VIR 2020 : Johannes 20

Jesus se nuwejaarsboodskap - ontvang onverdiend die gawe van vrede, maar ook die opdrag om die vrede uit te deel…

Dit gaan nie goed met Jesus se dissipels hier in Johannes 20:19-23 nie. (Dalk ook nie met jou hier aan die begin van die nuwe jaar nie?) Sedert Jesus se indringende gesprekke met hulle in die bokamer voor die kruisiging het baie dinge gebeur. Hulle moes sien hoe Jesus voor hulle oë verneder en bespot word en hoe Hy ‘n grusame marteldood aan die kruis sterwe. Erger nog, hulle het Hom in die steek gelaat en voel seker baie skuldig en vol selfverwyt. Hulle het misluk as volgelinge, misluk in geloof en vertroue. Hulle is onseker, bang, vol vrees... (daarom is hulle hier weggekruip agter geslote deure) Dit lyk asof hulle die troos en opdrag wat Hy hulle voor sy kruisiging in Johannes 14:1 heeltemal vergeet het. 

“VREDE VIR JULLE!”

Maar nou kom die opgestane Jesus weer op sy inisiatief na hierdie jammerlike mislukte groepie toe. En merkwaardig, Hy kom nie met verwyte en beskuldigings nie, Hy kom nie met harde woorde en strafaankondigings nie. Hy kom met ‘n positiewe helende boodskap. ‘n Boodskap wat hoop en herstel bring : “Vrede vir julle!” Dis meer as net ‘n gewone groet. Dit sien ons uit die feit dat dieselfde woorde in vers 21 herhaal word. Jesus vervul ook hier ‘n belofte wat Hy voor Sy kruisiging gemaak het. (14:27; 16:33)

Jesus kom gee ook opnuut sy vrede hier aan elkeen van ons wat ‘n dissipel is aan die begin van die jaar 2020. 

En dis so wonderlik, Jesus se vrede is nie ‘n beloning wat Hy gee vir supermense nie. Nee, Jesus deel vrede (vergifnis, vernuwing, 'n skoon gewete) uit aan juis skuldige, stukkende en sondige mense soos ons, want Hy het aan die kruis ons skuld, skande en sonde reeds uitgewis! 

Hy identifiseer Homself baie duidelik as die Gekruisigde! Hy het hulle sy deurboorde sy en hande pertinent gewys. (20) Ja, die Opgestane Here is Niemand anders as die Offerlam van God nie! Dis juis die einste weersinwekkende en afgryslike kruisgebeure wat die basis is van die vrede wat aan die dissipels hier toegesê word. Sy bloed was die prys waarmee ons vrede gekoop is!  Ons Koning en Heer het sy lewe vir ons as bevrydingsoffer gegee! Ons skuld voor God is finaal uitgewis aan die kruis! Daarom en net daarom is ons nie nou ontvangers van straf nie, maar van vrede!

“...SO STUUR EK JULLE”

Jesus gee aan elkeen wat Hom in die geloof aanvaar sy vrede. (Ja, al verdien ons dit hoegenaamd nie – nes hierdie dissipels) Maar dan gaan Hy verder. Hy gee die opdrag : “Soos die Vader My gestuur het stuur ek julle.” Is dit nou nie weereens verbasend nie? Die groepie wat misluk word weer uitgestuur! Ons sou dalk redeneer, "nee wat julle het julle kans gehad en dit verbrou." Jesus se vrede en vergifnis is so volledig, Hy skenk nie net vergifnis nie, maar vertrou hulle met 'n nuwe opdrag! En dis 'n geweldige opdrag in omvag en belangrikheid :  Ons moet Jesus se bediening van vrede en vergifnis verder neem. Jesus se taak gaan voort via sy dissipels. 

Ons gaan aan met Jesus se werk. 

Met sy missie! Dis nie ‘n nuwe vreemde gedagte nie. Jesus het reeds daarvan melding gemaak in sy hoëpriesterlike gebed nog voor die kruisiging. “Soos U My na die wêreld toe gestuur het, het Ek hulle ook na die wêreld toe gestuur;” (Joh 17:18) 

Hierdie gestuur wees het ingrypende implikasies vir my en jou. Om ‘n gestuurde te wees beteken om die opdragte en wense te gehoorsaam van die Een wat jou gestuur het. Jesus se opdragte moet van nou af eerste in ons lewens wees. (ek is nie meer my eie baas nie) As gestuurdes moet ons voorbereid wees op lyding en verwerping (selfs in ons eie families), net soos Jesus as Gestuurde van die Vader gely het en verwerp is. Maar as gestuurdes kan ons ook weet, wag daar ‘n heerlike beloning van die Vader, net soos Jesus beloon is.

Is jy ‘n onverdiende ontvanger van Jesus se vrede? Onthou dan hierdie jaar, jy is ‘n gestuurde. Sien jouself as ‘n gestuurde gemeentelid en nie net as ‘n ontvanger of passiewe toehoorder nie. En natuurlik die eerste groep mense waarheen ons gestuur word is ons eie huismense. Juis daar moet ons die boodskap van vergifnis en vrede uitleef en toepas. Maar ons word ook verder gestuur – werksmense, mense van ander kulture, binne ons landsgrense en ook buite ons landsgrense, soos die Here deure sal open. 

Ja, ons is stukkende gebroke mense – net soos die dissipels, maar dis juis na mense soos ons wat Jesus kom en ons bemoedig, troos, maar ook uitdaag met sy groet : “Vrede vir (jou) julle!” Dis mense soos ons wat ook uitgestuur word.

