 

Opvallend : die ontroue dienskneg het nie juis iets verkeerds gedoen nie, hy het net niks gedoen nie! Pasop dat al jou Godgegewe kanse en verantwoordelikhede by jou verbygaan en jy doen net niks daaraan nie. (Anders gestel – wat moet ‘n mens doen om veroordeel te staan? Niks !) Hou maar net aan om vir jouself te leef ! 

Interessant : vrees was die oorsaak dat die nuttelose dienskneg niks gedoen het nie! (21) Dis ’n valse selfsugtige vrees, dis skynvroomheid, want wie werklik ontsag vir die Here het sal juis waag en inisiatief neem om dinge aan te pak. Dis juis die feit van genade wat my bevry van vrees, sodat ek (al is ek bewus van my swakheid) ten volle kan leef, gee en werk in diens aan God. Die volledige vergifnis en vryspraak wat ons as sondaars kry die oomblik wanneer ek my volkome vertroue op Jesus alleen stel, skep vir my die ruimte om voluit vir my Verlosser te leef in al die geleenthede wat hy my bied. Die geleenthede en kanse wat ek kry as lidmaat, in huwelik en gesinsverband, as eienaar en bestuurder van bates, as medemens in die algemeen. 

Kind van God, daar is werk om te doen! Jy het iets beter en belangrikers om aan te werk as net jou eie aftreeplanne!

Onthou jy het ‘n roeping! Dis elke kind van God se roeping : WEES GETROU IN JOU RENTMEESTERSKAP! 

*Aan elkeen wat het, sal meer gegee word, en hy sal oorvloed hê; maar van hom wat nie het nie, sal ook die bietjie wat hy het, weggevat word. 

En gooi die nuttelose slaaf uit in die diepste duisternis daarbuite. Daar sal hulle huil en op hulle tande kners." (Matteus 25:29,30)

Het jy al so 'n enkele laaaang wors gesien!

GOD IS NIE MEER KWAAD NIE!

Wie die versoeningswerk van Jesus aanvaar kan weet : “God is nie meer vir my kwaad nie, ek hoef nie te vrees nie, want ek kan Hom vertrou!” 

God werk soms baie hard met die mense vir wie Hy liefhet! Dalk het jy dit ook al beleef? Als loop skeef... "Die Here se hand druk swaar op my..." Die volk Israel het dit deeglik gevoel. Hulle het God se toorn, sy wraak en straf oor hulle sondes aan hulle eie lyf ervaar. Die ballingskap in die verre Babilonië was sekerlik die toppunt van God se oordele! God se oordele is voorwaar skrikwekkend. Tog... Deurgaans maak die profete dit duidelik : God se finale doel is egter nie straf nie, maar redding. Redding vir die oorblyfsel. Hy straf en tugtig mense om hulle tot redding te bring. Sy strawwe is nooit bedoel om ons weg te dryf nie, maar om ons nader te trek. Dis wat die volk Israel telkens beleef het. Dalk kan jy ook getuig : “Voordat ek swaargekry het, het ek gedwaal, maar nou hou ek my aan u woord.” (Psalm 119:67) 

Ons lees hier in Jesaja 12* ‘n danklied vir Goddelike verlossing. God het weer uitkoms en verlossing gebring vir sy volk. Dit beteken dat God nie meer kwaad is nie. Ja, God was kwaad, Sy toorn en wraak oor die sonde was inderdaad verwoestend! Dis geen ligtelike saak nie! Hoor bietjie...

“Ellende wag vir dié wat helde is by wyndrinkery, dapper by die meng van hulle drank, wat die skuldige vryspreek vir omkoopgeld, maar ‘n onskuldige sy reg ontneem. 

Daarom, soos stoppels deur vuur verteer word en hooi in vlamme opgaan, so sal dit met hulle gaan. Hulle sal met wortel en tak uitgeroei word, want hulle het hulle nie gesteur aan die openbaring van die Here die Almagtige nie, hulle het die woord van die Heilige van Israel verwerp. 

Daarom het die Here kwaad geword vir sy volk. Hy het sy hand teen hulle uitgesteek en hulle getref, sodat die berge gebewe het en die lyke soos vuilgoed op die strate gelê het. Ondanks dit alles bedaar die toorn van God nie en bly sy hand uitgesteek teen hulle." (Jesaja 5:22-25) 

HEERLIKE VERLOSSING

Verlossing is dus iets radikaals en onverdiend. Verlossing beteken dat God sy toorn afwend, dat hy volkome vergewe, dat Hy die kwaad nie meer teen ons hou nie. Wat behels dit presies? Die Here sê : “Ek het jou oortredinge, jou sondes, uitgewis, hulle het verdwyn soos wolke, soos miswolke. Kom terug na My toe, want Ek het jou verlos.” (Jesaja 44:22) Dis wat by die kruis gebeur het! Die dag as jy met ‘n gebroke hart gelowig na die kruis kyk dan beleef jy dit. Dan kan jy ook sê : “"Ek loof U, Here! U was kwaad vir my, maar U is nou nie meer kwaad nie en U het vir my uitkoms gegee.” (Jesaja 12:1) Dis wat mens besef as jy raaksien en regtig glo wat Jesus aan die kruis vir jou gedoen het. As ek dit beleef het sal dit ‘n verskil in my lewe maak.. Ek sal nie meer dieselfde kan bly nie. Hierdie danklied in Jesaja 12 bevat die reaksie van die verlostes op God se verlossingsdade. Dis ‘n noodwendige reaksie - as ek die verlossing raakgesien en beleef het kan dit nie anders nie , ek sal reageer. 

