AS DIE SATAN JOU BEETPAK

MET SY SUBTIELE VERSOEKINGS! 

Die duiwel is ‘n werklikheid. (Al wonder party sinodes soms daaroor.) En hy is aktief. Baie besige kêrel. Hy los veral nie God se kinders uit nie. Hy het nie eens vir Jesus uitgelos nie, maar homself daarop toegespits om Jesus se Godgegewe program en doel te vernietig! Jesus het Goddelike goedkeuring en toerusting ontvang vir sy sending toe die Heilige Gees op Hom neergedaal het tydens sy doop deur Johannes. Sy Godgegewe missie was om mense deur sy kruisdood en lyding van sonde te verlos. Hiermee sou Satan natuurlik nie gelukkig wees nie. 

Jesus bevind Homself nou in die dorre wildernis waarheen die Gees Hom gelei het. Hier vind nou dramatiese en deurslaggewende gebeure plaas. (MATTEUS 4:1-11) Jesus vas. Nie omdat daar nie kos in die woestyn was nie, maar om Homself volkome aan God se wil te onderwerp. Hy bid vir sy volk en sy mense. Jesus is een met sy mense. Net soos Hy nie te hoog was om saam met sondaars gedoop te word nie so bid en vas Hy ook nes hulle. En sy volkome mensheid word juis verder onderstreep deur die feit dat Hy honger is. Sy vereenselwiging met sy mense gaan nog dieper. Matteus teken Jesus as die verteenwoordiger van die volk wat die volk se geskiedenis herhaal. Hy was eens ook in Egipte. Nou trek Hy ook deur die woestyn. Na veertig dae toe Jesus swak en kwesbaar was kom die duiwel na Hom. (Soos ‘n roofdier wat verkies om op ‘n verswakte prooi toe te sak) 

Kom ons kyk na die drie versoekings en hoe Jesus dit hanteer: 

EERSTE  "As U die Seun van God is, sê hierdie klippe moet brood word." 

Die versoeking klink so onskuldig. “Jy is mos die Seun van God, maak vir jouself brood, jy is mos honger." So subtiel. Wat kan nou daarmee verkeerd wees? Dit klink so vroom. So ordentlik, asof die duiwel goeie raad wil gee in 'n noodsituasie. Satan suggereer nie dat Jesus moet steel of homself dronk drink of iets dergeliks nie… 

Waaroor gaan hierdie versoeking? Die Satan daag Jesus uit om van sy mag as Seun van God tot sy eie voordeel gebruik te maak. Inderdaad het Jesus as Seun van God, Goddelike Skeppingsmag. Hy kan uit klippe brood maak, net soos God uit klippe kinders van Abram kan maak! (Joh 3:9) Die implikasie is : Laat Jesus vir Homself doen wat God kan doen! Die versoeking gaan daaroor dat Jesus sy houding van ‘n nederige afhanklike Israeliet moet laat vaar. Meer nog Hy moet God se plan laat vaar en sy eie wil begin doen en vir Homself sorg. 

Doen jou eie ding tot jou eie voordeel! 

Jesus oorwin hierdie subtiele versoeking. Hy antwoord uit die Skrif. “Daar staan geskrywe: ‘n Mens leef nie net van brood nie maar van elke woord wat uit die mond van God kom." (Terloops as die Bybel vir Jesus se volharding so nodig was, hoeveel te meer vir ons?) Deur sy antwoord uit Deut 8:3 neem Hy weer sy plek in as afhanklike Israeliet, afhanklik van God in. Jesus onderwerp Homself aan sy Vader, Hy wag op God se Woord, want daar is meer in die lewe as net sigbare brood. Hy gaan nie ‘n plan van die duiwel uit probeer nie, Hy gaan wag vir God se plan en God se tyd. En natuurlik het Sy Vader sy geloof beproef, maar Hom nie beskaamd laat staan nie. Inderdaad het die Vader engele gestuur om Hom te versorg! (11) God gee uitkoms op SY tyd! 

VERTROU GOD EN WAG VIR SY PLAN EN SY TYD!