Jesus gee nie opdragte waarvoor Hy ons nie toerus nie. Johannes 20:22 is ‘n simboliese handeling van die bekragtiging van die Gees wat sou kom. “Nadat Hy dit gesê het, blaas Hy oor hulle en sê: "Ontvang die Heilige Gees!” En die Gees het tydens Pinkster gekom en is tot beskikking van elke kind van God. Die boodskap waarmee ons gestuur word is niks anders as die evangelieboodskap nie. Die kruisboodskap. Want daar het God self deur die offer van sy Seun vrede bewerkstellig. Oor hierdie boodskap mag en kan jy nie stilbly as jy self vrede ontvang het nie.

Ontvang die vrede wat Jesus ook hier in die begin van die jaar 2020 uitdeel, aan mense wat waarlik in Hom glo, maar juis ook aan mense vol mislukkings, foute, vrese... en gaan deel dit uit...

En is jy dalk glad nie 'n dissipel nie? Wel, Hy nooi jou, juis  deur die boodskap waarmee Hy hulle uitgestuur het.

By die Spitskoppe

DIE SPOKE WAT JOU TEISTER

- en hoe om die oorwinning oor hulle te behaal! 

Is daar spoke wat jou pla? Ek praat nie van die soort wat soos wit lakens lyk en in begraafplase of by Uniondale ronddwaal nie... Ek praat van arrogante aktiewe spoke soos Selfbejammering, Selfbewustheid, Mislukking, Verlore kanse, Skuldgevoelens. Eintlik almal maar een of ander vorm of gevolg van SONDE! Hierdie spoke is gevaarlike vyande in diens van die groot vyand Satan. Hulle spits hulle veral toe op God se kinders. Hierdie vyand en sy trawante hou daarvan as jy op die grond lê. Hulle trap jou en vra dan smalend : “Nou waar is jou God dan nou?” Hierdie spoke hou jou terug en breek jou spoed. Hulle breek jou lewe af totdat dit 'n stukkende bouval word! Hulle is die rede dat baie mense nie die vreugde van God kan beleef nie, moedeloos word, skuldig voel om iets vir die Here te doen.... 

In Miga 7:5-10 vind ons kosbare bemoediging uit die Woord wat vir jou wat deur hierdie spoke geteister word hoop kan bring!* Ja, my vriend, daar is hoop as ons geval het, hoop as ons in die donkerte is! Daar is uitkoms as ons ons hoop op God stel en nie op mense nie! Ja, dis waar, selfs die mense naaste ons stel ons dikwels teleur, maar nie God nie. “Moenie ‘n maat vertrou nie, moenie op ‘n vriend staatmaak nie, pasop wat jy sê vir die vrou langs wie jy lê. Die seun beledig sy pa, die dogter kom in opstand teen haar ma, die skoondogter teen haar skoonma. ‘n Man se huismense het sy vyande geword.” (5,6) Die oplossing is om my nie meer op mense te verlaat nie, maar myself tot GOD te keer! “Maar ek sal vertrou op die Here, ek sal wag vir die God wat my red. My God sal my gebed verhoor.” (7) Die oplossing vir al die spoke wat jou teister is ’n toekeer na God - wend jou in die gebed tot Hom. By die Here is daar bevryding en dan sal jy triomfantelik kan uitroep : “Wees nie bly oor my nie my vyand nie, al het ek tot ’n val gekom, ek sal weer opstaan!” (8) Hierdie is ‘n geweldige wapen teen die groot beskuldiger en aanklaer, Satan. Al die spoke is maar eintlik net in sy diens... 

DUISTERNIS EN LIG

Spoke floreer in die donker. Lig verdryf spoke. Om ontslae te raak van hierdie spoke soos Selfbejammering, Selfbewustheid, Mislukking, Verlore kanse, Skuldgevoelens moet God se lig eers oor my skyn. Ons enigste hoop is as God se lig ons verlig. Let op wat sê die profeet : “Die Here is my lig!” (8) Nou weet ons uit die Nuwe Testament, Jesus sê dat Hy die Lig van die wêreld is. Die lig wat die spoke uit ons lewens laat vlug is die evangelie lig. Die heerlike boodskap van Jesus se sterwe en opstanding. Sy genoegsame afgehandelde verlossingswerk! 

VAT DIE SPOKE AAN...

Kom ons kyk prakties hoe die evangelie se lig die spoke uit ons lewe verdryf. Ons vat hulle bietjie een vir een aan: 

Selfbejammering. Wat ’n verlammende spook! “Ag arme ek...” Met hierdie spook moet ek baie hard werk- ek moet hom sien vir wat hy is nl. sonde. Ja, jy het reg gehoor, Selfbejammering is sonde. Dis ‘n mosie van wantroue in God se bestuur van my lewe. As ek na die kruis kyk, die liefde van Christus vir my besef, sal ek besef dat selfbejammering sondig is. Selfbejammering is niks anders as opstand teen God se soewereiniteit nie. God het my mos gemaak soos ek is, Hy is in beheer van my lewe. Die goeie nuus is, dat daar bevryding ook van hierdie sonde is. Bely jou selfbejammering... ook dit kan vergewe word. En begin God dank... daar is soveel om voor dankbaar te wees... Hierdie spook vlug vir alle vorme van dankbaarheid en vergenoegdheid, hy kan dit nie uitstaan nie... 

Selfbewustheid. Dis daardie gedurige en verterende ongemaklikheid : “Wat sal ander mense van my sê, wat dink hulle van my? Ek voel altyd te vet, of te maer of te dom! Ek is vasgevang in mense vrees, ek is so bang vir kritiek ek doen maar liewers niks.” Selfbewustheid is eintlik net hierdie spook se skuilnaam. Sy regte naam is hoogmoed en hoogmoed is sonde! Die oplossing is om te verstaan dat as ek ’n Christen is, ek ’n nuwe identiteit gekry het deur Jesus se kruis en opstanding. As ek Jesus al aanvaar het, beteken dit mos dat ek saam met Hom gesterf het en saam met Hom uit die dood opgewek is! Die ou ID is dood. (Kliek op OORWINNING) Ek is nou ’n nuwe skepsel... God het my aanvaar en as sy eie kind aangeneem. Ek hoef geen mens te vrees nie. Ek kan tevrede wees soos God my gemaak het. Ek kan uitsien na die pad waarop Hy my lei in sy alwysheid! 