REAKSIE

Ons tref hier 'n drieledige reaksie aan : vertroue, blydskap en dankbare lofprysing. Vandag kyk ons na die reaksie van vertroue in vers 2. “God is my redder; Ek vertrou op Hom, ek is nie meer bang nie. Die Here my God is my krag en my beskerming; Hy is my redder." 

Ons gaan twee sake van nader bekyk: 

1) Wat is vertroue? Vertroue behels 'n bewuste daad en ingesteldheid van my denke. Jy weet wat jy doen wanneer jy vertrou. Dis nie maar net 'n lekker of positiewe gevoel nie. Om te glo en te vertrou is min of meer dieselfde ding. Maar hoe sal mens dit nou prakties verduidelik ? 

John Paton (1824-1907), 'n Skot, het na die New Hebrides ('n groep eilande in die suidwes-Stille Oseaan) gereis om die stamme daar oor Jesus te vertel, maar hy het gesukkel om die regte woord vir 'geloof' te vind. Eendag, toe sy inheemse bediende ingekom het, het Paton albei voete van die vloer af opgelig, agteroor in sy stoel geleun en gevra: 'Wat doen ek nou?' In sy antwoord het die bediende 'n woord gebruik wat beteken: ‘om met jou hele gewig te leun op '. Dit het die uitdrukking geword wat Paton gebruik het. Geloof behels om met ons hele gewig op Jesus te leun! 

Dis die betekenis van vertroue op God, ek leun, maak staat eksklusief op Hom, sonder om in die minste op enige van my eie bronne of bates staat te maak. Natuurlik omdat ons onvolmaakte mense is moet ons onmiddelik sê, solank ons in hierdie lewe is, sal ons vertroue in God ook nooit volmaak wees nie. Ja, selfs ons wat volledig vertrou op Jesus vir ons verlossing is nog so dikwels geneig om van ons eie valse selfvertroue en trots, vertroue op die werke van die wet in ons verhouding met God in te dra. Ons moet gedurig daarteen waak en dit uitroei. Met 'n doelgerigte beslistheid moet ek dag vir dag en keer op keer besluit ek gaan op God vertrou ongeag my gevoelens en omstandighede. Ek gaan net op Jesus leuen. Ek gaan glo en nie bang wees nie, al slaan die golwe van die lewe my van my voete af. Al voel ek asof ek wil sink in die branders van vrees... Ek vertrou op God se beloftes en die stellings in sy Woord.... (Terloops dis veral belangrik as jy ly aan Obsessiewe Kompulsiewe Versteuring – die “twyfelsiekte” – kliek op OCD) 

Vertroue, geloof en verlossing is onlosmaaklik aan mekaar verbind. Vertroue is die eerste daad van die wedergebore siel. Ek vertrou die Here. As jy nie Jesus persoonlik vertrou vir jou verlossing nie is jy nie 'n Christen nie. Dis die eerste verskil as ek kind van God word : “Ek vertrou nie meer op my geregtigheid, my gebede, my ordentlikheid, my afkoms, godsdienstigheid of prestasies nie. Ek vertrou op Jesus, ek vertrou op sy prestasie, sy meriete! Ek vertrou dat omdat hy reeds die volle straf vir my eie persoonlike sondes ondergaan het,dat God nie meer vir my ook sal straf nie.” 

Vertroue is 'n opdrag van God wat ons moet gehoorsaam Vertrou God, glo God! Dis die herhaalde opdrag in die Bybel, as ek vertrou doen ek nie iets besonders of snaaks nie (dis nie 'n buitengewone geloofskragtoertjie wat slegs vir 'n paar supergeestelikes beskore is nie), dis maar net die basiese minimum wat God van my verwag. Vertroue op God is die primêre manier, belangrikste manier hoe ons eer bring aan God. 

Op wie vertrou 'n mens normaalweg? Jy vertrou iemand op wie jy kan staatmaak, iemand met 'n standvastige karakter. Vol eerlikheid en integriteit. Om God te vertrou behoort eintlik die mees natuurlike ding te wees, want God se karakter is volmaak. Hy is goed, betroubaar, eerlik. Liefdevol, genadig! 

Kan jy iets inbring teen God se karakter? Nou waarom vertrou jy Hom dan nie? 

Waarom vertrou jy nie sy beloftes wat hy maak in Jesus nie? Sy beloftes dat hy al jou skuld kwytskeld, sy beloftes dat niks jou kan skei van sy liefde nie. Om God te vertrou is om eer aan hom te bring, te erken dat hy waarlik die volmaakte God is; om God nie te vertrou nie is 'n mosie van wantroue in Hom. Wat 'n dwaasheid van my 'n klein swak onvolmaakte mensie om die lewende almagtige God nie te vertrou nie! Gaan terug na die Woord, gaan na God se beloftes, sê : "Here ek vat U op U woord, want U is God" U is nie 'n mens dat U sou lieg nie. (Sien Numeri 23:19!) 

