SKULDIG, ONSEKER EN VOL VREES?

- Neem kennis van die triomf van die kruis! 

Soveel mense wat hulleself kinders van God noem, voel steeds skuldig en minderwaardig, onseker, bang en vol vrese. Dikwels is daar die gevoel van “ek kort nog iets, maar ek weet nie juis wat nie”, ander weer sal sê : ”Ek weet God het my vergewe, maar ek sukkel steeds om myself te vergewe.” Wat is die oplossing? Verstaan en glo die triomf van Jesus aan die kruis! 

Dis die heerlike boodskap van Kolossense 2:13-15. Die gelowiges in Kolosse het ook hierdie tipe probleme ondervind en Paulus verduidelik daarom vir hulle wat die volheid en die genoegsaamheid van Christus beteken. "In Hom is die volle wese van God beliggaam en in verbondenheid met Hom deel julle in sy volheid." (9,10) Hy wil vir hulle laat verstaan : As julle Jesus het en vas vertrou op Hom alleen, het julle als wat julle nodig het! Julle moet besef, julle is volledig met God versoen deur Jesus. Julle het nie meer geheime resepte en tegnieke nodig nie. Julle het nie ekstra bewyse van vergifnis nodig nie. Julle hoef geen bose mag of krag te vrees nie! Daarom gaan Paulus nou weer die betekenis en gevolge van Jesus se kruisdood verduidelik. 

ALLES VERGEWE! 

Paulus stel dit duidelik. Julle is nou lewend, want AL julle sondes is vergewe! “Julle was dood deurdat julle gesondig het en deurdat julle sondige natuur nog nie weggeneem was nie. God het julle egter saam met Christus lewend gemaak deurdat Hy ons al ons sondes vergewe het.” (13) Goddelike vergifnis is ‘n volledige vergifnis. Goddelike vergifnis is ons enigste hoop wat ons het (Psalm 130:3-4) As daar nie iets soos volledige vergifnis was nie, was daar geen hoop dat ons ooit voor God kon verskyn nie. 

ANTWOORDE BY DIE KRUIS

Hoe werk hierdie vergifnis, hoe het dit gebeur, hoe drasties is dit, hoe seker is dit? Die antwoorde op al hierdie vrae kry ons by die kruis. By die kruis het daar iets gebeur. Onthou tog die kruis was nie maar ‘n stukkie toneelspel, ‘n hartseer drama wat bedoel was om ons simpatie te ontlok nie. Nee, met Jesus se sterwe het daar iets gebeur met ons sonde. Dit word treffend verduidelik deur die beeld van ‘n skuldbrief, ‘n verbandsdokument as jy wil. Dis ‘n dokument met my handtekening op wat teen my getuig dat ek so en so bedrag verskuldig is. Ek erken dis my skuld en ek is daarvoor verantwoordelik. Ek is vas. Geestelik gesproke is ons so vas in die skuld by God. Ons sonde het ons in die skuld gebring by God. ‘n Onbetaalbare groot skuld. Morele prestasies, goeie werke en goeie bedoelings kon niks daaraan verander nie. Ja, sommige probeer inderdaad hulle skuld voor God self afwerk met beloftes en allerhande godsdienstige dade of reëls - dus futiel. Is jy dalk een van daardie dwases, al bedoel jy dit dalk baie opreg? Jy kan net sowel die see probeer leeg dra met ‘n emmer. 

‘n Hopelose situasie! Maar hoor hier! Kyk wat het Jesus met hierdie verdoemende bewyse teen ons gemaak : “Hy het die skuldbewys met sy eise teen ons tot niet gemaak. Deur dit aan die kruis te spyker, het Hy dit vir goed weggeneem.” (14) 

SONDEREKORD UITGEWIS! 

Vir die wat glo in Jesus alleen is dit so dat Hy self hierdie dokument waarvan die inhoud teen ons getuig vernietig het. (Sommige sien “eise/insettinge” as ‘n verwysing na die gebooie van die wet, wat ons beskuldig). Nietemin, die boodskap is duidelik. Ons sondeskuld lêer by God het nie maar net weggeraak nie, is nie net toegemaak, gebêre nie - dan sou daar altyd ‘n moontlikheid wees dat dit weer opgediep kon word. Nee, ons sonderekord is uitgewis, vernietig deur God self in Jesus aan die kruis. Hy het hierdie dokument aan die kruis vasgenael. Miskien is hier ‘n indirekte verwysing na die beskuldiging teen Christus wat bo sy kop aan die kruis vasgespyker is. Jesus het die beskuldiging teen ons ook daar vasgeslaan net soos die beskuldigings teen Hom daar gespyker was. Dit maak baie sin as ons daaraan dink dat Hy eintlik gestraf is vir dinge wat ons gedoen het. 