Mislukking. Hierdie spook kan uitgeken word aan sy geliefkoosde fluisterwoorde : “Onthou jy nog? Kyk hoe het jy daar verbrou, kyk watter skade het jy aangerig....Kyk hoe het jy die Here teleurgestel.” Jy moet hom hard aanvat op sy eie terrein. Sê vir hom : “Ja ek onthou alles..., maar ek onthou veral die kruis! Daar is volledig betaal vir alles. Ek het misluk, dis waar, maar Jesus het geslaag namens my!” 

Verlore kanse. “Ag het ek maar..,” is die herhalende gesanik van hierdie verlammende spook. Ek kan nie fokus op my huidige verantwoordelikhede nie, tob altyd oor dit of dat wat ek moes gedoen het. Kortom, ek is vasgevang in die slagyster van die verlede. Hoor nou baie mooi! Die boodskap van die kruis sê dat ons verlede uitgewis is en dat ons nou vorentoe kan kyk. Daarom kon Paulus ook sê : “Ek vergeet wat agter is en strek my uit na wat voor is.” (Fil. 3:13) Begin om dit te glo... 

Skuldgevoelens. Oor sondes van die verlede en hede. Heel dikwels fokus dit op daardie een groot sonde....daardie enkele verskriklike ding waaroor ek so bitter skaam en sleg voel. Hierdie is nogals ‘n baie groot en sterk spook. Dis ‘n duiwelse spook wat vir jou met sadistiese genot probeer afkraak : “Kyk wat het jy gedoen. Jy is niks anders as ’n sondaar nie.” Hy sê dit as jy so pas geval het, maar hy kan jou ook skielik herinner aan iets van lank lank gelede... Hoe antwoord jy hierdie spook? Stem saam! “Ja, ek is ’n sondaar, ek kan niks ontken nie, maar die Woord sê :“Christus het Homself vir ons sonde gegee” (Gal. 1:4) 

Oorkoepelend gestel – al hierdie spoke van duiwelse duisternis word deur die evangelie lig verdryf! 

Hoe skyn God se lig, die bevrydende evangelie lig oor my lewe? Vers 7 het die sleutel. "Maar ek sal vertrou op die Here, ek sal wag vir die God wat my red. My God sal my gebed verhoor.” Die eenvoudige waarheid van geloofsvertroue op God se beloftes. Spesifiek vertroue op Jesus Christus soos God Hom openbaar het, spesifieke vertroue op die sterwe en opstanding van Jesus. Om te vertrou – “Sy sterwe was genoeg, ja ook vir my! Daar is alles volbring! Ek was skuldig, maar Jesus het my straf gevat en nou staan ek sonder skuld voor God!” O, vriend bedink dit, glo dit, dank God vir hierdie waarheid. Ek erken my foute en onderwerp my aan sy tugtiging, maar ek weet Hy tugtig my nie om my te vernietig nie. Hy gee weer lig en oorwinning. Hierdie waarheid, die kruiswaarheid gee my die oorwinning oor al die teisterings en beskuldigings van die Satan. “Ek sal aanvaar dat die Here my straf in sy toorn, want ek het teen Hom gesondig. Wanneer Hy my saak verhoor en oor my uitspraak lewer, sal Hy weer lig bring in my lewe, sal ek ondervind dat Hy die oorwinning gee.” (9) Deur vas te hou aan die vaste waarheid van Jesus se genade offer sal ek die Satan en sy trawante plat trap. “My vyand sal dit sien, hy sal deur skaamte oorval word, hy wat vir my vra: "Waar is die Here jou God?" Ek sal op my vyand neersien, hy sal plat getrap word soos modder op die straat.” (10) 

BLOEI JY? STAAN WEER OP!!!

Is die spoke in jou lewe besig met ‘n skrikbewind? Is jy platgeslaan, lê en bloei jy in die donker? Sê in geloof : “Moet jou nie oor my verlekker nie, my vyand, al het ek tot ‘n val gekom, ek sal weer opstaan, al sit ek in die donker, die Here is my lig.” (8) Dis die wapen van elkeen wat aan Jesus behoort! Hiermee kan ons die spoke die hasepad laat kies!

*Natuurlik het hierdie profetiese boodskap in die eerste plek gegaan oor die situasie van die vervalle Jerusalem. Jerusalem sou weer opstaan en herbou word! Vers 11! "Die dag wanneer jou mure herbou word, dié dag sal jy nie onder die vyand se wet staan nie." Hierdie troos is duidelik egter ook vir God se kinders van alle eeue bedoel, soos Openbaring ons immers leer is almal wat aan Jesus behoort, die nuwe Jerusalem, die bruid van die Lam! 

God kan inderdaad spookgeteisterde bouvalle weer herstel!

(Foto - Kolmanskop)

MY PLANNE WERK NIE UIT NIE...

WAT NOU? 

AS GOD ANDERS BESLUIT, KAN EK TEVREDE WEES DAT HY WEET WAT HY DOEN!

Ons kry soms van die kosbaarste boodskappe sommer so uit minder opvallende gedeeltes van die Bybel. Hier aan die einde van die beroemde Romeine brief nadat Paulus klaar die groot teologiese waarhede van sonde, verlossing en dankbaarheid uitgelê het , skryf hy oor sy reisplanne. (Sien ROMEINE 15:23-33) En juis hier as ons die hele konteks van die Nuwe Testament in ag neem kry ons ‘n baie belangrike en troosvolle boodskap!