TWEEDE. "As U die Seun van God is, spring af! Daar staan mos geskrywe: Hy sal sy engele oor jou opdrag gee en: Op hulle hande sal hulle jou dra, sodat jy nie jou voet teen ‘n klip sal stamp nie." Die volgende versoeking is nog meer subtiel en sluit by die vorige een aan. Asof die duiwel wil sê, nou goed jy vertrou mos op God, kom wys nou jou vertroue : spring! En luister mooi, die geslepe Satan gebruik sommer die Heilige Skrif vir sy versoeking. (Dis ‘n ou taktiek – kliek op DUIWEL SE BYBEL) Hy haal Psalm 91:11,12 aan. En dis mos waar! (Die waarheid van hierdie belofte sou juis bewys word deur die koms van die engele in vers 11.) Gelukkig val Jesus nie vir die Bybelversie truuk nie!* Jesus kom met ‘n teenantwoord uit die Skrif. "Daar staan ook geskrywe: Jy mag die Here jou God nie op die proef stel nie." (Deut 6:16.) Dit gaan daaroor dat mens nie God op die proef moet stel nie. God se beloftes vra om net vertrou te word en verbied ‘n wantrouige uitprobeer. Jesus onderwerp Homself weer aan God se wet soos enige vroom Israeliet sou doen. Ja, Hy glo in God en glo in God se beskerming, maar Hy het geen opdrag om van die tempel se dak af te spring nie. Jesus bepaal nie sy eie agenda nie, maar wag vir die opdragte van sy Vader. God het nie vir Jesus gestuur om bewonderaars rondom Homself te versamel en populêr te word nie. Nee, Hy moes kruis toe gaan! Dis wat die duiwel wou verhoed en natuurlik sien Jesus deur sy planne. Jesus staan vas soos ‘n ware Israeliet. Hy val in by God se plan, Hy het geen ambisie van sy eie nie! 

DERDE Met die derde versoeking sit die duiwel nie meer ‘n vroom maskertjie op nie. Nie meer die woorde “As U die Seun van God is nie…” Hy kom met ‘n kort en kru voorstel terwyl hulle op ‘n hoë berg staan: "Dit alles sal ek vir U gee as U neerval en my aanbid." Al die koninkryke en hulle heerlikheid! Hier is nou ‘n geleentheid wat niemand deur die vingers moet laat glip nie! Jesus kon dit als besit. Die drang tot rykdom, besittings en mag is so groot in elke mens. (Vgl. 1 Joh 2:15) 

Die duiwel wys vir Jesus ‘n kortpad na die koninkryk! Jesus se hele bediening is gerig op die koms van die koninkryk van God. 

Ja dis juis ook God se wil om alle mag en heerlikheid aan Jesus te gee. Jesus moes dit egter verkry deur alle geregtigheid te vervul deur die pad van lyding en vernedering! Die duiwel wys ‘n makliker pad. Al wat Satan vra is net een knieval voor hom. Wat ‘n vreeslike versoeking! Hier is ‘n eenvoudige pad na mag en heerlikheid, maar dit vra ‘n ontsettende prys. Erkenning van Satan. En kom ons herinner mekaar : 

Pasop maar vir kortpaaie na ...geluk, gesondheid,gerief, sukses, rykdom, ...daar’s ‘n vangplek! 

(Dit sluit in om te val vir bedenklike gou-ryk-word-skemas en alternatiewe geneeskunde met okkultiese wortels en ander hulpmiddels wat so mooi lyk maar nie volgens God se wil werk nie – byvoorbeeld waterwys met ‘n stokkie. Maar dit gaan ook oor die krag en geweld wat ons wil gebruik om vyande en ongemaklike situasies uit die pad te probeer kry...) 

Ons word so maklik gevang as die Satan die smaaklike geelwortel van geld of geluk voor ons neuse hou! Wat doen Jesus? Jesus redeneer nie lank met die duiwel nie. Kort en kragtig praat Hy hier vanuit ‘n posisie van krag en gesag: Gaan weg, Satan! Jesus se antwoord is baie duidelik. Daar kan geen plek wees om enigiemand anders te aanbid as God alleen nie. Maak nie saak die woestynomstandighede en sy eie hongerte nie! Geen kompromie mag eers oorweeg word nie. Sy antwoord kom weereens uit die Skrif: "Gaan weg, Satan, want daar staan geskrywe: Die Here jou God moet jy aanbid en Hom alleen dien." (Deut 6:13.) 

