TERWYL ALLES WANKEL...

WEET DAN JY IS ‘N ONTVANGER VAN ‘N ONWANKELBARE KONINKRYK EN WEES DANKBAAR! 

Een van die rykste biljoenêrs in Denemarke verloor drie van sy vier kinders in die onlangse bomaanvalle deur Moslem ekstremiste in Sri Lanka.* Tragies! Ook ons hier op Tsumeb is die afgelope tyd amper op ‘n wrede manier herinner daaraan dat die geskape werklikheid wankelbaar, tydelik, broos en verganklik is : Die onsinnige moorde op Arandis, die !Uris Lodge wat afgebrand het en talle ellendes en siektes! O, ja en dan is daar ook nog die Notre Dame... 

In HEBREËRS 12:25-29 lees ons van wankelbare en onwankelbare dinge. Daar is inderdaad net twee soorte goed in die ganse heelal : wankelbaar en onwankelbaar! Ons kan alles onder hierdie twee noemers indeel. Reeds in die Ou Testament word hierdie feit duidelik gemeld. Psalm 102:27,28 vertel : "Die hemel en die aarde sal vergaan, maar U sal bly. Soos ‘n kledingstuk verslyt, so sal alles vergaan, soos klere wat uitgedien raak, so sal U alles laat verdwyn. Maar U bly dieselfde, u jare het geen einde nie." 

Die geskape sigbare werklikheid is wankelbaar, eindig, nietig, tydelik! God alleen daarteenoor is onwankelbaar, ewig, onvernietigbaar! 

WEES GEWAARSKU! 

Ongelukkig spandeer mense meestal hulle tyd en energie op die wankelbare dinge. Die hartseer feit is, meeste mense plaas al hulle hoop en toekomsvreugde op die wankelbare dinge. Met kinders van God moet dit anders wees – ons is die ontvangers van ‘n onwankelbare koninkryk. Kom ons kyk mooi wat die skrywer hier vir ons wil leer: 

Hy rig ‘n kragtige waarskuwing! “Pas op, moet Hom wat met julle praat, nie afwys nie. Hulle wat Hom afgewys het toe Hy sy Goddelike woord op aarde laat hoor het, het nie ontkom nie. Hoeveel minder sal ons ontkom wanneer ons nie ag slaan op Hom wat van die hemel af met ons praat nie?” (25) 

Pasop! Luister na God! Dit was een van die bittere lesse wat uit die woestyntog geleer is – keer op keer het Israel nie op God se waarskuwings ag gegee nie en die skrikwekkende gevolge gedra! 

Dis nou nog belangriker om te luister. Hy stel hier ‘n kontras met die Sinaï gebeure : destyds het God se stem gekom van ‘n aardse berg om die bepalings van die Ou Verbond af te kondig, nou word die Nuwe Verbond (evangelie) vanuit die onsigbare Sion uit die hemel afgekondig! Hoeveel minder sal ons die oordeel nou vryspring as ons hierdie Woord van God verwerp. Ongehoorsaamheid aan die evangelie bring nog ‘n erger oordeel as ongehoorsaamheid aan die wet van die Ou Verbond! Die Goeie nuus het ‘n keersy,’n anderkant van die muntstuk. Die genade is groter in die Nuwe Verbond, maar die skrikwekkende konsekwensies as ek my nie aan hierdie genade steur nie is ook groter! 

Toe God vanaf Sinai gepraat het was daar ‘n aardbewing. “Destyds het sy stem die aarde laat wankel, maar nou het Hy aangekondig: "Nog een maal sal Ek nie alleen die aarde laat bewe nie, maar ook die hemel." (26) Nou met die aankondiging van die Nuwe Verbond gaan dit nog verder. Hy haal aan uit die profeet Haggai. “So sê die Here die Almagtige: Nog een keer, binnekort, sal Ek hemel en aarde, see en land laat bewe.” (Haggai 2:6) Die aankondiging van die begin van ‘n nuwe bedeling! Die bedeling wat deur Jesus aangekondig en ingelui is!

Vir die skrywer is hierdie woorde ‘n duidelike bewys - Die materiële dinge (wankelbare, tydelike dinge) gaan geskud word, gaan tot niet gaan, om plek te maak vir ‘n hele nuwe onverganklike bedeling. Alle geskape dinge is tydelik. Maar daar gaan ‘n herskepping plaasvind! Die koninkryk van God wat aan die kom is, is onwankelbaar en ewig! (Dink sommer aan die droom van Nebukadnesar - die groot klip wat die beeld vernietig!) God se koninkryk is nie maar net ‘n verbygaande tydelike instelling soos alle aardse dinge nie! Dis nie ‘n lugkasteel of bedrogspul nie. Dis nie maar die lee beloftes van ‘n Obama, Trump, Zuma of Ramaphosa wat almal uiteindelik weer gaan teleurstel nie... God se koninkryk is onaantasbaar, volmaak, onwankelbaar... 