Paulus vertel aan die gemeente in Rome van sy planne en begeerte om na Spanje* te reis. 

“As ek daarmee klaar is en die volle bedrag wat ingesamel is, veilig aan hulle besorg het, sal ek by julle langs na Spanje toe reis.” (Romeine 1:28)

Dit sou beteken dat hy deur Rome moes reis en dan sou hy ook uiteindelik die geleentheid kry om die kerk daar te besoek. Heel moontlik was sy gedagte ook dat Rome dan sommer as basis kon dien vir sy verdere uitreik na die weste. Voor dit was daar egter eers ‘n baie ‘n belangrike taak wat hy moes afhandel. Hy moes ‘n kollekte van die heiden Christen gemeentes wat hy ingesamel het afbring na die Joodse Christene in Jerusalem. Dit was ‘n barmhartigheidstaak en Paulus het dit as baie belangrik beskou en hy het dit dan ook gedoen… Dit het heel waarskynlik ook vir Paulus om meer as bloot liefdadigheid gegaan, dit was ‘n handeling wat die diepgaande eenheid van die kerk sigbaar sou demonstreer – die feit dat God se kerk, die ware Israel uit gelowiges van beide Joodse en heiden afkoms bestaan. 

Sommige sien in hierdie daad van Paulus die simboliese vervulling van ‘n profetiese teksgedeelte soos Jesaja 66:20. “Hulle (die heidene) sal al julle volksgenote uit al die nasies as ‘n geskenk vir die Here saambring op perde, op waens, op drastoele, op muile en op kamele. Hulle sal hulle bring na my heilige berg toe, na Jerusalem toe, sê die Here. Hulle sal hulle bring soos die Israeliete die graanoffers in rein skottels na die huis van die Here toe bring.” 

Die heidennasies se bydrae is ‘n simboliese verteenwoordiging van hulleself as offer aan God. Hierdie offer afkomstig van heiden christene sou ook ‘n bevestiging van Paulus se apostelskap wees, spesifiek van hom as apostel wat geroep was na die heidennasies. Hoe dit ook al sy, hierdie reis was vir Paulus van uiterste belang…

God besluit toe anders...

Die volle verhaal van Paulus se reis na Jerusalem word in Handelinge vertel. In Jerusalem het daar egter dramatiese verwikkelinge gekom. Paulus is gearresteer. Handelinge vertel al hierdie gebeure in detail – hoe Paulus voor die Joodse raad en daarna voor goewerneur Feliks, en daarna voor sy opvolger Festus en ook voor koning Agrippa verskyn en getuig het. So het meer as twee jaar verbygegaan. (Hand 24:27) Toe het Paulus hom einde ten laaste op die keiser beroep en daar is besluit dat hy na Rome gestuur moet word om voor die keiser te verskyn. En eers na ‘n baie lang en gevaarlike seereis, wat ‘n skipbreuk op die eiland Malta ingesluit het, het Paulus in Rome aangekom. Hy bereik Rome ja, maar nie as ‘n reisende sendeling op pad na Spanje nie, maar as ‘n gevangene van die keiser! 

Die mens wik, maar God beskik! Ja, God bereik sy doel dikwels met ‘n lang en moeisame ompad en nie sommer met maklike kortpaaie nie!

Het die verandering van planne vir Paulus ondergekry? Het hy tou opgegooi? Het hy vertroue in God se beskerming verloor? Nee! Hoekom nie? Hy het ‘n duidelike doel gehad, wat groter was as sy eie ambisie en begeertes. Reeds op reis na Jerusalem het dit begin duidelik word dat vervolging daar op hom wag in Jerusalem. 

Ons lees daarvan in sy afskeidswoorde aan die ouderlinge van Efese. 

“En nou gaan ek Jerusalem toe, daartoe gedring deur die Gees. Wat dáár met my sal gebeur, weet ek nie.

Ek weet dat die Heilige Gees my in elke stad verseker dat gevangenskap en vervolging op my wag.

Maar al is my lewe vir my kosbaar, reken ek dit van geen belang nie as ek maar net my lewenstaak kan voltooi en die dienswerk wat ek van die Here Jesus gekry het, kan klaar maak: dit is om die evangelie van God se genade te verkondig.” (Handelinge 20:22-24.) 

Hoe kon Paulus ten spyte van terugslae en teleurstellings met BLYDSKAP volhard? Jy sien, Paulus se reisplanne en toekomsvisie het nooit oor sy eie eer of eie plesier of eie avontuurlus gegaan nie. Dit het gegaan oor sy gehoorsaamheid aan die opdrag en roeping wat die Here hom gegee het. En toe die Here dus sy reisplanne wysig en bepaal dat dit lyding en tronkstraf moet insluit het hy met blydskap daarby ingeval! Mens sien hierdie selfde gesindheid van oorgawe aan God se besluite en vergenoegdheid in alle omstandighede ook baie treffend in die Filippense brief. Daarin verklaar hy : “Of ek lewe en sterwe maak nie saak nie, solank ek net Christus verheerlik!” (Filippense 1:20,21) 

PRAKTIESE OPMERKINGS: 

• Ons planne werk nie altyd uit nie, selfs al is ons getroue kinders van die Here, selfs al het ons die beste bedoelings, selfs al bid ons baie oor die planne. Ons moet dus nie moed verloor as als nie verloop soos ons dit voorsien het nie. Dit beteken nie die Here het ons afgeskryf nie. Ons moet net nooit ons passie vir sy eer en sy evangelie verloor nie. Dis wat tel!

• God is soewerein, sy planne werk altyd uit en Hy bereik altyd sy doel, al is dit op ‘n ander manier as wat ons sou wens of verwag! Niks en niemand kan God keer om sy ewige doelwitte te gebruik nie.