WAT LEER ONS? 

1.Ons leer van Jesus. Jesus slaag waar Adam en Eva misluk het. Die woorde “Gaan weg Satan” het by hulle ontbreek! Jesus slaag ook waar Israel misluk het. Jesus is die (enigste) volmaakte mens, volmaakte Israeliet! Daarom kan Jesus ons ware Verlosser wees. Ons het ‘n Verlosser wat sonder sonde is, maar wat weet hoe kragtig en slu die duiwel se versoekings is sodat Hy medelye met ons kan hê. Ons word ook versoek, maar juis omdat Jesus ons Hoëpriester is wat alle versoekings deurstaan het kan ons na Hom gaan in die moeilikste tye! Ons moet die kragtige aansporing in Hebreërs rêrig ernstig opneem. Hierin lê ons hoop en bevryding! 

"Terwyl ons dan nou ‘n groot Hoëpriester het wat reeds deur die hemele gegaan het, Jesus, die Seun van God, laat ons vashou aan die geloof wat ons bely. 

Die Hoëpriester wat ons het, is nie Een wat geen medelye met ons swakhede kan hê nie; Hy was immers in elke opsig net soos ons aan versoeking onderwerp, maar Hy het nie gesondig nie. 

Kom ons gaan dan met vrymoedigheid na die genadetroon, sodat ons barmhartigheid en genade ontvang en so op die regte tyd gered kan word." 

(Hebreërs 4:14-16) 

2.Ons leer van die Satan se taktiek. Hy is wreed en slu. Hy slaan toe wanneer ons op ons swakste en kwesbaarste is. Sy subtiele versoekings is die gevaarlikste. Ook juis hier in nou se droogte en druk kom hierdie versoekings en suggesties dalk sterker as ooit na ons toe… “Doen jou eie ding. Sorg vir jouself en vergeet van God. Hy wil jou tog nie help nie…” Gebruik jou godsdiens tot jou eie voordeel, kies kortpaaie en maak kompromieë. Vul maar daardie hulpvorm oneerlik in...

Kom ons luister alleenlik na Hom wat namens ons alle versoekings oorwin het en Satan beslissend op Golgota verslaan het! 

*Dwaalrigtings is baie goed om rye en rye Bybelverse aan te haal veral buite konteks. Dink veral aan die ISRAELVISIE en HEBREW ROOTS

AANVEGTINGE : AAMBEIE TOT WELLUS

en die nut daarvan om God se Woord regtig te verstaan.

Ons dink hierdie jaar aan die geestelike reus Martin Luther se rol in die Protestantse Reformasie. 

Laat ons een ding sommer van die begin af duidelik weet : Luther se lewe was nie net vol geestelike oorwinnings en heilige suksesse nie. Hy self was baie eerlik oor sy lyding, mislukkings en stryd, maar ook oor die positiewe gevolge daarvan in die lewe van die gelowige.

Luther het daarop gewys dat die skrywer van Psalm 119 nie net oor die Woord gebid en gemediteer het om dit te verstaan nie, maar dat persoonlike lyding ook ‘n groot rol gespeel het. “Voordat ek swaargekry het, het ek gedwaal, maar nou hou ek my aan u woord.” (vers 67) “Dit is vir my goed dat ek swaargekry het, want daardeur het ek u voorskrifte geleer.” (vers 71)

Volgens Luther bestaan die regte metode om teologie te studeer drie reëls wat in Psalm 119 voorkom naamlik : oratio, meditatio, tentatio (gebed, bepeinsing, versoeking/beproewing) Die pragtig beskrywende woord wat hy vir sulke beproewings of toetsings gebruik het is aanvegtinge. Aanvegtinge leer jou nie net ken en verstaan nie, maar ook te ervaar hoe reg, hoe waar, hoe soet, hoe lieflik, hoe magtig en hoe vertroostend God se Woord is, die absolute hoogste wysheid.

Hierdie uitsprake van Luther was nie blote studeerkamer teorie nie. Die harde werklikheid van sy lewe was gekenmerk deur allerlei vorme van lyding en swaarkry.