WEES DANKBAAR! 

En nou die heerlike ongelooflike nuus : Ons wat glo in ons volmaakte Hoëpriester Jesus is ontvangers hiervan! Ons wat staatmaak op sy offer en nie op ons eie goedheid nie, is burgers van die onwankelbare koninkryk! Ons het ‘n vaste belegging in ‘n ewige onverganklike bate! 

Die enigste logiese, redelike reaksie : Wees dankbaar! “Laat ons wat ‘n onwankelbare koninkryk ontvang het, dan nou dankbaar wees. Laat ons God dankbaar dien met eerbied en ontsag, soos Hy dit wil” (28) Die essensie van ons reaksie op God se genade is altyd dankbaarheid. Dankbaarheid is natuurlik iets konkreet, nie net teorie of gevoel nie... Dit moet behels dat ons God dien met eerbied en ontsag! Eerbiedige respek is nie onvanpas in die konteks van dankbare liefde vir God nie. (God is ‘n Vader, ja maar ‘n Vader vir wie ons respek het, nie ‘n speelmaatjie nie!) Prakties : Ons moet Hom dien soos Hy dit wil. Dit druis direk in teen die humanisme wat die mens in die middelpunt stel. Ons moenie God dien soos ons voel of soos dit vir ons lekker of voordelig is nie, maar soos Hy dit wil! Ons kry konkrete voorbeelde van hierdie dankbare diens in hoofstuk 13 : Broederliefde, gasvryheid, praktiese medelye, respek vir die huwelik en seksuele reinheid, ‘n lewe vry van gierigheid en vol vergenoegdheid, die bring van lofoffers! 

GOD IS VUUR! 

Nou hoekom is die dien van God in dankbaarheid en respek so ‘n ernstige saak? Die skrywer draai gee doekies om nie! “want ons God is ‘n verterende vuur.” (29) Nooit mag ons vergeet wie God is nie – ‘n verterende vuur! Ook in die konteks van die Nuwe Verbond waarop die Hebreërskrywer soveel klem lê! God se karakter is nie nou skielik anders nie! Hy het nie skielik in die Nuwe Testament ongeërg en slap oor sonde geword nie! Vuur simboliseer die angswekkende heiligheid van God, sy onverdraagsaamheid en toorn oor alle sonde. Dink aan: Sodom en Gomorra (met vuur uit die hemel verwoes), doringbos (die vuur wat brand), Sinaï (vuur en rook). Ook in die profete kry ons hierdie waarheid: 

“Die Lig van Israel sal die vuur wees, die Heilige van Israel die vlam: in ‘n enkele oomblik sal die vlam hulle geringes, die dorings en dissels, verbrand en verteer, en ook hulle aansienlikes, die vrugteboorde en die vrugbare velde. Dit sal hulle volkome vernietig.” (Jesaja 10:17,18) 

God is ‘n verterende vuur! Hierdie aspek van sy karakter word vandag feitlik volkome verswyg... 

Wanneer laas het ‘n sinode lidmate hieraan herinner? Ons sal oneerlik wees en ontrou aan die Woord as ons dit verswyg! 

God as vuur en God as liefde is nie teenstrydig nie, maar deel van dieselfde werklikheid. Respek en verwondering oor sy groot genade gaan saam met ‘n besef van sy skrikwekkende heilighed! 

Who can behold the blazing light? 

Who can approach consuming flame? 

None but Thy wisdom knows Thy might; 

None but The word can speak Thy name. (Isaac Watts) 

Is jy ‘n ontvanger van hierdie onwankelbare koninkryk? Wys jou lewe dit? Onthou weer die onwankelbare koninkryk van God is die enigste vaste bate in die heelal wat ware sekuriteit bied! (Terloops - Materialisme is die aanbidding en verering van hierdie einste wankelbare dinge...dis nie net afgodery nie, dis dwase afgodery!) Maak ons skatte in die hemel bymekaar of is al ons aandag steeds gefokus op die koorsagtige gejaag na aardse bates en aansien? Bates wat gaan brand...