• Ons moet ons blymoedig onderwerp aan God se planne al behels dit ‘n ander opsie as wat ons vir onsself sou kies. Jy wou dalk graag ‘n reisende sendeling word, maar God het beskik dat jy ‘n siek familielid moet versorg of na jou klein kindertjies by die huis omsien. Of andersom, jy wou dalk graag ‘n ma van klein kindertjies wees, maar nou het God beskik dat jy enkellopend moet wees sodat jy vry is om ander mense te bereik. Jy wil dalk nou iets groots vir die Here doen,maar HY plaas jou eerste deur ‘n toets van lyding, siekte of opleiding. Jy het dalk beplan om die wêreld vol reis vir die evangelie, maar helaas nou is jy op ‘n siekbed... 

Wees geduldig, God het Sy tyd en Sy manier! 

Onthou : Paulus se belofte in Romeine 15:29** het waar geword, maar op ‘n ander manier as wat hy beplan het of seker graag sou wou sien... En beslis op ‘n ander datum as wat hy oorspronklik voorsien en gedink het. Hou dit ook in gedagte as jou planne vir 2018 ook nie altyd gaan uitwerk soos jy dit wou gehad het nie.

Die besondere verhaal van ds. A.A. Louw die pioniersendeling van Masjonaland (Zimbabwe/Rhodesië) is ‘n baie bemoedigende bevestiging van hierdie waarheid dat God SY TYD en SY PLAN het wat die beste is! (Kliek LOUW)

Andrew Louw en sy vrou Cinie

*Het Paulus ooit toe by Spanje uitgekom? Daar is interessante inligting wat moontlik daarop kan dui soos ‘n verwysing van Clemens in die eerste eeu en ook in die Muratoriese kanon. Daar is egter geen duidelike bewyse nie. Sien Morris, Epistle to the Romans, p518 voetnota 119.

** “Ek weet dat as ek na julle toe kom, dit met die volle seën van Christus sal wees.” Romeine 15:29

GOLGOTA IS GROTER AS GILBOA

- daarom is daar 'n oplossing vir sonde, skuld en mislukkings!

Gilboa en Golgota. Twee uitstaande berge van groot betekenis in die heilsgeskiedenis.

Elkeen is die toneel van ‘n aaklige dood van ‘n bekende persoon. Beide is konings wat sterf, beide sterf ‘n grusame en skandalige dood. Beide se dood het groot gevolge. Maar daar is ‘n groot en heerlike verskil. So ‘n heerlike verskil dat dit vandag in my en jou lewe ‘n verskil kan maak. Genadiglik hoef ons nie stil te staan by die neerlaag van Gilboa nie, maar kan ons aanbeweeg na die oorwinning van Golgota.

Kom ons kyk bietjie na wat op hierdie twee plekke gebeur het. Koning Saul pleeg in wanhoop en vrees selfmoord op Gilboa. Dit was die afgryslike uiteinde van ‘n lang pad van rebellie en ongehoorsaamheid. Ons ken mos die droewige verhaal...Hy het ‘n punt bereik waar God hom finaal verlaat het, soveel so dat hy in desperaatheid ‘n spiritiste medium moes gaan raadpleeg, die heks van Endor. Maar ook sy kon natuurlik nie help nie. Hy is deur God verwerp en in sy angs en vernedering kies hy die hartseer uitweg van selfmoord. Dit gaan egter oor meer as net Saul. Dis ook ‘n nederlaag, bespotting en vernedering van die volk Israel, want Saul was die gesalfde koning van God se volk. Skrikwekkende skade word aan die eer van God gedoen as Saul se kop afgesny word en in die land van die heidense Filistyne rondgestuur word.

NIE DIE EINDE VAN GOD SE BEMOEIENIS EN GENADE NIE...

God verlaat egter nie sy volk nie en sy planne kan nie omvergegooi word nie. God self gryp weer in om sy eer te herstel. Die nuwe gesalfde koning is Dawid. Dawid sou die Filistyne verslaan. Maar nou weet ons Dawid was ook nie ‘n volmaakte koning nie en hy het ook sy mislukkings gehad. God het egter ‘n verbond met Dawid gesluit en as uitvloeisel is Jesus die Seun van Dawid baie eeue later in Betlehem die stad van Dawid gebore. Hy word in Jerusalem verwelkom met Hosannas... “Hosanna vir die Seun van Dawid! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here! Hosanna in die hoogste hemele!” (Matteus 21:9) Maar Hy sterf uiteindelik op Golgota. (Lees gerus Johannes 19:17-22;28-30) Dit lyk soos ‘n nog mislukking, die grootste mislukking ooit, maar ons weet op Golgota het Hy sonde, Satan, dood en hel oorwin. Golgota was nie ‘n ramp nie, Golgota was die plek waar Jesus die werk wat Sy Vader hom gegee het afgehandel het. Anders gestel, op Golgota het God afgereken met sonde, skuld en skande! Daarom kan Jesus te midde van sy doodsworsteling triomfantelik uitroep : “Dis volbring” Hier is die volle sonde boete betaal, ons volle sondeskuld is uitgewis. Daar is dus ‘n reuse verskil tussen Gilboa en Golgota.

'N REUSE EN HEERLIKE VERSKIL

Gilboa spel wanhoop en nederlaag. Golgota bring hoop en oorwinning.

Gilboa is ‘n skande, maar Golgota is ‘n triomf.

Gilboa is die konsekwensie van die heerskappy van sondemag en skuld, Golgota bring ‘n einde aan die heerskappy van sondemag en skuld.

Op Gilboa sterf Saul sonder God, op Golgota sterf Jesus in ons plek sodat ons nooit weer sonder God hoef te wees nie.

Op Gilboa tref God se vloek vir Saul, op Golgota tref God se vloek ook vir Jesus, maar juis sodat ons kan deel kry in God se seëninge!