2) Die gevolg of uitvloeisel van ware vertroue op God 

“Ek vertrou...ek is nie meer bang nie.” Wat 'n heerlike uitspraak. Hoe wonderlik vir 'n mens om nie meer te vrees nie. Hoekom sê ek so? U sien van nature het ons as mense rede om bang te wees, veral bang te wees vir God vanweë ons sondeskuld (dink aan Adam in die paradys). Sondaars is vreesagtig. Ons is bang want ons dink aan ons sondes, die dwase sondes van ons jeug , die diep verskuilde en partykeer subtiele sondes wat in ons harte skuil, elke dag se sondes - dit laat ons vrees, want ek weet die lewende God sien alles. Ons vrees God, die dood, die oordeel, die ewigheid ....ja, maar as ek op God se beloftes vertrou kan ek sê: “Ek vertrou en is nie meer bang nie." Ja, ek is deeglik bewus van my skuld en ek huil daaroor, maar ek vertrou God se beloftes in Jesus, dat Christus aan die regverdige eis van die wet voldoen het, die doodstraf in my plek gekry het. Ek glo dit , my skuld is betaal ek glo dit en is nie meer bang nie. Nie omdat ek voel my sonde is nie so erg nie, maar omdat daar vir die sonde wat wel baie erg is volkome betaal is. Ek is nie meer bang nie, want God se karakter is volmaak. Hy sal sy beloftes van vergifnis nie breek nie. God sal nie op sy woord teruggaan nie- “EK is die Here, ek verander nie,” sê Hy in Maleagi 3:6. 

Kom ons vertrou God! Vertrou Hom altyd en in alle omstandighede. Vertroue op die volmaakte God wat Sy Seun as offer gegee het. Hy sal jou vrese en angste verban en selfs in die aangesig van die dood sal jy nie vrees nie, maar met verlange uitsien dat Hy jou die kroon van die lewe sal gee. AMEN

NASKRIF

Hoe wonderlik om te kan sê "ek vertrou en sal nie vrees nie" Donald MacDonald sê in aansluiting by hierdie teks dat mens in die lig hiervan eintlik 4 soorte mense kry : 

1) Die wat vertrou en nie vrees nie. (Reeds hierbo bespreek) 

2) Die wat vertrou en tog nog vrees. Ja, ek maak nie staat op myself nie, ek het my vertroue op Jesus gestel, en tog bly ek wonder en verval in ‘n voortdurende sieklike introspeksie: Is ek regtig vergewe, mislei ek nie dalk myself nie? Ek begin weer twyfel soos Petrus op die water... Hou gedurig jou vinger op die pols om seker te maak of ek regtig lewe, i.p.v. te lewe. Ware kinders van God kan twyfel en vrees ervaar. Johannes 5:9-13 is van groot hulp. Vertrou God se beloftes! Jesus het met groot geduld en sagtheid met die twyfelende Thomas gewerk. Vertrou Hom om ook jou vrese weg te neem en vastigheid en sekerheid te gee. 

3) Daar is sommige wat vrees, maar hulle vertrou nie. Jou sonde pla jou, jy weet jy kan nie so voor God verskyn nie, jy weet daar is 'n hel en dit laat jou by tye sidder van vrees en tog weier jy om jou vertroue op Jesus te plaas. Jy kom wel kerk toe , jy hoor die woord, maar jy deins terug van om die stap te neem om jou aan Jesus oor te gee en jou vertroue op Hom te stel. Onthou om bang te wees vir God se oordeel, om jammer te wees oor jou sonde kan jou nie red nie, jy moet by Jesus uitkom - Hy nooi jou! 

4) Laastens is daar die wat nie vertrou nie, maar ook nie eers bang is nie. Miskien is daar diesulkes ook hier. Jou hart is kliphard, jy ken die feite, jy weet jy is nie reg met God nie, jy weet daar is 'n oordeel en tog lewe jy ongesteurd voort. Mag God jou hart laat ontwaak en jou weer leer om te vrees sodat jy Hom sal soek en vertrou vir jou verlossing. 

*In hierdie kort, maar heerlike hoofstuk kry ons twee psalms of liedere, wat ons kan noem lofsange van bevryding of verlossing. Sommige sien hierin 'n verwysing na die wonderbaarlike bevryding van Jerusalem uit die hand van Sanherib die koning van Assirië in die tyd van koning Hiskia toe die engel van die Here 185000 soldate doodgemaak het (hfs. 37) . Dis moontlik, maar dis ook duidelik dat die blikrigting van hierdie vreugdesuitinge verder gaan as net die tyd van Hiskia. Ons kom dit agter as ons kyk na die heerlike beloftes wat hoofstuk 12 voorafgaan. In hfs. 7 kry ons die aankondiging van Immanuel (Jesus) se geboorte, in hfs. 9 'n verdere aankondiging van 'n Seun wat gebore sou word met Goddelike eienskappe, wat nie op 'n gewone aardse koning van toepassing gemaak kan word nie (vers 5) en in die voorafgaande hoofstuk weer 'n duidelike verwysing na die verlossingswerk van Jesus (11:1) Dit gaan dus in hfs. 12 oor iets dieper en heerliker as net Israel se fisiese bevryding.

BEVRY VAN VREES!

VREES : OORSAKE, GEVOLGE EN GENESING 

Vrees. Koue beklemmende vrees. Daardie kol op die maag. Vir sommige ’n alledaagse ellende. Die voortslepende kanker in baie mense se lewens, ’n beperkende faktor wat jou tot passiwiteit rem. Natuurlik, nie alle vrees is ongewens, verkeerd of sondig nie. Normale vrees (bangheid) vir ‘n leeu verhoed dat ek in die wildtuin uitklim en sy voorpoot probeer skud... Maar vrees kan maklik verkeerd word en buite beheer raak. ’n Gesonde normale vrees kan oorgaan in ’n irrasionele onlogiese vrees. ‘n Verlammende fobie. Dit kan sondig word as my vrees vir leeus so erg is dat ek nie in Tsumeb se hoofstraat wil stap nie, want net dalkies het daar een uit Etosha ontsnap...! (Dit klink my amper die Amerikaners se buitengewone paniekerige vrees vir Ebola val so half en half in hierdie kategorie...) In hierdie boodskap gaan dit oor sondige vrees. Godonterende vrees. Ons kyk na die oorsake, die gevolge en die genesing. 