Sy lewe was konstant in gevaar. (Juis daarom het sy weldoener Keurvors Frederik hom vir sy eie veiligheid na die Wartburg kasteel laat ontvoer.) Keiser Karel V het alles in die stryd gewerp teen Luther. Hy het immers verklaar : “Ek het besluit om alles teen Luther te mobiliseer. My koninkryke en domeine, my vriende, my liggaam, my bloed en my siel.” Die aanslag is op ‘n wye fronte teen hom gevoer, veral deur die ergste beswadderinge en swartsmeer van sy naam. Hy is uitgekryt as ‘n duiwelbesetene en sy ma as ‘n hoer. (Terloops, is dit nie ook van die lastering wat teen Jesus self ingespan is nie?)

Luther se aanvegtinge en beproewings het nie net van buite gekom nie. Hy het met allerlei liggaamlike kwale te kampe gehad. Pynlike nierstene, hoofpyne, oorinfeksie en hardlywigheid. Die ergste aanvegtinge was egter op geestelike en emosionele vlak. So skryf hy op 2 Augustus 1527 aan sy bondgenoot en vriend Melanchton : “Vir meer as ‘n week is ek heen en weer gewerp in dood en hel, my hele liggaam voel voos, my ledemate bewe nog steeds. Ek het Christus byna heeltemal verloor, gedrewe op die golwe en storms van wanhoop en laster teen God. Maar as gevolg van die voorbidding van die gelowiges was God my genadig en het Hy my siel uitgeruk uit die dieptes van die hel." 

Uiterlik het Luther vir baie mense sekerlik na die onaantasbare geestelike reus en gelowige held gelyk. Maar mense soos Melanchton wat naby aan hom geleef het, het ook sy swakheid, worsteling en versoekings geken. Op 13 Julie 1521 skryf hy soos volg weer aan Melanchton : 

“Ek sit hier in gemak, verhard en sonder gevoel – ag tog! Bid min, treur min vir die kerk van God, brandend eerder in die erge vure van my ongetemde vlees. Dit kom hierop neer : ek behoort aan die brand te wees in die gees, maar in werklikheid is ek aan die brand in die vlees, met wellus, luiheid, ledigheid, slaaploosheid. Miskien is dit omdat julle ophou bid het vir my, dat God weggedraai het van my...Vir die laaste agt dae het ek niks geskryf nie, nie gebid of gestudeer nie, deels weens my eie soeke van genot, deels weens nog ‘n tergende hindernis [hardlywigheid en aambeie]... Ek kan dit regtig nie meer langer uithou nie... Bid vir my, ek smeek jou, want in my afsondering hier word ek oorweldig deur my sonde.”

Onthou net hierdie brief kom uit die tyd toe Luther besig was met die reuse werk om die Nuwe Testament in Duits te vertaal. Mens kan nie anders as om getref te word deur Luther se pynlike eerlikheid oor sy innerlike stryd nie! (Natuurlik is daar kwaadwillige vyande van Luther wat vandag nog hierdie bekentenisse probeer gebruik om hom in diskrediet te bring.)

Wat leer ons as gelowiges hieruit? Versoekings, beproewinge, aanvegtinge, stryd en worsteling is deel van die proses wat God in ons lewens gebruik om Sy Woord beter te verstaan en beter toe te pas. Dis nie bloot net lastige hindernisse op ons pad nie, maar instrumente in God se vormingsproses met ons. Opsigself is hierdie dinge natuurlik nie lekker nie, maar dit het ‘n heerlike uiteinde en doelwit. “Wanneer ons getug word, lyk die tug op daardie oomblik nie na iets om oor bly te wees nie, maar om oor te huil. Later lewer dit egter vir dié wat daardeur gevorm is, ‘n goeie vrug: vrede omdat hulle gehoorsaam is aan die wil van God." (Hebr 12:11)

Vir 'n meer volledige skets oor Luther se merkwaardige en avontuurlike loopbaan, kliek op LUTHER 500.

(Erkenning aan die uitstekende biografiese skets van John Piper oor Luther. Kliek op LESSONS)

SMS : "EK IS SWANGER"

- sonde, skande en skade, maar uiteindelik (en pynlik) triomfeer die GENADE!