Op Gilboa sterf Saul as ‘n verworpene deur God weens sy eie aanhoudende sonde en opstand teen God. Op Golgota sterf Jesus ook as verworpene, maar Hy sterf vir óns sonde, Hy vat óns straf. Jesus sterf nie in opstand teen God nie, maar juis as die een wat volmaak gehoorsaam is aan God.

Op Gilboa sien ons die dodelike mag en gevolge van sonde. Op Golgota aanskou ons die uitwissing van ons sondeskuld en straf.

Gilboa was tydelik goeie nuus vir die Filistyne (1 Sam 31:9), maar dit wat op Golgota gebeur het is blywende ewige Goeie Nuus, GOEIE VRYDAGNUUS vir elke sondaar wat in Jesus glo!

Ons kan juig : Golgota is groter as Gilboa!

Omdat Golgota groter is as Gilboa is daar hoop vir die grootste rebelse sondaar! Jesus sal jou nie wegwys as jy na Hom kom vir verlossing nie.

Omdat Golgota groter is as Gilboa is daar hoop vir die teruggevalle kind van God. (vir backsliders!) Kom in berou na Jesus en Hy sal jou terugvat en weer gebruik soos Petrus! (Kliek op PETRUS)

Omdat Golgota groter is as Gilboa is daar hoop vir jou wat voel dat jy misluk het in jou Christenskap, misluk het in jou huwelik of huisgesin. Jesus vergewe en herstel.

VASGEKEER IN 'N DOODLOOPSTRAAT?

Vriend, jou mislukkings, jou sondes, is dalk baie groot. Jy voel of jy by ‘n Gilboa van absolute wanhoop gekom het. Jy voel dalk soos Saul homselwers, vasgekeer in ‘n doodloopstraat van sondeskuld en skande. Dalk is daar ‘n baie spesifieke sonde of skande wat meedoënloos aan jou vreet, wat jou gewete verrinneweer... daardie een ding...wat jou so pla en teister dat jy dalk moontlik letterlik soos Saul op die rantjie van selfmoord rondsteier... 

Ja dis erg, baie erg, verskriklik erg, maar ek wil jou uitdaag en uitnooi: Kyk na Golgota, kyk wat daar gebeur het, kyk na die Seun van Dawid wat daar hang en hoor as hy uitroep : Dis volbring! Glo in Hom, hoop op Hom en vind volkome rus, vergifnis, vrede!  "Aanskou die Heiland, sien die kruis..."

MOENIE 'N ONGELOWIGE GEVANGENE BLY VAN DIE GEMORS VAN GILBOA NIE; BEWEEG VANDAG NOG GELOWIG AAN NA DIE GENADETRIOMF VAN GOLGOTA!

(Die essensie van hierdie preek het ek jare gelede by ds. Danie Steyn gehoor)

VERTROUE OP DIE WOORD

- SLUIT ‘N NUWE TOEKOMS OOP!

Die hele nag het hulle hard gewerk, maar nie een enkele vis gevang nie! ‘n Algehele mislukking. Onthou net Petrus en sy makkers was nie hengelaars wat vir ontspanning vis gevang het nie, dit was hulle brood en botter, hulle hele bestaan het van die sukses van hulle vangste afgehang. Petrus moes dus baie mismoedig gewees het,... maar toe maak hy ‘n keuse, ‘n keuse om Jesus op sy woord te vat. ‘n Keuse om Jesus se woord te glo al maak dit nie sin nie en al druis dit teen sy logika in... en toe verander als. Dit lei nie net tot ‘n wondervangs nie, maar ook tot ‘n wonderlike toekoms!

GOD PRAAT

God praat met mense. Hy hou Hom nie maar net stil eenkant en onbetrokke nie. Hy maak bemoeienis met mense. Hoe? Hy doen dit deur sy Woord. Sy beloftes. Wanneer ons God se Woord glo, gebeur daar heerlike en kragtige dinge. Die krag van God se Woord word besonderlik bewys in hierdie gebeurtenis. Die belangrikheid van God se woord en beloftes is ‘n deurlopende tema in hierdie verhaal wat ons vind in LUKAS 5:1-11. Reg aan die begin hoor ons dat die skare vorentoe beur om God se Woord te hoor. (1) Ja, Jesus bring die Woord aan almal wat maar wil luister. Maar dan kom God se Woord baie persoonlik na Petrus. (4) Hy kry ‘n duidelike bevel : “Vaar uit na die diep water...” Dit het nie vir Petrus na ‘n logiese opdrag gelyk nie. Hy was ‘n visser van beroep, hy het die water geken, hy het geweet daar’s niks... Jesus was nie ‘n visserman nie, hy het in ‘n timmermans besigheid grootgeword. 

Maar Petrus neem ‘n geloofsbesluit - "Meneer," antwoord Simon, "ons het die hele nag deur geswoeg sonder om iets te vang, maar op u woord sal ek die nette uitgooi." (5) – met ander woorde - “Ek sal gehoorsaam en vertrou al maak dit nie vir my sin nie! Net omdat U so gesê het sal ek dit doen! Dit klink nie vir my reg nie, dit lyk nie vir my reg nie, dit voel nie vir my reg nie, maar net omdat U so gesê het sal ek dit doen.”

Dis op hierdie punt (in ‘n sekere sin) waar Christenskap begin. Dis die draaipunt. Wanneer ek ‘n keuse maak om God op sy Woord te vat, maak nie saak wat die feite, vrese en omstandighede is nie. Ek moet doelbewus reageer op God se beloftes. As Petrus Jesus se opdrag gehoor het, maar vol verduidelikings, verskonings en ekskuse gebly het, sou hy ‘n wonderwerk gemis het.