Hoe ook al die detail van die beeld verstaan moet word, dit kom daarop neer dat ons totaal sonder skuld is voor God. Met ander woorde ons is onstrafwaardig, volledig versoen, in die regte verhouding met Hom. Alle bewyse en klagtes teen ons (en is daar nie baie nie!) is totaal vernietig. Dit bestaan nie meer nie. Verlossing beteken nie dat ek maar net ‘n nuwe bladjie omslaan en probeer om van nou af reg te leef nie. Nee die “ou blaadjie” met al sy vuil kolle en mislukkings is vernietig, dit bestaan nie meer nie. Ek kan deur niemand meer beskuldig word nie, want die bewyse en gronde bestaan nie meer nie. In Romeine 8:33,34 stel Paulus dieselfde waarheid so : “Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons.” Die implikasie is : Ons staan wat op Jesus vertrou staan as regverdiges voor God! 

DIE BOSE MAGTE HET HULLE HOUVAS VERLOOR! 

Die konsekwensies van die kruis gaan dus dieper as persoonlike skuld. Baie dieper. Nie alleen is ons skuld gekanselleer waardeur hierdie magte ons in hulle greep gehou het nie, die bose magte wat God se kinders beskuldig of probeer afpers is self oorwin aan die kruis. “Hy het elke mag en gesag ontwapen en hulle in die openbaar vertoon deur hulle as gevangenes in die triomftog van Christus mee te voer.” (15) Die kruis alhoewel dit soos ‘n neerlaag vir Christus gelyk het was juis Sy oorwinning oor alle bose magte wat daar ook al mag bestaan. Die kruis wat die skandpaal was het nou ‘n oorwinnaars rytuig geword. (Verwys na ‘n triomf optog, oorwinnaars parade wat destyds algemeen bekend was.) Hierdie bose magte is totaal ontwapen, in die openbaar verneder. Hulle moet hulpeloos en vernederd meedoen aan die oorwinningsparade van Jesus en so onwillig Sy heerskappy erken. Die ontwapening kan binne die konteks moontlik verwys na die skuldbewys wat vernietig is. Hulle kan ons nie meer met afdreiging teister nie, want die dokumente wat hulle gebruik het om ons mee te teister bestaan nie meer nie. 

Die duiwel kan jou nie meer afpers met die sondes wat jy gedoen het nie, want alle bewyse daarvoor is vernietig! Satan het geen wapen meer om jou te dreig nie. Sy dreigemente is net bangmaakstories! 

BEVRYDING VAN VREES! 

Die oplossing vir ons vrese en twyfel is nie nuwe geestelike tegnieke nie, ook nie sielkundige truuks om jouself te probeer te vergewe nie. Die oplossing is : 

Besef en bedink die realiteit van die kruisgebeure! 

Vir al ons vrese is daar soos vir die Kolossense net een deur van hoop uit die doolhof van wanhoop. Die boodskap van die Gekruisigde Jesus. Alle magte in die heelal is aan Hom onderwerpe, alle magte goeies en slegtes. Hy is hoof oor almal omdat Hy self die Skepper is van almal. Hulle is dus aan Hom onderworpe as Skepper. Verder is die bose magte ook nog aan Hom onderworpe as Oorwinnaar. Dis die realiteit van die heelal waarin ons leef - Jesus is algehele oorwinnaar! (ongeag wat New Age gurus of fiksieskrywers ons wil laat glo.) Die magtige verlossingswerk van Jesus is van kosmiese omvang. Die Jesus wat vol van liefde, ontferming, genade en barmhartigheid is - Dis HY wat in beheer is, Hy bepaal die uitkoms en gang van die geskiedenis. Niemand anders nie, die rebelle van die kosmos (bose magte) is uitgeskakel! Oor demone en duiwels, geheime organisasies en samesweringsteorieë hoef gelowiges hulle nie te kwel nie. 

Die kruis gee ons volkome gemoedsrus!

[Die kruis by Omandongo in Ovamboland waar die Finse sendelinge met hulle pionierswerk begin het.]

NA GOEIE VRYDAG...

- kan ek nie meer vir myself leef nie!