“Ag, nee wat sonde is darem nie so erg nie. Om ‘n ou skelmpie te hê is ook nie die einde van die wêreld nie! Kyk nou maar vir ou Dawid. Hy was dan nou kwansuis hierdie wonderlike man van God en kyk wat het hy gedoen en die Here het hom mos darem weer vergewe...!” So ‘n ligtelike houding oor sonde openbaar ‘n groot onkunde! Kom ons kyk bietjie dieper na die saak van sonde en vergifnis vanuit die hartseer geskiedenis van Dawid. (oorsaak, gevolg en vergifnis)

Oorsaak: Dawid was ‘n kind van God. ‘n Man na God se hart. God self het hom geroep daar agter die skape uit en hom geseën in sy koningskap. Hy het ‘n pad saam met God gestap en ondervind hoe die Here hom gehelp het. Hy het geweet wat dit is om op God te vertrou.... (stryd met Goliat). En toe eendag gebeur hierdie vreeslike ding. Dawid op die dak...sien die mooi vrou bad... en die res is geskiedenis! (Ons lees dit in 2 Samuel 11) Hy vlug nie dadelik vir die versoeking nie en hy val!  Moenie vergeet nie, kind van God, ons eie hart soek net ‘n geskikte geleentheid vir sonde. Ons harte is soos petrol en versoekings is soos vuur!

Waarskuwing :

Ek en jy is teen geen sonde immuun nie!

Wees bedag op die  boosheid van jou eie hart! Vlug, m.a.w. gebruik jou voete. (2 Tim 2:22) Moet nooit mak raak vir sonde nie... Juis op die punte waar ons dink ons staan sterk, kan ons dalk die maklikste val...

 

Gevolge: Na sy geheime owerspel kry Dawid ‘n saaklike boodskap : “Ek is swanger” ‘n Kort boodskappie (in vandag se tyd sou sy seker ‘n SMS gestuur het) met baie lang gevolge! (2 Samuel 11:5) Toe weet Dawid, hier is moeilikheid! Uitgevang! Maar tipies van die sondaar mens, begin hy planne maak om sy sonde weg te steek...Hy laat roep haar man Uria vanaf die gevegsfront, met die hoop dat hy by sy vrou sal slaap en so die bewyse uitwis... maar dit misluk... en toe laat Dawid vir Uria vermoor op ‘n slinkse manier. Kyk wat gebeur : Dawid probeer sy owerspel verdoesel en dit lei tot moord. Sonde lei tot ander sonde. Byvoorbeeld, buite egtelike verhoudings lei dikwels tot dinge soos aborsie, leuens, ongelukkige huwelike of egskeidings wat weer kinders se lewens verwoes... hulle val weer in dieselfde sondes volgens die voorbeeld van hulle ouers. Sonde het skrikwekkende gevolge. God is baie duidelik hieroor by monde van sy kneg, Natan. (Lees 2 Samuel 12:1-10) Natan kondig ‘n vreeslike straf aan. “So sê die Here : ‘Van nou af gaan Ek uit jou eie huis ellende oor jou bring.’” (Sien vers 12:10-12) Dawid se verdere familiegeskiedenis wys hoe tragies waar hierdie woorde van die profeet geword het. Allerhande ellende het gevolg : bloedskande, broedermoord, sy eie seun Absalom wat in opstand kom teen Dawid en in die openbaar met Dawid se vroue gemeenskap het... Lees dit in 2 Samuel 16:21,22.

Wat sê dit vir ons?

Moenie speel met sonde nie!

Moenie na Satan se slimpraatjies luister nie! Hoe klink dit? “Jy gaan nie regtig gelukkig wees, as jy nie eers aan hierdie of daardie sonde geproe het nie!” Dis ‘n leuen! Niemand is spyt oor ‘n sonde wat hulle nie gedoen het nie! Maar baie mense, ook kinders van God is bitter spyt oor sondes wat hulle wel gedoen het. Die letsels van hierdie dinge gaan nooit weg nie...

Sonde kan nie weggesteek word nie! Toe Uria dood is, toe dink Dawid sy geheim is veilig. Hy sal met Batseba trou en geen haan sal ooit daarna kraai nie. Maar God het al dit tyd geweet...