OORSAKE. Waar kom vrees vandaan? Ons lees vir die eerste keer van vrees in Genesis 3:10. Adam en Eva wat bang was vir God en daarom wegkruip. Die eerste waarneembare gevolg van die sondeval was dus vrees.* Voor daar sonde was, was daar nie vrees nie. Sedert die sondeval is vrees die oorheersende faktor in mense se lewens. Kom ons kyk prakties hierna. Wat maak mense bang, watter vrese hou mense gevange en beheer hulle lewens? Daar is baie dinge - vrees vir die onbekende toekoms, vrees weens ’n gevoel van gebrekkige sekuriteit, vrees vir eensaamheid, vrees vir armoede en gebrek, vrees vir die dood, vrees vir die oordeel, vrees vir mense, vrees vir God self. Baie keer vrees mense net hulle vrees - dit het al so ’n bose kringloop geword dat daar eintlik nie meer vasgestel kan word waaroor dit nou regtig gaan nie. Later is ek bloot net bang omdat ek bang is. So wat is die grondliggende oorsaak van die mens se vrese? Ons het eintlik reeds die antwoord gekry. Sonde. Hoekom veroorsaak sonde vrees? Sonde dryf ’n wig in tussen ons en God. En dis juis die punt - ons is gemaak om van God afhanklik te wees, ons is gemaak om in ‘n verhouding met Hom te staan. Dis hoekom Hy ons geskape het. Sonder ’n liefdevolle vertrouensverhouding met Hom is ons uitgelewer aan vrees. Ons is afhanklik van sy liefdevolle Vaderlike sorg en gemeenskap en wanneer dit versteur is, lei dit tot vrees en ellende. Die groot vrees van die mens is dus eintlik die vrees vir God en dit lei tot ’n menigte ander gestaltes van vrees, want wie bang is vir Sy Maker se totale lewensewewig is versteur. (Soos ‘n motor se onderstel wat skeef is!) Alle ander vrese in ons lewe, al kan daar baie sekondêre oorsake wees, is dus op een of ander manier herleibaar na haakplekke in ons verhouding met God. 

GEVOLGE. Wat is die praktiese gevolge van hierdie vrese? Martyn Lloyd-Jones noem die volgende**: 

~ VREES is ’n verlammende swakheid. Jy kan nie die lewe leef wat God wil hê jy moet leef nie. Jy kan nie jou pligte as Beelddraer van God, as Christen, as man, vrou of kind nakom nie. Vrees maak jou oneffektief. Veroorsaak mislukking. 

~ VREES lei tot selfsug. Dit gee aanleiding tot die houding van : “Ek moet net myself beskerm, ek trek my terug in die klein wêreldjie van my eie selfsugtige belange.” Jy word kopsku vir mense, vir uitreiking, vir menseverhoudings... Jy is net ingestel op selfoorlewing. 

~ VREES veroorsaak ongelukkigheid. Vrees en blydskap gaan nie juis saam nie. Vrees gooi ’n droewige skaduwee oor ’n mens se hele lewe. Die bang mens kan niks werklik geniet of waardeer nie. Daar is altyd ’n werklike of fiktiewe gevaar wat my bedreig laat voel. 

~ VREES lei dikwels tot irrasionele denke en optrede. Dit beklem mense so dat hulle dom en onlogiese dinge doen. Hulle tree snaaks op en neem impulsiewe besluite. Hulle kan nie nugtere besluite neem nie. Hulle oorreageer op nietighede of is bang vir belaglike dinge. 

~ VREES laat mens vlug. Dit beteken nie altyd fisies weghardloop nie, maar behels ’n verskeidenheid van ontvlugtingsmetodes. Ek probeer uit die werklikheid van my vrese en onsekerhede te ontsnap deur buitensporige vermaak, alkohol, plesiersug, seksuele avonture en losbandigheid. Dit kan natuurlik ook sommige aanspoor tot veg. Ek wil teen alles en almal baklei.

~ VREES kan ook negatiewe liggaamlike effekte hê weens die oormatige afskeiding van sekere hormone. Daai ding wat ons (abnormale) stres noem! Dit gaan draai by maagsere, hartaanvalle, beroertes... 

~ VREES kan vererger tot wanhoop! Ek sien geen sin meer in die lewe nie. In sommige gevalle tot so ’n mate dat mense selfmoord pleeg. 

OPLOSSING. 

Die emosies van vrees moet gebreek word deur feite!

Ons gemoed kan net tot rus kom op vaste feite. Dit help nie net om vir jouself (of andere) te sê : “Moenie bang wees nie, ruk jou reg, hou op om simpel te wees...” 

