DUBBEL SEËNING

Verward, onseker, teleurgesteld?

 – Jesus ontmoet jou op hierdie pad met 'n dubbel seëning!

[Maak gerus oop by Lukas 24:13-35]

Twee van Jesus se dissipels is kort na sy opstanding op pad na die dorpie Emmaus. Dis die opstandingsdag, dié Sondag!  (13) Dit sou ‘n merkwaardige onvergeetlike Sondag word! Hulle was nie deel van die elf apostels nie…deel  van sy ander dissipels. Hulle het iets gehoor van die opstanding, maar dis baie duidelik dat hulle verward en onseker was. Ook teleurstelling -  (21) Ontsteltenis! (22) Die graf is leeg, maar waar is Jesus, is sy liggaam dalk gesteel?  Wat het geword van al sy beloftes?

Maar wat nou so wonderlik is, hierdie einste opgestane Jesus reik na hulle uit, Hy kom stap saam met hulle, Hy ontmoet met hulle en openbaar Homself aan hulle. En dis wat ek en jy tog ook nodig het. Dis ons diepste behoefte – om  die opgestane Jesus te ken!

TWEE MIDDELE

Jesus gebruik twee middele om hulle te bedien, troos, koers en insig en hoop te gee – ja, die hoop wat net in ware kennis van Hom te vind is. En dis so wonderlik – Hy gebruik vandag nog hierdie twee middele!

Nadat hulle vir Jesus van hulle ontsteltenis vertel het, reageer Jesus onmiddellik. Hy val sommer met die deur in die huis. En Hy vat hulle nogal skerp aan… (25,26) “Ai, mense hoekom glo julle nie julle Bybels nie? Hoekom sukkel julle om te verstaan? Dis mos eintlik duidelik dat die Christus eers moes ly en daarna in heerlikheid opstaan.” En toe begin Jesus die Skrif/Woord vir hulle uitlê! (27) Dis natuurlik die Ou Testament. Die hele Ou Testament is vol van Jesus. Ja, direkte voorspellings van sy koms en sy lyding soos ons dit byvoorbeeld vind in die profete. 

Dink maar aan Jesaja 53 : 5,6. 

Maar meer as dit - al die groot temas van die Ou Testament wys heen op een of ander manier na Jesus. Jesus wat reeds by die skepping betrokke was, kom nou as die Herskepper, die nuutmaker van mense en die hele skepping. Jesus is die tweede Adam – en wat ‘n heerlike kontras. Die eerste Adam misluk en bring ellende vir die mensdom, Jesus die tweede Adam oorwin alle versoekings namens ons en bring vir ons redding. Jesus self is die ware sonde offer, Hy is ons Paaslam wat vir ons geslag is. (Daarom sterf Hy spesifiek tydens Paasfees.) Jesus gee die ware Sabbatsrus. Jesus vervang die tabernakel en die tempel – net soos die heerlikheid van God op hierdie plekke was, so is die heerlikheid van God sigbaar in Jesus. (Sien Johannes 1:14,18) Jesus is ons koning, priester en profeet – hy vervul al hierdie funksies. Jesus is die ware Moses. Die Matteus evangelie verduidelik dit so mooi – Soos Moses die volk uit Egipte uitlei, lei Jesus ons uit die slawerny van sonde uit. Net soos die vyandige Farao vir die klein Moses wou doodmaak saam met die ander Joodse seuntjies, wou Herodes vir Jesus laat doodmaak saam met die ander seuntjies. Moses  ontvlug juis deur in die farao se paleis opgeneem te word, so vlug Josef en Maria  juis na Egipte.  Moses kry later God se wet op die berg Sinaï. Jesus gee die nuwe wet van God se koninkryk op die berg – Bergrede. Jesus self is egter ook die ware Israel. Soos Israel kom Hy uit Egipte. Soos Israel na hulle verlossing deur die Rooi see in die woestyn ingelei is en daar versoek is, word Jesus na sy doop deur die Heilige Gees in die woestyn gelei (Matteus 4) om deur die duiwel versoek te word. Maar daar is een heerlike verskil en kontras – Israel swig vir die versoekings, maar Jesus oorwin die duiwel se versoekings, daarom kan Hy ons ware Verlosser wees!