Paulus het ‘n ontdekking gemaak wat ‘n ontsaglik radikale ommekeer in sy denke, motivering en loopbaan teweeg sou bring! Hy is gekonfronteer met die liefde van Christus, spesifiek die Goeie Vrydagliefde en hierdie insig het hom vir altyd verander. Hy skryf daaroor in 2 Korintiers 5:14,15 soos volg :

“Die liefde van Christus* dring ons, omdat ons tot die insig gekom het dat een vir almal gesterwe het, en dit beteken dat almal gesterwe het. En Hy het vir almal gesterwe, sodat dié wat lewe, nie meer vir hulleself moet lewe nie, maar vir Hom wat vir hulle gesterf het en uit die dood opgewek is.”

Om nie meer vir myself te leef nie. Sjoe! Dis ’n mondvol. Dis ’n uiters radikale stelling en besluit. Dit skreeu teen ons verstaan van menswees en ons innerlike oorlewingsdrang. Ons is mos van geboorte af ingestel om vir myself te leef..., vir my gerief, my belange, my besittings, my ideale. Selfsug en selfbelang is die natuurlike loopbaan van elke sondaarmens sedert Adam. Trouens, dis eintlik die essensie van sonde, dat ek mý begeertes en behoeftes verhef tot die absolute norm en daarom God en medemens ignoreer en vertrap. Wie die evangelie verstaan en in dankbaarheid daarop reageer, kan egter nie meer vir homself leef nie.

DIE ENIGSTE OPSIE

As ons die evangelie van die kruis en opstanding glo en aanvaar kan ons nie meer vir onsself leef nie, nee, ons moet leef vir Hom wat vir ons gesterf het. Dis die groot waarheid wat die apostel Paulus besef het en met ons deel. Hoe Paulus tot hierdie radikale konklusie gekom? Hy het insig gekry in die liefde van Christus. Hy het dit begryp en is daardeur aangegryp! Die liefde wat Christus deur sy kruisdood bewys het. Dit kom daarop neer - Hy het in my plek gesterf onder die toorn van God. Hy het my sonde op Homself gevat, Hy het my doodstraf ondergaan. Deur sy liefdesoffer het hy my weggeraap voor die bek van die gapende helse afgrond. In God se oë is dit asof ekself gesterf het en vir my sonde gestraf is. Die straf oor my is dus afgehandel. Dis die rede hoekom ek nou kan leef voor God. Die kruisdood van Jesus is al rede hoekom God se oordeel MY nie vermorsel nie, maar ek nog voor sy aangesig kan bestaan. Hy het gesterf sodat ek kan leef. Dieselfde gebeurtenis, die kruis wat Jesus afgetrek het na die dieptes van die dood, het my opgehys na die lewe. Ek het my lewe dus te danke aan Christus se sterwe. En wat bly nou vir my oor? Net een redelike opsie. Net een keuse wat ek in integriteit kan maak. En dis om nie meer vir myself te leef nie, maar vir Hom wat vir my gesterf het en uit die dood opgewek is.

JESUS HET DIE VOLLE BLAAM (EN GEPAARDGAANDE STRAF) VIR MY SONDE GEVAT, VRYWILLIG! DIS WARE LIEFDE!

Wie hierdie liefde verstaan, neem 'n besluit om nie meer vir homself te leef nie, maar vir Christus. Dis ’n vrywillige besluit in die lig van die evangelie, dis ’n daaglikse besluit...

Om te sterf aan jouself en te lewe vir Christus beteken o.a ten minste die volgende vier dinge (alhoewel dit nie waterdig geskei kan word nie):

~ ’n onverbiddelike keuse teen alle sonde en sondige begeertes. Dit beteken ’n beginsel besluit tot ’n verbete stryd teen alle sonde, selfs ten bloede toe. Sonde kan nie meer my vriend wees nie, want MY sonde het dan juis Jesus se dood gekos. Geen moeite en geen opoffering is te groot in my stryd teen sonde nie. As jou oog jou laat struikel, as jou hand.....raak ontslae daarvan. As jou geliefkoosde TV program, as jou beste vriend, as jou materiële welvaart, as jou druk lewensstyl jou laat struikel....raak ontslae daarvan. Roei uit wat jou wil wegrokkel van Christus af!