Watter feit(e) breek die patroon van sondige vrees? Kom ons kyk na 1 Johannes 4:16 - 21. (lees gerus in jou Bybel) Hier word dit baie duidelik gestel : Die groot feit wat vrees verdryf is die feit van God se liefde en ’n lewe in ooreenstemming met daardie feit! Solank hierdie feit nie vir jou ’n persoonlike werklikheid is nie sal jy altyd gebuk gaan onder vrees. Liefde en vrees staan teenoor mekaar en is onderling uitsluitend. 1 Johannes 4:18 stel dit so kragtig en pragtig: “Daar is geen vrees in die liefde nie; maar die volmaakte liefde dryf die vrees buite....” Die liefde waaroor dit hier in die eerste plek gaan is God se liefde vir ons. Vrees kan net oorwin word as ons God se liefde leer ken en dit glo. Ek moet oortuig wees dat die almagtige God, wat lewe en dood in sy hande hou my waarlik innig liefhet! Hierdie liefde het God vir ons gewys het deur Jesus te laat sterwe. (16) Dis die vertrek punt. Dis die begin van die oplossing. Dit gebeur wanneer ek tot ware geloof in Jesus kom en weet dat my sonde op grond van sy verdienste vergewe is! Dan weet ek daar wag nie meer straf nie en verdwyn my vrees vir die oordeel! (17) Het jy al hierdie liefde proefondervindelik leer ken of dalk nog net daarvan gehoor? 

Maar die oplossing strek verder. Onthou :"Die volmaakte liefde verdryf die vrees." Wat is volmaakte liefde? Dis duidelik dat dit hier gaan oor ’n liefde wat ons moet hê en betoon. (want hy sê : “wie nog vrees het nie volmaakte liefde nie.”) Ons kan nie volmaak hier as volmaak in absolute sin verstaan nie. Dis tog net God self wie se liefde absoluut volmaak is. Dit gaan hier oor ’n volledige liefde, ’n liefde wat in ons ’n begeerte opwek om God se bevele te gehoorsaam. En wat is dit? Liefde vir God en mekaar. Volmaakte liefde is dus die liefde wat uitdrukking vind in ons liefde vir God en mekaar. Hoe is ons in staat tot sulke liefde? Hoe gaan ons dit regkry? 

Volgens 1 Johannes 4:19 is dit in die eerste plek God se liefde vir ons wat ons in staat stel tot wederliefde vir Hom en gevolglik ook teenoor mekaar. Deur liefdevolle gemeenskap met God word hierdie liefde vervolmaak, dit bereik wasdom, dit bereik sy doel met ons. Prakties kom dit daarop neer dat hoe meer ons van God se liefde bewus word, en gevolglik hoe meer ons met God en met mekaar in liefde wandel, hoe minder vrees en hoe meer vrymoedige vertroue sal daar wees. 

Die antwoord op vrees is dus om as’t ware dieper te delf in God se liefde. Glo dit en leef dit! Dis ‘n feit! ( per slot van rekening - God is liefde! Ons kan dit met oortuiging verkondig - al misbruik sommige hierdie waarheid), Om onsself al meer en meer daarvan te vergewis en met blye wederliefde daarop te reageer. So bevry die liefde ons van vrees! 

DALK WENSDENKERY OF SELFBEDROG? NEE! DIS 'N FEIT!

Hierdie liefde is nie iets wat in ons verbeelding bestaan nie, dit is ’n sigbare historiese feit (vir elke kind van God) in die persoon en werk van Jesus Christus. Om God se liefde te leer ken beteken juis dat ek Jesus moet leer ken! Hy het gekom as Redder van die wêreld. (14) Deur in Hom te glo leer ken ons God se liefde baie prakties. Hy het ons bevry van die vrees vir die dood. (Hebr 2:14,15) Hoe? Deurdat Hy die straf vir ons sonde reeds volledig gedra het. Vrees is gegrond op die beginsel van straf. Mense vrees want hulle verwag straf. Maar as ek bewus is van God se liefde in Christus hoef ek nie meer straf te vrees nie. Hoe so? Die gelowige is iemand wat glo dat God Jesus in my plek aan die kruis klaar gestraf het. Omdat Christus se werk volledig afgehandel is sal die gelowige nie gestraf word nie! Hierdie feit bring my gewete tot rus. Kan jy sien, dis die feite van God se liefde in Christus wat die vrees uit ons lewens verdryf. Natuurlik as hierdie feite van Christus se liefde vir my ’n werklikheid is, sal dit tot wederliefde lei - ’n lewe van liefdevolle gemeenskap met God en my naaste. 

Nou sal iemand sê : “Ja, maar ek is nie bang vir God nie, dis moeilike lewensomstandighede en uitdagings wat my bang maak.” Die groot punt is net : Hy wie se vrees vir God, dood en oordeel deur die feit van die liefde aangespreek is, kan ook ander kleinere vrese oorkom op dieselfde basis. Byvoorbeeld, wie oortuig is van God se egte liefde, besef tog dat daardie liefde ook Vaderlike sorg insluit. Deur die feit van God se Vaderlike sorg word my vrese oor byv. finansies en die toekoms besweer. (Sien Hebreërs 13:5-6) 

WARM TRUI VAN DIE LIEFDE 

As mens koud kry trek jy ’n trui aan. Die koue van vrees en angs kan net buite gehou en verdryf word deur die warm trui van liefde. Hierdie trui is gebrei van drie soorte liefdeswol. Eerstens God se liefde vir ons wat Hy onomstootlik vir ons deur Jesus se kruis dood bewys het - hierdie liefde moet ek leer ken en glo. Ek moet daarop konsentreer en daaraan vashou. Niks kan ons skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus is nie....! (Rom 8:31ev.) Maar natuurlik as God se liefde vir my ’n werklikheid word, reageer ek ook daarop. Ek reageer deur wederliefde vir Hom en vir my medemens. Die res van die trui bestaan dus uit hierdie liefde wat ek aan God en my naaste bewys. 

Glo in God se liefde, beoefen wederliefde - dit verdryf die vrees. 

Verdere studie oor die oorwinning van vrees...

BESINNING IN BOESMANLAND

- oor rentmeesterskap. 