Dien ons God met eerbied en ontsag? Of dien ons die eie ego en eie ek? 

Leef soos mense wat ‘n onwankelbare bate besit wat God ons gegee het! Leef heilig, leef dankbaar!  En wees nou eerlik:

Waar is jou hart, jou hoop, jou belangstelling, jou beleggings...?

*Anders Holch Povlsen is die eienaar van die klere kettinggroep Bestseller en grootste aandeelhouer in die klere reus Asos. Hy is ook volgens Times die grootste grondeienaar in die Verenigde Koninkryk.

HEILIGE VUUR

- waarom brand die bos, maar word nie verteer nie? 

Vuur! Goed of Gevaarlik? Sekerlik en beslis beide : Dink aan warmte, lig, beskerming.... maar ook skrikwekkend gevaarlik en verwoestend... dit kan jou brand en verteer! 

HET GOD SY VERBOND VERGEET? 

Die Engel van die HERE verskyn aan Moses in ’n brandende doringbos. (Sien Eksodus 3:1-6)* Dis ’n bonatuurlike ontmoetingsgebeurtenis. Wat is die agtergrond? Die volk Israel, die nageslag van Abraham, Isak en Jakob is in ’n groot krisis. Die krisis gaan nie bloot daaroor dat hulle swaarkry en dwangarbeid moet verrig nie, die krisis is ook nie net die aaklige verdrukking wat beteken dat babaseuntjies doodgemaak word nie. Die krisis lê op ’n dieper teologiese vlak. Hoe so? God het ’n verbond met Abram gesluit - dat hy geseënd sal wees - hy sal ’n groot nageslag wees en die land Kanaän besit en al die nasies van die aarde sal deur sy nageslag geseënd wees. Hierdie beloftes is herhaal aan Isak en Jakob. En nou? Nou is hierdie nageslag ’n slawevolk onder vreemde heerskappy in ’n vreemde land. Kan u sien, die situasie van Israel in Egipte is nie maar net ’n plaaslike tragedie nie. God se verbondsbeloftes is op die spel, die toekoms van sy volk en daarom die betroubaarheid van God self. Dit sou kon lyk asof God sy verbond vergeet het of dat Hy nie instaat was om dit na te kom nie. Dit was egter nie die geval nie. God dink aan sy verbond en gaan oor tot aksie! 

“Die jare het verbygegaan, en die koning van Egipte het te sterwe gekom, maar die Israeliete het nog steeds gesug en gekreun onder die swaar werk. Hulle geroep om hulp het tot God opgegaan. God het hulle gekerm gehoor en aan sy verbond met Abraham, Isak en Jakob gedink. 

Hy het die nood van die Israeliete gesien en dit ter harte geneem." (Eks. 2:23-25) 

DIE BRANDENDE BOS 

Die eerste praktiese stap wat God neem is nou om Homself aan Moses te openbaar en hom te roep as die middelaar deur wie Hy sy volk gaan verlos. Baie belangrik om te hoor hoe God homself aan Moses identifiseer. Vers 6! God is die God van Abraham, Isak en Jakob d.w.s. die Verbondsgod. Dit bevestig wat reeds gesê is - God gaan tot aksie oor, Hy gryp reddend in op grond van en binne die raamwerk van sy verbond met Abram. 

Laat ons nadink oor ’n fyner detail, spesifiek die verskyning van die Engel van die HERE in die brandende bos! Waarom openbaar die Here Homself op hierdie manier en wat sou Hy daardeur wou sê? Die Here openbaar Homself in ’n vuurvlam (dis al klaar van groot betekenis), maar baie opvallend is dat die vuurvlam nie die bos verteer soos wat mens sou verwag nie. Dis juis hierdie aspek wat Moses se aandag getrek het en hom laat nadergaan het. (3) Wat is die betekenis van die vuurvlam en die opvallende verskynsel dat die vlam brand maar nie die bos verteer nie? 