As mens Jesus begin raaksien in die Ou Testament, dan besef jy dis nie mense wat dit kon uitdink nie. Dan begin mens opgewonde en entoesiasties raak oor God se wonderlike verlossingsplan! Dis presies wat met hierdie twee Emmausgangers gebeur het! (32) 

Het die Bybel al vir jou begin oopgaan? Jou hart begin raak? Begin sin maak? Dis 'n duidelike teken van die wedergeboorte.  Jesus se uitleg van die Skrifte het so ‘n indruk op hulle gemaak dat hulle Hom ingenooi om by hulle oor  te bly. Min het hulle geweet, die beste sou nog kom. 

DIE BREKING VAN DIE BROOD

Hulle sit aan vir ‘n eenvoudige maaltyd. Tog is dit opvallend dat Jesus die leiding neem… Dis mos nie sy huis nie, Hy is nie die gasheer nie, of is Hy dit dalk juis. Luister weer wat gebeur…(30) 

Hier is iets opvallend. Die manier waarop Lukas hierdie ete beskryf eggo sy beskrywing van die instelling van die Nagmaal. (Lukas 22:19) Die parallel is baie duidelik. 

Terug by die Emmausgangers. Nou gebeur ‘n merkwaardige wonder. (24:31) 

En let op hoe vertel hulle die gebeurtenis later aan die ander dissipels. (35) 

Die breking van die brood is in die Lukas-Hand verhaal ‘n verwysing na die Nagmaal.(Hand 2:42, 46; 20:7). Hierdie manne ontdek die volheid van Jesus in/tydens die maaltyd. Paulus praat ook van die breek van die brood. “...Die brood wat ons breek is dit nie deelname aan die liggaam van Christus nie?” (1 Kor 10:16)

Jesus maak Homself aan ons bekend deur Skrif en Sakrament, Woord en Maaltyd. 

Dié twee gaan saam. Hulle is onlosmaaklik aan mekaar verbind.  NT Wright 'n belende Nuwe Testamentiese teoloog stel dit so treffend : Take scripture away, and the sacrament becomes a piece of magic. Take the sacrament away, and scripture becomes an intellectual or emotional exercise, detached from real life. Put them together, and you have the centre of Christian living as Luke understood it.

God het in sy alwysheid bedoel dat ons geloof nie net deur die gehoor gevoed word nie, maar ook deur ons ander sintuie. Geloof is nie net 'n intellektuele belwenis nie, maar ook 'n konktrete werklikheid rondom 'n maaltyd.  Ja, die lewende Jesus maak deur sy Gees die Woord vir ons oop om Hom te ken, maar Hy gee Homself ook aan ons in ‘n maaltyd. Hy is  beide ons Gasheer, maar ook self die Lewende Brood wat ons siele voed!

Maak gebruik van beide die Woord en die Sakrament. Jesus ontmoet jou so binne jou verwardheid, onsekerheid, teleurstellings en worstelings!

WAAROM KRY EK NOU SO SWAAR?

- Jy word dalk voorberei om ander te troos! 

Troos en bemoediging is dit wat ons elkeen nodig het. Om die eenvoudige rede dat ons stukkende mense is wat in ‘n stukkende wêreld leef. Ons aardse bestaan word gekenmerk en aangetas deur sonde, swaarkry, siekte en ons is ook almal onderworpe aan sterflikheid. Ons het reeds uit Jesaja gesien, die enigste ware troos is dit wat God ons gee deur Jesus Christus. (Kliek op TROOSBOEK) Nou gaan ons ‘n stappie verder : Hoe kan ons ander met hierdie evangeliese troos bemoedig en vertroos? 

Paulus praat aangrypend en ook baie prakties hieroor in 2 Korintiërs 1:3-11. Terloops Jesaja se gedeelte oor die Goddelike troos is heel waarskynlik in sy agterkop as hy hier skryf. 

“Aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, kom al die lof toe! Hy is die Vader wat Hom ontferm en die God wat in elke omstandigheid moed gee. In elke moeilikheid bemoedig Hy ons. Daarom kan ons ook ander bemoedig wat in allerlei moeilikhede verkeer. Ons kan hulle bemoedig met dieselfde bemoediging waarmee God ons bemoedig,...” (2 Korintiërs 1:3,4 NAB) 

“Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus, die Vader van ontferminge en die God van alle vertroosting, wat ons troos in al ons verdrukking, sodat ons die wat in allerhande verdrukking is, kan troos deur die vertroosting waarmee ons self deur God getroos word.” (2 Korintiërs 1:3,4 OAV) 

Die konteks waarin Paulus van hierdie troos praat is baie interessant . Die 2 Korintiërs brief is eintlik ‘n taamlik kwaai brief vol baie ernstige waarskuwings. Tog is dit Paulus se diepste begeerte dat die troos van God wat hyself self van God ontvang het die gemeentelede sal bemoedig in hulle stryd en omstandighede. Hierdie gedeelte is vir elkeen wat Jesus ken ‘n kragtige aansporing en uitdaging om betrokke te raak by die vertroosting van medegelowiges! 