‘n Groep manne was bevoorreg om die afgelope naweek in die natuurskoon van Boesmanland uit die Bybel na te dink oor ons verantwoordelikheid voor God. Elke kind van God sal eendag verslag doen oor wat ek met my geleenthede, gawes, bates, ja met my lewe as geheel gedoen het. In hierdie tyd terwyl ons nog op aarde is, word daar van ons verwag om vrug te dra tot eer van God en nie vir onsself te leef nie.

Behalwe vir ‘n paar klein voorvalletjies het ons Vrydag almal Tsumkwe veilig bereik. Roelf se sleepwaentjie het dit egter net-net gemaak – dit was so ‘n amperse wonderwerk dat die ding se bakwerk nie heeltemal van die onderstel afgespring het nie. Die doel hiervan sou ons eers later besef.

KOM KYK EN BELEEF SAAM MET ONS:

Daar is ook manne wie se vaardighede meer insluit as net 4x4 ry! Mooi oom Pieter!

(vir die ouens wat laas in julle "army dae" op Tsumkwe was, ja jy sien reg, daar is nou ook al 'n stuk teerpad in die dorp!)

Saterdag is ons die bosse in. Oom Ollie se merke was orals te sien. Maar waar was hy? Vir Hennie het dit nogals ‘n ernstige kwessie geword soos ons gevorder het al dieper die bosse in... 

Baie groter as olifante is natuurlik die reuse ou kremetartbome.

  Die bekende holboom toon ongelukkig tekens van agteruitgang. Dit herinner ons maar net dat niks op aarde vir altyd is nie. Aan alles en almal kom daar ‘n einde... 

Manus Naude, Johannes de Koning  Pieter Pretorius, Ryno Mans, Deon Louw, Eddie van der Merwe, Pieter-Jan Schoonbee, Hennie  en Hentie Kruger, Buys Steenkamp, Roelf van Tonder, Johan (met die kruk) en Sakkie Steenkamp, Pieter Jooste. (Andre Neethling  het die foto geneem)

Sakkie soek 'n wyer visie...

Hierdie watergat is duidelik die olifante se drinkplek. Vir Eddie is dit darem ‘n geleentheid om ‘n lemoen te eet. 

Andre verduidelik iets. Buys probeer sin maak van die gedenkplate?

Nou raak die onsigbare olifante erg ongeskik. Hulle aktiwiteite het ‘n versperring in die pad veroorsaak en ‘n ompaadjie moet gemaak word. Hennie swaai die byl... 

Deon en Pieter hou die situasie dop... 

Tyd vir ‘n lekker noenontbyt onder ‘n groot hardekool. 

Pieter, Ryno,   en Manus.

‘n Groepie vriendelike Boesmans doer in die bos bied ons die geleentheid om iets van die Here se liefde in die vorm van mieliemeel met hulle te deel. Pieter Jooste gee ook sommer raad oor patatsplant. Hierdie ouma was deel van die groep.

Oppad deur die bos....

Ons bereik die Ahaberge. Ja, reg gehoor, hierdie plat heuweltjies in die konteks van ‘n vlakte vol Kalaharisand is berge! 

Pragtige herfskleure by die Ahaberge.









Die tergende vraag van : “Waar is Oom Ollie?” word amper op rampspoedige wyse beantwoord.” Roelf word darem genadiglik ‘n botsing met die meneer gespaar, maar dit kon maklik anders gewees het. (dan was hy minus ‘n waentjie en bakkie...)

Saterdgaand kon ons weer lekker saamsing met behulp van Eddie se begeleiding en heerlik rondom die Woord vergader. Daar is nie meer diesel beskikbaar nie, so die Here wysig dus ons planne vir Sondag en ons besluit om nie verder rond te ry nie. 

Na Sondag se byeenkoms gaan besoek ons vir Louise Steyn. Sy kry ‘n goeie klompie voorraad en sommer ook Roelf se afgetrede waentjiebak as ‘n pakplek! Toevallig...?

Louise by haar blyplek.

Nogmaals 'n groot dankie aan Roelf van Tonder vir al die reëlings en moeite en sommer almal wat saam was! Ons moet beslis weer so maak...

As jy nou nie hierdie keer kon saamkom nie, kan jy darem nog so ietsie ervaar van waarmee ons besig was. Kom maak oop jou Bybel en kyk bietjie saam met ons manne na die uitdagende gelykenis van Jesus in Lukas 19:11-27. Dit bring ons by die vraag : WAT MAAK EK MET MY LEWE? 

1. Die agtergrond in vers 11 is belangrik. Die dissipels het gedink die Koninkryk van God gaan sommer nou dadelik aanbreek in Jerusalem. Hierdie gelykenis gee ’n duidelike antwoord, dat daar nog ’n tydsverloop sal wees tot by die finale koms van die Koninkryk eers by Jesus se wederkoms. Die gelykenis sê vir ons hoe ons hierdie tyd moet benut tot by die wederkoms. Hierdie tyd op aarde voor die wederkoms is baie belangrik, ons moet dit reg gebruik. Ons sal rekenskap hieroor moet gee. 

2. Vers 14. Sommige mense is teen Jesus se koningskap gekant (die onbekeerdes) en hulle sal by die wederkoms gestraf word. Sien vers 27. Terloops : Het jy al persoonlik Jesus se koningskap oor jou lewe aanvaar? 

3. Die klem van dié gelykenis lê egter op die geleenthede en vrugdra van die diensknegte van Jesus (God se kinders) in hierdie tyd voor die wederkoms. Elke kind van God (ook jy as man) word as ’n rentmeester aangestel. Dit beteken dat die Here geleenthede, mense, werk, bates ens. aan jou spesifiek toevertrou het tot by sy wederkoms en dan sal jy rekenskap moet gee wat jy hiermee gedoen het. 