Sonde is erg omdat dit primêr sonde teen God is! Ons dink gewoonlik aan die menslike skade wat sonde veroorsaak, die ergste is egter die feit dat dit neerkom op 'n minagting van God! (Sien vers 9,10) Dis 'n verwerping van God se Woord en 'n vertrapping van sy eer! Dit moet ons laat sidder!

Vergifnis : Dawid erken sy sonde en toon ware berou. Psalm 51 gee vir ons verdere inligting oor Dawid se diepe berou en gebrokenheid oor sy sonde. God vergewe Dawid volkome. Maar moenie dink vergifnis is ‘n ligtelike goedkoop saak nie. Dawid en Batseba se seuntjie moes sterf, want die eer van die Here is deur Dawid se sonde geskend! (2 Samuel 12:13) Hierdie kind het toe wel gesterf, ten spyte daarvan dat Dawid baie ernstig gebid en gevas het. (16)

Die tragiese gebeure rondom Dawid en Batseba demonstreer die verwoestende uitwerking van sonde, maar dit het ‘n finale heerlike einde.

Die genade triomfeer!

Dawid word vergewe. Maar dis nie al nie. Na die dood van hierdie kind, het Batseba weer ‘n baba seuntjie gehad. En raai wat was sy naam? Salomo! Dawid se troonopvolger en die man wat deur God gekies is om die tempel te bou! Vers 24,25 is aangrypend heerlik : “... sy het ‘n seun in die wêreld gebring, en Dawid het hom Salomo genoem. Die Here het hom liefgehad en het hom deur die profeet Natan, Jedidja laat noem, wat beteken : ‘die Here het hom lief.’” Maar dis nie steeds nie die volle hoogtepunt van God se heerlike genade nie. Uit Salomo se nageslag word die Verlosser Jesus gebore. In Matteus se geslagsregister word daar spesifiek van Batseba (genoem die vrou van Uria) melding gemaak! (Matteus 1:6) Dit dra ‘n heerlike boodskap : Jesus vereenselwig Hom met sondaars! Hy bring hoop vir werklike sondaars!

Twee sake staan uit in hierdie stuk geskiedenis:

Die verwoestende aakligheid van sonde : Sonde bring smarte, skande en skade. Sonde is nie speletjies nie. Dis ‘n slang met dodelike gif en skrikwekkende nagevolge. Vlug weg van alle versoekings en sonde. Veg daarteen al kos dit jou bloed!

Die heerlikheid van genade : Gelukkig is daar iets soos vergifnis. (Psalm 130 is die klassieke antwoord as jy hiermee worstel) Volledige vergifnis omdat Jesus ons sondestraf volledig gedra het. Maar laat ons nooit ligtelik dink oor hierdie vergifnis nie!

Vergifnis het God se Seun groot pyn gekos!

Die pyn van Godverlatenheid aan die kruis om vir ons hierdie versoening te bewerk. Kom, aanvaar hierdie genadige versoening. Wees eerlik voor die Here soos Dawid en ontvang sy vergifnis. By Hom is daar ‘n nuwe begin! Wys dan jou danbaarheid deur ‘n lewe van radikale liefde en gehoorsaamheid!

BEMOEDIGING UIT BUNYAN SE BEPROEWINGS

- alle Christene beleef versoekings!

John Bunyan, die skrywer van die “Pelgrim se Reis na die Ewigheid” was eerstehands baie goed bekend met geestelike stryd. Dis sekerlik juis hierdie worstelinge wat tot gevolg gehad het dat dié boek so ̕n akkurate beskrywing van die Christen se wel en weë op die pad van geloof is. Aan die einde van “Grace Abounding to the Chief of Sinners” (die boekie wat sy persoonlike getuienis bevat) maak hy ̕n paar slotopmerkings wat vir elke Christen wat deur geestelike stryd gaan tot groot bemoediging en seën behoort te wees. Ek deel dit graag met jou en gee so ‘n kort stukkie kommentaar in hakies:

1. Van al die versoekings wat ek ooit in my lewe teëgekom het, is om die bestaan van God en die waarheid van die evangelie te bevraagteken die ergste en die ergste om te verduur. As hierdie versoeking kom vat dit die gordel van my af weg en verwyder dit die fondament onder my uit.

