ATHANASIUS TOER NA TSUMKWE

- vir ‘n besondere ringsitting!

[Ek deel net graag ‘n paar persoonlike indrukke. Onderstaande is nie ‘n amptelike en volledige verslag van die ringsitting en besluite nie.]

Die dapper kerkvader Athanasius sou seker nooit kon droom dat dié belydenisskrif (wat later aan sy naam gekoppel sou word*) met die waarheid van die Drie-eenheid as sentrale tema, op die afgeleë Tsumkwe in die noord ooste van Namibië onder bespreking sou kom nie. Dis egter presies wat gebeur het met die onlangse sitting van die Noorde ring van die NG Kerk in Namibië. Hierdie ring is in meer as een opsig baie uniek! Geografies is dit seker die grootste ring in die NG Kerk. Dit strek vanaf die seekus van die dood in die weste dwarsoor die wye noorde van Namibië tot aan die Kwando rivier (Caprivistrook) en die Botswana grens in die ooste. Ons ring sprei haar vlerke vanaf die Angolagrens in die noorde en so ver suid om die dorpe Omaruru en Otjiwarongo en omliggende gebiede in te sluit. Die kulturele verskeidenheid is net so verstommend – benewens Afrikaans wat as voertaal gebruik is, het ons ook gebede in Herero, Luchazi, !Kung en Nama/Damara gehoor tydens ons ringsitting. In die ringsgebied as sodanig word daar natuurlik nog ‘n groot verskeidenheid ander tale gepraat.

DIE WARE EN GEMEENSKAPLIKE GELOOF

Nog meer merkwaardig - te midde van hierdie verskeidenheid word ons saamgebind deur ons gemeenskaplike geloof in die unieke Drie-enige God waarvan Athanasius so duidelik en kragtig getuig het teen die dwaalleraar Arius. Ds. Hector Jooste van Otjiwarongo het die bespreking oor die belydenis van Athanasius gefasiliteer en ek wil my verstout om te sê dat hierdie belydenisskrif eintlik baie radikaal die dwalinge van die tydsgees aanspreek. Athanasius laat die post moderniste in hulle relatiwistiese pap verstik as hy ‘n duidelike verband stel tussen leerstellige waarheid en saligheid! Elkeen kan dus nie maar sommer glo soos hy wil en hy voel nie, nee die waarheid moet geglo word!

1. Vir elkeen wat salig wil word, is dit voor alle dinge nodige dat hy die algemene geloof hou; 2. Maar elkeen wat dit nie geheel en al en ongeskonde bewaar nie, sal sonder twyfel ewig verlore gaan. Die algemene geloof is: 3. Dat ons die één God in die drievuldigheid en die drievuldigheid in die eenheid eer,.... 40. Dit dan is die algemene geloof : as iemand dit nie getrou en vas glo nie, sal hy nie salig word nie. [numering is die van die belydenisskrif]

Die sogenaamde “Progressiewe Christene” word ook deur die belydenisskrif van Athanasius voor stok gekry. Mag die ouens (ook in ons kerk) wat luidkeels verkondig dat oordeel en hel nie bestaan nie tog besef dat hulle sienings direk indruis teen hierdie belydenisskrif wat ons beweer om te onderskryf.

35. Want soos die redelike siel en die vlees een mens is, so is God en mens één in Christus: 36. wat gely het om ons saligheid ontwil, ter helle neergedaal het, op die derde dag weer opgestaan het uit die dode, 37. opgevaar het na die hemel, aan die regterhand van die Vader sit en vandaar sal kom om hulle wat nog lewe én hulle wat alreeds gesterf het te oordeel; 38. by wie se koms alle mense weer sal opstaan wat die liggaam betref en rekenskap sal gee van hulle eie werke; 39. hulle wat goed gedoen het, sal in die ewige lewe ingaan, maar hulle wat kwaad gedoen het, in die ewige vuur. 

Natuurlik, wanneer ons oor die heerlikheid van die Drie-enige God praat mag ons nooit vashaak by ons gebrekkige formulerings van iets (Iemand) wat ver bo ons vuurmaakplek is nie. Nee, die wonder van hierdie Drie-enige God is dat Hy in ‘n verhouding met ons staan! In hierdie verhouding moet ons Hom met gehoorsaamheid en liefde dien volgens die waarheid van die Woord!