~ leef die lewe van Christus. Kies teen jouself en jou opinies. Volg SY voetspore na, leef volgens SY voorbeeld. - juis wanneer jy verontreg en mishandel word! “Juis hiervoor is julle ook geroep, omdat Christus self vir julle gely en so vir julle ‘n voorbeeld gestel het, sodat julle in sy voetspore kan volg.” (1 Petrus 2:21) Om vir Jesus te leef is nie een of ander emosionele “high” nie, maar ‘n lewe van gehoorsaamheid aan God se wil. Mense wat die liefde van Jesus ontdek het, maak erns met God se wil. “Here, hoe wil U hê moet ek leef.” Jesus sê mos : “As julle My liefhet, sal julle my opdragte uitvoer.” (Johannes 14:15)

~ ’n gehoorsaamheid aan my roeping as dienskneggetuie. ’n Dienskneg behoort nie meer aan homself nie, maar aan sy Heer. My tyd, kragte, eiendom, talente word nou nie meer aangewend vir my saak nie maar vir my Heer se saak. Die insig oor Jesus se liefde het Paulus vasberade gemaak om sy roepingswerk te voltooi, al sou dit sy lewe kon kos... “Maar al is my lewe vir my kosbaar, reken ek dit van geen belang nie as ek maar net my lewenstaak kan voltooi en die dienswerk wat ek van die Here Jesus gekry het, kan klaar maak: dit is om die evangelie van God se genade te verkondig.” (Handelinge 20:24) As ek self tot hierdie oortuiging gekom het van die betekenis van Jesus se dood, wil ek dit mos met ander deel! As kind van God het ek mos 'n roeping, al is ek nie noodwending 'n reisiger nie!

~ ’n lewe van diens aan die liggaam van Christus, naamlik my broers en susters in die geloof. Om te sterf aan myself en te leef vir Christus beteken dat ek radikaal vir sy liggaam (broers en susters) sal leef. “Moet niks uit selfsug of eersug doen nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself. Julle moenie net elkeen aan sy eie belange dink nie, maar ook aan dié van ander. Dieselfde gesindheid moet in julle wees wat daar ook in Christus Jesus was...” (Filippense 2:3-5.) Die standaard van leef vir die ander se behoeftes word in vers 5 gestel - dieselfd gesinindheid van selfprysgawe as wat in Jesus sigbaar was! Hierdie diens het geen grense nie- dit beteken dat ons mekaar se voete sal was - met ander woorde om dit wat selfs onaangenaam en vernederend is vir mekaar te doen, maar dit gaan ook verder, dit kan beteken dat ons selfs letterlik ons lewens vir mekaar moet aflê - dit sal ten minste behels dat ons nooit iemand van ons materieel sal laat ondergaan nie. (1 Johannes 3:16,17)

Om nie meer vir myself te lewe nie sal dus behels dat ek taamlik dikwels dinge moet doen waarvoor ek nie van nature lus voel nie of wat my iets gaan kos aan gewildheid, tyd, geld of gerief. Dis ’n lewe van militêre dissipline en ontbering (2 Timoteus 2:3), maar dis selfdissipline, en baie belangrik - dit word gedryf nie deur vrees en angs nie, maar deur die liefde, liefde vir Hom wat vir my uit liefde gesterf het.

Om nie meer vir myself te leef nie is nie ’n maklike pad nie. Dis daagliks ’n pad van keuses teen myself en teen natuurlike gevoelens en behoeftes. Maar dis beslis nie ’n uitsiglose doodloopstraat nie - dis ‘n poort na ‘n vol en vrugbare lewe op aarde en ’n ewige oorwinning hierna.** Dis inderdaad die enigste opsie in die lig van Jesus se sterwe ter wille van my!

REALISTIES?

Kom ons wees rou eerlik met onsself : Hierdie prysgawe van myself, hierdie besluit teen my ideale en belange klink na bisarre malligheid en is inderdaad onmoontlik, BEHALWE as ek ook tot die insig gekom het van wat Jesus se kruisliefde regtig beteken. Ek moet die skat van Goeie Vrydag vind! (Vers 14,15) Met ander woorde : om vir Jesus te leef maak net sin as ek eers die evangelie glo, nie as mooi teorie nie, maar as werklikheid. Nie van hoorsê nie, maar proefondervindelik! Anders gesê hoe meer ek die evangelie verstaan, die betekenis van die kruis en opstanding hoe meer sal vasbeslote raak om nie meer vir myself te leef nie, maar vir Hom wat... 