Hoe lyk vertroosters of bemoedigers wat Goddelike troos aan ander moet bring? 

Ware vertroosters het self troos gevind by God. (3,4) Goddelike troos is vir Paulus nie maar net ‘n stuk mooi teorie nie. Hy het dit persoonlik, proefondervindelik beleef en nou kan hy ander troos. Voor jy ander wil troos, toets eers jou eie fondasies! Is jy al getroos deur die evangelie? Anders gestel -Is Jesus self jou fondasie en hoop? Ondervind jy vertroosting vanuit die feite van sy kruis en opstanding, sy naderende wederkoms en sy daaglikse teenwoordigheid deur die Heilige Gees? 

Ware vertroosters wag en hoop geduldig op God se tyd saam met diegene vir wie hulle bemoedig. “Dit is Hy wat ons uit so ‘n groot doodsgevaar gered het en ons weer sal red. Op Hom is ons hoop gevestig: Hy sal ons ook verder red.” (10) Ook Jesaja het dit duidelik gemaak dat God self iets nuuts gaan doen, Hy gaan uitkoms bring. Hy doen dit op sy tyd wat die beste tyd is. 

Ons durf nie goedkoop troos of onrealistiese raad te gee nie. 

Ons sê nie vir mense, “ag, dis nie so erg nie” (want dit is erg), “die tyd sal als genees nie” (want dit gebeur nie altyd nie). Ons smokkel nie met mense se koppe dat “alles beter gaan word nie” (want dit gebeur nie altyd nie) Maar wat sê ons dan wel? Dat God ‘n nuwe begin gemaak het deur Jesus Christus. Dat Hy in Jesus ons skuld weggevat het deur sy kruisdood en opstanding en dat ons weet daar gaan ‘n nuwe hemel en aarde kom waar daar nie meer onreg, sonde en dood sal wees nie! In die tussentyd moet ons geduldig wag totdat Hy self ‘n antwoord sal gee op die dringende en dikwels onuitgesproke vrae in ons harte van : “Hoe lank nog Here?, Wanneer gaan daar 'n einde kom aan my smart?, Wanneer gaan reg en geregtigheid geskied?” (soos die martelare in Openbaring) Ja, ons weet dat dit God dikwels behaag om nou reeds hier op aarde wonderlike uitkomste en uitredding te gee, soos Hy wil en goed dink. Ons wag saam met ons lydende broers en susters geduldig daarop. Maar ons weet dat die groot finale troos eers by die wederkoms sal aanbreek en ons herinner mekaar daaraan om geduldig te volhard tot op daardie tyd. Ons wat troos en bemoediging bring word self beproef net soos die mense vir wie ons bemoedig. Ons moet dus langs ons broers en susters gaan sit en geduldig saam die lyding wat oor ons kom verduur terwyl ons mekaar herinner aan God se beloftes. Dis die beloftes van God vir wie niks onmoontlik is nie. Dit gaan oor vertroue op God wat selfs die dooies opwek! “Maar dit het gebeur, sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op God wat die dooies opwek tot die lewe.”(9) Dit bring mens by die volgende kenmerk van ‘n trooster. 

Ware vertroosters vertroos mense uit die Woord van God. Onthou wat ons in Jesaja gehoor het - “Die gras verdor, die blom verwelk; maar die woord van onse God hou stand in ewigheid.” (Jesaja 40:8) In ‘n stukkende en vals en gedurig veranderende wêreld is die enigste vastigheid, God se onfeilbare Woord, sy onbreekbare beloftes! Hier is net ‘n woord van waarskuwing nodig. 

Pasop om te vinnig na ‘n regklinkende teks te gryp en vir ‘n stukkende mens te vertel: “Hier is jou antwoord!” 