4. Dink oor die verantwoordelikhede wat God aan jou gegee het in jou posisie as (gee praktiese voorbeelde wat hierdie verantwoordelikheid behels): 

~ kind van God in ’n gemeente(heel eerste moet ek God met my alles eer en liefhê)............................................ 

~ man van ’n vrou..................................................

~ pa van kinders....................................................

~“besitter/bestuurder” van eiendom, geld ens.......

~ werkgewer/werknemer.....................................................

5. Onthou al hierdie posisies, gawes of geleenthede is net deur God aan jou tydelik geleen, dis nie regtig joune nie, dis soos die muntstukke wat aan die diensknegte toevertrou word om iets mee te doen. Alles wat ons het (of is) moet bestuur en versorg word in belang van God en sy Koninkryk ......hetsy my plek as gemeentelid, my geld, vrou, kinders.... Doen ek dit? Dink ’n bietjie na. Van ons word inisiatief gevra op grond van ons liefde vir ons Here en Verlosser. Die tyd wat ek nou nog op aarde het moet tot die Here se voordeel gebruik word. 

6. Vir die wat hulle geleenthede benut het en hulle verantwoordelikhede nagekom het wag daar heerlike lof en beloning. (Vers 15-19) Die koning het nie hulle winste juis nodig gehad nie, Hy het net hulle getrouheid en liefde getoets! 

7. Vir die ontroue dienskneg wag daar ’n vreeslike lot. (Vers 20-24) Vergelyk ook Matteus 25 :30. 

8. Opvallend : die ontroue dienskneg het nie juis iets verkeerds gedoen nie, hy het net niks gedoen nie! Pasop dat al jou Godgegewe kanse en verantwoordelikhede by jou verbygaan en jy doen net niks daaraan nie. 

9. In hierdie tyd voor die wederkoms moet ons besig wees met dit wat God oor ons pad gebring het. Hy gee nie vir elkeen dieselfde geleenthede of gawes of verantwoordelikhede nie. Dit maak nie saak nie. Ek hoef myself dus ook nie met ander kinders van God te vergelyk nie. Wat wel belangrik is, is dat ek dit wat Hy voor my deur lê voluit sal doen. Interessant : vrees was die oorsaak dat die nuttelose dienskneg niks gedoen het nie! (Vers 21) Dis ’n valse selfsugtige vrees, want wie werklik ontsag vir die Here het sal juis waag en inisiatief neem om dinge aan te pak. 

10. Dis juis die feit van genade wat my bevry van vrees, sodat ek (al is ek bewus van my swakheid) ten volle kan leef, gee en werk in diens aan God. Die volledige vergifnis en vryspraak wat ons as sondaars kry die oomblik wanneer ek my volkome vertroue op Jesus alleen stel, skep vir my die ruimte om voluit vir my Verlosser te leef in al die geleenthede wat hy my bied as lidmaat, in huwelik en gesinsverband, as eienaar en bestuurder van bates, as medemens in die algemeen.

Bid vir Tsumkwe se Boesmans. Oor die wonderlike werk wat God al in die verlede hier gedoen het - kliek op BOESMANS TOT BEKERING

BLY OF GLY? DIE CHRISTEN EN EMIGRASIE

- gelowig nagedink vanuit die Skrif oor ‘n sensitiewe saak.

Die Woord van God is die riglyn vir God se kinders in alle sake wat ons raak. Ook wat betref die baie aktuele (en dikwels emosionele) kwessie van emigrasie. Dis nie so ’n ligte en eenvoudige saak nie. Vinnige maklike antwoorde is daar beslis nie.

Laat ek eers duidelik sê: Ek is ontsettend gelukkig waar ek nou op Tsumeb in Namibië woon, en op hierdie oomblik kan ek aan geen ander plek ter wêreld dink waar ek eerder sou wou gaan bly al sou ek ’n keuse gehad het nie. Maar natuurlik, ’n liefhebber van geskiedenis soos ek weet dat lands en wêreldsomstandighede oornag kan verander... Net God ken die toekoms...

Soos met baie ander lewensvrae gee die Bybel nie vir ons oor hierdie saak ’n pasklaar antwoord in ’n enkele teks nie. God behandel ons as volwasse kinders en ons moet self vanuit die beginsels in die Skrif onder die leiding van die Heilige Gees besluite neem. Kom ons kyk nugter na ’n paar sodanige Bybelse beginsels:

1. Al God se kinders behoort aan sy een unieke uitverkore volk. (1 Petrus 1:1; 2:10) Almal wat aan Jesus Christus behoort is nou kinders van Abram. (Galasiërs 3:7) Dit impliseer ’n verbintenis en lojaliteit wat die belangrikheid van alle ander verbintenisse relativeer. Ek is dus eerstens ’n Christen voordat ek ’n Afrikaner, Duitser of Herero is.

2. Hierdie een volk van God is verspreid oor die wêreld heen. Hulle word aangetref in alle lande en kulture (1 Petrus 1:1; Jakobus 1:1) Dis ’n gegewe en die Bybel gee ook nêrens opdrag dat Christene moet saamtrek op een of meer plekke nie. Daar is ook nie plekke op aarde wat heiliger is as ander plekke nie! Jerusalem is niks heiliger as Pretoria, Windhoek of Perth nie!