ETIESE KWESSIES

Dis verblydend dat die Noorde ring as uitvloeisel van ‘n beskrywingspunt deur die gemeente Tsumeb sterk standpunt ingeneem het teen Die Kerkbode betreffende die saak van sogenaamde “gay huwelike”. Die beskrywingspunt het nogals robuuste debat uitgelok en heelwat meningsverskille het na vore gekom. Die volgende besluite is na ‘n stemming aanvaar:

8.1.1. Die Ring neem met skok en hartseer kennis dat DIE KERKBODE die instelling van die huwelik as ‘n verbintenis tussen een man en een vrou aangetas het deur die artikel “Op soek na safe spaces” te plaas.

8.1.2. Die Ring versoek DIE KERKBODE om onvoorwaardelik verskoning te vra vir die artikel “Op soek na safe spaces” in DIE KERKBODE van 22 Januarie 2015.

8.1.3. Die Ring pleit by DIE KERKBODE om Bybelse waardes en norme te handhaaf en nie deur die tydsgees op sleeptou geneem te word nie. 

(uit Notule, ringsitting van die Noorde ring 2015)

Baie in dieselfde trant is daar na aanleiding van ‘n beskrywingspunt van die gemeente Otjiwarongo die volgende besluit geneem :

8.4.1 Die Ring van die Noorde spreek hiermee sy diepe kommer uit oor die onlangse uitlatings van prof. Nelus Niemandt rakende gays in die kerk, en meer in die besonder gay predikante in die NG Kerk wat toegelaat moet word om met hulle lewensmaats in die “huwelik” te tree. Hierdie vergoeiliking van ‘n sondige lewenswyse is totaal strydig met die mees basiese beginsels van die evangelie van Jesus Christus. 

8.4.2 Die Ring herbevestig dat die ring in haar gesprek oor gays staan by die bestaande besluite van die Algemene Sinode. **

(uit Notule, ringsitting van die Noorde ring 2015)

NAGMAAL EN BROEDERSKAP

Dit sou ‘n totaal verkeerde indruk wees as jy dink dat ons net oor sake wat ons ontstel gedebatteer het. Ons het by mekaar gehoor wat in die onderskeie gemeentes aangaan en vir mekaar gebid. So is dit lekker om te hoor en te sien hoe ‘n gemeente soos Verre Noord na ‘n baie onstuimige tyd, die verlede begrawe, weer opgestaan het en positief voortgaan onder leiding van Gerhard Enslin wat bereid is om te help ten spyte van sy normale werksverpligtinge. Daar is ook saam nagmaal gevier Saterdagaand waartydens die plaaslike leraars van Tsumkwe voorgevat het. Sondag het van die ringslede ‘n aantal gemeentes se eredienste in die Boesmanland gebied bygewoon. Ek en Hannes Grobbelaar was by die diens op Mangetti Duin waar ons besonder hartlik ontvang is. (Ek was destyds vir ‘n kort tyd tydens my militêre diensplig hier betrokke en natuurlik bring dit herinneringe terug...)

Maar ook tydens informele gesels en lekker saameet is daar bande gesmee en verstewig. ‘n Mens raak opgewonde oor hoe die Here gelowiges by ‘n gemeente voeg, soos Theuns van der Merwe van Otjiwarongo kon getuig. Ek vind uit dat N!aice wat werksaam is by Aasvoëlnes, ‘n broerskind is van ou Oza vir wie ek leer ken het toe ek jare gelede dikwels by Pespeka diens gehou het. Wie sou ooit kon raai dat Hendrik van Zyl so ‘n slag met olifante het dat hulle hom telkens gedweë gehoorsaam? Is dit nou Hendrik “The Elephant Whisperer” of dalk eerder “The Elephant Shouter”? En dan, vir my amper die hoogtepunt... Die lekker saamgesels De Wet Mouton (Otavi)... En dan ook met Lukas Coetzer (Outjo) en Lucas Janse van Vuuren (Wes Caprivi) die Sondagoggend vroeg. Broers, julle verhale het my diep geraak. Ons het regtig so baie om met mekaar te deel. Die wonderlike pad wat God in sy groot genade en geduld met mense stap is net verbysterend heerlik...

Gerrie Cwi en Leviet Kxao (/Kotsakei), is leraars van Tsumkwe gemeente.

Hannes Grobbelaar van Tsumeb luister baie fyn...

Hendrik van Zyl het opgetree as voorsitter van die Ringsvergadering.

Jason Ngambue, die Hererosprekende leraar van Kamanjab/Opuwa

Lukas Coetzer van Outjo sorg dat Hector Jooste van Otjiwarongo genoeg pap kry...

Is dit nou gryskoppe, ringkoppe of pankoppe?