Die teenpool is net so waar : Selfgerigte lewens verraai een groot feit – nog nooit het hulle waarlik die liefde van Christus, spesifiek die Goeie Vrydagliefde aan die kruis besef en aanvaar nie...

Mag hierdie vir jou 'n besonder Goeie Vrydag wees...

* Die frase “die liefde van Christus” is hier ‘n subjektiewe genitief (Christus se liefde vir ons) en nie ‘n objektiewe genitief (ons liefde vir Christus) nie. Natuurlik lei die een tot die ander. Dat dit hier eerstens oor Christus se liefde vir ons gaan is duidelik uit die feit dat Paulus voortgaan om te beskryf wat Hy vir ons gedoen het – vir ons gesterwe het!

** Probeer gerus ‘n biografie lees van Adoniram Judson, die pioniersendeling in Burma wie se lewe ‘n aangrypende voorbeeld was van opoffering omdat die liefde van Christus hom gedryf het.

“WEE MY…!”

- toe word hy ‘n werktuig.

God gebruik mense.  Hy betrek ons as nietige wesens by die avontuur en voorreg om vir Hom te werk.  Hy weef ons werksaamhede in, in die uitvoering van Sy ewige planne! Dis so ’n algemene waarheid, dat ons dit maklik miskyk.... Die voorbeelde is te veel om op te noem. God gebruik ‘n groot variasie van mense : Moses die Egiptiese prins, Dawid die skaapwagter, Amos die boer,  maar ook ’n onbekende naamlose dogtertjie (om haar baas Naäman te vertel van Elisa en sy God), die geleerde Paulus, maar ook ’n ruwe grootbek visserman soos Petrus…

Dit behels normaalweg ’n hele proses om van ’n sondaar ’n gestuurde te maak. (Dink maar die lang pad wat God met Moses geloop het, of die harde leerskool waardeur Petrus moes gaan ) God moes ook eers in die profeet Jesaja se lewe ingryp. Hierdie dramatise gebeure word vir ons in JESAJA 6 vertel. God doen drie dinge met Jesaja om van hom ’n bruikbare instrument te maak : God het hom gewys, gered, gestuur. (Dis ’n basiese patroon, natuurlik wat fyner detail betref werk God uniek met elke mens)

GEWYS :

God het Homself aan Jesaja gewys. (geopenbaar) Twee groot sake word aan Jesaja geopenbaar. Hy besef Wie God is, maar ook wie hyself is. (Net terloops, daar word melding gemaak van die “sterfjaar van Ussia” - dis ’n krisis tyd. Die Here gebruik dikwels een of ander krisis om mens se oë te open.) Jesaja sien die grootheid, heerlikheid en heiligheid van God raak!  Liewers, God openbaar Homself aan die profeet.   Wat ’n ontsagwekkende gesig! God op ’n baie hoë troon!  Heerser van die heelal. Kyk en sien....luister en  hoor saam met Jesaja… “Heilig, heilig, heilig…”. Voel die kosyne rammel.....ruik die rook. Een saak is duidelik : Jesaja moes eers besef wie God is.  Nie maar van hoorsê nie, nie bloot uit tradisie nie, maar werklik van aangesig tot aangesig. Dis wat ons die nodigste het.... ons moet besef wie God is, ons moet besef Hy is groot, ons moet besef HY IS HEILIG! . Dis die werk van die Heilige Gees. Dis moontlik om vir jare vaagweg te besef daar is ‘n God, maar op ‘n dag openbaar Hy Homself deur sy Woord en Gees aan jou!.

 Toe Jesaja besef wie God is, toe gebeur daar nog iets. Sy  geestelike oë gaan oop en  hy sien sy eie sonde raak. In die lig van God se heiligheid sien hy sy eie onreinheid. Dis asof die helder lig van God se heiligheid en heerlikheid deur sy siel skyn en elke stukkie boosheid ontbloot.

Wat gaan ons nie alles sien as hierdie lig deur ons skyn nie.... ? Sulke donker swart kolle van selfsug, haat, onreinheid...valsheid. Die vuil vlekke van hardvogtigheid, liefdeloosheid, jaloesie...

Die konfrontasie met sy eie onreinheid bring ’n wanhopigheid in Jesaja. “Dis klaar met my! Ek is verlore!” Hierdie gesig bring hom tot ’n erkentenis van sy toestand van totale verdorwenheid. “Elke woord....” Nie net ’n paar klein foutjies nie! Geen versagting of verskonings nie... Sy bedoeling is moontlik ook hier dat hy vanweë sy onrein lippe nie kan deelneem aan die lofsange van die serafs om God te besing nie!* Sonde keer ons om God te eer. Sy onrein lippe is ’n hindernis om te doen wat hy eintlik moet doen.