Die wonderwerk wat Petrus beleef het was natuurlik baie meer as net ‘n groot vangs van visse. [God het 'n baie groter plan vir Petrus gehad as bloot materiële welvaart. Kyk, as Petrus hulle elke dag met elke vangs hulle skuite kon volmaak, sou hulle lekker kon leef en dalk luukse villas daar langs die see kon bou... maar nee, Jesus was besig om Homself aan Petrus te openbaar en hom vir 'n nuwe toekoms voor te berei, wat alles behalwe rykdom en gerief sou behels...] Daar gebeur ‘n groter wonder in Petrus hart as in die skuit. “Toe Simon Petrus dit sien, val hy voor Jesus se knieë neer en sê: "Gaan weg van my af, Here, want ek is ‘n sondige mens." (8) Hy besef sy eie sonde. Hy kom onder sonde oortuiging. Die belofte van Esegiël 36:31 word waar in sy lewe.* (Dis inderdaad ‘n groot wonderwerk en teken van God se genade as mens jou ware sonde toestand voor die Here besef, want van nature is ons mos baie oulik en goed in ons eie oë!) Petrus word bang toe hy sy sonde besef... Soos die profeet Jesaja in Jesaja 6...

Maar weer kom die Woord na Petrus (soos destyds ook na Jesaja). “Moenie bang wees nie. Van nou af sal jy mense vang.” (10) Dis ‘n kosbare woord van uitnodiging, liefde, vergifnis, hoop en 'n nuwe toekoms van bruikbaarheid in God se diens. En wat maak Petrus? Hy kies weer om Jesus se woorde te glo en maak so ‘n keuse om Jesus te volg. 

Belofte. Geloof. Bekering.

God se Woord, God se Beloftes kom na jou toe. Sy beloftes van vergifnis, van kindskap, van die ewige lewe...

Wanneer ek hierdie beloftes glo en daarop reageer, kry ek vergifnis en sluit dit ‘n nuwe lewe en toekoms vir my oop. Ek moet hierdie beloftes glo ongeag my toestand van mislukking en sonde. Ja, dis waar ek het al hoeveel keer misluk, ja dis waar my sonde is baie se groot. Ja dis waar ek voel moedeloos en bang. Maar onthou, God se beloftes bly waar in alle omstandighede. God se beloftes tel meer as my gevoelens en die sigbare feite (Dink aan Abram se keuse om God se belofte te glo oor ‘n nageslag al was hy en Sara oud en oor die muur!).

Geliefde, hoor weer opnuut die beloftes van God... Wat gaan jy daarmee maak? Jy het vandag dit gehoor en jy het dit al baie keer gehoor, het jy gereageer?

Maak soos Petrus, kies om Jesus se Woorde te glo. Maak nie saak wat my sonde is nie, maak nie saak hoe baie my mislukkings is nie, maak nie saak wat ander mense gaan dink nie, maak nie saak wat die duiwel vir my fluister nie... “op U woord sal ek...” Onthou, as als misluk het, as als verkeerd gegaan het, as als donker lyk, dan is God se Woord, God se beloftes daar vir ons... En God is nie ‘n mens dat Hy sou lieg nie...

GOD SE BELOFTES IS GROTER AS ONS MISLUKKINGS! 

* Dis deel van die uitwerking van die beloofde Nuwe Verbond - “Dan sal julle terugdink aan julle bose optrede en julle gedrag wat nie goed was nie, en julle sal ‘n afsku hê van julleself oor julle sonde en julle afskuwelike dade.”

JESUS BIED STEEDS HOOP

 – al misluk alles en almal.

(Lees eers die aangrypende gebeure in MARKUS 9:14-29) 

Gewoonlik praat mense aan die begin van die jaar oor nuwejaarsvoornemens, ek dink ons moet liewers eers kyk na ‘n paar nuwerjaarsfeite! (miskien sal dit dan wel daartoe lei dat ons voor die aangesig van God wel sekere besluite neem oor ons lewens) Dis feite wat na vore kom uit hierdie gebeure van 2000 jaar gelede, maar dis presies net so geldig vandag nog. In hierdie gedeelte word ons gekonfronteer met skokkende feite, maar ook inspirerende feite. Feite wat ons hartseer maak, maar ook feite wat ons opnuut bemoedig en hoop gee! Ons kan die feite groepeer rondom die drie hoofrolspelers in hierdie gebeure : die kragtelose dissipels, die gelowige pa en die Almagtige Jesus! 

1. Die kragtelose dissipels : dis die groot skok en teleurstelling hier. Jesus keer terug van die berg van Verheerliking waar sy majesteit en Goddelike opdrag deur die stem uit die hemel bevestig is. Wat Hy nou by sy terugkeer aantref is ‘n groot skande... en antiklimaks. Hy kom af op ‘n Stryery! Die oorsaak was die dissipels se magteloosheid om ‘n bose gees uit ’n kind uit te dryf. Jesus hoor toe by die pa wat aangaan en reageer baie skerp teenoor sy dissipels : “Ongelowige geslag..." (19) Dis die tragiese stand van sake - die dissipels wat volgelinge van Jesus is, is maar net so ongelowig soos al die skeptiese mense rondom hulle. Hulle is niks anders as die res van die volk nie. Hulle wat hoop moes bring is tot niks instaat nie. 

Dis ‘n ramp wanneer mense wat veronderstel is om in die krag van Jesus te leef, kragteloos is. 