Dirk de Vos van Grootfontein is wel een van hulle...

Carl Bredenhann en Gerhard Enslin van Verre Noord (in Wamboland) kon vir ons goeie nuus bring oor 'n gemeente wat positief vorentoe gaan...

Ons eet saam in 'n tent.

 Nicolene Enslin was een van die dames wat gesorg het dat ons nie hongerly nie.

Isaac Chameia (heel links) is die tentmakerleraar van Mangetti Duin.

*Die Geloofsbelydenis van Athanasius is waarskynlik nie deur Athanasius opgestel nie. Dit stam moontlik omstreeks 500 uit Spanje of Suid- Frankryk. 

** Met 8.4.2 het ek persoonlik ietwat ongemak, want die huidige besluite van die Algemene Sinode is vir my te vaag.

BOESMANS TOT BEKERING

- terugblik op Tsumkwe, 1973.

Die deurbraak van die evangelie onder die Boesmans (San) op Tsumkwe was een van die hoogtepunte van my Pa se jarelange sendingwerk in die toenmalige Suidwes. Hy was destyds in diens van die Dorothea Sending toe hy daar ‘n evangelisasieveltog saam met ds. Ferdie Weich van die NG Kerk gehou het. In sy voorwoord tot die  boekie waarin Pa die gebeure vertel, het Oom Hans von Staden, die destydse leier en stigter van die Dorothea Sending onder andere as volg geskryf : “ Wanneer ons lees hoe God  Ds. Weich gelei het om Johan de Koning, ’n werker van die Dorothea Sending, uit te nooi om ’n evangelisasie veldtog onder die Boesmans te hou is dit asof ons, ons skielik êrens in die bladsye van die boek Handelinge bevind.  Dit is ook asof God sy seël geplaas het op die gees van eensgesindheid wat daar geheers het...Wanneer die heerlike oorwinning  te Tsumkwe verder bekend word, sal dit as ’n magtige aansporing dien vir elke ware sending poging dwarsdeur die wêreld.  Dit is ’n absolute oortuigende bewys daarvan dat Christus se groot opdrag vandag nog net so van toepassing is as wat dit op daardie eerste dissipels was Matt 28:19 ‘Gaan dan heen maak dissipels .... en kyk Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld.’ ”

So ‘n tyd terug het my vrou, Jacolette hier in Tsumeb gemeente se ou notules en lêers rondgekrap. Tussen al die papiere was daar ook ‘n oorspronklike nuusbrief wat ds. Weich na die Tsumkwe veldtog van Augustus 1973  uitgestuur het. Ek plaas dit woordeliks. Dit neem die gedagtes ver terug...

KOM DEEL IN ONS VREUGDE

(Spesiale nuusbrief i.v.m. die veldtog onder die Boesmans op Tsumkwe)

‘n Tyd gelede het ek ‘n droom gehad. Ek het voor ons ou plaashuis op Drierivier in Namakwaland gestaan. Ek was bekommerd omdat dit al so lank nie gereën het nie. Hoër op teen die berge was die waterval waar die bergklofie tussen die berge deur afkom. Ek het opgekyk en tot my groot verbasing merk ek dat daar water by die waterval afkom. Toe ek hoër op kyk merk ek dat die reën vaalgrys tussen die berge neersif. Ek onthou die ou sanddammetjie wat ek in die bergklofie gemaak het. Dan staan ek langs die stroompie en skielik groei dit tot ‘n magtige stroom.

In hierdie dae het hierdie droom waar geword. Dinsdag 14 Augustus het mnr. Johan de Koning en ek met die veldtog begin. Smôrens het ons vir die werkers diens gehou. Voormiddag en namiddag het ons die krale besoek, die mense genooi om na die dienste te kom en boodskappies gebring. Groot was ons vreugde reeds die eerste aand toe ons ‘n pragtige opkoms gehad het. Die mense het met erns geluister. Elke aand was ook dít opnuut weer ‘n wonder van die Here in ons oë.  Verder was ons diep getref deur die erns waarmee die mense geluister het. Sal ons Donderdagaand ooit vergeet? Dit was so stil in die skuur dat jy ‘n speld kon hoor val.  Wanneer ‘n kindjie gehuil het, het die moeder opgestaan en buite gaan staan met die kindjie tot  hy weer stil is en dan weer ingekom. Doodstil het hulle opgestaan en geloop toe ons klaar was met die diens. Vanaf Donderdag oggend het twee ou manne wat albei die naam Bo het, gereeld gekom - oggend en aanddiens. Eers het net ‘n paar kinders in die oggend gekom, maar geleidelik het al meer van hulle na die oggenddiens ook gekom.