Ons sonde keer ons om God te eer en te geniet!

 As die Heilige Gees met mens werk, dan word jy platgeslaan. Jy kan nie draaie loop met God nie.  Jy het nie krag om verskonings op te dis nie.

Nog iets. Jesaja sien die sonde rondom hom  raak! As die Heilige Gees in ’n mens werk, kan jy nie meer dink alles in die gemeenskap is maar reg nie. Jou oë gaan oop vir die afskuwelikheid van sonde...orals.. Nie net jou eie sonde nie, maar die sonde rondom jou word ’n pyn.

GEREINIG :

Nou gebeur daar iets dramaties met die gebroke sondebewuste Jesaja. God bewerk die versoening. Met ‘n gloeiende kool van die altaar word sy lippe aangeraak.  Die altaar is die plek waar die offers gebring is. Waar ‘n dier moes sterf in die plek van die sondaar. Jesaja kry die versekering dat sy sondes versoen is, die bevestiging dat hy vergewe is.

As jy vandag besef wie God is, en bewus word van jou eie sonde en onwaardigheid - dan is daar ook Goeie nuus vir jou : Op ’n altaar 2000 jaar gelede, is daar ’n volmaakte Offer gebring. Daar het ’n Lam gesterf - die Seun van God, op die altaar van die kruis. Die versoening is reeds  bewerk! Die oomblik as ek in erkentenis en berou my tot Jesus wend, dan ontvang ek die vergrifnis en vryspraak persoonlik!

Die eenmalige genoegsame kruisdood van Jesus, is die enigste basis van ons vryspraak, maar ook van die voortdurende proses van heiligmaking.

’n Bewende Jesaja sien die skrikwekkende heiligheid van God, hy besef sy sonde en die wonder gebeur.  Hy word nie vernietig of weggestoot nie, hy ontvang vergifnis. God vernietig nie ’n gebroke berouvolle sondaar nie. God red hom! Dawid sê : “U sal ’n hart vol ootmoed en berou nie gering ag nie, o God !” (Ps 51:19) Die vryspraak is verniet, tog kan mens nie die pynlike aspek daarvan ignoreer nie. Dis 'n operasie van die siel wat God hier uitvoer, dis 'n skoonmaak wat seer moes gewees het vir die profeet. Maar dis uiteindelik suiwer genade!

Terloops, daar is eintlik net een ding wat tussen ’n mens en verlossing of voortdurende reiniging kan staan, dis hoogmoed! ’n Trots wat nie wil buig nie! Niks kan keer dat God jou vergewe nie, nie ’n donker verlede nie, nie die aakligheid van al ons sondes nie, nie die getal oortredings nie, maar as ek hoogmoedig is en my sonde nie wil erken nie, dan gaan ek die genade misloop. “God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade.” (1 Petrus 5:5) Jesaja verneder homself voor God en hy hoor die wonderlikste woorde wat enige sondaar op aarde kan hoor : “Jou oortredinge is vergewe, jou sonde is versoen.” (Vers 7)

GESTUUR :

Nadat Jesaja gereinig is, is hy nou eers gereed om deur God gebruik te word.. God red en reinig eers en dan stuur Hy! Om die waarheid te sê, God stuur almal wat Hy red. Almal word nie ewe ver gestuur nie, maar almal word verseker gestuur. Weet beslis, as die Here jou gered en gereinig het, is jy ’n gestuurde op hierdie oomblik. Na jou eie huis, jou eie werksmense... Hy kan enige mens na enige plek stuur. (God het die plaasseun van die Kalahari, Neil Verwey na die verre Japan gestuur…)

Die oomblik wat jy vergifnis ontvang word jy ’n sendeling!

Dit beteken nie jy gaan nou ’n reuse “sukses” in mense se oë wees nie! Om gestuur te wees deur God beteken nie noodwendig dat almal graag na my gaan luister nie, dit beteken nie dit gaan maklik wees nie, dit beteken nie almal gaan van my hou nie, maar dit beteken wel ek het Goddelike gesag agter my. Ek het ’n taak ontvang en ek moet dit doen of mense wil luister of nie. Jesaja moes ’n ongewilde boodskap aankondig …. (Vers 9)

Is jy al gereinig? Hoor die roepstem van die Here. Antwoord dan : “Hier is ek stuur my!”