3. Alle Christene in alle lande moet weet (en sal beleef) dat ons in hierdie wêreld vreemdelinge en bywoners is. (1 Petrus 1:1;2:11) Dit het verskeie implikasies : Ons is oppadwees mense, op reis na ons finale permanente tuiste. Of ons omstandighede nou betreklik gerieflik of dalk onseker en gevaarlik is, kinders van God is soos Abram, mense wat verlang na die stad met vaste fondamente waarvan God self die ontwerper en bouer is! ( Hebreërs 11:10) Ons status as vreemdelinge beteken ook dat ons swaarkry en verwerping sal ervaar, ongeag die plek waar ons woon. Ons sal noodwendig in konflik wees met die sondige aard van die kultuur waarin ons ons bevind, omdat ons Koninkrykswaardes en ambisies het. (Sien : MAAK OOP BY OPENBARING (3) )

4. Die belangrikste is nie waar ons bly nie, maar hoe ons lewe! Vir alle Christene orals, geld die opdrag om heilig d.w.s. afgesonder vir die Here te leef! (1 Petrus 1:16) Hierdie heiligheid beteken egter nie dat ons eenkant handegevou moet staan en die booshede en onbekwaamhede van ons gemeenskappe moet kritiseer nie. Ons moet ten volle betrokke wees in die samelewings waarin ons ons tans bevind! Jeremia 29 wat ’n brief bevat aan die Joodse bannelinge in die verre Babilonië is besonder insiggewend. Kyk veral na vers 4 tot 7. Wat ’n geweldig positiewe benadering!

5. Die soewereine God gebruik ook emigrasie (soos ander gebeure in die geskiedenis) om sy Woord te versprei. Hiervan kry ons die klassieke voorbeeld in Handelinge 8:2,4. En natuurlik moet ons nooit vergeet nie : die Afrikanervolk self is gebou uit emigrante! Emigrasie is dus beslis nie inherent iets boos of verkeerd nie! Die hatige manier waarop sommige Afrikaners ons volksgenote in die buiteland veroordeel, is beslis nie Christelik nie. Aan die anderkant, diegene in die buiteland, moet ook nie Afrikaners wat voel dat hulle ’n Godgegewe roeping in Afrika het, probeer demoraliseer deur altyd net die negatiewe gebeure op ons kontinent uit te lig nie. Alle Christene se roeping word mos nie noodwendig op dieselfde plek uitgeleef nie.

6. Alle Christene (nie net dié wat emigreer nie) moet altyd hulle harte en motiewe ondersoek. Hoe vry is ons van selfsug en materialisme? Maar daar is ook ander motiewe wat nie pas by diegene wat bely dat God ons Almagtige Vader is nie. Paniekerige vrees en swartgallige pessimisme lyk volgens die Skrif ook nie vir my na dryfvere wat kinders van God se besluite moet beïnvloed nie. Aan die ander kant is beide die materiële en geestelike versorging van ons kinders, ’n Godgegewe ouerlike plig en verantwoordelikheid, wat beslis in die keuses van waar ons bly ’n rol sal speel. Maar selfs dit is ook relatief. As die veiligheid van sy kinders vir die Finse pioniersendeling in Owamboland, Martti Rautanen die hoofprioriteit was, sou daar nooit ’n kerk geplant gewees het nie. Net drie van hulle nege kinders het volwassenheid bereik! Rautanen het juis vanuit Finland na die gevaarlike malaria wêreld geëmigreer ter wille van God se Koninkryk!

Die belofte van Jesus in Johannes 12:25 word te maklik in ons eeu van gerief en gemaksug vergeet!

7. Ons geestelike band met God se een volk op aarde beteken nie die uitkansellering van ander aardse verbande soos huwelik, gesin en etniese bande nie. (Die nuwe lojaliteit aan Christus en sy kerk is wel die eerste prioriteit - sien punt 1) Dit beteken myns insiens wel dat ’n mens die gevolge vir huwelik, gesin, wyer familie en ook volk sensitief in berekening moet bring in ’n besluit oor emigrasie. In sekere gevalle sou dit ’n versterkende motief wees om te emigreer, in ander gevalle sou dit dalk lei tot ’n herbesinning.

8. God se kinders kan groot vrede en vreugde put uit die feit van Sy soewereine bestuur van ons lewens. Voorspoed en teëspoed, lewe en dood is alleen in God se hande! Ons glo nie soos die wêreldling in noodlot of toeval nie, ons weet ook dat selfs die foute en verkeerde keuses wat ons maak, nie die einde van ons bruikbaarheid beteken nie. God se soewereiniteit oorheers alles! Wanneer ons onseker is kan ons altyd nog bid : “Vader, laat U wil geskied!” Dit moet ons ook daarvan weerhou om ander wat volgens ons verkeerde besluite geneem het te veroordeel of te beswadder.

Bogenoemde lyk my na ’n paar belangrike Bybelse riglyne waarna mens nugter moet kyk indien emigrasie oorweeg word. Natuurlik maak dit my as trotse Afrikaner hartseer om my volksgenote oor die see te sien verdwyn, want ek weet dat die verlies van volksidentiteit op die lange duur onvermydelik is! En vir die voortbestaan van ons pragtige taal is dit ’n doodsteek! Maar as Christen moet ek verder kyk na die groter prentjie en dit is dat alle instellings op aarde tydelik is, ook tale, nasies en volke kom en gaan soos God dit beskik. Net God se Koninkryk is permanent en onwankelbaar! Dis vir hierdie ewige Koninkryk waarvoor ons ons moet beywer... orals en altyd!

Geniet vandag God se teenwoordigheid oral oor die wêreld heen!