Sondagmôre het gekom. Die Here het díe môre ‘n besondere boodskap op Johan se hart gelê. Hy het as teks geneem, Jes 44:18, Sag 3:1-5, 2 Kor 4:3,4 en Hand 26:17,18. Dit gaan in hierdie gedeeltes oor die wyse waarop die duiwel die mens verblind en bind en met vuil klere bekleë terwyl die Here ons oë wil open, ons wil vrymaak en  met skoon klere wil bekleë. Johan het toe vir Bo (‘n jong man), geneem en hom voor laat staan. Hy het sy oë toegebind, sy hande vasgebind, sy arms en bene vasgebind, en hom vuil klere aangetrek. Toe het hy vir die mense gesê : "So sê die Woord van die Here, so verblind die Satan ons oë en so bind hy ons met die toue van sonde en lei ons na die verderf. Maar Christus wil ons oë oopmaak dat ons kan sien - sien hoe lyk ons en hoe het die Satan ons gebind."  Hy het toe die doek van Bo se oë afgehaal. Bo het afgekyk en net sy kop geskud. "Ja, so lyk ons maar as die Here nie ons oë open nie, weet ons nie hoe ons lyk nie. Maar Christus wil ons vrymaak." Een vir een het Johan die toue losgemaak en vir hom ‘n skoon wit kleed omgehang. Hierdie woord het diep ingegaan.

Sondagaand het die twee ou manne Bo en Bo, agter gebly en gesê hulle wil graag die pad van die Here Jesus loop. Stamelend het hulle gebid  - hulle eerste gebed - en die woorde telkens herhaal : "//’Eihha, wi mi." (Here, help my). Ja, hulle wil Jesus hê dat hulle ook kan vry word van die bande van Satan. Maandagaand het /Usce gekom, Dinsdagaand het sewentien seuns agter gebly. Woensdagaand het ‘n groot klomp seuns en dogters agter gebly. Dit was by hulle ‘n saak van erns : "Ons wil Jesus Christus hê, hier by ons hart. Ons wil nie meer die duiwel hê nie." Daar het ook ander mans en vrouens gekom. Byna al die vrouens van die twee ou Bo’s se kraal het gekom. O, hoe groot is die vreugde en blydskap wat algaande meer sigbaar geword het op die gesiggies van die kindertjies. Hulle het nou saans en smôrens gereeld gekom en altyd was die ogies en oortjies vasgevang deur die Woord. Elke aand het hulle gesing en sommer so diep in ‘n mens se hart ingekruip met die pragtige sang. Waar ons veral gebid het dat die mense ook die erns van die saak sal besef, was ons bly vir die toenemende sondebesef en sondebelydenis.

Tot Maandagaand het daar nog elke aand nuwes bygekom - nou reeds 100 van hulle. Enkeles het weer weggebly, maar by die meeste was dit ‘n saak van erns. Ons het nou bedags diegene besoek wat reeds gesê het dat hulle nou die pad van die Here wil loop. Ons het met die kindertjies alleen gesels om vir hulle te leer wat bekering is. En telkens weer staan mens verstom vir die werking van Gods Gees in die harte van mense.

En so deur die wonderwerkende krag van die  Almagtige is na byna twaalf jaar, ‘n gemeente van die Here oornag gebore. Vele het saam hieraan gebou en baie het hiervoor gebid, maar dis Gods genade wat ons hierdie vreugde laat smaak. En nou moet u nie ophou om te bid nie. Voeg net ‘n dank en loflied by u gebed, want die seën van die Here het ‘n magtige stroom geword.

                                                                                                   F.H.Weich

Baie jare later, in 1990 was ek na die voltooiing van my dienspligtydperk op Mangetti Duin vir ‘n tyd lank ook werksaam op Tsumkwe en omgewing. By ‘n kraal naby die bekende Holboom, het ‘n ou man my vertel : “Jou, pa, het my leer bid.” Wat ‘n wonderlike getuienis! Baie verandering en ellendes het deur die jare oor die Boesmans gespoel, daar was ook baie terugslae en teleurstellings, maar tot vandag toe gaan God se werk nog voort.  Die gemeente op Tsumkwe staan steeds. Kom ons bid vir hulle.

Johan de Koning (links) en ds. Weich op die agtergrond.

/Goma is in sy jong dae deur 'n buffel aangeval en het wonderbaarlik aan die dood ontkom. (Hierdie foto is in 1983 geneem)