Die God van Jesaja 6 is steeds aan die werk. Hy openbaar sy heiligheid aan blinde sondaars, Hy skenk vergifnis aan gebroke sondaars, Hy stuur en gebruik verloste sondaars!

  

* vgl. 'n  Franse vertaling van vers 5 “me voila condamné au silence car mes lèvres sont impures pour me joindre à cette louange...”

DAARDIE EEN SONDE...

- vind volle vrede by die Vervloekte!

Daardie een verskriklike sonde. Daardie sonde wat jy nie eers oor wil dink nie. Daardie sonde wat aan jou gewete vreet. Daardie sonde wat jou laat vrees vir die oordeelsdag. Daardie vreeslike sonde  van die verlede wat jou nog steeds verlam op die geloofspad.  Ja, alle sondes is erg, maar sommige se gevolge is tog groter. Sommige sondes veroorsaak vreeslike skade, baie keer skade wat nooit weer reggemaak kan word nie. Party sondes het 'n rimpel effek dwarsdeur mens se hele lewe. Dit lyk asof die wet van Moses ook party sondes erger as ander beoordeel het. Vir party sondes kon mens 'n offer bring of die skade regstel, en dan was alles weer reg. Vir ander sondes, spesifiek doelbewuste ergerlike sondes was daar blykbaar net een gevolg : die  doodstraf.  Dis wat  in Deuteronomium voorgeskryf word  vir ‘n opstandige seun. (Deuteronomium  21: 21) ‘n Ander sonde wat die doodstraf oor jou kon bring was owerspel (Deuteronomium 22:22) of om God te vloek (Levitikus 24:16). Geen genade nie, geen genoegsame offer nie, net die allervreeslikste dood. Hierdie sondes het die vloek van God oor jou gebring op 'n baie sigbare manier. So ̕'n oortreder se lyk is aan 'n paal  opgehang, as ‘n verdere verswaring van sy straf... almal kon dit sien.  (Hier in Deuteronomium 21:22-23  word die opdrag gegee dat so ‘n lyk voor sononder begrawe moet word sodat die land nie verontreinig word nie.)

Miskien is het jy ook een of ander “ernstige” sonde gepleeg het. Dalk het jy God direk gevloek in 'n oomblik van woede, miskien het jy een of ander seksuele misstap begaan (jy is bitter spyt, maar jy kan dit nooit vergeet nie), dalk het jy iemand aangerand of beseer, moontlik het jy by die okkulte betrokke geraak, bedrog gepleeg wat ander se lewens vernietig het, of dalk het jy jou eie kinders of ouers onherroeplike skade aangedoen..... Nou is jy gekwel, jy kan nie volle vrede en vreugde beleef nie...die herinneringe aan hierdie sondes agtervolg jou soos ‘n skaduwee.

Vriend, die Woord van God het baie goeie nuus. Jesus red ons van sonde waarvan die wet van Moses (Tora) ons nie kon red nie. Anders gestel, Jesus red ons van alle sonde!

God se oplossing vir ons sondegebrokenheid is geloof in Jesus en nie die wet (Tora)  nie!

 Handelinge 13:38,39 * (OAV)  is so ontsettend belangrik:

“Laat dit dan aan julle bekend wees, broeders, dat deur Hom vergifnis van sondes aan julle verkondig word, en dat elkeen wat glo, deur Hom geregverdig word van alles waarvan julle deur die wet van Moses (Tora) nie geregverdig kon word nie.”

Daar is ‘n heerlike kontras tussen Jesus en die wet van Moses waarvan ons moet kennis neem. Johannes stel dit so : “God het die wet deur Moses gegee; die genade en die waarheid het deur Jesus Christus gekom.” (Johannes 1:17) Waar genade beperk was in die wet van Moses, ontvang ons deur Jesus ‘n oorvloed van genade! (Johannes 1:16) Die wet van Moses (Tora)  was ‘n tydelike en beperkte instelling, Jesus Christus is die finale en volkome Verlosser! Jesus bied volledige hoop en vergifnis, wat die wet van Moses nie kon bewerk nie. Hierdie genade is alles moontlik gemaak deur Jesus se kruisdood.  Die sondes waarvoor die wet van Moses ons vervloek het en tot die dood verdoem het, het Jesus op Hom geneem. Hy het die vloek wat die wet uitgespreek het op sondaars gedra en so self ‘n vervloekte geword!  Ek wil graag hê jy moet hierdie waarheid self sien, so kom ons blaai na Galasiërs 3:13. Wat ‘n aangrypende waarheid:

“Christus het ons losgekoop van die vloek wat die wet meebring, deur in ons plek ‘n vervloekte te word. Daar staan naamlik geskrywe: ‘Vervloek is elkeen wat aan ‘n hout opgehang is’”

Jesus het aan 'n houtkruis gehang en gesterf.  ‘n Houtkruis! ‘n Vloekhout! Dis vir hierdie argument van Paulus baie belangrik - Hy is nie net gestenig of met ‘n swaard doodgemaak nie! Paulus verduidelik Jesus se sterwe teen die agtergrond van  Deuteronomium 21:22-23. Hoekom het Jesus juis aan 'n houtkruis gesterf? Dis ‘n bewys, Hy  het nie  maar net ‘n normale dood  gesterf nie, maar spesifiek as 'n vervloekte!  Jesus het maar nie net ‘n toevallige dood gesterf nie, die houtkruis was ‘n teken dat God Hom as ‘n vervloekte behandel en beskou het. Wetsoortreders was onder die vloek, onder die oordeel van God. Daar was geen hoop vir hulle nie.  Hulle is gedood en hulle lyke is aan ‘n houtpaal opgehang. 

Maar God het sondaars lief, Hy stuur sy Seun Jesus na hierdie wêreld juis om mense vir wie daar nie hoop is nie te red. Jesus self het geen sonde gehad nie. Nie een nie. Hy het God se wet immers volmaak gehou. Hy was in alles gehoorsaam aan sy Vader. En tog hier sterf  Hy as 'n vervloekte, onder die oordeel van God aan ‘n houtpaal. Hoe so? Daar is net een antwoord, God het ons sondes gevat en op Jesus geplaas. God het ons ongeregtigheid gevat en op Jesus laat neerkom. (Jesaja 53:6!) God het vir Jesus as sondaar behandel in ons plek. (2 Korintiërs 5:21)  Jesus was dus bedek met ons sondes. Jesus het  as’t ware 'n sondaar geword vol aaklige sondes. Vol sonde, vol van ons sonde. Myne en joune. En wat sê die wet?  Die wet sien Jesus is vol sonde en grom : “Jesus, jy moet sterf!” En Hy sterf...  En ons? Ons wat glo - ons gaan vry! Dis die heerlike evangelie. Dis die boodskap wat hoop bring vir die ergste sondaar! O, wat 'n heerlike omruiling. Christus sterf in ons plek. Hy is vervloek aan die kruis en ons word geseën! Hy sterf en ons lewe!

Jesus het volkome al jou skuld en straf gedra.  Martin Luther stel hierdie waarhede  so sterk en duidelik** : Jesus het nie net vir klein oortredinkies en foutjies en misstappies gesterwe nie, maar vir aaklige sondes, gruwelike sondes, smerige sondes, sondes so groot soos die berge...Hy het aan die vloekhout gehang vir sondes wat die doodstraf verdien. Soos daardie groot sondaars met die ergere sondes van die Ou Testament wat aan die vloekpaal opgehang is! Glo dit. Gryp hierdie goeie nuus aan. Sê vir Hom dankie, sê hier is my lewe ek wy my aan U! Kyk na Jesus,  sien raak dat die volle prys betaal het. 

 Sien raak, sy kruis was ook genoeg vir daardie een vreeslike sonde! 

Hoor soos baie sondaars uit sy mond, "jou geloof het jou gered, gaan heen en sondig nie meer nie." Vier hierdie vergifnis in die Nagmaal, wat weereens ‘n sigbare versekering en bevestiging is van Jesus se genoegsame offer!

 *Natuurlik is Paulus se bedoeling nie hier om te sê dat die wet van Moses in die bedeling van die Nuwe Verbond nog steeds gedeeltelike vryspraak kan bied nie. Dis nie sy punt nie. Hy wil dit  positief stel dat daar deur die geloof in Jesus volledige regverdiging/vryspraak is. FF Bruce stel dit so : “Paul is not making partial but total claims for the power of the gospel over against the law” (THE NEW INTERNATIONAL COMMENTARY ON THE NEW TESTAMENT, The Book of Acts, p279) 

** In sy beroemde Kommentaar op die boek Galasiërs waaruit ek ook geput het vir hierdie preek.