Die kragteloosheid van Jesus se volgelinge, die hulpeloosheid van die kerk (juis ook in ons dag) is ‘n verontrustende en tragiese feit. Het die kerk (ek en jy is mos die kerk) ‘n kragtige getuienis en effek op die mense rondom ons? Het ons getuienis die afgelope jaar tot ander mense se bekering gelei, kon ons ander mense uit die Woord help sodat huwelike en gesinne herstel kon word? Het ons die Woordkennis en geloof om mense in geestelike nood te help? Kon ons troos en rigting gee? Was ons ‘n voorbeeld vir die mense rondom ons? Was ons vir die wêreld ‘n navolgingswaardige model van huwelikstrou of was ons maar net so ontrou? Is ons vreugdevolle positiewe mense of is ons net so vol klagtes en ondankbaarheid soos almal rondom ons? Lei ons ons kinders op ‘n pad van goeie waardes en goeie maniere of lyk hulle maar net soos al die ander? Is ons werklik sout en lig? Maak ons ‘n verskil?... 

Wat was die redes vir die dissipels se kragteloosheid? Jesus beskuldig hulle van ongeloof! Dis ‘n vreeslike beskuldiging! Het hulle dan nie geglo nie, hulle was dan openlike volgelinge van Jesus? In die nabetragtingsgedeelte kry ons die antwoord. (vers 28,29) Hulle geloof het nie oorgegaan in gebed nie! Biddeloosheid is ‘n kenmerk van ‘n onegte geloof, ‘n speel-speel geloof! Die kragtelose Christenskap van die dissipels het ook op ander maniere na vore gekom (behalwe in hulle onvermoë om die kind te help) Hulle was nog in onkunde oor Jesus se ware doel, en het het nog bloot ‘n gebrekkige aardse begrip gehad van wie Jesus is en wat Hy kom doen het. Geen begrip vir die “kruis” nie. (30-32) Hulle was vasgevang in hoogmoed en jaloesie. Hulle stry oor wie die belangrikste is. (33,34) ‘n Mens sou verwag dat hulle darem bietjie meer beskeie sou wees na hulle afgelope mislukking, maar nee, hulle sondige gesindheid was nog net so sterk! Hulle het ook ‘n kleinlike selfgesentreerdheid geopenbaar! As iemand nie saam met ons groepie is nie, is hy uit! (38) Klink bekend nê? 

Hierdie is alles vandag nog kenmerke van ‘n sukkelende kerk : min gebed, min ware kennis oor Jesus, maar baie stryery, jaloesie, kleinlike kompetisie... 

2. Die gelowige pa : ‘n aangrypende en bemoedigende voorbeeld van iemand in nood, maar met ‘n eenvoudige en opregte geloof. Die pa se eenvoudige geloof word deur Jesus beloon. Sy geloofsvertroue is ‘n helder lig teen die donker agtergrond van die dissipels se onbekwaamheid en ongeloof. Hierdie is vir my persoonlik ‘n baie bemoedigende gedeelte. Kom ek verduidelik : Die hartseer pa, kom met sy krisis na Jesus toe. Dit was ‘n jarelange hardnekkige probleem. (21-22) Mens kan jou indink dat hy al baie kere hulp gesoek het en elke keer maar weer teleurgesteld was – soos nou deur die dissipels, maar nou kom hy na Jesus self. Hierdie pa glo, maar hy is nie een of ander geloofsreus nie. Hy is baie bewus van die swakheid van sy geloof en baie eerlik daaroor. Vers 24 : “Ek glo,” roep die seun se pa dadelik uit. “Help my in my ongeloof!” Dit voel nie eens vir homself of hy glo nie, en tog glo hy eg! Daar is net ‘n sprankie geloof, maar Jesus is gretig om daarop te reageer en genees die seun. Hier sien ons iets van die essensie van ware geloof : dis om eerlik met my probleem na Jesus te kom in die vertroue dat God deur sy Seun Jesus die mens in nood kan aanraak!* Geloof is nie ‘n selfvoldane gevoel dat my geestelike spiere sterk is nie. 

Geloof self is maar swak, maar wat tel is nie die krag van my geloof nie, maar die krag van die Een in wie ek my vertroue stel! 

Geliefde, baie Christene en baie kerke het jou dalk al teleurgestel – maar het jy al eerlik na Jesus gekom met jou sondeskuld en smart? Wie in Hom glo word nie teleurgestel nie! (Romeine 10:11) En dit bring ons by die laaste Rolspeler... 

3. Die Almagtige Jesus : Daar bestaan nie iets soos ‘n hopelose geval by Jesus nie! Die bevryding van hierdie seun en baie ander is die duidelike bewys! Ja, die duiwel maak jou wys...jou sonde is te groot, jou probleme is te veel, jy het al te veel kere probeer en misluk...Jesus kan tog nie ‘n verskil maak nie! Dis die grootste leuen op aarde! Jesus is nie net die Verlosser nie, Hy is die Almagtige Verlosser. (Johannes 17:3) Kom na Hom! Nog iets...Nie net die almag van Jesus nie, maar ook sy bo-menslike geduld met sy dissipels word sigbaar. Hy het hulle wel berispe, maar hoegenaamd nie afgeskryf nie, maar voortgegaan om hulle te leer. (al was daar nog baie mislukkings en misverstande op die pad vorentoe) Na Pinkster het hierdie einste dissipels, wel mense van vas en gebed geword en met krag die evangelie verkondig! Toe kon hulle mense in nood van hulp wees, soos die boek Handelinge so mooi beskryf! 

Wat doen ons met hierdie feite? 

Ons word aangespoor tot selfondersoek – is ek nie dalk maar ‘n kragtelose Christen met meer lawaai as binnegoed nie? 

Ons word opgeroep tot gebed as ‘n oplossing vir ons kragteloosheid. 

Maar bo-alles word ons elkeen opnuut weer uitgedaag en uitgenooi om kinderlik ons diepste nood na die Lewende Jesus te neem! 

Jesus bied ‘n oplossing waar alle ander mense en pogings misluk het. Amen

*Kommentaar van Ralph P. Martin oor Markus, "WHERE THE ACTION IS" Ook gebruik gemaak van THE GOSPEL OF MARK van William L. Lane