HEILIGE TEENWOORDIGHEID 

God openbaar sy teenwoordigheid in die vorm van ’n vuurvlam in die doringbos. Die klem val op sy heilige teenwoordigheid. (5) Hierdie verskyning was nie die laaste keer dat dit gebeur nie. Daar is ’n merkwaardige ooreenkoms tussen hierdie gebeurtenis in Eksodus 3 en die gebeure wat beskryf word in Deuteronomium 4 en 5. Dis ‘n terugverwysing na God se verskyning aan die volk by die berg Sinaï//Horeb tydens die Uittog.** (Eks. 3:1; Dtr. 4:10) 

Net soos die bos het die berg met “vuur gebrand.” (Eks. 3:2) "Julle het toe nader gekom en aan die voet van die berg gaan staan. Die berg het gebrand, die vuur was tot in die hemel, en daar was ‘n rookwolk wat dit stikdonker gemaak het." (Dtr 4:11) In beide gevalle word daar melding gemaak van “nader gegaan” (Eks. 3:3; Dtr. 5:23,24) 

Vuur simboliseer God se heerlike maar juis ook sy heilige verterende teenwoordigheid. “Die hele Sinaiberg het begin rook toe die Here in vuur daarheen afkom; die rook het opgetrek soos die rook van ‘n oond. Die hele berg het ook geweldig geskud” (Eks. 19:18) “Die magtige teenwoordigheid van die Here het vir die Israeliete gelyk soos ‘n gloeiende vuur op die berg." (Eks. 24:17) “Die Here jou God is ‘n verterende vuur, Hy eis onverdeelde trou aan Hom.” (Dtr. 4:24!) Soos vuur alles vernietig, vernietig die heiligheid van God alles en almal wat onrein is. In Eksodus 3 kry ons dus ’n antisipasie of vooruitskouing van die verterende heilige God by Sinaï. By Sinaï sluit God ’n verbond met sy volk wat daarop neerkom dat Hy as die heilige verterende God onder die volk sou woon. Trouens God red juis sy volk om onder hulle te woon as hulle God. Dis God se verlange om met sy mense te wees. Dis wonderlike ’n onbeskryflik heerlik, maar dit veroorsaak ook ’n krisis. 

DIE KRISIS 

Die verblyf van die heilige God onder ’n sondige volk (al was hulle ’n verlosde volk) skep ’n probleem. Hoekom? God se heiligheid is juis ’n verterende vuur, ’n verterende heiligheid wat geen sonde kan duld of verduur nie. God se verblyf is ’n heerlike saak, maar om dit so te stel ook ’n gevaarlike saak. Sy heiligheid kan die dood van onheilige mense veroorsaak. Die groot kwessie is : hoe gaan ’n onheilige volk oorleef met die teenwoordigheid van die heilige God in hulle midde? Hier word die raaisel van die bos wat nie verteer word nie opgelos. Die doringbos verteenwoordig die volk Israel.*** Die bos word nie verteer nie ten spyte van die brandende vlam se teenwoordigheid. Dit spreek van God se genade!! 

ALLEENLIK GOD SE GENADE KEER DAT HY ONS NIE VERNIETIG NIE! 

Dis presies wat die volk Israel beleef het. Dis ’n ongelooflike unieke genadetoegif en voorreg om God se stem te hoor! Net God se volk kon so iets beleef. “Het ‘n volk die stem van sy god uit die vuur uit hoor praat, soos julle die stem van julle God gehoor het, en het hy bly lewe?” (Dtr. 4:33) Hulle beleef iets van die heilige God se teenwoordigheid sonder om vernietig te word, dis niks minder as ’n wonderwerk nie, ’n wonderwerk van genade! Maar dis ook duidelik, hulle besef die gevaar wat God se heilige teenwoordigheid inhou. “Maar as ons weer die stem van die Here ons God hoor, sal ons sterf, want hierdie groot vuur sal ons verteer. Waarom moet ons die gevaar loop om te sterf? Watter mens het die stem van die lewende God wat uit die vuur uit praat, gehoor soos ons en bly lewe?" (Dtr. 5:25-26) 

Hoe nou gemaak? Die oplossing is ’n middelaar, naamlik Moses. Hulle rig daarom ‘n versoek dat Moses vir hulle intree en bemiddel by God... “Gaan jy nader en luister na wat die Here ons God sê, dan kan jy alles wat Hy vir jou sê, vir ons vertel en ons sal dit gehoorsaam en daarvolgens lewe.’” (Dtr. 5:27) 

EN TOE VERGEET HULLE... 