(Wat ‘n troos om te weet dat die sterkste Christene en geestelike reuse ook soms deur twyfel aangeval word!)

2. Partykeer nadat ek ̕n sonde gedoen het en ek juis harde tugtiging van God se hand verwag het, was ̕n ontdekking van Sy genade wat ek volgende van Hom gekry het.

(God se liefde en genade is verrassend groot, as dit nie daarvoor was nie, het niemand van ons ‘n kans gehad om die wenstreep te bereik nie.)

3. Ek het baie oor hierdie saak gewonder. Wanneer God my siel besoek het met ̕n geseënde ontdekking van Homself, was dit my belewenis dat ek daarna sulke donkerte in my siel beleef het, soveel so dat ek nie eens kon dink wat daardie God en troos was waarmee ek verkwik is nie.

(Met ander woorde, ̕n groot hoogtepunt in ̕n Christen se lewe word dikwels gevolg deur ̕n laagtepunt! Wees bedag daarop. Lees hieroor ook in : PROFEET ONDER DIE BOS)

4. Soms het ek meer in een reëltjie van die Bybel gesien as wat ek kon hanteer. En tog, op ̕n ander keer was die Bybel vir my kurkdroog, of liewer my hart was so dood en droog teenoor die Skrif dat ek nie die minste troos daaruit kon put nie, al het ek oor en oor daarna gekyk.

(Hoe goed kan mens Bunyan se klagte verstaan! Dit wys maar net ons totale afhanklikheid van die Heilige Gees. As Hy my hart nie aanraak nie, bly dit ongevoelig en dood, selfs al lees ek die Bybel.)

5. Van alle vrese is die beste die wat veroorsaak word deur die bloed van Christus; van alle vreugdes is die soetste die wat gemeng is met treur oor Christus. O, dis ̕n goeie ding om op ons knieë te wees, met Christus in ons arms voor God. Ek hoop ek weet iets van hierdie dinge.

(‘n Besef van die werklikheid van Jesus se kruisdood bring ‘n vrees vir sonde. Maar die kinders van God beleef ware vreugde en is op hulle gelukkigste as ons stukkend oor ons sonde net maar krampagtig en desperaat vashou aan Jesus se afgehandelde versoeningswerk aan die kruis.)

6. Tot op hede vind ek sewe afskuwelikhede in my hart: 1) ̕n Neiging tot ongeloof. 2) Om die liefde en genade wat Christus uitstraal te vergeet. 3) Om op die werke van die wet te steun. 4) Koudheid en afdwaling van gedagtes wanneer ek bid. 5) Om te vergeet om uit te kyk waarvoor ek gebid het. 6) Geneig om te klae omdat ek nie het nie, en tog gereed om dit wat ek het te misbruik. 7) Ek kan niks doen van die dinge wat God my beveel sonder dat my verdorwenheid inmeng nie. “Wanneer ek die goeie wil doen is die kwaad by my aanwesig.”

(Tot aan die einde van ons lewens sal ons as God se kinders ‘n stryd hê teen sonde oorblyfsels in ons lewe. Die daaglikse stryd van heiligmaking sal eers eindig by die voleinding. Lees gerus ook PALEISPRINS IN OPLEIDING)

7. Bogenoemde dinge sien en voel ek gedurig en ek word daardeur gesteister en verdruk. Tog laat die wysheid van God dit vir my ten goede meewerk : 1) Dit maak dat ek myself verag. 2) Dit bewaar my daarvan om my eie hart te vertrou. 3) Dit oortuig my van die gebrekkigheid van alle eie inherente geregtigheid/goedheid. 4) Dit wys my op die noodsaak om na Jesus te vlug. 5) Dit dwing my om tot God te bid. 6) Dit wys my op die nodigheid om te waak en nugter te wees. 7) Dit spoor my aan om tot God te bid deur Christus om my te help en deur die wêreld te dra.

(Selfs ons sonde en mislukkings word ook deur God postitief tot ons voordeel gebruik. Hoe meer ons ons eie sondigheid ontdek, hoe meer vlug ons na Jesus met die besef dat sy volmaakte offer aan die kruis ons enigste hoop is!)

(Vry vertaal en verwerk uit “Grace Abounding to the Chief of Sinners” )