 ‘n Te vinnige pleistertjie. Dit gaan nie hieroor dat ons net ‘n lys van tekste ken vir elke situasie wat mag opduik nie. Dit gaan eerder daaroor dat ons denke en begrip oor ‘n lang tyd gevorm is deur voortdurende omgang met die Woord sodat ons met nederige insig en sagmoedige wysheid goeie raad kan gee. Vertroosting vanuit die hele Bybelse geskiedenis en God se plan met ‘n gebroke wêreld. 

Ware vertroosters vertroos andere as mense wat self weerloos en gewond is. Paulus is baie eerlik hier oor sy eie lyding en hoe dit hom tot wanhoop gedryf het. “Ons wil hê, broers, dat julle moet weet van die moeilikhede wat ons in die provinsie Asië ondervind het. Die swaar wat ons moes verduur, het ver bo ons kragte gegaan, sodat ons selfs die hoop om te bly lewe, laat vaar het. Trouens, dit het vir ons gevoel asof die doodvonnis klaar oor ons uitgespreek is.” (8,9) Die bekende Anglikaanse teoloog NT Wright* sê dit wat Paulus hier beskryf is in ons taal “a nervous breakdown” ‘n Senu-ineenstorting! Paulus erken dat die swaarkry vir hom heeltemal te veel geword het. Hy ontbloot homself eintlik hier voor die lesers. Die een wat troos is self een wat swak is. Hy sluit hier op ‘n dieper manier aan by die boodskap van Jesaja 40-55. Die kern van daardie profesie is die Lydende Kneg van God, Jesus wat namens ons gely het. Hy het swak en broos geword ter wille van ons. Jesus het heeltemal een geword met die stukkende en skuldige mens. Dit het daarop neergekom dat Jesus Homself ten volle in ons as sondaars se plek geplaas het, Hy het Homself met ons geïdentifiseer. Dink net : Hy gaan staan in die ry van sondaars om deur Johannes gedoop te word... Hy het ons sonde en daarom ook ons pyn en ons lyding op Homself geneem. As ons ware troos aan ander wil bring sal ons iets van hierdie gesindheid van Jesus moet betoon. Ons moet nie net raad gee vanaf ‘n veilige afstand nie, maar langs die gewonde persoon as mede gewonde gaan sit en saam huil as stukkende mense!  En, baie mooi te luister! En onthou dis nie net ons wat ander help nie, ander help ons ook. “Dit is Hy wat ons uit so ‘n groot doodsgevaar gered het en ons weer sal red. Op Hom is ons hoop gevestig: Hy sal ons ook verder red. Daartoe werk julle mee deur vir ons te bid.” (10,11) Gebed speel ‘n sleutelrol! 

Om saam te vat : Troos en bemoediging gebeur saam daar waar mense wat self Goddelike troos ondervind het, eerlik met mekaar is oor ons gebrokenheid, waar ons op grond van die beloftes van God se Woord mekaar aanmoedig om volhardend te op Hom vertrou en waar ons vir mekaar bid! 

Ontvang God se troos en gaan deel dit uit! Skep moed uit die feit dat Hy die swaarkry en lyding wat jy tans ondervind gebruik as voorbereiding vir jou taak as trooster!

*Ek gee graag erkenning aan die teoloog NT Wright vir die gedagtes en insigte in hierdie stuk.  Kliek HIER vir sy volledige preek.

WATTER JESUS?

- onthou Jesus werk nie vir die United Nations nie!

Jesus se identiteit is in gedrang. Daar word baie oor Hom gepraat en gesing, maar WIE is Hy werklik? Vir party teoloë (wie se verderflike invloed op ons teologiese fakulteite ‘n bose merk gelaat het) was Hy bloot ‘n Mediterreense Jood wat sonder ‘n pa groot geword het.* Hulle maak ‘n radikale onderskeid tussen die historiese Jesus wat werklik geleef het en die verkondigde Jesus van wie ons in die evangelies lees. (Ten spyte van alle mooi verduidelikings kom dit daarop neer dat die evangelieskrywers onbetroubaar was en ‘n Jesus figuur opgemaak het volgens hulle teologiese sienings! Tog net snaaks dat enige mens iemand sou wou uitdink, wat vir jou net probleme en vervolging sou skep...) Nie almal se idees rondom Jesus is so vreemd nie, maar tog is daar ook baie ander onbybelse sienings oor Jesus in omloop, ook onder kerkmense. Baie hou van die naam Jesus, maar elkeen wil Hom inspan vir sy eie behoeftes.