Die afvallige volk het egter nie voortdurend rekening gehou met God sy heiligheid nie - soos die hele petalje met die goue kalf duidelik wys. Die heilige toorn van God het hulle dan ook getref en baie sterf deur die swaard. “Die Here het die volk met ‘n ramp getref oor die kalf wat Aäron op hulle aandrang gemaak het.” (Eks. 32:35) God is na hierdie voorval huiwerig om Israel verder bloot te stel aan die gevaar wat sy heilige teenwoordigheid onder die volk vir hulle inhou. God stel voor dat ’n engel saam met hulle gaan. “Ek sal my engel voor jou uit stuur en Ek sal die Kanaäniete, Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete verdryf. “en Ek sal 'n engel voor jou uit stuur--en die Kanaäniete, Amoriete, Hetiete, Feresiete, Hewiete en Jebusiete verdrywe-- na 'n land wat oorloop van melk en heuning; want Ek sal in jou midde nie optrek nie, omdat jy 'n hardnekkige volk is; anders sal jy op die weg verteer word.” (Eks. 33:2,3) “....anders sal jy op die weg verteer(!) word” (NAB - verdelg, OAV - verteer - selfde Hebreeuse woord as in 3:2) God se teenwoordigheid sou tot hulle vernietiging lei. “Die HERE het naamlik met Moses gespreek: Sê aan die kinders van Israel: Julle is 'n hardnekkige volk; as Ek vir een oomblik in jou midde sou optrek, sou Ek jou vernietig.” (Eks.33:5). 

Moses pleit egter by God om saam te gaan en God staan sy versoek toe. “Toe sê hy vir Hom: As U nie self meegaan nie, laat ons dan nie hiervandaan optrek nie.

Want waaraan sou dan bekend word dat ek genade in u oë gevind het, ek en u volk? Is dit nie daaraan dat U met ons saamtrek nie? So sal ons, ek en u volk, onderskeie wees van elke volk wat op die aarde is. 

Toe sê die HERE aan Moses: Ook hierdie versoek wat jy uitgespreek het, daaraan sal Ek voldoen; want jy het genade gevind in my oë, en Ek ken jou by die naam.” (Eks. 33:15-17) 

Israel vergeet, raak mak....Dit waaroor God gewaarsku het, het toe gebeur. 

DIE VUUR VERTEER!

God se heiligheid en Israel se opstandige onheiligheid bots. Dit lei tot ’n skrikwekkende gebeurtenis, waar die vuur van God letterlik onder die volk gebrand het! 

“Dit het sleg gegaan met die volk, en hulle het die Here daaroor verwyt. Toe die Here dit hoor, het Hy kwaad geword en vuur onder hulle in gestuur. Dit het ‘n deel van die kamp verbrand. 

Die volk het hulle nood by Moses gekla, en hy het tot die Here gebid, en die vuur het doodgegaan. 

Hulle het die plek Tabera genoem, omdat die vuur van die Here onder hulle gebrand het.” (Num. 11:1-3) 

Hulle word verteer deur God se vuur! Hier word die brandende bos episode omgekeer - Israel hou nie rekening met God se heiligheid nie en die vuur verteer hulle! Maar let op : Weer is dit die middelaar Moses wat tot hulle redding kom!

ONS GOD IS ‘N HEILIGE GOD! 

Ja, God is 'n genadige God. Maar sonder dat ons die skrikwekkende heiligheid van God besef, sal ons nooit die genade van God deur Jesus waardeer en aanvaar nie! Jesus ons Middelaar keer deur sy soendood dat God ons nie vernietig nie, maar ons moenie “mak” raak vir God nie! Ons moet Hom met heilige eerbied en ontsag dien! 

* 1.Moses het die kleinvee van sy skoonpa Jetro, ‘n priester van Midian, opgepas. Hy het die kleinvee diep die woestyn in gejaag totdat hy by Horeb, die berg van God, gekom het. 

2.Toe verskyn die Engel van die Here aan hom in ‘n vlam binne-in ‘n doringbos. Terwyl hy kyk, sien hy dat die doringbos aanhou brand, maar nie uitbrand nie. 

3.En Moses sê vir homself: "Ek wil tog ‘n bietjie nader gaan om hierdie wonderlike verskynsel te bekyk. Waarom brand die doringbos dan nie uit nie?" 

4.Toe die Here sien dat hy nader kom om te kyk, roep God na hom uit die doringbos: "Moses! Moses!" En hy antwoord: "Hier is ek." 

5.Die Here sê toe vir hom: "Moenie nóg nader kom nie. Trek uit jou skoene, want die plek waarop jy staan, is gewyde grond." 

6.Verder sê Hy: "Ek is die God van jou voorvaders, die God van Abraham, die God van Isak, die God van Jakob." Toe maak Moses sy gesig toe, want hy was bang om na God te kyk. (Eksodus 3:1-6) 

** Horeb en Sinaï is dieselfde berg. Gispen p48 

***Gispen se kommentaar oor Eksodus p51